Μείωση κατά 75% της πλαστικής σακούλας στα σούπερ μάρκετ

Θεαματική μείωση της κατανάλωσης πλαστικής σακούλας κατά 75% στα σούπερ μάρκετ το πρώτο τρίμηνο του 2018 δείχνουν τα πρώτα στοιχεία, όπως ανακοίνωσε χθες το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Όπως είναι γνωστό, το ανταποδοτικό τέλος των 4 λεπτών μαζί με τον ΦΠΑ ανά αγορά λεπτής πλαστικής σακούλας ισχύει από την αρχή της χρονιάς. Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, τα επίσημα στοιχεία εσόδων πρώτου τριμήνου της ΑΑΔΕ λένε ότι οι πλαστικές σακούλες που χρησιμοποιήθηκαν στο λιανικό εμπόριο και στα πολυκαταστήματα ήταν 202.887.964 τεμάχια. Το αντίστοιχο περιβαλλοντικό τέλος που βεβαιώθηκε από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και θα αποδοθεί στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) ήταν 6.086.639 ευρώ.

Συγκριτικά «με τις αντίστοιχες ποσότητες ετήσιας χρήσης λεπτής πλαστικής σακούλας στον τομέα του λιανικού εμπορίου και ανάγοντας την ποσότητα σε ετήσια βάση, εμφανίζεται θεαματική μείωση της κατανάλωσης πλαστικής σακούλας της τάξεως του 75% στα σούπερ μάρκετ, ενώ μείωση παρατηρείται και στο λιανικό εμπόριο» παρατηρεί το ΥΠΕΝ. Προσθέτει δε ότι η ετήσια παραγωγή πλαστικής σακούλας ήταν από 200 έως 500 τεμάχια ανά κάτοικο σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των φορέων της αγοράς και των οργανώσεων. Όπως εξηγεί, «τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου δεν επαρκούν για την πλήρη εικόνα της χρήσης πλαστικής σακούλας, είναι όμως ενδεικτικά, διότι από ένα μεγάλο τμήμα της αγοράς δίνουν ετήσιο ισοδύναμο συντελεστή χρήσης 75 τεμαχίων ανά πολίτη».

Το ΥΠΕΝ προαναγγέλλει θέσπιση νέων εργαλείων, όπως η αποτύπωση σειριακού αριθμού (barcode) και σήμανσης σε κάθε σακούλα με ημερομηνία παραγωγής και χώρα προέλευσης, η καταχώρηση του συνόλου των παραγωγών στο Εθνικό Μητρώο, η θέσπιση προδιαγραφών και οι ειδικοί έλεγχοι, εκτιμώντας πως η εφαρμογή τους θα μειώσει περαιτέρω τη χρήση της λεπτής πλαστικής σακούλας και στους τομείς του λιανικού εμπορίου που δεν έχουν συμπεριληφθεί στα περιοριστικά μέτρα (λαϊκές αγορές και περίπτερα). Επιπροσθέτως, θεωρεί πως η χρήση των παραπάνω εργαλείων θα εξαλείψει την παράτυπη κυκλοφορία σακουλών και τη φοροδιαφυγή, ενώ η υιοθέτηση κοινής μεθοδολογίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα καταστήσει δυνατό τον ακριβή υπολογισμό της ετήσιας κατά κεφαλήν κατανάλωσης λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς και στη χώρα μας.

Ο αναπληρωτής υπουργός Σ. Φάμελλος χαιρετίζει τη θετική αλλαγή στην καταναλωτική συμπεριφορά των πολιτών, υπογραμμίζοντας ότι «τα έσοδα του περιβαλλοντικού τέλους από τη χρήση της λεπτής πλαστικής σακούλας θα επιστραφούν άμεσα και εξ ολοκλήρου στους πολίτες μέσω της διάθεσης άλλων εναλλακτικών μέσων μεταφοράς προϊόντων, όπως πάνινες, βιοαποδομήσιμες και πλαστικές τσάντες πολλαπλών χρήσεων».

2018: Fake news και για τον περιορισμό του πλαστικού

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο μια ακόμη «είδηση» που αποδεικνύει ότι στα λόγια πολλοί είναι Ευρωπαίοι, αλλά στην πράξη παραμένουν λάτρεις του ρουσφετιού και της τζάμπα μαγκιάς.

Το θέμα δεν είναι αν όντως ένας ηλικιωμένος ψαράς της Σκοπέλου δεν έκοψε απόδειξη με το τέλος των 4 λεπτών για την πλαστική σακούλα την οποία έδωσε στον πελάτη του, αλλά το πώς το πλασάρισε ευφάνταστο τοπικό διαδικτυακό μέσο. Το οποίο πρόβαλε την «οργή των κατοίκων του νησιού που κινήθηκαν απειλητικά προς το μέρος» των ελεγκτών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων και «ηρέμησαν μόνο όταν διαβεβαιώθηκαν πως δεν θα επιβάλουν πρόστιμο στον ψαρά».

Το φοβερό αυτό θέμα το αναπαρήγαγαν χωρίς διασταύρωση τα πρόθυμα διαδικτυακά μέσα που πυροβολούν αδιαλείπτως την κυβέρνηση.

Αν τα πράγματα όντως είχαν γίνει έτσι, που δεν έγιναν (διότι η ΑΑΔΕ δεν είχε καν συνεργείο στη Σκόπελο) τότε το πρόβλημα δεν θα ήταν μόνον η παρανομία του ψαρά. Είναι η χυδαιότητα όλων όσοι τάχαμου πονούν το περιβάλλον (για θυμηθείτε την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό) αλλά θέλουν να συνεχιστεί η αλόγιστη χρήση του δολοφονικού για το περιβάλλον πλαστικού που κάνει περισσότερα χρόνια για να εξαφανιστεί από ό,τι το πετρέλαιο.

Έτσι, δημιουργείται κλίμα ώστε να συνεχιστεί η αντίδραση κατοίκων και άλλων νησιών που έδερναν τους ελεγκτές του ΣΔΟΕ (επειδή τους ζητούσαν να κόβουν αποδείξεις), ή διαμαρτύρονταν στο Δημοτικό τους Συμβούλιο διότι πέφτει κανένα πρόστιμο για το κάπνισμα σε κλειστό χώρο. Το ζητούμενο για τους οπαδούς της κοινωνικής ακινησίας είναι να μην περάσει κανένα μέτρο εκσυγχρονισμού, από τα μικρά και «ασήμαντα» ίσαμε τα μεγάλα και απολύτως αναγκαία.

Η κυβέρνηση -και πράττει άριστα- προσπαθεί να εφαρμόσει τις «ξεχασμένες» από τις γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να κάνει μερικά δειλά βήματα στην προστασία του Περιβάλλοντος. Απέναντί της δεν είναι μόνον η διατεταγμένη δημοσιογραφία και τα πολιτικά εξαπτέρυγα των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων (βλέπε Σκουριές, Ελληνικό). Είναι και απλοί πολίτες, συνήθως η παλιά καλή εκλογική πελατεία, που χρεώνουν στον τουρίστα -χωρίς απόδειξη- τη χωριάτικη σαλάτα 12 ευρώ, νοικιάζουν τα άθλια αδήλωτα δωμάτιά τους προς 50 ευρώ τη μέρα, αραδιάζουν τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο επιτρέποντας με το ζόρι να περάσει ένας ευέλικτος άνθρωπος (ούτε σκέψη για ηλικιωμένους, μητέρες με καροτσάκια ή ανάπηρους), πετάνε τα σκουπίδια τους στη θάλασσα ή στην παιδική χαρά και επιτρέπουν στους θεριακλήδες να ντουμανιάζουν στους κλειστούς χώρους. Όλοι τους, όταν δώσει το σύνθημα η βαθιά συντήρηση, ουρλιάζουν επειδή βρέθηκε ένας κάδος γεμάτος σκουπίδια έξω από το σπίτι τους, σε μέρα απεργίας Κι ας άφησαν αυτοί οι ίδιοι τα σκουπίδια.

Πολλά από τα παραπάνω δεν είναι αρμοδιότητα της κυβέρνησης. Είναι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτής που ξεσκιστήκαμε όλοι να αποκτήσει πόρους, αρμοδιότητες κ.λπ. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί μικροί πασάδες να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τους νόμους και να διευκολύνουν τους τσαμπουκάδες των «οργισμένων» πολιτών.

Θα μου πείτε, εδώ είναι το πρόβλημα και όχι η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η μείωση της ανεργίας, η σωτηρία της πρώτης κατοικίας;

Ε, λοιπόν, το πρόβλημα είναι η τήρηση των νόμων. Πρώτα από τους αρμόδιους γι’ αυτό, τους δικαστές (κουβέντα για τη ΣΕΚΑΠ!) και τους αστυνομικούς, και στη συνέχεια από όλους μας. Διότι όταν διογκώνεται η κοινωνική ασυδοσία, στρεβλώνει τις συνειδήσεις ώστε να είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό το αυτονόητο.

Δεν άκουσα π.χ. τη μαχητική εσχάτως ΓΣΕΕ να βάζει στα πρωτοβάθμια σωματεία το καθήκον να ελέγχουν τους χώρους εργασίας για να διευκολύνουν την πάταξη της μαύρης δουλειάς.

Δεν άκουσα κανέναν από αυτούς που παραπονέθηκαν διότι πήραν κοινωνικό μέρισμα κάποιοι αλλοδαποί να μας πουν αν οι ίδιοι κολλάνε ένσημα σ’ αυτούς που ξεσκατώνουν τους γονείς τους.

Δεν άκουσα ακόμη τους εξαγριωμένους «υπεραριστερούς» που εμποδίζουν τους πλειστηριασμούς (ένας προέκυψε και απαγωγέας!) να μας λένε πόσα σπίτια φτωχών έσωσαν. Προς το παρόν σώθηκαν (με τα παλαμάκια της δεξιάς) βίλες, μεζονέτες, πλοία και άλλα ακίνητα μπαταξήδων.

Η οικονομική κρίση μπορεί να φτάνει στο τέλος της το 2018, αλλά η κοινωνική κρίση, κάτι που προϋπήρχε επί δεκαετίες και έχει βαθιές ρίζες, πώς θα εξαφανιστεί όταν βλέπεις όλα τα αντιπολιτευόμενα κόμματα (ακόμη και το ΚΚΕ) να κάνουν το κορόιδο και να υποστηρίζουν μικρούς και μεγάλους παραβάτες;

Η επιστροφή στην κανονικότητα απαιτεί και αλλαγή συμπεριφοράς και ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας. Όλα τα’ άλλα είναι μασάλια...