Έρευνα σοκ για το περιβάλλον - Χάθηκαν 28 τρις κυβικά μέτρα πάγου από την επιφάνεια της γης

Οι επιστήμονες περιγράφουν το επίπεδο της απώλειας πάγου ως «συγκλονιστικό» και προειδοποιούν ότι η ανάλυσή τους δείχνει ότι η στάθμη της θάλασσας αυξάνεται, που προκαλείται από την τήξη των παγετώνων και των φύλλων πάγου, θα μπορούσε να φτάσει ένα μέτρο μέχρι το τέλος του αιώνα

Συνολικά, 28 τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου έχουν εξαφανιστεί από την επιφάνεια της Γης από το 1994. Αυτό είναι αρνητικό συμπέρασμα πολυετών ερευνών βρετανών επιστημόνων απο τα Πανεπιστήμια του Λιντς και του Εδιμβούργου, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε μια σειρά δορυφορικών ερευνών στον Βόρειο κα το Νότιο Πόλο, τα βουνά και τους παγετώνες του πλανήτη για να μετρήσουν πόσο χαμένη κάλυψη πάγου λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης προκαλείται από την αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Οι επιστήμονες περιγράφουν το επίπεδο της απώλειας πάγου ως «συγκλονιστικό» και προειδοποιούν ότι η ανάλυσή τους δείχνει ότι η στάθμη της θάλασσας αυξάνεται, που προκαλείται από την τήξη των παγετώνων και των φύλλων πάγου, θα μπορούσε να φτάσει ένα μέτρο μέχρι το τέλος του αιώνα.

«Για να το θέσουμε αυτό στο πλαίσιο, κάθε εκατοστό της αύξησης της στάθμης της θάλασσας σημαίνει ότι περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα εκτοπιστούν από τις χαμηλές πατρίδες τους», δήλωσε ο καθηγητής Andy Shepherd, διευθυντής του Κέντρου για την Πολική Παρατήρηση και Μοντελοποίηση του Πανεπιστημίου του Leeds.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν επίσης ότι η τήξη του πάγου σε αυτές τις ποσότητες μειώνει τώρα σοβαρά την ικανότητα του πλανήτη να αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο διάστημα.

Ο λευκός πάγος εξαφανίζεται και η σκοτεινή θάλασσα ή το έδαφος εκτίθεται κάτω από αυτό απορροφά όλο και περισσότερη θερμότητα, αυξάνοντας περαιτέρω την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Επιπλέον, η έκχυση κρύου γλυκού νερού από την τήξη των παγετώνων και των φύλλων πάγου προκαλεί σημαντικές διαταραχές στη βιολογική υγεία των αρκτικών και της Ανταρκτικής, ενώ η απώλεια παγετώνων σε οροσειρές απειλεί να εξαφανίσει πηγές γλυκού νερού από τις οποίες εξαρτώνται οι τοπικές κοινότητες.

«Στο παρελθόν οι ερευνητές έχουν μελετήσει μεμονωμένες περιοχές - όπως η Ανταρκτική ή η Γροιλανδία - όπου λιώνει ο πάγος. Αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος κοίταξε όλο τον πάγο που εξαφανίζεται από ολόκληρο τον πλανήτη », δήλωσε ο Shepherd. «Αυτό που βρήκαμε μας εντυπωσίασε». Το επίπεδο της απώλειας πάγου που αποκαλύφθηκε από την ομάδα ταιριάζει με τις προβλέψεις χειρότερου σεναρίου που περιγράφονται από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), πρόσθεσε.

Πηγή: naftemporiki.gr, με πληροφορίες απο τον Observer.co.uk

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης γίνονται ολοένα και πιο απειλητικές με τα ακραία καιρικά φαινόμενα να πολλαπλασιάζονται. Ταυτόχρονα, η πανδημία του κορωνοϊού, που η εξάπλωσή της αποδεδειγμένα συνδέεται με την κλιματική κρίση και την πίεση που δέχεται η βιοποικιλότητα, κάνει ακόμη πιο επιτακτικό το καθήκον για δράση.

Η βασική πηγή του προβλήματος είναι το οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο που προσπαθεί να μεγιστοποιεί τα κέρδη του κεφαλαίου σε βάρος της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.

Βιώνουμε πλέον, στην Ελλάδα και τον κόσμο, μια περίοδο “περιβαλλοντικής” βαρβαρότητας. Μια κατάσταση που επιβάλλει την ανάληψη άμεσων πρωτοβουλιών στο πλαίσιο μιας νέας στρατηγικής με όρους κοινωνικής και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης. Μια στρατηγική που οριοθετείται από τις κατευθύνσεις για την προστασία και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας, τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, τη νέα αναπτυξιακή στρατηγική της Ε.Ε., την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και, κυρίως, από τις προτάσεις και τις διεκδικήσεις των πολύμορφων κινημάτων, της Αριστεράς και των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων που εμπνέονται και συμμαχούν με στόχο να “αλλάξουμε το σύστημα και όχι το κλίμα”.

Η κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε στην απορρύθμιση της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, δήθεν υπέρ των επενδύσεων αλλά στην πραγματικότητα υπέρ μικρών και μεγάλων συμφερόντων.

Σε καιρό κλιματικής και υγειονομικής κρίσης, οι επενδύσεις στην υγεία, στην προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας με καινοτόμες ιδέες, είναι αυτές που μπορούν να διαμορφώσουν ένα υγιές οικονομικό, παραγωγικό μοντέλο στη γεωργία, στον δευτερογενή τομέα, στην ενέργεια, στις υπηρεσίες, στον τουρισμό.

Οι πραγματικά αναπτυξιακές επενδύσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το τρίπτυχο της αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης, της ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής και της προστασίας της βιοποικιλότητας, στο πλαίσιο ενός νέου παραγωγικού και καταναλωτικού προτύπου και ενός νέου μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης.

Στην κατεύθυνση αυτή, η φετινή Παγκόσμια Ημέρα περιβάλλοντος στέλνει το μήνυμα ότι είναι η ώρα της φύσης. Οφείλουμε να την αφουγκραστούμε, εάν θέλουμε να έχουμε μέλλον σε αυτόν τον πλανήτη. Επανέρχεται λοιπόν στο προσκήνιο η ανάγκη για την προστασία και αποκατάσταση τόσο του φυσικού, όσο και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Η υπεράσπιση των ειδών, των οικοτόπων αλλά και του αστικού περιβάλλοντος από την κερδοσκοπία και την ιδιωτικοποίηση, είναι ακόμη μια σημαντική μάχη ώστε να τεθεί το περιβάλλον και ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία αφουγκράζεται τις αγωνίες των πολιτών, λαμβάνει υπόψη του την κριτική και τις προτάσεις των πολύμορφων κινημάτων και συμμετέχει στις συγκεντρώσεις που γίνονται σε όλη την χώρα για την προστασία του Περιβάλλοντος.

O ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει στην συγκέντρωση των κινημάτων την

Παρασκευή 5 Ιούνη 2020, 6μμ στην πλατεία Συντάγματος

Σ. Φάμελλος: Η ΝΔ φοβάται τις κοινωνικές αντιδράσεις και περιορίζει τη δημοκρατία με το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο - ηχητικό

Ο τομεάρχης Ενέργειας και Περιβάλλοντος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ για το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο στο ρ/σ "Στο Κόκκινο"

Ως ένα συντριπτικό χτύπημα στο περιβάλλον της Ελλάδας, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο που κατέθεσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το βράδυ της Παρασκευής, στις δώδεκα παρά πέντε στη Βουλή, ο Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, σε συνέντευξη που παραχώρησε την Κυριακή στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο».

«Κυκλοφορεί ήδη ψήφισμα στο διαδίκτυο, για την απόσυρση του αντιπεριβαλλοντικού, όπως το καλούν, νομοσχεδίου, το οποίο έχουν υπογράψει πάνω από δέκα χιλιάδες (10.000) πολίτες. Απέναντι βρίσκονται και πλέον των εκατό (100) περιβαλλοντικών οργανώσεων, ενώ την απόσυρσή του έχουν ζητήσει είκοσι τρεις (23) μεγάλες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, όλοι οι Φορείς Διαχείρισης των περιοχών Natura 2000 και οι εργαζόμενοι στους φορείς. Πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρξει αντίδραση από όλα τα κόμματα. Προσβλέπουμε στη συνεργασία με τις υπόλοιπες Κοινοβουλευτικές Ομάδες ώστε να διαμορφωθεί ένα ενιαίο μέτωπο εναντίον του νομοσχεδίου. Επί της αρχής, προκύπτει ζήτημα δημοκρατίας διότι κατατέθηκε ενώ η Βουλή υπολειτουργεί, με περιορισμένη σύνθεση, έχει προβλεφθεί η παρουσία δύο μόνο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στην αρμόδια Επιτροπή, όπου θα κληθούν να σχολιάσουν εκατόν τριάντα (130) άρθρα! Ενώ υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας και συγκεντρώσεων και η κοινωνία μας δίνει μία μάχη για τη ζωή, εισάγουν μία μη αναστρέψιμη πληγή για το φυσικό περιβάλλον, κάτι που αποδεικνύει πως η Νέα Δημοκρατία φοβάται τις κοινωνικές αντιδράσεις για το νομοσχέδιο, επιχειρεί να τις κάμψει και να περιορίσει το δημόσιο διάλογο. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας εκμεταλλεύεται τις συνθήκες έκτακτης ανάγκης για να «περάσει» το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο από τη Βουλή».

Επισήμανε στη συνέχεια, ότι είχε ζητήσει ο ίδιος, ως Τομεάρχης, όπως και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις την παράταση της δημόσιας διαβούλευσης που έληξε στις δεκατέσσερις Μαρτίου (14/03), καθώς και επισήμανε ότι ο κύριος Χατζηδάκης είχε δεσμευτεί πως θα διεξαχθεί σοβαρός και πλούσιος διάλογος επί του νομοσχεδίου στη Βουλή αλλά, τώρα αποδεικνύεται η ασυνέπεια της ΝΔ. Τόνισε ακόμη ότι ο κύριος Χατζηδάκης δεν έχει κανένα στρατηγικό σχέδιο για το περιβάλλον αλλά, τακτοποιεί αιτήματα και συμφέροντα που υποστήριξαν την εκλογή της ΝΔ, υλοποιώντας σχέδιο πολιτικής συναλλαγής και εξαπάτησης της κοινωνίας.

Ο Σ.Φάμελλος στάθηκε σε κάποια από τα βασικά ζητήματα που θίγει το νομοσχέδιο:

-Στον περιορισμό της περιβαλλοντικής αδειοδότησης μέσω της ελαστικοποίησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, όπου, για παράδειγμα, ανοίγει το δρόμο για να χωροθετηθούν βαρύνουσες και οχλούσες χρήσεις σε περιοχές προστασίας (βιομηχανία, τουρισμός, κλπ). Αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής θα είναι απλά ένα αλαλούμ με αποφάσεις κόντρα στην ευρωπαϊκή νομοθεσία που στη συνέχεια θα καταπέφτουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

-Στην κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ). Ο κύριος Χατζηδάκης αφού τους προκάλεσε ασφυξία, το προηγούμενο διάστημα κόβοντας τον προϋπολογισμό και τις προσλήψεις, τώρα τους αντικαθιστά με ένα συγκεντρωτικό μοντέλο που θα ελέγχεται από το κεντρικό κράτος, καταργεί δηλαδή την πρόβλεψη του νόμου του 2018 για τη συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, καθώς και της τοπικής κοινωνίας στους Φορείς. Δημιουργεί επιπλέον, παράθυρο για την εξυπηρέτηση συμφερόντων αφού οι Φορείς δεν θα γνωμοδοτούν πλέον για τα έργα/τις δραστηριότητες που θα επιτρέπονται στις περιοχές προστασίας Natura 2000.

-Στην απλοποίηση, ή σχεδόν απαλλαγή από την υποχρέωση αδειοδότησης για εργοστάσια/μονάδες επεξεργασίας μεταλλευμάτων, όπου δεν θα χρειάζεται πια αδειοδότηση αλλά θα αρκεί μία απλή γνωμοδότηση εκ μέρους της εταιρείας. Πρόκειται για μία φωτογραφική διάταξη, που αφορά και την Ελληνικός Χρυσός, ώστε το εργοστάσιο εμπλουτισμού και μεταλλουργίας και η επεξεργασία αποβλήτων να αδειοδοτούνται με μία απλή γνωστοποίηση.

-Στην πώληση ποσοστού του δημοσίου στο δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρισμού της χώρας, ΑΔΜΗΕ, μίας ιδιαιτέρως κερδοφόρου εταιρείας που υλοποιεί σύνθετα τεχνικά έργα και έχει κεντρικό ρόλο στην μετάβαση της χώρας μας σε καθαρές μορφές ενέργειας. Η κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με σκληρή διαπραγμάτευση, κατάφερε να διατηρήσει πλειοψηφικό ποσοστό για το δημόσιο και μάλιστα στο πλαίσιο Μνημονιακών υποχρεώσεων ενώ, σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως υποχρέωση, την ίδια στιγμή που όλοι, παγκόσμια, αναθεωρούμε τη σημασία των δημόσιων αγαθών.

-Στην πλήρη τροποποίηση του χωροταξικού σχεδιασμού της Ελλάδας. Εισάγει τους όρους «ευελιξία και ανάδραση σχεδιασμού» ώστε Ειδικά Χωρικά Σχέδια να υπερισχύουν του στρατηγικού και δημοκρατικού σχεδιασμού των Περιφερειακών Χωροταξικών Πλαισίων και των Τοπικών Χωρικών Σχεδίων των Δήμων. Με ad hoc απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας θα ακυρώνεται ο σχεδιασμός και θα αλλάζουν στην ουσία οι χρήσεις γης. Πρακτικά πρόκειται για ένα άγριο «Φαρ Ουέστ» στις χωροθετήσεις με τη λογική «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται». Επιτρέπει, για παράδειγμα, τη χωροθέτηση σταθμού μεταφόρτωσης στα Βριλήσσια σε χώρο πρασίνου. Αλλάζει τις χρήσεις στις γειτονιές και τη χρήση για το κέντρο της Αθήνας την οποία μετατρέπει σε ξενοδοχειούπολη και αποκλείει την κατοικία. Προστίθεται διάταξη δηλαδή που αλλάζει το χαρακτήρα του κέντρου της Αθήνας, κάτι που δεν είχε τεθεί καν στη δημόσια διαβούλευση. Δηλαδή όλα αυτά γίνονται χωρίς να τα ξέρει ο Δήμος Αθηναίων.

-Στις εξαιρέσεις που εισάγονται στους δασικούς χάρτες που τους καθιστούν κουρελόχαρτα. Επιτρέπονται εξαιρέσεις που θίγουν την ουσία των δασικών χαρτών και την προσπάθεια που έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τα προηγούμενα χρόνια με στόχο τη διαφάνεια και το κράτος δικαίου. Τροποποιούνται εκ νέου οι κυρωμένοι δασικοί χάρτες, δηλαδή ακυρώνονται. Με την προτεινόμενη ρύθμιση, ουσιαστικά δεν θα λαμβάνεται υπόψη η γνωμοδότηση των δασικών Υπηρεσιών, αν δεν έχουν καταχωρηθεί τα γεωχωρικά δεδομένα στο σύστημα, θα επιτρέπει πρακτικά καταπατήσεις και δραστηριότητες ιδιαίτερης όχλησης σε δασικές περιοχές.

-Στην αφαίρεση της υποχρέωσης κατοχής της ιδιοκτησίας για την αδειοδότηση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, κάτι που θα οδηγήσει σε ένα πραγματικό αλαλούμ αντί να επιταχύνει τελικά έργα, όπως διατείνεται το ΥΠΕΝ.

Κλείνοντας ο Σωκράτης Φάμελλος υπογράμμισε ότι: «Και στο πεδίο του περιβάλλοντος, η κυβέρνηση δημιουργεί αναμπουμπούλα για να τακτοποιηθούν γρήγορα κάποιοι κολλητοί, όπως συνέβη και με τα voucher του κυρίου Βρούτση. Εμείς θα συνεδριάσουμε αύριο (Δευτέρα) ως Κοινοβουλευτική Ομάδα για να αποφασίσουμε τη στάση μας. Προφανώς είμαστε ενάντια στο νομοσχέδιο, όπως εκφράστηκε και στην τοποθέτηση του Αλέξη Χαρίτση για την απόσυρση του νομοσχεδίου. Αυτό είναι και το αίτημα των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Δεν τίθεται ζήτημα τροποποιήσεων των προβλέψεων του σχεδίου νόμου καθώς επιστρέφεται ως απαράδεκτο». ​

Αποκαλυπτική έκθεση ΟΗΕ: Η Ελλάδα που παρέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ

Του Πάνου Τριγάζη

Το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) δημοσίευσε πρόσφατα (9 Δεκεμβρίου 2019) την ετήσια έκθεσή του με τίτλο Human Development Report. Φετινό κεντρικό θέμα είναι «Οι ανισότητες της ανθρώπινης ανάπτυξης στον 21ο αιώνα», με εύγλωττο και τον υπέρτιτλο που είναι «Beyond income, beyond averages, beyond today».

Εννοείται ότι οι πραγματικότητες στον σημερινό κόσμο διαφέρουν ριζικά από εκείνες του προηγούμενου αιώνα, ενώ το ίδιο ισχύει για τα προβλήματα και τις ανάγκες των κοινωνιών και των ανθρώπων. Η τεχνολογική επανάσταση έχει ανοίξει πρωτοφανείς ορίζοντες στη γνώση, η οποία παγκοσμιοποιείται όπως και η πληροφορία. Αυτό σημαίνει ότι η παλαιά διαίρεση ανάμεσα στον Βορρά και Νότο δεν είναι όσο κυρίαρχη ήταν στον προηγούμενο αιώνα. Άλλωστε, χώρες σαν την Κίνα και την Ινδία που ανήκαν στον λεγόμενο τρίτο κόσμο, καλπάζουν πλέον από την άποψη της οικονομικής μεγέθυνσης, διεκδικώντας, από την άποψη αυτή, τις πρώτες θέσεις στον κόσμο.

Το ενδιαφέρον της Έκθεσης 2019 για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη, με βάση  οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία του 2018, εστιάζει και στις επιδόσεις της δικής μας χώρας, πολύ περισσότερο που το 2018 σήμανε το τέλος των μνημονίων. Το επισημαίνω αυτό, διότι τα τελευταία χρόνια ζήσαμε μια απίστευτη καταστροφολογία εκ μέρους της ΝΔ και των προσκείμενων σε αυτή ΜΜΕ. Θα έλεγα ότι στο περιβάλλον αυτό και ο μέσος πολίτης πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι «τριτοκοσμική» χώρα.

Με βούλα ΟΗΕ διαψεύδονται οι ισχυρισμοί αυτοί, αφού η πατρίδα μας κατατάσσεται στην πρώτη γραμμή  των αναπτυγμένων χωρών και ειδικότερα στην 32η θέση μεταξύ 188 χωρών.  Προσθέτω ότι σε Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, η Ελλάδα υπερέχει εννέα χωρών-μελών της ΕΕ, κατά σειρά της Πολωνίας, της Λιθουανίας, της Σλοβακίας, της Λετονίας, της Πορτογαλίας (!), Ουγγαρίας, Κροατίας, Βουλγαρίας και Ρουμανίας, με τις δύο τελευταίες βαλκάνιες γειτόνισσες να βρίσκονται πολύ χαμηλά στην κατάταξη, ισοβαθμώντας στην 52η θέση.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Πορτογαλία υστερεί τουλάχιστον τεσσάρων χωρών κεντροευρωπαϊκών χωρών, ενώ ΝΔ και ΚΙΝΑΛ την εμφανίζουν ως μεταμνημονιακό success story. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι με κυβέρνηση της Αριστεράς και η χώρα αυτή κάνει σημαντικά βήματα, ιδιαίτερα στον τομέα των κοινωνικών δικαιωμάτων, κάτι που τα προαναφερθέντα κόμματα δεν εκτιμούν.

Προ κρίσης, η Ελλάδα κατατασσόταν άλλοτε στην 24η και άλλοτε στην 25η θέση, με βάση τον προαναφερθέντα Δείκτη. Σημειώνω επίσης ότι, στο μεταξύ, ανέβηκαν ψηλότερα από την χώρα μας τουλάχιστον τρεις χώρες της ΕΕ, όλες πρώην σοσιαλιστικές, η  Εσθονία, η Τσεχία και η Σλοβενία.  Ειδικότερα, Εσθονία ήταν 44η το 2006, όταν η Ελλάδα βρισκόταν στην 24η θέση.  

Μήνυμα εκπέμπει και το γεγονός ότι η  Έκθεση του 2019 κατατάσσει πρώτη τη Νορβηγία, δεύτερη την Ελβετία, τρίτη την Ιρλανδία, τέταρτη την Γερμανία και πέμπτο το Χονγκ Κονγκ (διατηρεί το βρετανικό σύστημα), ενώ  ΗΠΑ και Βρετανία είναι στην 15η και 16η θέση, με την Ιαπωνία στη 19η. Με άλλα λόγια,  τις πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν χώρες με ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Ζούμε περισσότερο από πολλούς Ευρωπαίους

Αισιόδοξο είναι και το στοιχείο ότι   οι κάτοικοι αυτής της χώρας ζούμε περισσότερο από τους πιο πολλούς Ευρωπαίους, εξαιρουμένων των Ισπανών, Ιταλών, Σουηδών, Γάλλων και Μαλτέζων. Το ελληνικό προσδόκιμο ζωής υπολογιζόταν το 2018, στα 82,1 χρόνια, στα 83,4 για τους Ισπανούς και Ιταλούς, στα 82,7 για τους Σουηδούς, στα 82,5 για τους Γάλλους, στα 82,4 για τους Μαλτέζους.

Στο συγκεκριμένο δείκτη σημειώνεται κατάρρευση των χωρών του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού», με προσδόκιμο ζωής για όλες κάτω των 80 χρόνων, με πιο τραγική την θέση της Βουλγαρίας και Ρουμανίας. Αν και όχι στην ΕΕ, ευρωπαϊκή χώρα είναι και η Ρωσία, που αντιμετωπίζει σοβαρότατο δημογραφικό πρόβλημα, με το προσδόκιμο ζωής στα 74,4 χρόνια. 

Από την άλλη, στα τελευταία σκαλοπάτια της κλίμακας είναι χώρες της Αφρικής, γεμάτες πληγές από τοπικούς και εμφύλιους πολέμους, με την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (52,8 χρόνια), Τσαντ (54 χρόνια) και Σιέρα Λεόνε (54,3 χρόνια) στις τελευταίες θέσεις. Προοδεύει όμως και η Αφρική, αφού το προσδόκιμο ζωής σε πολλές χώρες της ήταν στο παρελθόν κοντά στα 40 χρόνια.

* Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα

Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή

Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα.

Μια ψύχραιμη πρώτη ανάλυση της τραγωδίας στο Μάτι κάνει ο δασολόγος - περιβαλλοντολόγος Νίκος Χλύκας. “Στο Μάτι τίποτε δεν πήγε καλά” λέει στην “Α”. Για την ακρίβεια ήταν ένας συνδυασμός εκρηκτικών παραγόντων που λειτούργησαν ως θανατηφόρα παγίδα: “Μαίνονταν ακραία ισχυροί άνεμοι σε μια περιοχή με αυθαίρετους οικισμούς, δρόμους στενούς, αδιέξοδα, με σπίτια σε ρεματιές, με κομμένη την πρόσβαση στη θάλασσα” παραθέτει. Στο ακραίο καιρικό φαινόμενο και τον κακό σχεδιασμό δεκαετιών ήρθε να προστεθεί η έλλειψη συντονισμού, εκπαίδευσης και ενημέρωσης των κατοίκων της περιοχής.

Ο Νίκος Χλύκας υπενθυμίζει ότι “οι δασικοί χάρτες της ανατολικής Αττικής έχουν παραδοθεί από τον Μάιο του 2010. Αλλά δεν έχουν αναρτηθεί εδώ και οκτώ χρόνια”, συνεπώς είναι σαν να μην υπάρχουν. Υπενθυμίζει ακόμη ότι στο Μάτι, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, “η αυθαίρετη δόμηση με τα χρόνια περίπου νομιμοποιήθηκε, τα σπίτια πήραν φως, νερό, τηλέφωνο, χωρίς ποτέ να γίνουν νόμιμα, χωρίς ποτέ να ανοίξουν δρόμοι, ανοιχτοί χώροι, πλατείες, όπως απαιτείται σε έναν οικισμό”.

 Το στοίχημα της πρόληψης

 Τώρα πρέπει να σκεφτούμε ψύχραιμα για τα σπίτια που χάθηκαν. Πώς ακριβώς θα επιτραπεί να χτιστούν και πάλι αυθαίρετα μέσα στο δάσος; Το σωστό -και πολιτικά πολύ δύσκολο- είναι να βρεθούν αλλού οικόπεδα για να χτίσουν οι πληγέντες, με πολεοδομικό σχέδιο. Ο Νίκος Χλύκας δεν έχει ψευδαισθήσεις: “Επειδή ζούμε στην Ελλάδα και δεν πρόκειται να γκρεμιστεί το Μάτι, και το κάθε Μάτι, θα πρέπει να οργανωθεί πολεοδομικά η περιοχή στο κομμάτι που δεν είναι δασικό. Να γκρεμιστεί ό,τι είναι απαραίτητο, να ανοίξουν δρόμοι, να ανοίξει η δίοδος στη θάλασσα”. Αλλά το πιο σημαντικό είναι θυμηθεί η Πολιτεία ότι στις πυρκαγιές δύο είναι τα ζητούμενα: η πρόληψη και η καταστολή. “Όσο το ισοζύγιο είναι τόσο δραματικά υπέρ της καταστολής και αγνοεί ουσιαστικά την πρόληψη οι τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται” επιμένει ο δασολόγος. Και εξηγεί ότι πρόληψη σημαίνει τρία πράγματα: “Πρώτον, έργα δασονομικά, καθαρισμοί κ.λπ., δεύτερον, οργάνωση της φύλαξης με 24ωρες βάρδιες και τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών και, τρίτον, ενημέρωση του κοινού, πώς να κινείται σε ακραίες καταστάσεις”.

Είναι προφανές ότι και τα τρία ήταν ελλιπή.

Παραλογισμός

Για τη Ράνια Κλουτσινιώτη, αρχιτέκτονα και πολεοδόμο, είναι σημαντικό να δει κανείς τις αναλογίες που υπάρχουν μεταξύ των πλημμυρών στη Μάνδρα και της πυρκαγιάς στο Μάτι: “Προκαλούνται από ακραία φαινόμενα: μια έρχεται το νερό, την άλλη η φωτιά. Αλλά εμείς που υποτίθεται ότι είμαστε οργανωμένες κοινωνίες θα έπρεπε να έχουμε βρει τρόπους να τα αντιμετωπίζουμε” λέει στην “Α”. “Κι αν καταστροφές τύπου Μάνδρας θα μπορούσαν να αποτραπούν με μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα πάνω από τον Πατέρα, για το Μάτι δεν είμαι σίγουρη εάν υπήρχε τρόπος. Τα πευκοδάση ανανεώνονται μόνο με την πυρκαγιά, άρα οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να κατοικούν μέσα σε πευκοδάση” τονίζει.

Η Ράνια Κλουτσινιώτη επισημαίνει τις χρόνιες κακοδαιμονίες με τα αυθαίρετα: “Οι πολεοδόμοι τα λέμε εδώ και δεκαετίες. Πρώτα νομιμοποιήθηκαν μαζικά τα αυθαίρετα με τον νόμο Τρίτση το 1983, μετά συνέχισαν να νομιμοποιούνται με την καταβολή προστίμων, σχεδόν σε όλες τις παράκτιες περιοχές. Σε πολλές περιοχές έγιναν εκ των υστέρων ρυμοτομικά σχέδια, αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκαν. Είναι παραλογισμός”.

 Βίοι παράλληλοι

 Μια άλλη, πολύ ενδιαφέρουσα παράμετρο βάζει στη συζήτηση από μακριά ο ερευνητής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ, ειδικευμένος στη μελέτη των δασών Γιόχαν Γκόλνταμερ, μιλώντας στον γερμανικό Τύπο: “Αυτό που συνέβη στην Αττική είναι δραματικό και μου θυμίζει την κατάσταση στην Πορτογαλία πέρυσι, όπου σε δύο πυρκαγιές πέθαναν πάνω από 100 άνθρωποι”. Ο Γερμανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι το βασικό πρόβλημα είναι κοινό σε όλες τις μεσογειακές χώρες:

“Στις πρώην αγροτικές περιοχές γύρω από την Αθήνα η καλλιεργήσιμη γη δεν αξιοποιείται τόσο εντατικά όσο παλαιότερα. Αντ’ αυτού γύρω από τις μεγάλες πόλεις έχουν αναπτυχθεί αστικές δομές με ακαλλιέργητα χωράφια και κήπους. Αυτό κάνει την κατάσταση τόσο επικίνδυνη. Στο παρελθόν τα αιγοπρόβατα τρέφονταν από το γρασίδι και τους χαμηλούς θάμνους στις περιοχές αυτές και έτσι το τοπίο φαινόταν μεν γυμνό, αλλά δεν ξεσπούσαν μεγάλες, καταστροφικές πυρκαγιές. Σήμερα οι άνθρωποι δεν εκμεταλλεύονται τη γη αυτή, υπάρχουν περισσότερα εξοχικά, κήποι και δέντρα -αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα σε πολλές νοτιοευρωπαϊκές χώρες. Έτσι τα προάστια πόλεων είναι συνήθως πιο ευάλωτα σε πυρκαγιές. Εκεί οι φωτιές γίνονται ανεξέλεγκτες».

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO). 

Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφους: μια κρυμμένη πραγματικότητα». 

Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη.

Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς, δεν έχει πραγματοποιηθεί ποτέ συστηματική αξιολόγηση της κατάστασης της ρύπανσης του εδάφους σε παγκόσμιο επίπεδο, σημειώνεται στην έκθεση. 

Οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής περιορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στις ανεπτυγμένες οικονομίες, συνεπώς υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις πληροφόρησης σχετικά με την πληρότητα και την έκταση του προβλήματος. Αυτό που γνωρίζουμε ελάχιστα είναι ανησυχητικό, προσθέτει η έκθεση. 

Για παράδειγμα, στην Αυστραλία εκτιμάται ότι περίπου 80.000 περιοχές υποφέρουν από ρύπανση του εδάφους. Η Κίνα έχει κατηγοριοποιήσει το 16% του συνόλου των εδαφών της και το 19% των γεωργικών εδαφών της ως μολυσμένες ζώνες.

Υπάρχουν περίπου 3 εκατομμύρια δυνητικά ρυπασμένες περιοχές στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και στα Δυτικά Βαλκάνια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υποφέρουν από ρύπανση 1.300 τοποθεσίες. 

Αυτοί οι αριθμοί μάς βοηθούν να κατανοήσουμε την έκταση του προβλήματος της ρύπανσης για τα εδάφη αλλά δεν αντικατοπτρίζουν την πλήρη έκταση της ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον κόσμο και τονίζουν την ανεπάρκεια των διαθέσιμων πληροφοριών και τις διαφορές στην καταγραφή ρυπασμένων περιοχών σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές. 

Η ρύπανση του εδάφους συχνά δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή οπτικά ή να εκτιμηθεί άμεσα, γεγονός που την καθιστά κρυφό κίνδυνο με σοβαρές συνέπειες.

Εχει αντίκτυπο στην επισιτιστική ασφάλεια τόσο μέσω της βλάβης του μεταβολισμού των φυτών, μειώνοντας έτσι τις αποδόσεις των καλλιεργειών, ενώ καθιστά τις καλλιέργειες μη ασφαλείς για κατανάλωση.

Οι ρύποι, επίσης, βλάπτουν άμεσα τους οργανισμούς που ζουν στο έδαφος. 

Και, φυσικά, τα εδάφη που έχουν μολυνθεί από επικίνδυνα στοιχεία (π.χ. αρσενικό, μόλυβδο και κάδμιο), οργανικά χημικά όπως τα PCB (πολυχλωριωμένα διφαινύλια) και πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (PAH) ή τα φαρμακευτικά προϊόντα όπως τα αντιβιοτικά, ή οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, θέτουν σοβαρούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία. 

Τι προκαλεί τη ρύπανση 

Μέχρι στιγμής, η περισσότερη ρύπανση του εδάφους οφείλεται σε ανθρώπινες δραστηριότητες. Βιομηχανικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της εξόρυξης, της τήξης και της μεταποίησης, οικιακά, ζωικά και αστικά απόβλητα, φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα, λιπάσματα, προϊόντα πετρελαίου που απελευθερώνονται ή υποβαθμίζονται στο περιβάλλον, τα καυσαέρια που παράγονται από τις μεταφορές – όλα συμβάλλουν στο πρόβλημα.

Η έκθεση του FAO αποτελεί μια σύνθεση των υφιστάμενων επιστημονικών ερευνών για τη ρύπανση του εδάφους και η γλώσσα των αριθμών είναι παραπάνω από αποκαλυπτική.  

Η παραγωγή χημικών προϊόντων αναπτύχθηκε ταχέως τις τελευταίες δεκαετίες και αναμένεται να αυξάνεται ετησίως κατά 3,4% μέχρι το 2030. Το 2015, η ευρωπαϊκή χημική βιομηχανία παρήγαγε 319 εκατομμύρια τόνους χημικών ουσιών.

Από αυτούς, 117 εκατομμύρια τόνοι θεωρήθηκαν επικίνδυνοι για το περιβάλλον. Η παγκόσμια παραγωγή αστικών στερεών αποβλήτων ήταν περίπου 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι ετησίως το 2012 και αναμένεται να αυξηθεί σε 2,2 δισεκατομμύρια τόνους ετησίως έως το 2025. 

Σε πολλές περιοχές του κόσμου, τα επίπεδα έμμονων οργανικών ρύπων (διοξίνες και οι παρόμοιες με τις διοξίνες ενώσεις) στο ανθρώπινο γάλα είναι σημαντικά υψηλότερα από αυτά που θεωρούνται ασφαλή, με υψηλότερη συχνότητα στην Ινδία και σε ορισμένες ευρωπαϊκές και αφρικανικές χώρες.

Ορισμένες χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος αύξησαν σημαντικά τη χρήση φυτοφαρμάκων κατά την τελευταία δεκαετία.

Το Μπανγκλαντές, για παράδειγμα, την τετραπλασίασε, η Ρουάντα και η Αιθιοπία την εξαπλασίασαν και το Σουδάν τη δεκαπλασίασε. 

Η παγκόσμια παραγωγή κοπριάς αυξήθηκε κατά 66% μεταξύ 1961 και 2016, από 73 σε 124 μεγατόνους. Ο όγκος της κοπριάς που διατίθεται στα εδάφη αυξήθηκε από 18 σε 28 μεγατόνους και η ποσότητα κοπριάς που απομένει στους βοσκοτόπους αυξήθηκε από 48 σε 86 μεγατόνους. Η κοπριά μπορεί να περιέχει μεγάλες ποσότητες βαρέων μετάλλων, παθογόνων οργανισμών και αντιβιοτικών. 

Τα εδάφη κοντά στους δρόμους έχουν υψηλά επίπεδα βαρέων μετάλλων, υδρογονανθράκων και άλλων ρύπων, θέτοντας σε κίνδυνο την παραγωγή τροφίμων ή τη βόσκηση σε παρακείμενες των οδικών αρτηριών περιοχές.

Σχεδόν όλο το έδαφος στο βόρειο ημισφαίριο περιέχει ραδιονουκλεΐδια σε υψηλότερες συγκεντρώσεις από το επίπεδο υποβάθρου, ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές, ως αποτέλεσμα των επιπτώσεων από τις δοκιμές πυρηνικών όπλων στην ατμόσφαιρα και συμβάντων όπως το ατύχημα του Τσερνομπίλ.

Συντάκτης: 

Τάσος Σαραντής

2018: Fake news και για τον περιορισμό του πλαστικού

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο μια ακόμη «είδηση» που αποδεικνύει ότι στα λόγια πολλοί είναι Ευρωπαίοι, αλλά στην πράξη παραμένουν λάτρεις του ρουσφετιού και της τζάμπα μαγκιάς.

Το θέμα δεν είναι αν όντως ένας ηλικιωμένος ψαράς της Σκοπέλου δεν έκοψε απόδειξη με το τέλος των 4 λεπτών για την πλαστική σακούλα την οποία έδωσε στον πελάτη του, αλλά το πώς το πλασάρισε ευφάνταστο τοπικό διαδικτυακό μέσο. Το οποίο πρόβαλε την «οργή των κατοίκων του νησιού που κινήθηκαν απειλητικά προς το μέρος» των ελεγκτών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων και «ηρέμησαν μόνο όταν διαβεβαιώθηκαν πως δεν θα επιβάλουν πρόστιμο στον ψαρά».

Το φοβερό αυτό θέμα το αναπαρήγαγαν χωρίς διασταύρωση τα πρόθυμα διαδικτυακά μέσα που πυροβολούν αδιαλείπτως την κυβέρνηση.

Αν τα πράγματα όντως είχαν γίνει έτσι, που δεν έγιναν (διότι η ΑΑΔΕ δεν είχε καν συνεργείο στη Σκόπελο) τότε το πρόβλημα δεν θα ήταν μόνον η παρανομία του ψαρά. Είναι η χυδαιότητα όλων όσοι τάχαμου πονούν το περιβάλλον (για θυμηθείτε την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό) αλλά θέλουν να συνεχιστεί η αλόγιστη χρήση του δολοφονικού για το περιβάλλον πλαστικού που κάνει περισσότερα χρόνια για να εξαφανιστεί από ό,τι το πετρέλαιο.

Έτσι, δημιουργείται κλίμα ώστε να συνεχιστεί η αντίδραση κατοίκων και άλλων νησιών που έδερναν τους ελεγκτές του ΣΔΟΕ (επειδή τους ζητούσαν να κόβουν αποδείξεις), ή διαμαρτύρονταν στο Δημοτικό τους Συμβούλιο διότι πέφτει κανένα πρόστιμο για το κάπνισμα σε κλειστό χώρο. Το ζητούμενο για τους οπαδούς της κοινωνικής ακινησίας είναι να μην περάσει κανένα μέτρο εκσυγχρονισμού, από τα μικρά και «ασήμαντα» ίσαμε τα μεγάλα και απολύτως αναγκαία.

Η κυβέρνηση -και πράττει άριστα- προσπαθεί να εφαρμόσει τις «ξεχασμένες» από τις γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να κάνει μερικά δειλά βήματα στην προστασία του Περιβάλλοντος. Απέναντί της δεν είναι μόνον η διατεταγμένη δημοσιογραφία και τα πολιτικά εξαπτέρυγα των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων (βλέπε Σκουριές, Ελληνικό). Είναι και απλοί πολίτες, συνήθως η παλιά καλή εκλογική πελατεία, που χρεώνουν στον τουρίστα -χωρίς απόδειξη- τη χωριάτικη σαλάτα 12 ευρώ, νοικιάζουν τα άθλια αδήλωτα δωμάτιά τους προς 50 ευρώ τη μέρα, αραδιάζουν τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο επιτρέποντας με το ζόρι να περάσει ένας ευέλικτος άνθρωπος (ούτε σκέψη για ηλικιωμένους, μητέρες με καροτσάκια ή ανάπηρους), πετάνε τα σκουπίδια τους στη θάλασσα ή στην παιδική χαρά και επιτρέπουν στους θεριακλήδες να ντουμανιάζουν στους κλειστούς χώρους. Όλοι τους, όταν δώσει το σύνθημα η βαθιά συντήρηση, ουρλιάζουν επειδή βρέθηκε ένας κάδος γεμάτος σκουπίδια έξω από το σπίτι τους, σε μέρα απεργίας Κι ας άφησαν αυτοί οι ίδιοι τα σκουπίδια.

Πολλά από τα παραπάνω δεν είναι αρμοδιότητα της κυβέρνησης. Είναι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτής που ξεσκιστήκαμε όλοι να αποκτήσει πόρους, αρμοδιότητες κ.λπ. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί μικροί πασάδες να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τους νόμους και να διευκολύνουν τους τσαμπουκάδες των «οργισμένων» πολιτών.

Θα μου πείτε, εδώ είναι το πρόβλημα και όχι η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η μείωση της ανεργίας, η σωτηρία της πρώτης κατοικίας;

Ε, λοιπόν, το πρόβλημα είναι η τήρηση των νόμων. Πρώτα από τους αρμόδιους γι’ αυτό, τους δικαστές (κουβέντα για τη ΣΕΚΑΠ!) και τους αστυνομικούς, και στη συνέχεια από όλους μας. Διότι όταν διογκώνεται η κοινωνική ασυδοσία, στρεβλώνει τις συνειδήσεις ώστε να είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό το αυτονόητο.

Δεν άκουσα π.χ. τη μαχητική εσχάτως ΓΣΕΕ να βάζει στα πρωτοβάθμια σωματεία το καθήκον να ελέγχουν τους χώρους εργασίας για να διευκολύνουν την πάταξη της μαύρης δουλειάς.

Δεν άκουσα κανέναν από αυτούς που παραπονέθηκαν διότι πήραν κοινωνικό μέρισμα κάποιοι αλλοδαποί να μας πουν αν οι ίδιοι κολλάνε ένσημα σ’ αυτούς που ξεσκατώνουν τους γονείς τους.

Δεν άκουσα ακόμη τους εξαγριωμένους «υπεραριστερούς» που εμποδίζουν τους πλειστηριασμούς (ένας προέκυψε και απαγωγέας!) να μας λένε πόσα σπίτια φτωχών έσωσαν. Προς το παρόν σώθηκαν (με τα παλαμάκια της δεξιάς) βίλες, μεζονέτες, πλοία και άλλα ακίνητα μπαταξήδων.

Η οικονομική κρίση μπορεί να φτάνει στο τέλος της το 2018, αλλά η κοινωνική κρίση, κάτι που προϋπήρχε επί δεκαετίες και έχει βαθιές ρίζες, πώς θα εξαφανιστεί όταν βλέπεις όλα τα αντιπολιτευόμενα κόμματα (ακόμη και το ΚΚΕ) να κάνουν το κορόιδο και να υποστηρίζουν μικρούς και μεγάλους παραβάτες;

Η επιστροφή στην κανονικότητα απαιτεί και αλλαγή συμπεριφοράς και ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας. Όλα τα’ άλλα είναι μασάλια...

Μεσοπρόθεσμο "ριφιφί" εις βάρος του περιβάλλοντος

Σταυρογιάννη Λ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: Αυγή 27/10/2011

Το εκτεταμένο “ριφιφι” στους πόρους του "πράσινου ταμείου" έως εξοντώσεώς του επιβεβαίωσε χθες ο τύποις υπουργός Περιβάλλοντος Γ. Παπακωνσταντίνου σε συνέντευξη Τύπου, στην έδρα του ταμείου στο κέντρο της Αθήνας. Από τα 4 δισ. ευρώ προβλεπόμενα έσοδα, "με συντηρητικές προβλέψεις" για το χρονικό διάστημα 2011-2014, μόλις τα 400 εκατ. θα διατεθούν για τους σκοπούς ίδρυσης του ταμείου και τα 3,6 θα κατευθυνθούν στη μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού.

Μόλις 400 εκατ. ευρώ από τα 4 δισ. του Πράσινου Ταμείου θα διατεθούν για τους σκοπούς της ίδρυσής του

Έμπλεος υπερηφάνειας για την αρπαγή του 95% των πόρων του ταμείου, ο ΥΠΕΚΑ έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι το πλαφόν του 5% (αυτό που μένει στο ταμείο μετά την αλλαγή στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών) στις ετήσιες δαπάνες είναι δυνητικό... και πρόσθετη εξασφάλιση ότι δεν θα εξελιχθεί σε εργαλείο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης στα χέρια του εκάστοτε υπουργού ΠΕΚΑ.

Ο υπουργός και ο πρόεδρος του ταμείου Κ. Σερράος δήλωσαν άγνοια για το αν έχει αποδοθεί το 50% του φόρου κατανάλωσης στη βενζίνη, ενώ δεν έδωσαν σαφή εικόνα για το περιεχόμενο του κουμπαρά έως το τέλος του 2011. Πάνω από ένα δισ. είπαν θα φτάσει.

Σε αυτά περιλαμβάνονται τα αποθεματικά του 282 εκατ., 40 εκατ. του ειδικού φορέα δασών, 7,5 εκατ. ευρώ από τη δημοπράτηση των περισσευούμενων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της φετινής χρονιάς και 300 εκατ. ευρώ από το ειδικό τέλος νομιμοποίησης ημιυπαίθριων και λοιπών παρανομιών στα κτήρια με οικοδομική άδεια.

Παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις του νόμου αυτού προβλέπουν ότι τα χρήματα αυτά διατίθενται για απόκτηση ελεύθερων χωρών, κοινοχρήστων κ.λπ. στους δήμους από τους οποίους προέρχονται οι δηλώσεις διατήρησης και άρα οι πιθανότητες να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές οι πράξεις αυτές από το ΣτΕ είναι πολλές, ο Γ. Παπακωνσταντίνου προεξόφλησε ότι το ΣτΕ δεν λειτουργεί εν κενώ και αναγνωρίζει τις ανάγκες και την κατάσταση της χώρας.

Σύμφωνα με την κατανομή των ψιχίων των 400 εκατ ευρώ, στο 2011 αναλογούν 60 εκατ., στο 2012 80 εκατ., στο 2013 120 εκατ. ευρώ και στο 2014 140 εκατ. ευρώ.

Όπως ανακοινώθηκε έχουν εγκριθεί πιστώσεις ύψους 21 εκατ., τα οποία θα διατεθούν για απαλλοτριώσεις ώστε να δημιουργηθούν κοινόχρηστοι χώροι όπως προβλέπονται από τα εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια σε 16 δήμους της Αττικής και 37 εκατ. για 18 δήμους της περιφέρειας. Επίσης περί τα 38 εκατ. ευρώ για άρση και επανεπιβολή απαλλοτρίωσης, η οποία αφορά όμως τα έτη 2012-2014.

Ακόμη δε και η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προς τους 28 φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, προϋπολογισμού 1 εκατ. ευρώ, παρουσιάστηκε ως φοβερό και τρομερό έργο στήριξης των φορέων.

Κάρλα: η ολική επαναφορά μιας λίμνης

Του Απόστολου Ζώη, Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σημαντικότατες είναι οι αλλαγές που υπέστη τόσο η λίμνη Κάρλα όσο και οι πολύπαθοι κάτοικοι της περιοχής της. Ο κάρλιος πολιτισμός, που ήκμασε στα νερά της, χάθηκε το 1962 και οι πρώην ψαράδες προσπαθούν σαράντα χρόνια τώρα να επιβιώσουν ως αγρότες και κτηνοτρόφοι. Το 2000, άρχισαν τα έργα επαναπλημμυρισμού της λίμνης, στα όρια του Ν. Μαγνησίας.

Ενδιαφέρον προκαλούν τα στοιχεία, που αναφέρονται από το σχηματισμό της έως την αποξήρανσή της, του Kέντρου για τη μελέτη και προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς στη Λίμνη Βοιβηίδα - Κάρλα (ΚΕΜΕΒΟ) -Μουσείο Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας. Για αιώνες αναπτύχθηκε στα νερά της ένας λιμναίος πολιτισμός, ιδιόμορφος. Οι άνδρες των παρακάρλιων χωριών για 9 μήνες έμεναν σε καλύβες από λούρα και ραγάζια μέσα στη λίμνη. Ψάρευαν με δίχτυα ή κατίκια και πουλούσαν την ψαριά τους στους εμπόρους, ενώ πλήρωναν 25% επί των αλιευμάτων φόρο στο Δημόσιο, αποτελώντας έτσι ένα σημαντικό έσοδο για το κράτος.

Από το Πάσχα έως το Δεκαπενταύγουστο, το διάστημα της λεγόμενης απεργίας, έμειναν στα χωριά τους δίνοντας στη φύση τον απαιτούμενο χρόνο για ν' αναπτυχθεί ο γόνος και στους εαυτούς τους το περιθώριο να συντηρήσουν τα καράβια τους, τις λεγόμενες πλατσίδες, αλλά και να χαρούν τις οικογένειές τους. Τότε, ζωντάνευαν και τα χωριά της λίμνης, που τον υπόλοιπο χρόνο ήταν γυναικοκρατούμενα. Ο βάλτος ήταν σύντροφος στη δουλειά, αλλά και στη διασκέδαση, καθώς στα πανηγύρια και τις γιορτές, όπως της Ανθισμένης Αμυγδαλιάς, όλοι έκαναν μια βαρκάδα στη λίμνη.

Η Κάρλα του «χθες» υπήρξε σημαντικότατος υδροβιότοπος, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τα Βαλκάνια. Η ορνιθοπανίδα και η ιχθυοπανίδα της ήταν πολύ πλούσιες. Πάπιες, πελαργοί, τσικνιάδες, κορμοράνοι, πελεκάνοι, φοινικόπτερα, γριβάδια, πλατίτσες, μπίζια, κυπρίνοι, γωβιοί και χέλια ήταν ο «θησαυρός» της Βοιβηίδας που έθρεψε τον παρακάρλιο, και όχι μόνο, πληθυσμό.

Το 1962-2000, η Κάρλα είναι πεδιάδα. Με κρατική απόφαση, η λίμνη αποξηραίνεται. Με την αποστράγγιση των νερών της, το οικοσύστημα και το μικροκλίμα της περιοχής άλλαξαν. Τα ψάρια και τα πουλιά της χάθηκαν, η υπόγεια υδροφορία πέφτει. Ο βάλτος γίνεται κάμπος και οι ψαράδες αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, έχουμε το αίτημα των κατοίκων των παρακάρλιων περιοχών για αγροτική αποκατάσταση στις εκτάσεις που αποκαλύφθηκαν.
Έτσι, φτάνουμε στον επαναπλημμυρισμό της Κάρλας. Αυτή η περίοδος αρχίζει από το 2000 και συνεχίζει στο μέλλον, αφορώντας μόνο το Ν. Μαγνησίας. Έπειτα από κρατική παρέμβαση, επέρχεται και πάλι, για δεύτερη φορά, η ανατροπή της ζωής των Κάρλιων ανθρώπων.

Από το χώρο της πρώην λίμνης αποβάλλονται αγρότες και κτηνοτρόφοι. Οι κοινωνικοί πλέον αγώνες των ανθρώπων της Κάρλας, κατά την περίοδο αυτή, συνεχίζονται, ακολουθώντας τη δικαστική οδό, με κύριο αίτημα την κοινωνική αποκατάσταση. Τα έργα για τον επαναπλημμυρισμό μέρους της πρώην λίμνης βρίσκονται τα τελευταία χρόνια σε εξέλιξη.

Από το Φεβρουάριο του 2009, άρχισε να γεμίζει η λίμνη και πάλι με νερό, αλλά και με ψάρια, καθώς ο γόνος των ψαριών ζει έως και 100 χρόνια. Πουλιά έχουν έρθει στην περιοχή και φαίνεται έτσι η δύναμη της φύσης για αποκατάστασή της.
Απομένει, σύμφωνα με όσα δηλώνει ο πρόεδρος του Μουσείου Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας, Σωτήρης Γκανάτσιος, να γίνουν έγκαιρες και οργανωμένες ενέργειες για την ολοκλήρωση του έργου, οι οποίες όμως θα λύνουν και δεν θα αντιμετωπίζουν αποσπασματικά τα προβλήματα, που οπωσδήποτε αναφύονται με τη δημιουργία της λίμνης (έλλειψη βοσκοτόπων, ποιότητα νερού, αποκατάσταση ακτημόνων…).

Στόχος και ελπίδα είναι η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, στο πλαίσιο των αρχών της αειφορίας. Έτσι, με τις διαμορφωθείσες συνθήκες, τα χρόνια μετά την αποξήρανση προβάλλει το συλλογικό αίτημα για τη δημιουργία της Νεο-Βοιβηίδας, σημειώνει ο κ. Γκανάτσιος.

Οικολογικά SOS για την επένδυση στον Αστακό

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Τι σχέση έχει η επένδυση του Αστακού με την πράσινη ανάπτυξη; Ο,τι σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Αυτό το συμπέρασμα, τουλάχιστον, συνάγεται από τα λεγόμενα πανεπιστημιακών και περιβαλλοντικών οργανώσεων. Η επένδυση προβλέπει τη δημιουργία θερμοηλεκτρικού σταθμού ισχύος 1.100 μεγαβάτ και χρησιμοποιεί ως καύσιμο υγροποιημένο αέριο (LPG), συμβατική πηγή ενέργειας. Ο Δ. Ιμπραήμ, συντονιστής εκστρατειών της Greenpeace, εξηγεί ότι «με βάση τα τεχνικά χαρακτηριστικά που δόθηκαν στη δημοσιότητα, αναμένεται να εκλύει περί τα 3,5 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως».

Διοξείδιο σε φύκια

Ας μην είμαστε, όμως, κινδυνολόγοι. Ιδού και η πράσινη ανάπτυξη: Οι επενδυτές μιλούν για δέσμευση του CO2 σε καλλιέργειες φυκιών, οι οποίες στη συνέχεια θα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Το μόνο που μένει είναι... να ανακαλυφθεί η επαναστατική αυτή μέθοδος. «Γιατί προς το παρόν, ερευνάται ακόμη και δεν υπάρχει σήμερα ολοκληρωμένη τεχνογνωσία» λέει ο αν. καθ. Φυσικής Περιβάλλοντος του ΕΜΠ, Αλ. Παπαγιάννης.

Η μόνη γνωστή φιλοπεριβαλλοντική τεχνολογία είναι η δέσμευση και αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα στο υπέδαφος. Μεθοδολογία, που επίσης επικαλείται η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) της Αστακός Τέρμιναλ Α.Ε. Πρόκειται για τη μέθοδο CCS (Carbon Capture and Storage), για την οποία όμως ακόμη και αυτοί που την υπερασπίζονται, ομολογούν ότι εφαρμόζεται πιλοτικά. Σε συνέδριο του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε στην Κοζάνη, ο γενικός διευθυντής ενέργειας της Greenhouse Gas R&D Programme του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, J. Gale, δήλωσε ότι «αποθηκεύονται ανά τον κόσμο 10 Mt (10.000.000 τόνοι) διοξειδίου του άνθρακα ανθρωπογενούς δραστηριότητας». Μόνο η έκλυση δηλαδή CO2 του Αστακού αποτελεί το 1/3 αυτών που μπορούν να αποθηκευτούν παγκοσμίως, καταδεικνύοντας ότι η μέθοδος CCS δεν είναι ακόμη εφαρμόσιμη σε ευρεία κλίμακα.

Στην περιβαλλοντική επιβάρυνση που θα δεχτεί η περιοχή, πρέπει να προστεθούν οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την αποθήκευση και διακίνηση του LPG, το οποίο θα έρχεται από το Κατάρ στην Ελλάδα με δεξαμενόπλοια. Στην επιστολή που έστειλε προς το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αιτωλοακαρνανίας, ο τ. καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, Δημ. Γ. Παπανίκας, αναφέρει μεταξύ άλλων τις εξής διαπιστώσεις: «Περίπου το 1% της εναλλασσόμενης ποσότητας του αποθηκευόμενου και διακινούμενου αερίου διαφεύγει ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον. Στην προκειμένη περίπτωση, οι διαφυγές αναμένεται να φτάσουν τα 40 με 60 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς απωλειών αλλά κυρίως επικινδυνότητας, ρύπανσης και οχληρής οσμής, η οποία θα είναι διάχυτη και μόνιμη στην ευρύτερη περιοχή».

Κίνδυνος ατυχήματος

Αφήνουμε στην άκρη την πιθανότητα ενός ναυτικού ατυχήματος των δεκάδων δεξαμενόπλοιων που θα μεταφέρουν το LPG από το Κατάρ. Η συγκεκριμένη επένδυση διέπεται από τους όρους της οδηγίας Sevezo ΙΙ, η οποία αφορά τα μεγάλης κλίμακας βιομηχανικά ατυχήματα. Πρόκειται, δηλαδή, για επένδυση με πολύ υψηλές πιθανότητες ατυχημάτων. Το λέει άλλωστε ο τίτλος της οδηγίας: «Καθορισμός μέτρων και όρων για την αντιμετώπιση των κινδύνων από ατυχήματα μεγάλης έκτασης σε εγκαταστάσεις ή μονάδες λόγω της ύπαρξης επικίνδυνων ουσιών», στις οποίες συγκαταλάγεται και το LPG. Να σημειωθεί ότι έκρηξη σε μονάδα LPG στο Μεξικό στοίχισε τη ζωή 640 ανθρώπων...

Ιδιαιτέρως επιβαρυντική είναι η θερμική ρύπανση της ατμόσφαιρας και της θάλασσας. Στην περιοχή λειτουργούν ιχθυοκαλλιέργειες («Νηρέας») και τα φυσικά ιχθυοτροφεία Κατοχής-Νηοχωρίου. Για το θαλάσσιο οικοσύστημα, ο Β. Τσελέντης, καθηγητής Θαλάσσιου Περιβάλλοντος του Πανεπιστήμιου Πειραιώς, εξηγεί ότι «ήδη έχουμε μελέτες που καταδεικνύουν ότι ακόμη και η αύξηση δύο βαθμών είναι καταστροφική για τη μέγα πανίδα, όπως είναι τα καβούρια κ.λπ. Μεγαλύτερα θερμικά φορτία θα προκαλέσουν απόλυτη διατάραξη του θαλάσσιου οικοσυστήματος».

Και συμπληρώνει: «Ισως κάποιοι θα αναρωτηθούν: "Για μερικά... καβουράκια θα χαθούν τόσες θέσεις εργασίας;" Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα».

Το κόστος των ρύπων

Φυσικά και δεν είναι. Οι πολυδιαφημιζόμενες 1.500 θέσεις εργασίας έγιναν 140. Αλλα... οφέλη; Σύμφωνα με τα εξαγγελλόμενα, το ρεύμα του Αστακού θα πουλιέται στην Ιταλία. Τους ρύπους του Αστακού, όμως, ποιος θα τους πληρώνει; Οπως μας πληροφορεί ο κ. Ιμπραήμ, το 2013, οπότε ξεκινάει και η σχετική υποχρέωση της Ελλάδας, «το κόστος για τη συγκεκριμένη επένδυση θα ανέρχεται με σημερινές τιμές στα 63 εκατομμύρια ευρώ».

Στην ίδια λογική ο υπεύθυνος εκστρατειών της WWF, Αχιλλέας Πληθάρας, τονίζει:

«Προκαλεί εντύπωση η βιασύνη με την οποία επιχειρείται η προώθηση μιας τεράστιας μονάδας ηλεκτρισμού 1.100 MW με καύσιμο το λίαν επικίνδυνο -και καθόλου πράσινο- LPG. Η ερώτηση, βέβαια, είναι μια: Από τη στιγμή που α) σύσσωμη η τοπική κοινωνία τάσσεται ενάντια στο έργο, β) ο σχεδιασμός του ΥΠΕΚΑ δεν προβλέπει τη χρήση LPG για την κάλυψη των αναγκών μας και γ) η διεθνής πρακτική δείχνει πως το LPG δεν ενδείκνυται για ηλεκτροπαραγωγή, για ποιον λόγο θα πρέπει να γίνει στην Ελλάδα ένα εργοστάσιο με υψηλότατο ρίσκο ατυχήματος που θα πουλά το ρεύμα στην Ιταλία και θα φέρει ελάχιστες θέσεις εργασίας;»

Ο Ηλίας Γεωργαλής, μέλος της Επιτροπής Πολιτών, σχολιάζει: «Η ενεργειακή "μονοκαλλιέργεια" αναιρεί τις αποφάσεις της τοπικής κοινωνίας για πολύπλευρη ανάπτυξη της περιοχής. Στην ουσία αναιρεί και το γενικό χωροταξικό, αφού συμπαρασύρει στην κατεύθυνση της υψηλής όχλησης βιομηχανικής ανάπτυξης μια μεγάλη περιοχή της δυτικής Ελλάδας. Πώς συμβιβάζονται οι ιχθυοκαλλιέργειες, η παράκτια αλιεία, η βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία, ο εναλλακτικός τουρισμός με μονάδες Sevezo ΙΙ»;

Οι μεγαλο... σκουπιδιάρηδες

Τα ρέστα τους δίνουν σε όλα τα επίπεδα, για να περάσει από την πίσω πόρτα η πανάκριβη και επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον καύση των απορριμμάτων στη χώρα μας, οι μεγαλοεργολάβοι, οι οποίοι ανακάλυψαν τη νέα «λεωφόρο» του κέρδους.

Τα ονόματα που κινούν τα νήματα είναι τα γνωστά και μη εξαιρετέα που μονοπω­λούν τα μεγάλα έργα και τώρα έχουν ανα­λάβει εργολαβικά να πασάρουν και τη μέ­θοδο της καύσης των σκουπιδιών σχεδόν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας, αφού ανακάλυψαν το νέο και πολλά υποσχόμενο για τις επόμενες δεκαετίες Ελ Ντοράντο.

Οι πιέσεις έχουν ξεκινήσει σε όλα τα επίπεδα, στους δημάρχους, τους νομάρχες, τους περιφερειάρχες, αρμόδιους και μη υπουργούς, συμβούλους και παρασυμβούλους σε πρώην και νυν ΥΠΕΧΩΔΕ, ΥΠΕΚΑ, Εσωτερικών και Μαξίμου.

Το στενό μαρκάρισμα έχει ξεκινήσει εδώ και τουλάχιστον 5 χρόνια και οι κόποι τους είναι στο παρά πέντε της «εξαργύρωσης», αφού ω, του θαύματος ο κεντρικός περι­φερειακός σχεδιασμός για τη διαχείριση των απορριμμάτων αρχίζει και «μυρίζει» από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα νέες και πανάκριβες μεθόδους καύσης.

Οι προτάσεις πέφτουν σαν το χαλάζι από τη Ρόδο και τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Ημαθία, την Πελοπόννησο και την Κρήτη!

Η μεθόδευση ξεκίνησε με τη συνερ­γασία τοπικών «αρχόντων», οι οποίοι όχι μόνον έκαναν το «παπί», αλλά τρομοκρα­τούσαν τους πολίτες για την καταστροφή που θα φέρει στον τόπο τους ένας Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, γε­μίζοντας παράλληλα την περιοχή τους με τους μεγαλοεργολάβους - πλασιέ των εργοστασίων καύσης.

Οι ίδιοι τοπικοί άρχοντες έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια κάθε προσπά­θεια ανακύκλωσης και μόνον τώρα που οι πολίτες έχουν καταλάβει το παιχνίδι και οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν άρχισαν να το παίζουν προβληματισμένοι…

Διόδια και... σκουπίδια!

Από τους πρώτους επιχειρηματικούς ομίλους που έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στα «χρυσά» σκουπίδια είναι ο όμι­λος Μπόμπολα, που φρόντισε την κατάλ­ληλη στιγμή να «επενδύσει» στην τεχνολο­γία της καύσης μέσω του πλασαρίσματος της μεθόδου SDF και RDF.

Το κόλπο είναι γνωστό εδώ και τουλά­χιστον μια δεκαετία. Η βιομηχανία της καύσης, βλέποντας να χάνει το παιχνίδι και δισεκατομμύρια ευρώ, άλλαξε τη στρατηγική της και προσπαθεί να πουλή­σει με άλλα ονόματα την πραμάτεια της. Δεν μιλάνε, πλέον, για καύση, αλλά για αεριοποίηση, πυρόλυση, τεχνολογίες πλάσματος και το τυποποιημένο καύσιμο από απορρίμματα RDF, προσπαθώντας να «ξεπλύνουν» τη μέθοδο της καύσης και να την παρουσιάσουν ως μια «πράσινη» εναλλακτική πρόταση, με την οποία και ξε­φορτωνόμαστε τα σκουπίδια και ενέργεια παράγουμε.

Μεγαλοπαράγοντες της Αυτοδιοίκησης έχουν μπει στο κόλπο και πιέζουν ώστε από οποιονδήποτε διαγωνισμό για τη διαχείριση των απορριμμάτων να μην απο­κλειστεί καμία μέθοδος, ούτε η καύση. Και επειδή πρόκειται για μια πανάκριβη μέθο­δο, έχουν «ράψει όλο το κοστούμι», αφού εάν περάσουν τα σχέδιά τους τα εργοστά­σια θα γίνονται με «αυτοχρηματοδότη­ση», μικρή συμμετοχή του Δημοσίου και βέβαια την παραχώρηση για πάνω από μια 25ετία της εκμετάλλευσης του εργοστασί­ου καύσης στους μεγαλοεργολάβους των σκουπιδιών!

Οι πιέσεις είναι τέτοιες, που μέχρι στιγ­μής το υπουργείο Περιβάλλοντος εάν και προωθεί – και μάλιστα με πολύ θετικές νομοθετικές ρυθμίσεις – το ζήτημα της ανακύκλωσης, όχι μόνο δεν έχει πάρει θέση για το ζήτημα της καύσης των απορ­ριμμάτων, αλλά στο σχέδιο νόμου για την προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας περνάει ως «βιοκαύσιμο» και συγκεκριμένα ως δευτερογενές καύσιμο το SDF και το RDF, που παράγονται από την καύση των σκουπιδιών.

Η έμμεση νομιμοποίηση της μεθόδου, μέσα από τα γρανάζια της παραγωγής ενέργειας, αποτελεί τον «Δούρειο Ίππο» για να περάσει η καύση σε όλες τις περιφέ­ρειες της χώρας, αφού σχεδόν στο σύνολό τους έχει εκφραστεί ενδιαφέρον από με­γάλες εταιρείες.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», η παράγραφος αυτή στο νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ δεν αποκλείεται τελικά να αποσυρθεί από την Τίνα Μπιρμπίλη, όμως το θέμα της καύσης παραμένει ανοικτό όσο δεν υπάρχει μια σαφής πολιτική θέση. Όσο η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία δεν ξεκαθαρίζουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν. Γιατί μπορεί μέχρι σήμερα οι αντιδράσεις των κατοίκων να έχουν αποτρέψει την εγκατάσταση εργο­στασίου καύσης, τα συμφέροντα, όμως, που παίζονται είναι πολλά, μεγάλα και με διεθνείς συμμαχίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες τέσσερις από τις μεγαλύ­τερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύ­κλωσης, η Greenpeace, το Δίκτυο Με­σόγειος SOS και το WWF Ελλάς, κατήγ­γειλαν ότι «σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αττική, Θεσσαλονίκη, Ημαθία, Ρόδο, Κρήτη, Πελοπόννησο) προωθούνται οι πιο επικίνδυνες και ακριβές τεχνολογικές επιλογές διαχείρισης απορριμμάτων», όπως είναι η βιολογική ξήρανση σε συν­δυασμό με θερμική επεξεργασία – έτσι έχουν βαφτιστεί οι νέες μέθοδοι καύσης των απορριμμάτων.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ζήτησαν, μάλιστα, από την υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη να δώσει οριστική και ξε­κάθαρη απάντηση στο πιο κρίσιμο δίλημμα: ορθολογική διαχείριση απορριμμάτων (πρό­ληψη - ανακύκλωση - κομποστοποίηση) ή ακριβή, αναποτελεσματική και επικίνδυνη καύση απορριμμάτων;

Όπως επεσήμαναν στην κοινή τους ανα­κοίνωση, «η απουσία ξεκάθαρης πολιτικής προς την κατεύθυνση της περιβαλλοντικά βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων τε­λικά ευνοεί την καύση».

Στο ερώτημα αυτό, καλό θα ήταν εν όψει και των δημοτικών εκλογών να απαντήσουν και οι υποψήφιοι δήμαρχοι, περιφερειάρχες και μίνι πρωθυπουργοί, η πλειονότητα των οποίων μέχρι σήμερα δείχνει να αγνοεί επιδει­κτικά τη διαχείριση των σκουπιδιών μέσα από τη μέθοδο της ανακύκλωσης, περιορίζοντας τη δράση τους σε φιέστες και παιδικά χάπε­νινγκ, όταν, βέβαια, υπάρχουν χορηγοί…

Επενδύσεις και αντιδράσεις

Ο όμιλος Μπόμπολα έκανε τις πρώτες επενδύσεις στη Θήβα και απλώς περιμένει το πράσινο φως για το πρώτο εργοστάσιο καύσης στη χώρα μας. Όπως καταγγέλλουν φορείς και κάτοικοι της περιοχής, η κατα­σκευαστική εταιρεία Ηλέκτωρ Α.Ε., συμφε­ρόντων Μπόμπολα, που έχει αναλάβει την κατασκευή του Χώρου Υγειονομικής Ταφής στη Θήβα, αγόρασε ήδη εκτάσεις και για την κατασκευή του εργοστασίου καύσης, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα να κάψει πε­ρίπου 200.000 τόνους τον χρόνο καύσιμης ύλης που προέρχεται από σκουπίδια (RDF), σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από τη Θήβα.

Είναι χαρακτηριστικό του σκληρού πόκερ που παίζεται ότι αρχικά παράγοντες της πε­ριοχής έβλεπαν με καλό μάτι την κατασκευή του εργοστασίου καύσης και άρχισαν να κινητοποιούνται μόνον όταν οι πολίτες ξεση­κώθηκαν.

Η Επιτροπή Αγώνα και βουλευτές του νομού επισκέφτηκαν την περασμένη Πα­ρασκευή την υπουργό Περιβάλλοντος και φαίνεται ότι, τουλάχιστον για το εργοστάσιο καύσης στη Θήβα, η Τίνα Μπιρμπίλη έχει έτοιμη, εκτός απροόπτου, την κόκκινη κάρτα.

Την ίδια ώρα, όμως, η εταιρεία Ηλέκτωρ «χτυπάει» στην Ημαθία. Όπως καταγγέλλει η Οικολογική Κίνηση Βέροιας, η εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα επιχειρεί να κατα­σκευάσει σε απόσταση αναπνοής από τον Αλιάκμονα εργοστάσιο καύσης, το οποίο παρουσιάζει ως ερευνητικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή ξένου πανεπιστημίου. Το εν λόγω εργοστάσιο θα κοστίσει περισσότερα από 20 εκατομμύρια ευρώ και θα παραχωρη­θεί η εκμετάλλευσή του για 25 χρόνια στην εταιρεία.

Οι πληροφορίες λένε ότι διάφοροι «άρχο­ντες» πιέζουν για να εξασφαλίσουν 15 εκα­τομμύρια ευρώ από το ΥΠΕΚΑ και 5 εκατομ­μύρια ευρώ από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και μάλιστα βρίσκονται σε καλό δρόμο.

Οι κάτοικοι και στην Ημαθία έχουν ξεση­κωθεί και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν την εγκατάσταση του εργοστασί­ου καύσης.

Το πρόβλημα, όμως, έχει πάρει πολύ μεγά­λες διαστάσεις, αφού έκπληκτοι κάτοικοι και φορείς σε διάφορες περιοχές της χώρας ανα­καλύπτουν ότι ο τόπος τους έχει «μελετηθεί» και έχει «επιλεγεί» για την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας της καύσης για τη διαχείριση των απορριμμάτων τους.

Πρόσφατα έγινε θυελλώδης λαϊκή συνέ­λευση στα Αθίκια Κορινθίας, αφού και εκεί προβλέπεται η κατασκευή εργοστασίου καύσης έπειτα από πρόταση που κατατέθηκε στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας τον Οκτώ­βριο του 2009 από την εταιρεία POLYECO, η οποία έχει συνεργασία με την Ηλέκτωρ για παραγωγή ενέργειας από την καύση δεμάτων βιομάζας από σκουπίδια.

Ένα βήμα πριν από την κατασκευή εργο­στασίου καύσης βρίσκεται και η Ρόδος με τη σύμφωνη γνώμη δημάρχων του νησιού αλλά και του νομάρχη Δωδεκανήσου.

Το εργοστάσιο θα δέχεται περίπου 250 τό­νους απορριμμάτων την ημέρα και το κόστος κατασκευής του εκτιμάται σε πάνω από 10 εκατομμύρια ευρώ. Και σε αυτή την περίπτω­ση, επειδή δεν υπάρχει φράγκο, θα επιλεγεί η μέθοδος της συγχρηματοδότησης με την παραχώρηση της λειτουργίας του εργοστασί­ου σε ιδιώτες.

Η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης και η Greenpeace θεωρούν το παράδειγμα της Ρόδου ως το πλέον αποκαλυπτικό για τα συμ­φέροντα που κρύβονται πίσω από το πλασά­ρισμα της μεθόδου της καύσης, η οποία λένε ότι είναι καταστροφική για την οικονομία, την υγεία και το περιβάλλον.

Όπως επισημαίνουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, στη Ρόδο η επένδυση σε τε­χνολογία καύσης απαιτεί 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ αντίθετα εάν εφαρμοστεί ένα ολο­κληρωμένο σύστημα διαχείρισης απορριμ­μάτων (πρόληψη - ανάκτηση - ανακύκλωση - εναλλακτική διαχείριση - κομποστοποίηση), το κόστος υπολογίζεται περίπου στα 8 εκα­τομμύρια ευρώ!

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των περιβαλλο­ντικών οργανώσεων, «ταυτόχρονα για κάθε μία θέση εργασίας σε εργοστάσιο καύσης ή ΧΥΤΑ, η ολοκληρωμένη περιβαλλοντική διαχείριση προσφέρει από 10 έως και 300 θέσεις εργασίας, ανάλογα το υλικό και τη μέ­θοδο διαχείρισης, ενώ αποφεύγεται η έκλυση επικίνδυνων αερίων όπως οι διοξίνες και εξοι­κονομείται ενέργεια, με συνέπεια να μειώνε­ται η έκκληση διοξειδίου του άνθρακα».

Εφημερίδα "Ποντίκι" 25 Απρίλιος 2010

Διογκώνονται τα περιβαλλοντικά προβλήματα στην Ελλάδα

Διόγκωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στις αστικές περιοχές και αυξημένο κίνδυνο ερημοποίησης σε πολλές ηπειρωτικές και νησιωτικές περιοχές διαπιστώνουν οι 20 συντάκτες της πρώτης ετήσιας Έκθεσης του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ).

Η μείωση των βροχοπτώσεων το καλοκαίρι, ο κίνδυνος ερημοποίησης σε περίπου 15.233 τ.χλμ. (στο σύνολο των 132.000 τ.χλμ. της ελληνικής επικράτειας) στη βόρεια και κεντρική ηπειρωτική χώρα, τα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη, η αύξηση αιωρούμενων σωματιδίων σε έξι ακόμη πόλεις πλην Αθήνας και Θεσσαλονίκης (Πάτρα, Βόλο, Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Λάρισα, Ηράκλειο), η εισβολή περίπου 150 ξένων ειδών στις ελληνικές θάλασσες λόγω αύξησης θερμοκρασίας των νερών, τα προβλήματα ευτροφισμού σε 14 μεγάλες λίμνες, η ακαταλληλότητα των νερών σε τρεις λίμνες και εννέα ποταμούς και οι πιέσεις που δέχονται δεκάδες μικροί υγρότοποι στα νησιά είναι μερικές από τις αρνητικές διαπιστώσεις της Έκθεσης του ΕΚΠΑΑ.

Στα θετικά βήματα που έχουν σημειωθεί, η Έκθεση περιλαμβάνει την αύξηση στην ανακύκλωση και των συστημάτων βιολογικού καθαρισμού. Επίσης, η μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 1%, λόγω της σταδιακής ευαισθητοποίησης των πολιτών για το πρόβλημα αλλά και της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Η Ελλάδα υστερεί έναντι της Ε.Ε. «στην εναρμόνιση των κοινοτικών οδηγιών, καθώς δεν υπάρχει συστηματική και μεθοδική προεργασία. Χρειάζεται αποτελεσματική διοίκηση, συνεργασία νομικών και τεχνικών για το περιβάλλον, στελέχωση και υποδομές για τους ελέγχους και την προστασία του περιβάλλοντος», σημειώνει στην εφημερίδα «Καθημερινή» η δρ. Αγγελική Καλλία, μέλος του Δ.Σ. του ΕΚΠΑΑ.

Κινδυνεύει η χλωρίδα της Ελλάδας

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες στη χλωρίδα διαφόρων χωρών της Μεσογείου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, σε διάφορες μεσογειακές χώρες, η κλιματική αλλαγή θα είναι καταστροφική για τα φυτά της χώρας μας.

Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα μας είναι ο παράδεισος της ευρωπαϊκής βιοποικιλότητας. Ο αριθμός των φυτικών ειδών σε σχέση με την έκταση της χώρας είναι από τις υψηλότερες σε Ευρώπη και Μεσόγειο. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει 6.437 είδη, υποείδη, ποικιλίες (1.346 ενδημικά, το 20% των οποίων είναι απειλούμενα).

Οσον αφορά την ελληνική πανίδα, έως τώρα έχουν καταγραφεί 23.130 είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών και άλλα 3.500 θαλάσσια είδη. Εκτιμάται ότι αν μελετηθεί πλήρως η ελληνική πανίδα θα περιλαμβάνει 50.000.

Από τα 98 χερσαία θηλαστικά ο λύγκας έχει εξαφανιστεί από την Ελλάδα, η καφέ αρκούδα έχει αυξηθεί από 130 - 150 άτομα το 1995 σε 200 σήμερα, ενώ διατηρείται σταθερός ο πληθυσμός του λύκου (500 - 700). Για τα είδη που δεν εντάσσονται σε ειδικό καθεστώς προστασίας υπάρχουν στοιχεία μόνο για το τσακάλι (1.000 άτομα) και το αγριόγιδο (500 - 700), ενώ σημαντική θεωρείται η ποικιλότητα των αγροτικών οικόσιτων ζώων (30 αυτόχθονες φυλές).

Η ορνιθοπανίδα της Ελλάδας εμπλουτίστηκε την τελευταία 10ετία με 26 νέα είδη από Αφρική, Ασία, Αμερική. Η νανόχηνα εμφανίζει φθίνουσα πορεία, ενώ λαγγόνα, βαλτόπαπια, αργυροπελεκάνος έχουν αυξητικές τάσεις και για πέντε φωλεάζοντα (θαλασσαετό, μαυρόγυπα, βασιλαετό, αιγαιόγλαρο, κιρκινέζι) η κατάσταση είναι αμετάβλητη.

Πηγή: Καθημερινή

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΡΙΣΗ». ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ.

Για το περιβάλλον και την οικολογία

. Σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή οικολογική κρίση. Βιώνουμε τις κλιματικές αλλαγές, την καταστροφή των δασών, την επέκταση των πόλεων και την εξαφάνιση των ελεύθερων χώρων, την ανεξέλεγκτη ρύπανση, τον περιορισμό της βιοποικιλότητας...

Κύριες αιτίες της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι το νεοφιλελεύθερο, καπιταλιστικό πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης και η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους.

Τα τελευταία χρόνια, το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησαν πιστά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε εξαιρετικά σπάταλο και καταστροφικό. Οι επιλογές αυτές μακροπρόθεσμα υποθηκεύουν το μέλλον, απαξιώνοντας τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της.
Στην περίοδο της διακυβέρνησης ΝΔ:

* Παραβιάστηκε κάθε έννοια νομιμότητας, με τις παραχωρήσεις δημόσιου φυσικού πλούτου σε μεγαλοεπιχειρηματίες και την Εκκλησία.

* Η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθυστερεί, ενώ προωθούνται σχέδια και… σενάρια για λιθάνθρακα και πυρηνικά.

* Οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώθηκαν πλήρως και επεκτάθηκαν οι περιβαλλοντικές παραβιάσεις και αυθαιρεσίες κάθε είδους.

* Υπάρχει πλήρης αδράνεια ή και εγκληματικές αποφάσεις για τα δάση, τις προστατευόμενες περιοχές, τον αιγιαλό.

* Η χωροταξική πολιτική που εκπονήθηκε προδιαγράφει μια νέα γενικευμένη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον και τον αστικό χώρο.

Το ΠΑΣΟΚ, που διεκδικεί να επανέλθει στην εξουσία, προβάλλει το «όραμα» της «πράσινης ανάπτυξης»...

Θυμόμαστε ωστόσο την καταστροφική για το περιβάλλον πρόσφατη κυβερνητική θητεία του: Τα «μεγάλα έργα» της Ολυμπιάδας, την προσπάθεια κατάργησης του άρθρου 24, τις ιδιωτικοποιήσεις για την «αξιοποίηση» δημόσιου πλούτου. Ουσιαστικά, το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε το σημερινό εχθρικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διατήρησε και αύξησε η ΝΔ.

Φαίνεται και σήμερα ότι η «πράσινη ανάπτυξη», εκτός από ωραία λόγια, περιλαμβάνει την ίδια πολιτική: Το ΠΑΣΟΚ υπερασπίζεται το «δασοκτόνο» νόμο 3208/03, δείχνει διγλωσσία σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την αγορά ενέργειας και έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου, προωθεί την επιχειρηματική αξιοποίηση των δημόσιων ακινήτων κ.ά.

Οι λύσεις στα οικολογικά προβλήματα δεν μπορεί να δοθούν από εκείνους που τα προκάλεσαν, από τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα κερδοσκοπικά ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν μέσα από μια, δήθεν ουδέτερη, πολιτική συναίνεσης με το δικομματισμό.

Να αντιστρέψουμε την οικολογική κρίση με τα κινήματα των πολιτών - με την αριστερά

Σήμερα, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αναπτύσσονται ενεργές κινήσεις πολιτών για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει και συμπαραστέκεται στους αγώνες των πολιτών, που αναδεικνύουν πολλά -«μικρά» και μεγάλα- οικολογικά ζητήματα, αναμετρώνται με ισχυρά συμφέροντα, διεκδικούν λύσεις.
O ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει θέση, στη Βουλή και στους αγώνες:

* ενάντια στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος

* για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων

* ενάντια στην εισαγωγή του λιθάνθρακα και τη ρυπογόνο ηλεκτροπαραγωγή

* για τον έλεγχο των βιομηχανικών και μεταλλευτικών δραστηριοτήτων

* ενάντια στα μεγάλα φράγματα και την ιδιωτικοποίηση του νερού

* για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες

* για την υπεράσπιση των πάρκων και των ελεύθερων χώρων στα αστικά κέντρα

* για την προστασία της υγείας από κεραίες και ενάντια στη ρύπανση κάθε μορφής

Με τη δράση του, ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε απέναντι σε μεγάλα και επώνυμα οικονομικά συμφέροντα και ήταν η μόνη δύναμη που ανέλαβε το πολιτικό κόστος της αντιπαράθεσης μαζί τους για την προστασία του περιβάλλοντος.

Η οικολογία δεν είναι μόδα, δεν είναι άχρωμη, δεν είναι γενικώς «ουδέτερη»…

Είναι καθημερινή πράξη, προτάσεις και αγώνας για μια καλύτερη ζωή!

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖA:

Για την ενέργεια

* Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση στροφή στην εξοικονόμηση και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε αποκεντρωμένη βάση, σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και με σεβασμό στο περιβάλλον.

* Οριστική απόρριψη των σχεδίων για εργοστάσια λιθάνθρακα και πυρηνικής ενέργειας και προσανατολισμός της δημόσιας ΔΕΗ στην καθαρή ενέργεια και όχι στην αγοραπωλησία «δικαιωμάτων ρύπανσης» στα διεθνή χρηματιστήρια.


Για τον φυσικό πλούτο

* Απόλυτη προστασία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας. Ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του δασολογίου. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Ανασυγκρότηση των υπηρεσιών δασοπροστασίας σύμφωνα με τα διακομματικά πορίσματα της Βουλής.

* Νέα πολιτική για την ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων. Εξοικονόμηση του νερού με έμφαση στον αγροτικό τομέα. Ήπιες παρεμβάσεις με έργα μικρής κλίμακας. Απόρριψη των μεγάλων φραγμάτων και της ιδιωτικοποίησης του νερού.

* Έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων και κανονισμών για τις προστατευόμενες φυσικές περιοχές, θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία μεγάλης κλίμακας.

* Απόρριψη του -χρεοκοπημένου διεθνώς- μοντέλου της μαζικής τουριστικής ανάπτυξης και των γηπέδων γκολφ. Προώθηση εναλλακτικών μοντέλων τουρισμού, σε σύνδεση με τους ιδιαίτερους πόρους και την ικανότητα κάθε περιοχής.

* Αυστηρός έλεγχος και περιορισμός των δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν υπέρμετρα το περιβάλλον: βιομηχανίες, μεταλλεία, αυτοκινητόδρομοι, κεραίες κ.ά.

Για τα αστικά κέντρα

* Ανάσχεση της άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων και διάσωση των τελευταίων αδόμητων χώρων μέσα στις πόλεις. Αναπλάσεις των ελεύθερων χώρων και εξασφάλιση εκτάσεων για χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και άθλησης.

* Αναβάθμιση του σιδηροδρόμου και των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερα σταθερής τροχιάς. Εφαρμογή πολιτικής για «πόλεις χωρίς αυτοκίνητα». Όχι στην κατασκευή αυτοκινητόδρομων που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

* Εφαρμογή πολιτικών πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης των αστικών απορριμμάτων. Απόρριψη της καύσης και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης αποβλήτων. Όχι στη χωροθέτηση μονάδων αποβλήτων σε επιβαρυμένες περιοχές.

Για τη δημοκρατική θωράκιση του περιβάλλοντος

* Κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου και ίδρυση ανεξάρτητου υπουργείου Περιβάλλοντος, με οργανωτική υποστήριξη και επαρκείς πόρους.

* Συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, θωράκιση και αναβάθμιση των Επιθεωρήσεων Περιβάλλοντος και των μηχανισμών δικαστικού ελέγχου.
νάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος

ΣΥΡΙΖΑ
για τον οικολογικό μετασχηματισμό
για τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος


Για την αντιμετώπιση της πολύπλευρης οικολογικής και κοινωνικής κρίσης απαιτούνται ριζικές ανακατατάξεις στο κυρίαρχο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, χρειάζονται συγκρούσεις.

Αρνούμαστε μια «πράσινη ανάπτυξη» σαν αυτή που προβάλλουν τα κυρίαρχα κόμματα, οι πολυεθνικές και τα ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν από όσους ευθύνονται για τη σημερινή υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος. Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί μέσα από την «περιβαλλοντικά ευαίσθητη» οικονομία της αγοράς. Δεν μπορεί να δοθεί μέσα από την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της φύσης.

Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κεντρικός στόχος είναι ο συνολικός οικολογικός μετασχηματισμός της οικονομίας και της κοινωνίας:

Η προάσπιση του δημόσιου φυσικού πλούτου και των βασικών κοινωνικών αναγκών.

Η ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγής με βάση τις αρχές της αειφορίας.

Η προώθηση τοπικών εξειδικεύσεων και της ισόρροπης ανάπτυξης στην περιφέρεια.

Η δημιουργία σταθερών και ποιοτικών θέσεων εργασίας με αντικείμενο το περιβάλλον.

Η ενθάρρυνση νέων μορφών συλλογικής οργάνωσης της παραγωγής, π.χ. συνεταιρισμοί.

Η αποκέντρωση και ο δημοκρατικός και κοινωνικός έλεγχος της ανάπτυξης.

Για ένα πραγματικά οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης, που θα βάζει μπροστά τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος, χρειάζονται μαζικοί κοινωνικοί αγώνες, συμμετοχή των πολιτών, αλλά και ένας ριζικά διαφορετικός πολιτικός συσχετισμός.

Είναι στο χέρι μας!

ΣΥΡΙΖΑ ισχυρός στη Βουλή και τους αγώνες

Κάτω οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας από τις ταράτσες

Αποφασισμένοι να «επιβάλλουν» στις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας την νομιμότητα δήλωσαν οι φορείς της Πρέβεζας οι οποίοι χθες το μεσημέρι συναντήθηκαν στο Γραφείο του Δημάρχου Μιλτιάδη Κλάπα προκειμένου να λάβουν αποφάσεις για το θέμα των παράνομων κεραιών που είτε είναι τοποθετημένες είτε πρόκειται να τοποθετηθούν στην πόλη.Αφορμή για την σύσκεψη ήταν οι πληροφορίες που ήθελαν να υπάρχουν εγκατεστημένες όχι μία αλλά δύο παράνομες κεραίες κινητής τηλεφωνίας στην πολυκατοικία της Οδού Δημητρίου Κρόκου και συγκεκριμένα στον ίδιο χώρο όπου πέρσυ έγινε η απομάκρυνση μιας «καμουφλαρισμένης» μέσα σε ηλιακό θερμοσίφωνα κεραίας.Όπως ενημέρωσε ο Δήμαρχος Πρέβεζας Μιλτιάδης Κλάπας οι κεραίες τουλάχιστον χθες το πρωί δεν βρίσκονταν σε λειτουργία ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί τις επόμενες μέρες.Με την σύμφωνη γνώμη όλων των φορέων λοιπόν αποφασίστηκε την Τετάρτη-μετά την Κυριακή του Θωμά- και ώρα 1 το μεσημέρι στο σημείο της συμβολής των οδών Κρόκου και Μελίνας Μερκούρη να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας με σκοπό να απομακρυνθούν οι δύο ιστοί που υπάρχουν έτσι ώστε αφενός να αποτραπεί το ενδεχόμενο λειτουργίας τους στο μέλλον και αφετέρου να κατευνάσει η αναταραχή που αυτή την στιγμή υπάρχει στην γειτονιά.Οι κεραίες της οδού Δημ.Κρόκου όμως αποδεικνύεται ότι είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου» ενός προβλήματος που τείνει να πάρει μεγάλες διαστάσεις.Οι φορείς στις τοποθετήσεις τους εξέφρασαν την αντίθεσή τους στις «εν κρυπτώ» τοποθετήσεις των κεραιών ζητώντας να συγκροτηθούν και να λειτουργήσουν αυστηροί ελεγκτικοί μηχανισμοί που θα προασπίσουν πάνω απ΄όλα την υγεία των πολιτών.Ετσι το επόμενο διάστημα θα αναληφθούν πρωτοβουλίες για την ενημέρωση του κοινού –και κυρίως των μαθητών- σχετικά με το θέμα της ακτινοβολίας των κεραιών ενώ μέσα στον Μάιο θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική ημερίδα στην οποία επιστήμονες θα καταθέσουν τις απόψεις τους για το θέμα έτσι ώστε όλοι οι πολίτες να πληροφορηθούν από τους αρμόδιους πιά πραγματικά είναι η κατάσταση που βιώνουμε όλοι.Παράλληλα την επόμενη μέρα από την συγκέντρωση στην Οδό Δημητρίου Κρόκου θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη φορέων για να εκτιμηθεί η κατάσταση με προσκεκλημένους και τους συνδικαλιστές του ΟΤΕ ,προκειμένου να συζητηθεί το θέμα της κεραίας κινητής τηλεφωνίας που υπάρχει στο κτίριο της Λεωφόρο Ειρήνης.Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Πρέβεζας κ.Κλάπα οι πληροφορίες που φτάνουν είναι ότι πολλοί Πρεβεζάνοι δεν δέχονται πλέον να νοικιάσουν τις ταράτσες των σπιτιών τους-παρότι δέχονται προτάσεις από εταιρίες κινητής τηλεφωνίας- κι αυτό μπορεί να οδηγήσει τις εταιρίες να εγκαταστήσουν πολλούς ιστούς σε έναν χώρο.Σύμφωνα πάντως και με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 20ης-2-2008 δεν θα επιτραπεί σε καμία εταιρία να τοποθετήσει παράνομες κεραίες αγνοώντας όχι μόνο το νομικό πλαίσιο αλλά και την βούληση σύσσωμης της τοπικής κοινωνίας.Ο Δήμαρχος Πρέβεζας ανέφερε στο πλαίσιο των προτάσεών του την εκπόνηση μελέτης η οποία θα υποδεικνύει την περιοχή όπου θα μπορεί να γίνει εγκατάσταση ορατών κεραιών με κοινή βάση έτσι ώστε να υπάρχει πυκνότερο σύστημα ιστών και μικρότερη διάχυση ακτινοβολίας.Σε κάθε περίπτωση- και έως ότου οι επιστήμονες αποφανθούν - Δήμος, Δημοτικό Συμβούλιο, Φορείς και Πολίτες δηλώνουν αποφασισμένοι να συγκροτήσουν κοινό μέτωπο αγώνα ενάντια σε κάθε προσπάθεια τοποθέτησης παράνομων κεραιών κινητής τηλεφωνίας.