ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ 13 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Μετά το τραγικό συμβάν στην προκυμαία τής πόλης μας, όπου μοτοσικλετιστής τραυμάτισε επιβάτη σκάφους, την ώρα που αποβιβαζόταν στον παραλιακό πεζόδρομο, η σύσκεψη συλλογικοτήτων τής πόλης, που έγινε την 1η Ιουνίου, αποφάσισε τα παρακάτω:
1. Καταγγέλλει τη Δημοτική Αρχή για αδράνεια στην εφαρμογή τού νόμου για την απαγόρευση της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και μοτοσικλετών στους πεζόδρομους της πόλης και ιδιαίτερα του ιστορικού κέντρου.
2. Καταγγέλλει το Λιμενικό Ταμείο για αναποφασιστικότητα και συνενοχή στην παράνομη κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων στη χερσαία ζώνη λιμένα, ειδικά στην προκυμαία τής πόλης.
3. Καταγγέλλει το Τμήμα Τροχαίας της Ελληνικής Αστυνομίας και το Λιμεναρχείο για παντελή έλλειψη εφαρμογής τής απαγόρευσης κυκλοφορίας –και βέβαια στάθμευσης– αυτοκινήτων και μοτοσικλετών στους πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου, ειδικότερα τις νυχτερινές ώρες. Επί πλέον, το Λιμεναρχείο δεν κατεβάζει ποτέ τις μπάρες στις εισόδους τού παραλιακού πεζόδρομου, εξυπηρετώντας έτσι τους εν δυνάμει παραβάτες.
4. Καταγγέλλει τη διοίκηση του δικαστηρίου για πρόκληση και έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη, με την απαίτηση δημιουργίας χώρου στάθμευσης δικαστικών λειτουργών στον πεζόδρομο –απαίτηση που οι προηγούμενοι έσπευσαν να ικανοποιήσουν.


Δυστυχώς όλοι οι παραπάνω εμπλέκονται στο κουβάρι τής υποβάθμισης του ιστορικού κέντρου και της παραλίας τής πόλης μας, αφού το μέρος αυτό είναι και πόλη, και πεζόδρομος, και ζώνη λιμένα. Η αποφυγή ανάληψης ευθυνών και αρμοδιοτήτων και η υπόδειξη πάντοτε άλλου ως αρμόδιου και υπεύθυνου δείχνουν μόνον ανικανότητα, αφού οι αρχές τής πόλης με τις αστυνομίες τους δεν μπορούν να βάλουν τάξη σε εκατό μέτρα δρόμο. Πέρα από την πρόκληση και τη δύσκολη καθημερινότητα στο κέντρο τής πόλης, ό,τι αισθητικά αξιόλογο θα μπορούσαν να απολαύσουν οι κάτοικοι κι οι επισκέπτες της υπονομεύεται εκ των έσω. Και στο τέλος, οι ιστοσελίδες δεν θα γράψουν για το Δήμαρχο ή το Λιμενάρχη –για την απολίτιστη Πρέβεζα θα γράψουν.
Ντρεπόμαστε γι' αυτό, ζητάμε συγγνώμη από τον επισκέπτη για το συμβάν και θα καταγγείλουμε παντού τους ηθικούς αυτουργούς τής υποβάθμισης και της παρακμής τής πόλης μας.
Απαιτούμε το αυτονόητο: την εφαρμογή τού νόμου. Ακόμη, απαιτούμε να γίνει το συντομότερο σύσκεψη με όλες τις συναρμόδιες αρχές, για να εξειδικεύσουμε τα αναγκαία άμεσα μέτρα για τη λύση αυτού τού προβλήματος κι όσων άλλων ταλαιπωρούν το κέντρο τής πόλης.

1. Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία / Παράρτημα Πρέβεζας
2. Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Πρέβεζας
3. “Ελλοπία” Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία
4. Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας
5. Ίδρυμα “Ακτία Νικόπολις”
6. Κινηματογραφική Λέσχη Πρέβεζας
7. Κίνηση Φίλων Ποδηλάτου Πρέβεζας
8. Πολιτιστικός Σύλλογος “Επί Σκηνής” Πρέβεζας
9. Πολιτιστικός Σύλλογος “Πρέβεζα”
10. Σύλλογος “Περί Βιβλίου”
11. Σύμπραξη Εθελοντικής Κοινωνικής, Περιβαλλοντικής & Ανθρωπιστικής
Δράσης Ενεργών Πολιτών Πρεβέζης “Ανθρώπολις”
12. Χορωδία “Αρμονία” Πρέβεζας
13. Culturepolis-Πολιτιστική Αντένα Πρέβεζας
14. Ίδρυμα "Μουσείο Τεχνών και Επιστημών Χαράλαμπος Γκούβας"

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΦΙΛΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

[Δύο χρόνια μετά την πρώτη συμμετοχή μας στην ετήσια πανελλαδική ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ελληνικών πόλεων, τα προβλήματα –όπως και τα αιτήματα– παραμένουν ίδια, παρά τις υποσχέσεις. Αν και η διοίκηση της πόλης άλλαξε, οι συνειδήσεις και οι νοοτροπίες φαίνεται ότι δεν αλλάζουν.Γι’ αυτό επανερχόμαστε χωρίς καμιά παρέμβαση στο κείμενο–εκτός της αλλαγής τής ημερομηνίας– στην περσινή μας ανακοίνωση, αφού τόσο οι επισημάνσεις μας, όσο και οι προτάσεις μας παραμένουν απαράλλακτες:]


Ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας στις 8 Μαΐου 2011
αφιερωμένη στο ιστορικό κέντρο της πόλης

1. Ελάχιστα ή μάλλον τίποτε δεν έχει γίνει όσον αφορά στη βιώσιμη κινητικότητα και τη διευκόλυνση των πολιτών για την ασφαλή και ελεύθερη πρόσβασή τους σε λειτουργικούς και σημαντικούς προορισμούς τής πόλης, είτε είναι πεζοί, είτε ποδηλάτες.

2. Η ποιότητα των πεζοδρομίων δεν έχει βελτιωθεί καθόλου, με συνέπεια σε πάρα πολλά σημεία –πάνω από 1.000– η διέλευση, λόγω των πινακίδων, κάδων, δέντρων, στύλων φωτισμού κ.λπ., να είναι αδύνατη.

3. Οι προσβάσεις στα σχολικά συγκροτήματα είναι επισφαλείς, με συνέπεια η διακίνηση των μαθητών να γίνεται συνοδεία γονέων με αυτοκίνητα, που προκαλούν μποτιλιάρισμα, εκνευρισμό, καθυστέρηση στην εργασία, ρύπανση, κατανάλωση καυσίμων, σπατάλη.

4. Δεν προχώρησε η εφαρμογή τού κυκλοφοριακού για τους ποδηλατοδρόμους και τη σύνδεση της νέας πόλης με το κέντρο. Το τμήμα που έχει κατασκευαστεί στο παλιό ΚΤΕΛ συκοφαντεί τη φιλοσοφία των ποδηλατοδρόμων και ακυρώνει τη λειτουργία τους.

5. Στην καρδιά τής πόλης, δηλαδή στο ιστορικό της κέντρο και την παραλία, σε τραγικό βαθμό πλέον έχει μετατραπεί το δίκτυο πεζοδρόμων σε αυτοκινητόδρομους και πάρκινγκ αυτοκινήτων, υποβαθμίζοντας μέρα με τη μέρα ό,τι ενδιαφέρον αισθητικά και οικονομικά έχει να επιδείξει αυτή η πόλη.

6. Ευθύνη για τη λειτουργία τού ιστορικού κέντρου φέρει απόλυτα η Δημοτική Αστυνομία, η οποία αναιρεί το λόγο ύπαρξής της με την ανοχή που έχει επιδείξει στους κάθε είδους παραβάτες.

7. Οι υπεύθυνοι για την αστυνόμευση της παραλίας –το Λιμεναρχείο Πρέβεζας και η διοίκηση του Λιμενικού Ταμείου– έχουν αυθαίρετα ή άτυπα παραχωρήσει στα φορτηγά, στα καμπριολέ και, φυσικά, στις μοτοσικλέτες το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης, συνεισφέροντας με τον τρόπο τους στην καταστροφή τής δημόσιας περιουσίας, με τη φθορά και καθίζηση του πεζόδρομου της παραλίας, και φυσικά στη διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας και της νεολαίας με το μάθημα «αυτό που απαγορεύεται στους πολλούς, για κάποιους επιτρέπεται».

8. Την ίδια ευθύνη φέρει και ο Δήμος Πρέβεζας για τις λοιπές βλάβες των πεζοδρόμων, που κάθε χρόνο επισκευάζει με τα χρήματά μας, για να διευκολύνει τα φορτηγά, τα αυτοκίνητα και το …τραινάκι.

9. Το τραινάκι θεωρούμε ότι ήταν ο «Δούρειος Ίππος» της διάνοιξης των πεζόδρομων της αγοράς και της παραλίας στα αυτοκίνητα και αποτελεί μελανό σημείο για τη διοίκηση της πόλης, που αυτή πρώτη παραβίασε τους κανόνες.

10. Με τον ίδιο τρόπο παραβιάστηκε και ο πεζόδρομος - ποδηλατόδρομος στην τάφρο, πίσω από το γήπεδο, και τον διασχίζουν πλέον μηχανές και αυτοκίνητα.

11. Οι μπάρες είναι ένα πρώτο βήμα για τη λύση των παραπάνω προβλημάτων, η αισθητική τους όμως προβληματίζει και θα έπρεπε να είχαν σχεδιαστεί από ειδικούς. Απαιτείται ωράριο και φύλαξη όλο το 24ωρο.

12. Εκφράζουμε, τέλος, τη λύπη μας για την ανεξήγητη και σαφώς απαράδεκτη στάση τής διοίκησης των δικαστηρίων να ζητήσει την εγκατάσταση στον πεζόδρομο της παραλίας πινακίδων «πάρκινγκ δικαστικών λειτουργών», τη στιγμή μάλιστα που οι υπηρεσίες των δικαστηρίων βρίσκονται πιο κοντά από τον καθένα στο πάρκινγκ τής πόλης.

Ο σχεδιασμός τού ιστορικού κέντρου τής πόλης έγινε
για να τηρείται από όλους, χωρίς να υπάρχουν εξαιρέσεις.
Η χώρα μας από τις πολλές εξαιρέσεις έφτασε στο σημερινό αδιέξοδο.

Προτείνουμε:

Οριστική απαγόρευση διέλευσης των φορτηγών μέσα από το ιστορικό κέντρο τής πόλης και παροχή δυνατότητας φορτοεκφορτώσεων με χειροκίνητα ή ηλεκτροκίνητα μικρά τροχοφόρα, εντός προκαθορισμένων και περιορισμένων χρονικών ορίων.

• Επανέλεγχο και μείωση των αδειών εισόδου των κατοίκων στο ιστορικό κέντρο για περιπτώσεις μόνον ειδικών αναγκών, ασθενών ή ηλικιωμένων.

• Δράση τής Δημοτικής Αστυνομίας κυρίως στο ιστορικό κέντρο με 24ωρη αστυνόμευση, βεβαίωση όλων των παραβάσεων και είσπραξη όλων των προστίμων.

• Αυστηρή επιτήρηση με μπάρες στον πεζόδρομο της παραλίας, με αυστηρή απαγόρευση, ιδίως κατά τη νύχτα, και ειδική συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία για περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης.

• Απόδοση των ευθυνών με χρέωση των ζημιών στους υπεύθυνους για την καταστροφή των πεζοδρόμων στο ιστορικό κέντρο τής πόλης από τη διέλευση οχημάτων.

• Εφαρμογή προγράμματος ελεγχόμενης στάθμευσης σε κεντρικούς δρόμους τής πόλης.

• πέκταση των πεζοδρόμων τού ιστορικού κέντρου στην οδό 21ης Οκτωβρίου και την οδό Καρυωτάκη, ειδικά στο τελευταίο τμήμα της προς τη θάλασσα.

• Ένταξη και εφαρμογή προγράμματος βελτίωσης των πεζοδρομίων τής πόλης για τη λειτουργική πρόσβαση και διέλευση των πεζών.

• Εφαρμογή τής κυκλοφοριακής μελέτης τής πόλης για τους ποδηλατοδρόμους με σύνταξη ποιοτικών μελετών και ένταξη τους στο ΕΣΠΑ 2008-2013.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΛΟΓΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΗ,
ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ Σ’ ΟΠΟΙΟΝ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ, ΝΑ ΑΓΝΟΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Πρέβεζα, Μάιος 2010

Και αντιγραφή: Μάιος 2011

Κ.Φ.Π.Π.

Πράσινη μη ανθρώπινη συνείδηση

Της Χρυστάλας ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ*

Σ’ αυτή τη χώρα τα πεζοδρόμια είναι είδος πολυτελείας και αποτελούν μόνο διακοσμητικό στοιχείο. Έχει παρεξηγηθεί πλήρως η σημασία τους και ο σκοπός για τον οποίο δημιουργούνται. Όταν δεν έχουν τα γνωστά εμπόδια, βάζουμε από μόνοι μας λες και δεν μπορούμε να τα δούμε άδεια για να περπατήσουν οι πεζοί. Από άγνοια, τα δενδροφυτεύουμε μετατρέποντάς τα σε κήπους και παρτέρια εξαλείφοντας αυτόματα τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Και ενώ ορισμός του πεζοδρομίου στις αναπτυγμένες χώρες και σύμφωνα με τον Κ.Ο.Κ. είναι «Το υπερυψωμένο ή άλλως διαχωριζόμενο τμήμα της οδού που προορίζεται για πεζούς», για κάποιους πεζοδρόμιο είναι «ο εκ δεξιών ή εξ αριστερών και κατά μήκος του οδοστρώματος δενδροφυτευμένος χώρος, το οποίο μάλιστα πρώτα πλακοστρώνουμε για να επιβαρυνθούμε με επί πλέον έξοδα.

Από μειωμένη συνείδηση ασφάλειας και δη συνείδηση οδικής ασφάλειας που χαρακτηρίζει τους πολιτισμένους λαούς, δενδροφυτεύουμε ακόμα και πεζοδρόμια κατά μήκος εξοχικών οικιών σε πευκόφυτες περιοχές, ή στενά πεζοδρόμια κατά μήκος μεγάλων πάρκων.

Αφού πρώτα οι διάφοροι δήμοι έχτισαν ακόμα και τα κοτέτσια χωρίς να προβλέψουν χώρους πρασίνου, ενδιαφέρθηκαν τάχα αργότερα για τον καλλωπισμό και την καθαρή ατμόσφαιρα της περιοχής τους. Ψηλές δενδροφυτευμένες ζαρντινιέρες τοποθετούνται χωρίς σοβαρές μελέτες κατά μήκος των λεωφόρων που στα περισσότερα σημεία από μόνες τους ακόμα και χωρίς τα φυτά κρύβουν την ορατότητα.

Φοίνικες και ευκάλυπτοι σε στενά πεζοδρόμια και σε γωνίες δρόμων που αφενός μεν παίρνουν τη θέση των πεζών, αφετέρου δε τα ακλάδευτα κλαδιά τους κρύβουν όχι μόνο τη σήμανση και τη φωτεινή σηματοδότηση αλλά ουκ ολίγες φορές και ολόκληρη τη διασταύρωση. Καλοστημένες παγίδες που παραπλανούν τους οδηγούς και κυρίως τους οδηγούς δικύκλων. Νέους ανθρώπους οι οποίοι βγάζουν μεροκάματο διανέμοντας πίτσα και σουβλάκι.

Το 82% των τροχαίων ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών. Με το παραμικρό λάθος του οδηγού κάθε τροχοφόρου ή πεζού, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα εμπλοκής σε ατύχημα. Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί. Το δε 50% αυτών των πεζών είναι παιδιά και έφηβοι.

Ενώ σε άλλες πόλεις του εξωτερικού ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού κυκλοφορεί με αναπηρικά καροτσάκια είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω αναπηρίας, στην Ελλάδα η εικόνα αυτή εκλείπει παντελώς. Τόσο που δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι αυτή η κατηγορία ανθρώπων δεν υπάρχει σ’ αυτό τον τόπο. Και όμως 10.000 περίπου αναπηρικά καροτσάκια πωλούνται στη χώρα μας κάθε χρόνο.

Η Ελλάδα είναι Πρώτη σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σ’ αυτή τη χώρα τα θύματα λόγω τροχαίων από το 1990 μέχρι τέλος του 2009 είναι 37.100 νεκροί και 63.500 σοβαρά τραυματίες (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έμειναν ανάπηροι). Ανάπηροι, η πλειοψηφία των οποίων είναι νέοι άνθρωποι που προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ένα είδος ζωής που εμείς τους το στερούμε. Συμπεριφερόμενοι απάνθρωπα, και επικαλούμενοι τάχα αγάπη για το πράσινο, καταντήσαμε να «φυτεύουμε» αυτούς τους ανθρώπους σ’ ένα διαμέρισμα-κουτί καθηλώνοντάς τους σε μία αναπηρική καρέκλα με μια οικογένεια να βασανίζεται, να υποφέρει και να αργοπεθαίνει ταυτόχρονα μαζί τους. Τους υποχρεώνουμε να κρυφοκοιτάζουν με ζήλια από την κουρτίνα τις φουντωμένες νεραντζιές που τους παίρνουν τη θέση στο πεζοδρόμιο και οι οποίες παρελαύνουν υπεροπτικά έχοντας την εύνοια του κράτους και των οπαδών της πράσινης χωρίς ίχνος ανθρώπινης συνείδησης.

Προβάλλοντας την πράσινη συνείδηση σαν πολιτισμό και κοιτάζοντας μονόπλευρα, χάσαμε το νόημα. Στην προσπάθειά μας να βρούμε λύσεις για να ανασάνουμε στις αφιλόξενες πια πόλεις μας, παραλογιζόμαστε και εφαρμόζουμε το «ο θάνατός σου η ζωή μου». Ξεχάσαμε ότι η αγάπη για το πράσινο είναι αγάπη για τον άνθρωπο.

Το θέαμα των ανακατεμένων πεζών και τροχοφόρων στο οδόστρωμα είναι εικόνα τριτοκοσμική και προκαλεί ντροπή. Σε μια χώρα που επιθυμεί να χαρακτηρίζεται ως τουριστική, ντροπή προκαλεί και το γεγονός ότι οι τουρίστες παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα προσπαθώντας να κυκλοφορήσουν στις πόλεις μας.

Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ολόκληρες περιοχές μπαίνουν σε σχέδιο πόλεως χωρίς να προβλέπονται πεζοδρόμια. Η κυκλοφορία πεζών σε δρόμους τεσσάρων μέτρων με περιφραγμένα περιβόλια και κατοικίες γίνεται επικίνδυνη, με αποτέλεσμα να δημιουργείται κυκλοφοριακό πρόβλημα ακόμα και στις εξοχές.

Κανένας δεν θα ήθελε να χάνονται δένδρα στις πόλεις και κυρίως στην Αθήνα. Επιβάλλεται όμως να εφεύρουμε λύσεις για να συνυπάρξουν με ασφάλεια άνθρωποι και δένδρα.

1) Τα δένδρα στα πεζοδρόμια τα οποία δεν επιτρέπουν για διάφορους λόγους την πρόσβαση σε πεζούς και άτομα με αναπηρίες πρέπει να μεταφερθούν και να «καθηλωθούν» σε παραπλήσια πάρκα. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, να κοπούν και να φυτευτούν άλλα αντίστοιχα σε αριθμό σε χώρο πρασίνου.

2) Τα φυτά στις γωνίες πλατιών δρόμων τα οποία κρύβουν τη σήμανση, τη φωτεινή σηματοδότηση και γενικά την ορατότητα στους διερχόμενους οδηγούς να μεταφερθούν επίσης.

3) Το ίδιο να γίνει με τα δένδρα που είναι κυριολεκτικά στη μέση του δρόμου. Καταντήσαμε στην κυριολεξία γελοίοι με την προστασία του πρασίνου. Κάθε καλοκαίρι καίγονται χιλιάδες στρέμματα από τα δάση μας τα οποία πολλές φορές θα μπορούσαν να σωθούν αν εφαρμοζόταν μια καλή προληπτική πολιτική, ενώ προστατεύουμε 5-10 γέρικα και γεμάτα κάμπιες πεύκα που δημιουργούν πρόβλημα στη μέση του δρόμου.

4) Να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να φυτεύουμε θάμνους στις ταράτσες των πολυκατοικιών.

5) Σε διαχωριστικά διαζώματα και νησίδες να τοποθετούνται φυτά τα οποία καθαρίζουν την ατμόσφαιρα και όχι μόνο καλλωπιστικά.

6) Οι ζαρντινιέρες κατά μήκος των κεντρικών λεωφόρων προαστίων θα έπρεπε να αντικατασταθούν με απλή νησίδα με κάγκελο όπου να φυτεύονται δένδρα με ψηλό και καθαρό κορμό ούτως ώστε τα κλαδιά και το φύλλωμά τους να ξεπερνούν το ύψος κάθε πινακίδας σήμανσης και φωτεινής σηματοδότησης. Αν παραμείνουν, το ύψος τους να περιοριστεί τουλάχιστον σε 20 εκατοστά. Τα δε φυτά σ’ αυτές να είναι απλή θαμνώδης πρασιά. Οι λεωφόροι των διαφόρων προαστίων δεν είναι αυτοκινητόδρομοι. Είναι δρόμοι στους οποίους τόσο οι οδηγοί κάθε τύπου οχήματος όσο και οι πεζοί , πρέπει να έχουν πλήρη αίσθηση του τι γίνεται και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας τόσο για λόγους ασφάλειας όσο και ομαλής διέλευσης των οχημάτων.

7) Όλα τα φυτά στους δρόμους θα πρέπει να κλαδεύονται τόσο συχνά όσο απαιτεί η ασφάλεια των διερχομένων και όχι όσο χρειάζεται η επιβίωση των φυτών.

8) Σε περιοχές που μπαίνουν σε σχέδιο πόλεως να προβλέπονται οπωσδήποτε πεζοδρόμια. Να επιβάλλεται δε ποινή στους ιδιοκτήτες οικιών που επιχειρούν από μόνοι τους να τα δενδροφυτεύουν.

Η εισήγηση έγινε στα υπουργεία Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Προστασίας του Πολίτη, Πολιτισμού και Τουρισμού, Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Έχει δε σταλεί σε όλα τα μέλη της Εδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής.