Έρευνα σοκ για το περιβάλλον - Χάθηκαν 28 τρις κυβικά μέτρα πάγου από την επιφάνεια της γης

Οι επιστήμονες περιγράφουν το επίπεδο της απώλειας πάγου ως «συγκλονιστικό» και προειδοποιούν ότι η ανάλυσή τους δείχνει ότι η στάθμη της θάλασσας αυξάνεται, που προκαλείται από την τήξη των παγετώνων και των φύλλων πάγου, θα μπορούσε να φτάσει ένα μέτρο μέχρι το τέλος του αιώνα

Συνολικά, 28 τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου έχουν εξαφανιστεί από την επιφάνεια της Γης από το 1994. Αυτό είναι αρνητικό συμπέρασμα πολυετών ερευνών βρετανών επιστημόνων απο τα Πανεπιστήμια του Λιντς και του Εδιμβούργου, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε μια σειρά δορυφορικών ερευνών στον Βόρειο κα το Νότιο Πόλο, τα βουνά και τους παγετώνες του πλανήτη για να μετρήσουν πόσο χαμένη κάλυψη πάγου λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης προκαλείται από την αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Οι επιστήμονες περιγράφουν το επίπεδο της απώλειας πάγου ως «συγκλονιστικό» και προειδοποιούν ότι η ανάλυσή τους δείχνει ότι η στάθμη της θάλασσας αυξάνεται, που προκαλείται από την τήξη των παγετώνων και των φύλλων πάγου, θα μπορούσε να φτάσει ένα μέτρο μέχρι το τέλος του αιώνα.

«Για να το θέσουμε αυτό στο πλαίσιο, κάθε εκατοστό της αύξησης της στάθμης της θάλασσας σημαίνει ότι περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα εκτοπιστούν από τις χαμηλές πατρίδες τους», δήλωσε ο καθηγητής Andy Shepherd, διευθυντής του Κέντρου για την Πολική Παρατήρηση και Μοντελοποίηση του Πανεπιστημίου του Leeds.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν επίσης ότι η τήξη του πάγου σε αυτές τις ποσότητες μειώνει τώρα σοβαρά την ικανότητα του πλανήτη να αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο διάστημα.

Ο λευκός πάγος εξαφανίζεται και η σκοτεινή θάλασσα ή το έδαφος εκτίθεται κάτω από αυτό απορροφά όλο και περισσότερη θερμότητα, αυξάνοντας περαιτέρω την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Επιπλέον, η έκχυση κρύου γλυκού νερού από την τήξη των παγετώνων και των φύλλων πάγου προκαλεί σημαντικές διαταραχές στη βιολογική υγεία των αρκτικών και της Ανταρκτικής, ενώ η απώλεια παγετώνων σε οροσειρές απειλεί να εξαφανίσει πηγές γλυκού νερού από τις οποίες εξαρτώνται οι τοπικές κοινότητες.

«Στο παρελθόν οι ερευνητές έχουν μελετήσει μεμονωμένες περιοχές - όπως η Ανταρκτική ή η Γροιλανδία - όπου λιώνει ο πάγος. Αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος κοίταξε όλο τον πάγο που εξαφανίζεται από ολόκληρο τον πλανήτη », δήλωσε ο Shepherd. «Αυτό που βρήκαμε μας εντυπωσίασε». Το επίπεδο της απώλειας πάγου που αποκαλύφθηκε από την ομάδα ταιριάζει με τις προβλέψεις χειρότερου σεναρίου που περιγράφονται από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), πρόσθεσε.

Πηγή: naftemporiki.gr, με πληροφορίες απο τον Observer.co.uk

«Σύμφωνο Βιώσιμης Ανάπτυξης για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης»

Ομιλία του Γιάννη Δραγασάκη στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ & της κίνησης πολιτών Κόσμος με θέμα «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία: Προς ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο».

Κύριες και κύριοι

Φίλες και φίλοι

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Κίνηση Πολιτών «Κόσμος» και το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ για την πρωτοβουλία τους να συζητήσουμε σήμερα εδώ μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας.

i. Παγκόσμια η κλιματική απειλή – Θετική η κινητοποίηση της Ευρώπης

Πρόκειται για ένα πρόβλημα παγκόσμιο και ως τέτοιο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο στη βάση μιας παγκόσμιας συμφωνίας, κάτι όμως που έως τώρα δεν έχει καταστεί εφικτό λόγω αντιστάσεων συγκεκριμένων χωρών, πολιτικών αντιλήψεων  και συμφερόντων.

Ακριβώς γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία είναι μια σημαντική θετική πρωτοβουλία. Όσες ελλείψεις και μονομέρειες κι αν έχει, όσες απορίες ή και ενστάσεις κι αν προκαλεί, είναι ένα βήμα μπροστά.

Και πρέπει ν’ αξιοποιηθεί ως μέσο πίεσης και να λειτουργήσει ως ένα θετικό παράδειγμα για να δυναμώσει ο αγώνας για μια παγκόσμια συμφωνία.

ii. Σύμφωνο για τη διάσωση του πλανήτη, όχι νέοι γύροι εξοπλισμών

Κι αντί οι μεγάλες παγκόσμιες και οι περιφερειακές δυνάμεις να προετοιμάζονται για νέους γύρους πολυδάπανων και επικίνδυνων εξοπλισμών, ένα σύμφωνο για τη διάσωση του πλανήτη από την υπερθέρμανση θα μπορούσε να γίνει η βάση και η αφετηρία για ένα παγκόσμιο σύμφωνο για την  ασφάλεια και την ειρήνη.

Διότι είναι παράδοξο να θέλουμε  να σώσουμε τον πλανήτη από την υπερθέρμανση και την ίδια στιγμή να συσσωρεύονται όπλα μαζικής καταστροφής και να πυροδοτούνται αντί να επιλύονται περιφερειακές συγκρούσεις και πόλεμοι, όπως συμβαίνει και στη γειτονιά μας.

iii. Δίκαιος διαμοιρασμός βαρών και ωφελειών – Όχι σε «πράσινη» λιτότητα και νέες ανισότητες

Κι ακόμη γιατί αντί να συζητούνται τερατώδεις φορολογικές επιβαρύνσεις των πολιτών για τη  διάσωση του πλανήτη -σχετική μελέτη του ΔΝΤ προτείνει την αύξηση της φορολόγησης άνθρακα κατά 35 φορές, ώστε από 2 δολάρια ο τόνος να φτάσει στα 75 δολάρια ως το 2030, αντί λοιπόν για μια νέα «πράσινη λιτότητα» που θα ήθελαν ορισμένοι να επιβάλλουν, θ’ αρκούσε η μείωση των παγκόσμιων εξοπλισμών και η καταπολέμηση της παγκόσμιας διεθνοποιημένης φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής που εκτιμάται σε πάνω από 600 δισ. ευρώ ετησίως για να αντληθεί τουλάχιστον ένα μέρος των αναγκαίων πόρων.

Δεν είναι λοιπόν τυχαία η διάχυτη καχυποψία με την οποία μέρος της κοινής γνώμης αντιμετωπίζει το ξαφνικό «πρασίνισμα» διάφορων πολεμοκάπηλων και κερδοσκόπων. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί από εκείνους που ξαφνικά ανακάλυψαν την οικολογική απειλή, το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι να κερδοσκοπήσουν στις νέες επενδυτικές ευκαιρίες που διανοίγονται. Μάλιστα πολλοί επενδυτικοί και τραπεζικοί οίκοι τοποθετούν κεφάλαια σε «πράσινες» επενδύσεις, αλλά χρηματοδοτούν και ρυπογόνες όταν και όπου αυτό είναι επικερδές.

Διότι η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης δεν έχει μόνο κόστη αλλά και δυνατότητες για νέες θέσεις εργασίας, καθώς και ευκαιρίες για κέρδη, που σε ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται για τεράστια κέρδη.

Ακριβώς γι’ αυτό έχει σημασία για την Αριστερά όχι απλώς να παρέμβει, αλλά να επιδιώξει να ηγεμονεύσει με τις ιδέες και τους αγώνες της  στο μετασχηματισμό που ήδη έχει αρχίσει, αφού μόνο ένα αριστερό πολιτικό σχέδιο μπορεί να διασφαλίσει ότι  κόστη και οφέλη θα μοιραστούν δίκαια. Διαφορετικά τόσο η κλιματική προσαρμογή όσο και η 4η Βιομηχανική Επανάσταση θα οδηγήσουν σε νέες, ασύλληπτα μεγαλύτερες, κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες.

iv. Ευρώπη και ΗΠΑ οφείλουν ν’ αναλάβουν τις κλιματικές ευθύνες του – Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία να μην εκπέσει σε εργαλείο εμπορικού πολέμου

Η κλιματική κρίση όμως δεν μόνο παγκόσμιο αλλά είναι και αμερικανικό και ευρωπαϊκό πρόβλημα.  Διότι από ιστορική άποψη οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έχουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την κλιματική αλλαγή. Στις ΗΠΑ η σημερινή ηγεσία αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι  στην ανθρωπότητα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τους Αμερικανούς πολίτες, τους Αμερικανούς επιστήμονες την προοδευτική Αμερική. Ο υποψήφιος για την προεδρία Μπέρνι Σαντερς έχει παρουσιάσει ένα τολμηρό σχέδιο το «Gren New Deal», εμπνευσμένο από το New Deal που εφάρμοσε ο Πρόεδρος Ρούσβελτ μετά την κρίση του 1929. Το σχέδιο Σάντερς έχει έναν τεράστιο προϋπολογισμό ύψους 16,3 τρισ. δολάρια διότι αναγνωρίζει το χρέος των ΗΠΑ όχι μόνο να γίνουν οι ίδιες κλιματικά ουδέτερες, αλλά και να εξοφλήσουν και μέρος του «οικολογικού χρέους» τους για τον πλανήτη.

Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Η Συμφωνία υιοθετεί μέτριους στόχους, κατά πολλούς ανεπαρκείς και εισάγει μια λογική προστατευτισμού έναντι τρίτων χωρών με όπλο τα προωθημένα οικολογικά στάνταρντς. Αν αυτή είναι η άμυνα σ’ έναν εμπορικό πόλεμο που ίσως ορισμένοι φοβούνται από τον Πρόεδρο Τραμπ απέναντι στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, αυτή είναι μια  εξήγηση, αλλά αποτελεί και τη βιώσιμη προοπτική;

Κατά τη γνώμη μου όχι. Η απάντηση στο δασμολογικό πόλεμο που έχει ξεκινήσει ο Πρόεδρος Τράμπ δεν μπορεί να είναι ο εμπορικός πόλεμος με αλλά μέσα προστατευτισμού, αλλά μια παγκόσμια πρωτοβουλία για το δίκαιο εμπόριο, την παγκόσμια συνεργασία, ασφάλεια  και  ειρήνη, την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων, τον πόλεμο ενάντια στις παγκόσμιες ανισότητες και τη φτώχεια σε παλιές και νέες μορφές περιλαμβανομένης και της ενεργειακής φτώχειας.

v. Προς ένα Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο

Σε ό,τι αφορά την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, με την πρωτοβουλία της αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέλαβε μια μεγάλη ευθύνη απέναντι στους πολίτες της όσο και απέναντι στην ανθρωπότητα. Αν η μετάβαση  σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία  δείξει απτά αποτελέσματα, συνοδευτεί από την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχεια και  αποδειχθεί δίκαιη στην πράξη, τότε θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή πρακτική και να  ασκήσει πίεση υπέρ μια παγκόσμιας συμφωνίας. Σε αντίθετη περίπτωση, αν η μετάβαση έχει κοινωνικά θύματα και γίνει αιτία νέων ανισοτήτων, τότε δεν αποκλείεται να έχει ακόμη και αντίθετα αποτελέσματα. Ακριβώς γι’ αυτό η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία απέσπασε τη θετική ψήφο των ευρωβουλευτών μας, γιατί έχει ακριβώς την έννοια ότι θέλουμε να δράσουμε προωθητικά, να συνδέσουμε τον οικολογικό πρόβλημα με τον κοινωνικό, τον οικολογικό μετασχηματισμό  με τον κοινωνικό μετασχηματισμό, την παραγωγική ανασυγκρότηση με την αντιμετώπιση των ανισοτήτων, να εντάξουμε τελικά την πράσινη  συμφωνία σε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο.

vi. Ανεπαρκείς σε σχέση με τις ανάγκες οι διαθέσιμοι πόροι της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας

Σε ότι αφορά τους αναγκαίους πόρους  για την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τους εκτιμά σε 260 δισ. ευρώ ανά έτος ή 2,6 τρισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας. Όμως  σε αυτά τα ποσά δεν περιλαμβάνονται ή υποεκτιμούνται κοινωνικά κόστη, δαπάνες αποκατάστασης οικοσυστημάτων έπειτα από πλημμύρες και πυρκαγιές, κόστη για  την ενίσχυση της αντοχής υφιστάμενων υποδομών κ.ά.  Διαπιστώνουμε λοιπόν μια υποεκτίμηση των αναγκών.

Σχετικά τώρα με τη διαθεσιμότητα των πόρων, η Επιτροπή όσο και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων παρουσίασαν χρηματοδοτικά σχέδια που αθροιζόμενα υπολογίζονται σε περίπου 1,75 τρισεκατομμύρια ευρώ για την επόμενη δεκαετία. Υπολείπονται δηλαδή των αναγκών. Από αυτά, περίπου το 37% δηλαδή, μόνο τα 650 δισ. ευρώ δηλαδή, είναι δημόσια κεφάλαια (εθνικά ή ενωσιακά) και τα υπόλοιπα είναι τραπεζικά δάνεια και ιδιωτικά κεφάλαια. Άρα εκτός από υποεκτίμηση των αναγκών σημειώνουμε και μια ανεπάρκεια των διαθεσίμων πόρων.

Τέλος δεν αναγνωρίζεται η ανάγκη ούτε προβλέπονται οι σχετικοί πόροι για ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων με αμιγώς δημόσια χρηματοδότηση για τις ανάγκες εκείνες -και θα είναι σημαντικές- η ικανοποίηση των οποίων δεν μπορεί να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια είτε διότι η κεφαλαιακή απόδοση είναι χαμηλή είτε διότι λόγω της φύσης τους πρέπει να λειτουργούν ως δημόσια αγαθά ή κοινωφελείς υπηρεσίες.

Η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμη πιο επιτακτική από τη στιγμή που οι υφιστάμενες αναφορές στη δίκαιη ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας εντελώς ασαφείς και διακηρυκτικές.

vii. Για να σωθεί ο πλανήτης πρέπει να αλλάξει η ίδια η Ευρώπη – Από το Σύμφωνο Σταθερότητας σε ένα νέο Σύμφωνο Βιώσιμης Ανάπτυξης

Κατά τη γνώμη μου η αντιμετώπιση της κλιματική κρίσης δεν μπορεί να έχει επιτυχία στο πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας και  του Συμφώνου Σταθερότητας. Είναι πολύ σωστή η πρόταση από τις ομάδες της Αριστεράς, των σοσιαλιστών και της οικολογίας που ζητούν να αντικατασταθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας από ένα Σύμφωνο Βιώσιμης Ανάπτυξης. Και είναι ενθαρρυντικές οι απόψεις του επιτρόπου Τζεντιλόνι για αλλαγές σε αυτήν την κατεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση, μέρος της δημόσιας δαπάνης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής πρέπει να εξαιρείται από τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας, όσο αυτό ισχύει.

Αντίστοιχα ισχύουν και για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.  Η νέα Διοικητής της, η κ Λαγκάρντ, έκανε κάποιες νύξεις για πιθανό ρόλο της ΕΚΤ στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, για ν’ ακολουθήσουν αρνητικές τοποθετήσεις του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας. Είναι γεγονός ότι το θέμα έχει τεθεί. Η Κεντρική Τράπεζα δεν είναι δυνατόν να μένει αμέτοχη. Αλλά η συμμετοχή της δεν πρέπει να εξαντληθεί μόνο στην προσαρμογή των κανονιστικών πλαισίων και στον έμμεσο επηρεασμό των χρηματοδοτήσεων. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα είναι δύσκολο να εξηγήσει γιατί δίνει τόσα χρήματα για τη διάσωση των τραπεζών αλλά δεν μπορεί να ενεργοποιήσει για τη διάσωση του πλανήτη ένα «πράσινο QE» ή και να κινητοποιηθεί με αλλά  μέσα, αρκεί τα οφέλη να φθάνουν τελικά στην κοινωνία και τους πολίτες και όχι να τροφοδοτούν την κερδοσκοπία.

Για να σωθεί ο πλανήτης πρέπει να αλλάξει η ίδια η Ευρώπη. Το Σύμφωνο Σταθερότητας, ο ρόλος της ΕΚΤ, η χρηματοδότηση ενός ισχυρού ευρωπαϊκού προγράμματος δημοσίων επενδύσεων ως συμπλήρωμα της Πράσινης Συμφωνίας είναι μεταξύ άλλων τρεις άμεσοι στόχοι μιας τέτοιας αλλαγής.

viii. Από τη διεθνή στην εθνική και την τοπική διάσταση της κλιματικής αλλαγής – Ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτοπόρησε, η ΝΔ υστερεί

Θα χρειαστεί μια ειδική συζήτηση για το τί έχει γίνει έως τώρα και τί πρέπει να γίνει από εδώ και εμπρός. Περιορίζομαι, μόνο σε ορισμένες παρατηρήσεις.

Το πρώτο που θα ήθελα να πω είναι ότι στη διάρκεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έγιναν πολλά απ’ όσα σήμερα προβλέπει η Πράσινη Συμφωνία. Έχουμε δηλαδή δημιουργήσει ένα πλαίσιο θεσμών και εργαλείων που μάς επιτρέπουν να χτίσουμε πάνω σ’ αυτά. Το Εθνικό Σχέδιο για τη Δίκαιη Μετάβαση. Δημιουργήσαμε την Αναπτυξιακή Στρατηγική στην οποία ενσωματώσαμε τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ και τη διάσταση της κλιματικής αλλαγής. Δημιουργήσαμε την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα και το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης. Θεσμοθετήσαμε τις ενεργειακές  κοινότητες, οι οποίες όπως προτείνει και η Greenpeace, μπορούν να παίξουν καταλυτικό ρόλο στην αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, αλλά και στην ανάπτυξη ενός αποκεντρωμένου και δημοκρατικού ενεργειακού συστήματος στο οποίο μπορούν όλοι οι καταναλωτές να είναι και παραγωγοί ταυτόχρονα.

Όμως μάς ανησυχεί η στάση της νέας κυβέρνησης η οποία πολλές φορές αντί να αξιοποιεί, καταστρέφει, εγκαταλείπει ή συκοφαντεί ό,τι εμείς δημιουργήσαμε. Ενεργώντας εντελώς επικοινωνιακά εξαγγέλλει το πρόωρο κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων χωρίς να έχει κάποιο σχέδιο αναπτυξιακής ανασυγκρότησής των πληττόμενων περιοχών και  αντιμετώπισης των κοινωνικών συνεπειών. Διακινεί διάφορους αριθμούς ποσών που θα έρθουν από την Ευρώπη χωρίς να έχει συνείδηση ότι ούτε ένα ευρώ δεν θα έρθει αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια.

Η κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα που θέτει η κλιματική αλλαγή δεν είναι μια επιφανειακή επικοινωνιακή μεταγλώττιση της πολιτικής ρητορικής, αλλά η αλλαγή του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης, η μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης.

ix. Εθνικό Δεκαετές Πρόγραμμα για τη Δίκαιη Μετάβαση και τη Βιώσιμη και Δίκαιη Ανάπτυξη

Η χώρα πρέπει να αποκτήσει άμεσα ένα  Εθνικό Δεκαετές Πρόγραμμα 2021-2030 για τη Δίκαιη Μετάβαση και τη Βιώσιμη και Δίκαιη Ανάπτυξη. Με βάση το δικό μας σχεδιασμό, στο πρόγραμμα αυτό  προβλεπόταν να υπαχθούν και να υπόκεινται σ’ ενιαίο σχεδιασμό οι πόροι της νέας προγραμματικής περιόδου («νέο ΕΣΠΑ») καθώς και οι πόροι που δικαιούται η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, το μηχανισμό δίκαιης μετάβασης και τα όποια άλλα εργαλεία διαμορφωθούν για την κλιματική προσαρμογή. Η δική μας κυβέρνηση και συγκεκριμένα το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης είχε αποστείλει, στις 6 Ιουνίου 2019, σχετική εγκύκλιο στους εμπλεκόμενους φορείς για την οργάνωση της πρώτης φάσης της σχετικής διαδικασίας. Προτείνουμε στη σημερινή κυβέρνηση ν’ αποκτήσει αίσθηση του χρόνου και του επείγοντος του θέματος.

x. Ειδικές Προγραμματικές Συμφωνίες Δίκαιης Μετάβασης και Βιώσιμης Περιφερειακής Ανάπτυξης για τις περιοχές που θα πληγούν ιδιαίτερα

Επίσης, για όλες τις Περιφέρειες που πλήττονται από την οικολογική και ενεργειακή μετάβαση θα πρέπει να υπάρξουν Ειδικές Προγραμματικές Συμφωνίες Δίκαιης Μετάβασης.

Οι Συμφωνίες θα πρέπει να προβλέπουν τα μέτρα, τους πόρους και τις πολιτικές μέσω των οποίων θα διασφαλίζεται η διατήρηση ή και αύξηση της απασχόλησης σε νέους ξκαινοτόμους τομείς και παραγωγικές δραστηριότητες. Σε  εργαζομένους  που οι θέσεις εργασίας τους ενδέχεται να πληγούν, πρέπει να εξασφαλιστεί ένα πραγματικά βιώσιμο μέλλον μέσα μια βιώσιμη κοινωνία και περιοχή.

Οι Συμφωνίες θα έχουν τη μορφή συγκεκριμένων ολοκληρωμένων σχεδίων δράσης και θα είναι προϊόν συμμετοχικού σχεδιασμού και ουσιαστικού διαλόγου με την Αυτοδιοίκηση, τις επιχειρήσεις, τα συνδικάτα, τα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα, άλλους κοινωνικούς και πολιτισμικούς φορείς. Οι φορείς που θα συμμετέχουν στη Συμφωνία θα συγκροτούν ένα μόνιμο φόρουμ το οποίο θα έχει την ευθύνη για την υλοποίηση της Συμφωνίας, την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων την περιοδική επικαιροποίησή τους και την υιοθέτηση νέων μέτρων εφόσον απαιτηθούν.

xi. Συνεργασία των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων για προοδευτικές πολιτικές

Υπάρχουν λοιπόν δυνατότητες για μια πραγματικά δίκαιη όσο και αποτελεσματική μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη εποχή και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Όμως τίποτα δεν θα γίνει χωρίς συντονισμένη δράση, στο ευρωκοινοβούλιο, στα εθνικά κοινοβούλια και πρωτίστως στην κοινωνία. Γι’ αυτό πιστεύω ότι χρειάζεται ένας ανοιχτός διάλογος με όλες τις  αριστερές  και προοδευτικές δυνάμεις, οικολογικές οργανώσεις, κοινωνικά κινήματα κ.ά., διάλογος, συνεργασία, και κοινή δράση.

Οι προτάσεις που διατύπωσα αλλά και οι εκτιμήσεις που επιχείρησα ας θεωρηθούν ως μια μικρή συμβολή σ’ αυτόν το διάλογο. Σας ευχαριστώ.

Επίπλαστη η «πράσινη» εικόνα του «κλαμπ των πλουσίων»: Συνεχίζεται η συζήτηση στο Νταβός για το κλίμα

Διαδηλωτές για το κλίμα συγκεντρώθηκαν χθες στο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός - Η Γκρέτα Τούνμπεργκ, η 17χρονη ακτιβίστρια από τη Σουηδία, απεύθυνε έκκληση να ακουστεί η φωνή των νέων και των επιστημόνων. Σε μια διάσκεψη όπου το κύριο θέμα είναι το περιβάλλον, ο Τραμπ, κεντρικός ομιλητής της ημέρας, καυχώμενος για την άφθονη παραγωγή υδρογονανθράκων στις ΗΠΑ, μίλησε για την οικονομική σημασία του πετρελαίου και του αερίου.

Συνεχίζεται σήμερα για δεύτερη ημέρα το Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, με φετινό κεντρικό θέμα συζήτησης το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή. Για επιχείρηση να μπει ένα «πράσινο» προσωπείο στις πρακτικές των οικονομικών ελίτ κάνουν λόγω οι αντιδράσεις. Διαδηλωτές έδωσαν το παρόν κατά την πρώτη ημέρα, όπου ο πρόεδρος Τραμπ ήταν ο κεντρικός ομιλητής. Έκκληση να ακουστεί η φωνή των νέων πολιτών και επιστημόνων απηύθυνε η νεαρή Γκρέτα Τούνμπεργκ.

Εκατοντάδες διαδηλωτές, που καλούν τους ηγέτες της διεθνούς κοινότητας να λάβουν σύντομα μέτρα για την κλιματική αλλαγή, θα βρεθούν αντιμέτωποι με 5.000 στρατιωτικούς και αστυνομικούς από κάθε γωνιά της Ελβετίας, κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης διαδήλωσης που θα πραγματοποιήσουν στο χιονοδρομικό θέρετρο του Νταβός.

Μαχητικά αεριωθούμενα, χερσαία αμυντικά συστήματα και ραντάρ συγκαταλέγονται στα μέτρα που έχουν λάβει οι αρχές για την προστασία των περίπου 3.000 συμμετεχόντων στο φόρουμ, έγινε σήμερα γνωστό από την ελβετική αστυνομία.

«Διάφοροι άνθρωποι στον κόσμο βρίσκονται υπό μεγάλη απειλή, εάν μπορείς να το πεις κι έτσι, και όπου και αν εμφανιστούν, τους αξίζουν τα ανάλογα μέτρα ασφαλείας» εξήγησε ο Γουόλτερ Σλέγκελ, ο περιφερειακός διοικητής της αστυνομίας, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου που παραχώρησαν σήμερα οι αρχές.

«Για την ασφάλεια του προέδρου των ΗΠΑ πρέπει να αναπτυχθεί μια σημαντική ομάδα» επισήμανε ο Σλέγκελ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να παραστεί Τρίτη και Τετάρτη στο Νταβός.

Ακτιβιστές αναμένεται να μεταβούν στο Νταβός, ακολουθώντας διαδρομές για πεζοπορία ή με το τρένο, αφού οι αρχές απαγόρευσαν την κυκλοφορία των πεζών στον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Νταβός από το γειτονικό χωριό Κλόστερς.

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ από το Νταβός: Η επιστήμη και η φωνή των νέων δεν βρίσκονται στο επίκεντρο του διαλόγου

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ κάλεσε χθες τους παγκόσμιους ηγέτες να ακούνε τους νέους και πρόσθεσε ότι το διεθνές κίνημα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, το οποίο εμπνεύστηκε από την ίδια, είναι μόνο η αρχή στη μάχη αυτή και ότι θα πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα.

"Δεν είμαι ένας άνθρωπος που μπορεί να παραπονεθεί ότι δεν ακούγεται η φωνή του", είπε προκαλώντας το γέλιο του κοινού σε μια συζήτηση με τίτλο "Χαράσσοντας Ένα Βιώσιμο Μονοπάτι Προς Ένα Κοινό Μέλλον" κατά την πρώτη ημέρα του ετήσιου Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός.

"Η επιστήμη και η φωνή των νέων δεν βρίσκονται στο επίκεντρο του διαλόγου μας, αλλά θα πρέπει να είναι. Δεν ήμουν μόνο εγώ, αλλά όλοι αυτοί οι νέοι που μαζί ασκούσαμε πιέσεις...να σχηματιστούν αυτές οι συμμαχίες. Ο κόσμος είναι πιο ενήμερος τώρα...το κλίμα και το περιβάλλον είναι ένα καυτό ζήτημα σήμερα", είπε η 16χρονη σουηδή ακτιβίστρια. Διαβάστε περισσότερα...

Με τους «προφήτες της Αποκάλυψης για το κλίμα» τα έβαλε από το Νταβός ο Ντόναλτ Τραμπ: Έπαρση για την αμερικανική οικονομία

Μιλώντας ενώπιον ενός ακροατηρίου που αποτελούνταν από πολιτικούς ηγέτες και ανώτατα στελέχη επιχειρήσεων, ο Τραμπ έδωσε στον εαυτό του εύσημα για την απελευθέρωση της αμερικανικής οικονομίας με τη σύναψη νέων εμπορικών συμφωνιών και τη δημιουργία οικονομικών ευκαιριών για τους απλούς εργαζομένους και τις οικογένειές τους.

Σε μια διάσκεψη όπου το κύριο θέμα είναι το περιβάλλον, ο Τραμπ μίλησε για την οικονομική σημασία του πετρελαίου και του αερίου, καυχώμενος για την άφθονη παραγωγή υδρογονανθράκων στις ΗΠΑ, που είναι «πρώτες στον κόσμο στο αέριο και στο πετρέλαιο», και για την ενεργειακή ανεξαρτησία τους, χωρίς να αναφερθεί ούτε μια φορά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Εκτίμησε επίσης πως "ο φόβος και η αμφιβολία δεν είναι πια καλοί τρόποι σκέψης", πλέκοντας το εγκώμιο της τεχνολογικής καινοτομίας.

Ο Αμερικανός πρόεδρος κατήγγειλε, εξάλλου, τους «προφήτες της δυστυχίας» και «τις προβλέψεις για Αποκάλυψη» κατά την ομιλία του στο Νταβός, την οποία παρακολουθούσε και η ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ. Διαβάστε περισσότερα...

Η Greenpeace καταγγέλλει του συμμετέχοντες που επενδύουν μαζικά στα ορυκτά καύσιμα

Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες και συνταξιοδοτικά ταμεία που συμμετέχουν στο ετήσιο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός εξακολουθούν να χρηματοδοτούν με δισεκατομμύρια δολάρια την ενέργεια από τα ορυκτά καύσιμα, τα οποία συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, με κίνδυνο να προκαλέσουν μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση, κατήγγειλε  η Greenpeace.

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, το οποίο ξεκίνησε χθες, προσπαθεί να αλλάξει την εικόνα του «κλαμπ των πλουσίων» που έχει δημιουργήσει προσκαλώντας ακτιβιστές όπως η νεαρή Σουηδέζα Γκρέτα Τούνμπεργκ, όμως πολλές εταιρίες του οικονομικού τομέα που συμμετέχουν στο Νταβός επενδύουν σε βιομηχανίες εξόρυξης, αν και τα ορυκτά καύσιμα –και κυρίως το πετρέλαιο και ο άνθρακας—είναι μεταξύ των βασικών πηγών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενου του θερμοκηπίου, καταγγέλλει η ΜΚΟ.

Σε έκθεσή της με τίτλο «Είναι ο οικονομικός τομέας, ηλίθιε», η Greenpeace παρουσιάζει τις επενδύσεις τους μετά την υπογραφή τον Δεκέμβριο του 2015 της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα.

Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση, δέκα τράπεζες που συμμετέχουν τακτικά στο Νταβός χρηματοδότησαν από το 2015 ως το 2018 τον τομέα των ορυκτών καυσίμων με ποσό 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Πρόκειται για τις JP Morgan Chase, Citi, Bank of America, RBC Royal Bank, Barclays, Mitsubishi UFG, TD Bank, Scotiabank, Mizuho et Morgan Stanley.

Σε ό,τι αφορά τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τρία από αυτά που συμμετέχουν στο Νταβός έχουν επενδύσει 26 δισεκατομμύρια δολάρια σε πετρελαϊκές εταιρίες, όπως η Shell, η Chevron και η Exxon και διάφορες τράπεζες που χρηματοδοτούν την εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων.

«Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία που είναι παρόντες στο Νταβός ευθύνονται για την κλιματική έκτακτη ανάγκη. Παρά τις προειδοποιήσεις, τροφοδοτούν μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση υποστηρίζοντας τη βιομηχανία των ορυκτών καυσίμων. Οι χρηματιστές αυτές δεν είναι τίποτα άλλο από υποκριτές καθώς ισχυρίζονται ότι επιθυμούν να σώσουν τον πλανήτη την ώρα που τον σκοτώνουν για το βραχυπρόθεσμο κέρδος τους», κατήγγειλε η επικεφαλής της Greenpeace Τζένιφερ Μόργκαν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ναόμι Κλάιν: Η κλιματική κρίση απαιτεί ριζική αλλαγή και όχι χάρτινα καλαμάκια

"On Fire: The Burning Case for a Green New Deal" («Καιγόμαστε: Η Καυτή Υπόθεση για μια Νέα Πράσινη Συμφωνία»). Αυτός είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της Καναδής δημοσιογράφου, συγγραφέως και ακτιβίστριας Ναόμι Κλάιν, γνωστή κυρίως από το βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ». Μετά τη φιλελεύθερη βαρβαρότητα, η Κλάιν κάνει μια κριτική ανάλυση της κλιματικής βαρβαρότητας. Πράγματα διόλου άσχετα.

«Αισθάνομαι ότι ο τρόπος που μιλάμε για την κλιματική κρίση είναι αποσπασματικός, αποκομμένος από τις άλλες κρίσεις που αντιμετωπίζουμε» επισημαίνει η Ναόμι Κλάιν, τονίζοντας πως στη ρίζα του προβλήματος δεν βρίσκεται ο άνθρακας αλλά το επεκτατικό μοντέλο του καπιταλισμού. «Η αλήθεια είναι ότι ο φιλελευθερισμός και οι υπέρμαχοί του είναι παγιδευμένοι σε μια ιδεολογία αδιαφορίας για την κλιματική κρίση, αφού δεν μπορούν να φανταστούν τίποτα εκτός από την επικερδή ανάπτυξη και την κατανάλωση».

Εξάλλου και για την Ναόμι Κλάιν η κλιματική κρίση είναι άρρηκτα δεμένη με την μετανάστευση και τον ρατσισμό. «Η λευκή υπεροχή προέκυψε όχι επειδή κάποιοι είχαν ιδέες που θα οδηγούσαν πολλούς ανθρώπους στον θάνατο, αλλά επειδή ήταν χρήσιμο να προστατευτούν οι βάρβαρες αλλά ιδιαίτερα επικερδείς δραστηριότητες. Η εποχή του επιστημονικού ρατσισμού ξεκινά μαζί με το εμπόριο των σκλάβων – υπάρχει ερμηνεία γι’ αυτήν την κτηνωδία. Αν η απάντησή μας στην κλιματική αλλαγή είναι η θωράκιση των συνόρων μας, τότε φυσικά, οι θεωρίες που θα δικαιολογούσαν αυτή την απόφαση, που δημιουργούν αυτή την ιεράρχηση της ανθρωπότητας, θα επανέλθουν» εξηγεί.

«Δεν πιστεύω ότι είναι σύμπτωση το ότι οι αποικιοκρατικές χώρες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Είμαστε μάρτυρες της απαρχής μιας εποχής κλιματικής βαρβαρότητας».

Κλιματική βαρβαρότητα

Όπως εξηγεί στο Democracynow, χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο για να περιγράψει το γεγονός…αλλιώς, αφού όπως υποστηρίζει, ενώ συχνά μιλάμε για κυβερνήσεις, όπως η κυβέρνηση Τραμπ, ως κυβερνήσεις που αρνούνται την κλιματική αλλαγή, στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. «Δεν πιστεύω ότι αρνούνται την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής. Για παράδειγμα, ο Τραμπ αναγκάστηκε να προσαρμόσει την κατασκευή των γηπέδων του γκολφ λόγω της αύξησης της στάθμης της θάλασσας. Όλοι γνωρίζουν ότι συμβαίνει. Αλλά νομίζουν ότι θα είναι εντάξει. Νομίζουν ότι οι οικογένειές τους θα είναι εντάξει. Νομίζουν ότι οι πλουσιότερες χώρες θα είναι εντάξει. Και αυτές οι κυβερνήσεις, παράλληλα, προσαρμόζονται στην κλιματική αλλαγή. Με το δικό τους τρόπο. Μπορεί να μην μειώνουν τις εκπομπές, αλλά χτίζουν τοίχους στα σύνορα. Προσαρμόζονται μέσω της υπεροχής τους και δημιουργώντας το σκεπτικό που επιτρέπει σε εκατομμύρια ανθρώπους να πεθάνουν. Αυτό εννοώ με την κλιματική βαρβαρότητα.

Βλέπουμε ήδη χιλιάδες ανθρώπους να πεθαίνουν στη Μεσόγειο. Βλέπουμε τους ανθρώπους που μένουν σε κέντρα κράτησης μεταναστών, τα οποία μοιάζουν πιο πολύ με στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτή είναι η πρότασή τους για την αντιμετώπιση του κόσμου που κατά εκατομμύρια αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, λόγω πλημμυρών, ξηρασιών, καταστροφών, πολλές από τις οποίες συνδέονται με την κλιματική κρίση».

Ταυτόχρονα βέβαια στο περιβαλλοντικό κίνημα κυριαρχούν οι λευκοί. Η Ναόμι Κλάιν απαντά ότι «αυτό είναι το θετικό της προσέγγισης της κλιματικής αλλαγής που την συνδέει με τα θέματα που απασχολούν καθημερινά τον κόσμο: πώς θα έχουμε καλύτερα αμειβόμενες δουλειές, φθηνότερη κατοικία, πώς θα φροντίσουμε τις οικογένειές μας; Είχα πολλές συζητήσεις με περιβαλλοντολόγους τα τελευταία χρόνια, οι οποίοι πίστευαν ότι συνδέοντας τον αγώνα κατά της κλιματικής κρίσης με τον αγώνα κατά της φτώχειας ή υπέρ της φυλετικής ισότητας, η προσπάθεια θα γινόταν ακόμη πιο δύσκολη. Πρέπει όμως να ξεφύγουμε από το σκεπτικό του “η κρίση μου είναι μεγαλύτερη από τη δική σου: ας σώσουμε πρώτα τον πλανήτη και μετά ασχολούμαστε με τη φτώχεια, τον ρατσισμό και τη βία κατά των γυναικών”».

Ποια είναι η λύση;

«Η σκληρή απάντηση στην ερώτηση “τι μπορώ να κάνω ως ιδιώτης για να σταματήσω την κλιματική αλλαγή;” είναι “τίποτα”», γράφει η Κλάιν στο βιβλίο της και διευκρινίζει: «Σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα, όποια απόφαση κι να πάρουμε ως άτομα δεν θα οδηγήσει σε αλλαγές των διαστάσεων που χρειαζόμαστε. Πόσο δε μάλλον η περιβόητη κατάργηση των πλαστικών καλαμακίων. Και πιστεύω ότι το γεγονός πως εφόσον τόσοι άνθρωποι βρίσκουν πολύ πιο εύκολο να μιλούν για την προσωπική τους κατανάλωση, παρά για την συστημική αλλαγή, είναι αποτέλεσμα του νεοφιλελευθερισμού, απόρροια του ότι έχουμε εκπαιδευτεί να βλέπουμε τους εαυτούς μας πρωτίστως ως καταναλωτές». Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε σε μικρή κλίμακα, συμπληρώνει.

Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, «επιτέλους μιλάμε για λύσεις στις διαστάσεις της κρίσης που αντιμετωπίζουμε. Δεν μιλάμε πλέον για έναν μικρό φόρο στον άνθρακα κλπ., για χάρτινα καλαμάκια, αλλά για την αλλαγή της οικονομίας μας. Το υφιστάμενο σύστημα έχει πλήξει ούτως ή άλλως την πλειοψηφία των ανθρώπων, και γι’ αυτό ακριβώς περνάμε αυτήν την περίοδο της βαθιάς πολιτικής αστάθειας – που μας έχει φέρει τους Τραμπ και τα Brexit και όλους αυτούς τους ηγέτες. Οπότε γιατί να μην βρούμε τον τρόπο να αλλάξουμε τα πάντα από κάτω προς τα πάνω, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα όλες τις κρίσεις; Την επικείμενη οικολογική καταστροφή, την οικονομική ανισότητα (περιλαμβανομένου του φυλετικού και έμφυλου διαχωρισμού του πλούτου) και την αυξανόμενη λευκή υπεροχή;».

Η Νέα Πράσινη Συμφωνία

«Καθόλου δεν μου αρέσουν οι πολιτικές τους, να σου πάρουν το αμάξι, να σου στερήσουν τις αεροπορικές πτήσεις ή η λογική του “ας πεταχτούμε με το τρένο στην Καλιφόρνια” ή “δεν επιτρέπεται να έχεις τις δικές σου αγελάδες”». Με αυτά τα λόγια επέλεξε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να ξεκινήσει στο Ελ Πάσο, του Τέξας, την εκστρατεία ενάντια στην πρόταση της βουλευτή Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτές και του γερουσιαστή Εντ Μάρκι για την Πράσινη Νέα Συμφωνία.

Όπως γράφει η Ν. Κλάιν: «Τον περασμένο Οκτώβριο, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ δημοσίευσε μια έκθεση ορόσημο, σύμφωνα με την οποία οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων πρέπει να μειωθούν κατά το ήμισυ, σε λιγότερο από 12 χρόνια, ένας στόχος που θα παραμείνει ανέφικτος αν η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, οι ΗΠΑ, δεν αναλάβει ηγετικό ρόλο στην υλοποίησή του. Ακόμα και να υπάρξει νέα διοίκηση τον Ιανουάριο του 2021, πρόθυμη να αναλάβει αυτό τον ηγετικό ρόλο, η επίτευξη των στόχων θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά τεχνικά δυνατή, ειδικά αν μεγάλες πόλεις, όπως η Καλιφόρνια και η Νέα Υόρκη, κλιμακώσουν τις προσπάθειές του, τώρα. Το να χάσουμε άλλα τέσσερα χρόνια με έναν Ρεπουμπλικανό ή με έναν επαγγελματία Δημοκράτη, και να ξεκινήσει η προσπάθεια το 2026, είναι απλά αστείο».

Το ψήφισμα της Νέας Πράσινης Συμφωνίας, όπως εξηγεί, έχει πρωταρχικό στόχο «να παύσει, να αποτραπεί στο μέλλον και να αποκατασταθεί η διαχρονική καταπίεση των αυτόχθονων, των κοινοτήτων των έγχρωμων, των κοινοτήτων των μεταναστών, των αποβιομηχανοποιημένων κοινοτήτων, των φτωχών, των χαμηλού εισοδήματος εργαζομένων, των γυναικών, των ηλικιωμένων, των αστέγων, των ανθρώπων με αναπηρίες και της νεολαίας».

Επίσης θέτει έναν άλλο δρόμο προς τα εμπρός, στον οποίο η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει την πρόκληση της υπερθέρμανσης του πλανήτη με ριζοσπαστικό και συστηματικό μετασχηματισμό. «Γνωρίζουμε ότι αν θέλουμε να μειώσουμε τις εκπομπές μας εγκαίρως, πρέπει να κάνουμε ριζικούς μετασχηματισμούς για το πώς ζούμε στις πόλεις, πώς κινούμαστε γύρω μας, πώς καλλιεργούμε το φαγητό μας, από που παίρνουμε την ενέργειά μας. Ουσιαστικά, τι λέει η Πράσινη Συμφωνία: Εάν κάνουμε όλα αυτά, θα αντιμετωπίσαμε ταυτόχρονα όλες αυτές τις συστημικές οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις» επισημαίνει.

«Νομίζω ότι οι νέοι έχουν αρχίσει να ξυπνούν αυτά τα πολιτικά κόμματα να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζουν την κλιματική κρίση ως ένα ακόμα ζήτημα στη λίστα, στο τέλος όλων των άλλων θεμάτων, πολλές φορές ξεχνώντας το. Αυτό είναι το θέμα της Νέας Πράσινης Συμφωνίας, ότι δεν υπάρχει μια πολιτική για το κλίμα, είναι ένα όραμα για το πως να οργανώσεις μια οικονομία και μια κοινωνία ώστε να μην είναι σε πόλεμο με τη ζωή στη Γη και αυτό έχει να κάνει με το κλίμα, έχει να κάνει με τους ωκεανούς, αλλά έχει να κάνει και με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, γιατί έχουμε ένα οικονομικό σύστημα που συμπεριφέρεται και στους ανθρώπους και στο κλίμα σαν να είναι αναλώσιμα».

Σύμφωνα με την Ν. Κλάιν «αν και είναι αλήθεια πως η κλιματική αλλαγή είναι μια κρίση που παράγεται από την υπερβολική εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, είναι ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια πως η κρίση παράγεται από τη νοοτροπία που έχουμε να αντιμετωπίζουμε τον φυσικό κόσμο, όπως και την πλειονότητα των κατοίκων του, ως πηγές εκμετάλλευσης, που στη συνέχεια απορρίπτονται και πιστεύω βαθιά πως για να βγούμε από την κρίση αυτή, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο».

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ Η καταστροφή της φύσης καταστρέφει την οικονομία

Τεράστιο οικονομικό κόστος έχει για την ανθρωπότητα η καταστροφή τωνοικοσυστημάτων και η απώλεια ειδών χλωρίδας και πανίδας. Πρόκειται για την κατακλείδα της μελέτης «Οικονομία των Οικοσυστημάτων και της Βιοποικιλότητας» η οποία πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Συγκεκριμένα, η ετήσια απώλεια φυσικού κεφαλαίου αποτιμάται σ’ ένα ποσό μεταξύ 2 με 5 τρισ. δολαρίων, και αυτό μόνον ως το οικονομικό αποτέλεσμα της καταστροφής των δασών. Συγκριτικά, η χρηματοπιστωτική κρίση έχει κοστίσει μέχρι στιγμής 1 και πλέον τρισ. δολάρια.

Κι αν δεν υπάρξει άμεση δράση, το κόστος θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο, ιδίως αν συνεχιστούν οι σημερινοί ρυθμοί εξαφάνισης.

Ως πιο σημαντικές αιτίες της μείωσης της βιοποικιλότητας και αλλοίωσης των υπηρεσιών που προσφέρουν τα οικοσυστήματα θεωρούνται η αλλαγή των χρήσεων γης, η υποβάθμιση οικοτόπων, η αλλαγή της φυσικής ροής ποταμών, η υπεράντληση νερού και η υπεραλίευση. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζουν οι κλιματικές αλλαγές, η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα και της ατμόσφαιρας.

Ηδη από το 2002, είχε αποφασιστεί η υιοθέτηση μέτρων προκειμένου να ανακοπεί ο ρυθμός αυτός εξαφάνισης με χρονικό ορίζοντα το 2010. Ωστόσο, καμία χώρα στον κόσμο, με βάση τις 110 εκθέσεις που συμπεριελήφθησαν στο πρόγραμμα, δεν έχει καλύψει τον στόχο που είχε τεθεί το 2010.

Σύμφωνα με τον Σούκντεφ, αυτό συμβαίνει γιατί τα κέντρα αποφάσεων είτε αγνοούν είτε υποτιμούν τις ποικίλες υπηρεσίες προστασίας που παρέχει δωρεάν η φύση, όπως καθαρισμό του νερού, αντιπλημμυρική προστασία, παραγωγή τροφής και αποθήκευση άνθρακα, επειδή αυτές δεν αποτιμώνται με όρους αγοράς.

Αποτίμηση
Η μελέτη λοιπόν έρχεται να καλύψει αυτό το κενό, επιχειρώντας μία οικονομική αποτίμηση και καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως η αναλογία του κόστους της διατήρησης των οικοσυστημάτων ως προς τα οικονομικά οφέλη είναι μεταξύ του 1 προς 10 ως 1 προς 100. Αυτό σημαίνει πως ένα δολάριο που δίνεται σήμερα για την προστασία της βιοποικιλότητας θα αποφέρει μακροπρόθεσμα 10 έως 100 δολ.

Η διατήρηση και η επέκταση των ζωνών προστασίας, όπως έχει περιγραφεί στους στόχους του 2002, θα στοιχίσει 45 δισ. δολάρια τον χρόνο, όταν τα οφέλη από τη διατήρηση της βιοποικιλότητας αποτιμούνται στα 4 με 5 τρισ.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται στη μελέτη πως υπηρεσίες της φύσης, όπως η διασφάλιση νερού και η ρύθμιση του κλίματος, είναι συχνά πιο φθηνές από άλλες τεχνικές λύσεις.

Τα δάση, για παράδειγμα, αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες άνθρακα (547 γιγατόνους) και μπορούν να δεσμεύσουν ακόμη και 4,8 γιγατόνους ετησίως, επομένως τα μέτρα που θα υιοθετηθούν για την ανάσχεση της αποψίλωσής τους, θα είναι πάντοτε πιο οικονομικά εκείνων για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ - ΣΟΚ
Για πρώτη φορά, από την εποχή των δεινοσαύρων, η ανθρώπινη δραστηριότητα οδηγεί ζώα και φυτά σε εξαφάνιση 1.000 φορές γρηγορότερα από την εξέλιξη νέων ειδών.

Τα τελευταία 30 χρόνια, οι δασικές εκτάσεις παγκοσμίως έχουν συρρικνωθεί κατά 40%. Σε 25 κράτη έχουν εξαφανιστεί πλήρως, ενώ σε άλλα 29 έχουν χαθεί κατά 90%.

Από το 1900 και μετά, έχει εξαφανιστεί το 50% των υδροβιότοπων.

Ενα στα πέντε θηλαστικά, ένα στα τρία αμφίβια και ένα στα επτά πουλιά έχουν εξαφανιστεί ή απειλούνται με εξαφάνιση, ενώ το 60% των κοραλλιογενών υφάλων προβλέπεται, μέχρι το 2030, να χαθεί για πάντα.

Η προστασία της βιοποικιλότητας σε αριθμούς
Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το 2050

μπορεί να χαθεί το 11% της χερσαίας βιοποικιλότητας του πλανήτη. Λαμβάνοντας υπόψη μόνο τα κύρια οφέλη που αποφέρουν τα δάση στον άνθρωπο, η μείωση αυτή μπορεί να σημαίνει οικονομικό κόστος ίσο με 5% του ετήσιου παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2050.

Προστατευόμενες 100.000 περιοχές βρίσκονται υπό καθεστώς προστασίας. Εχει υπολογιστεί ότι παγκοσμίως οι περιοχές αυτές προσφέρουν αγαθά και υπηρεσίες αξίας 4,4-5,2 τρισ. δολ. το χρόνο.

Καταστροφές 2,2 τρισ. $ ήταν το κόστος της καταστροφής που προκάλεσαν στο περιβάλλον το 2008, οι 3000 μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως.

Καραϊβική 80% μειώθηκαν κατά τα τελευταία 30 χρόνια οι κοραλλιογενείς ύφαλοι. Ο άμεσος αντίκτυπος ήταν η μείωση του εισοδήματος κατά 20% από τον τουρισμό.

Μ. ΑΔΑΜΙΔΟΥ, ΧΡ. ΚΑΤΣΑΡΟΣ

Κοπεγχάγη 2009 -Τα κέρδη τους απέναντι στις ζωές μας και στο κλίμα

Από τις 7 έως τις 18 Δεκεμβρίου διεξάγεται στην Κοπεγχάγη η συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή. Παρά τις δραματικές προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας και την απαίτηση όλων των λαών του κόσμου, οι ισχυρές χώρες του πλανήτη έχουν προαποφασίσει να μην καταλήξουν σε δεσμευτική συμφωνία, προκειμένου να διασφαλίσουν οικονομικά βραχυπρόθεσμα συμφέροντα.
Η κλιματική αλλαγή έχει ολέθριες συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους. Η ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων του πλανήτη απειλεί το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, η λειψυδρία το 20%, ενώ 1,8 δις ανθρώπων θα αντιμετωπίσουν συνθήκες απόλυτης έλλειψης νερού έως το 2025. Η πείνα πλήττει 37 χώρες: πάνω από 2 δις ανθρώπων απειλούνται με φυσική εξόντωση.

Stop στην κλιματική αλλαγή
Η άνοδος της θερμοκρασίας δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 2oC. Κάθε άλλο σενάριο οδηγεί σε καλπάζουσα κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με τις επιταγές της διακυβερνητικής επιτροπής του ΟΗΕ και στο πλαίσιο των κοινών αλλά διαφοροποιημένων ευθυνών, επειδή το 75% της κλιματικής αλλαγής οφείλεται στις ανεπτυγμένες χώρες, απαιτείται:
• Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% έως το 2020 και κατά 90% έως το 2050 για τις αναπτυγμένες χώρες.
• Απεξάρτηση των οικονομιών των ανεπτυγμένων χωρών από τον άνθρακα μέσα στα επόμενα σαράντα έτη (2050).
• Κατάργηση της εμπορίας ρύπων μέσω των ειδικών χρηματιστηρίων ρύπων (ευέλικτοι μηχανισμοί του Κιότο). Καθαρές μειώσεις στις ίδιες τις ανεπτυγμένες χώρες.
Η παγκόσμια επείγουσα ανάγκη για περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας δεν μπορεί να υποτάσσεται στους μηχανισμούς της αγοράς και στη διασπορά της ρύπανσης στον παγκόσμιο Νότο.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η θερμοκρασία θα αυξηθεί έως και 6ο C μέσα στον αιώνα και το πρώτο καλοκαίρι χωρίς θαλάσσιους αρκτικούς πάγους θα έρθει το 2020. Ο στόχος της νεοφιλελεύθερης και «φιλοπεριβαλλοντικής» ΕΕ και άλλων αναπτυγμένων χωρών, για μείωση των εκπομπών τους κατά 20% έως το 2020, είναι πλέον εντελώς ανεπαρκής.

Οι ζωές μας και το κλίμα πάνω από τα κέρδη τους
Η οικολογική κρίση οφείλεται στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στον συνακόλουθο τρόπο παραγωγής και κατανάλωσης που στηρίζεται στην απεριόριστη συσσώρευση του κεφαλαίου και στη ληστρική εκμετάλλευση της φύσης. Η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και η κατάργηση οποιασδήποτε ρύθμισης όξυναν τα ήδη σωρευμένα προβλήματα.
Η λύση των κυβερνήσεων και των οικονομικών συμφερόντων παραμένει ίδια: «business as usual». Είτε με τη μορφή των «πράσινων» business για τον «πράσινο» καπιταλισμό, είτε με την αναμονή για «καλύτερες μέρες», μιας και τώρα το σύστημα βρίσκεται σε κρίση και ύφεση.
Το κόστος καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες των ανεπτυγμένων χωρών, με πράσινους φόρους σε προϊόντα μαζικής κατανάλωσης. Βασικά αγαθά, πρώην ελεύθερα (ποιότητα ατμόσφαιρας, διατροφής κ.λπ.) όπως και πρώην δημόσιου χαρακτήρα, αγαθά και υπηρεσίες (βασικές υποδομές, συγκοινωνίες, διαχείριση σκουπιδιών, νερό, ενέργεια), μετατρέπονται σε πανάκριβα εμπορεύματα με άλλοθι «πράσινες» τεχνολογίες και με στόχο τη διασφάλιση «πράσινων» κερδών .
Ταυτόχρονα οι φτωχοί/ες αυτού του κόσμου –παγκόσμιος Νότος- θα πληρώσουν με τις ζωές τους τις συνέπειες δύο και πλέον αιώνων καπιταλιστικής ανάπτυξης, με πρώτα θύματα τα παιδιά, τις γυναίκες και τους/τις ηλικιωμένους/ες.

Έκτακτα μέτρα ΤΩΡΑ
• Χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών με 115 δις ευρώ ετησίως για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής
• Ανακοπή της αλόγιστης σπατάλης των διαθεσίμων φυσικών πόρων που αποτελούν κληρονομιά για τις γενεές που έρχονται.
• Δραστική εξοικονόμηση ενέργειας σε: βιομηχανία, γεωργία, κτιριακό τομέα, μεταφορές, συγκοινωνίες κ.λπ.
• Μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την ναυτιλία και τις αερομεταφορές.
• Απεγκλωβισμό του τομέα της ενέργειας από τη μέγγενη του κέρδους.
• Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στις Α.Π.Ε (αιολική, ηλιακή, γεωθερμική, κ.λπ.), με σεβασμό της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, της αισθητικής του τοπίου και με συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών σε όλα τα στάδια λήψης αποφάσεων.
• Καμιά νέα εγκατάσταση πυρηνικής ενέργειας και χρονοδιάγραμμα για το οριστικό κλείσιμο των υπαρχουσών.
• Απόρριψη της παραγωγής βιοκαυσίμων από ενεργειακές καλλιέργειες.
• Άμεσα μέτρα για το σταμάτημα της αποδάσωσης και την προώθηση μεγάλης κλίμακας αναδασώσεων και αναγέννησης των δασών.
• Επείγουσες δράσεις για την εξοικονόμηση υδάτινων πόρων.
• Αναδιάρθρωση των υδροβόρων καλλιεργειών και ενίσχυση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων με σεβασμό στη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων.
• Δραστική περικοπή εξοπλισμών και μεταφορά πόρων στην προστασία του περιβάλλοντος.
• Προστασία των δικαιωμάτων των περιβαλλοντικών προσφύγων.



Για την Ελλάδα διεκδικούμε:
• Ριζικό επανασχεδιασμό του ενεργειακού μοντέλου με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και την άμεση στροφή στις ΑΠΕ.
• Αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας με κοινωνικό δημόσιο έλεγχο. Όχι στο νέο ενεργειακό κέντρο στην Βοιωτία και γύρω από την Αττική
• Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση αντιμετώπιση της τρομακτικής ρύπανσης των λιγνιτικών περιοχών
• Νέα υδατική πολιτική για εξοικονόμηση υδατικών πόρων και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Οριστική απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου.
• Κατάρτιση δασολογίου, κατάργηση του δασοκτόνου νόμου 3208/03 του ΠΑΣΟΚ.
• Προστασία των δημόσιων πράσινων χώρων των πόλεων απέναντι στην τσιμεντοποίησή τους από τους επενδυτές του real estate και αύξηση των ελεύθερων χώρων και των ζωνών πρασίνου στα αστικά κέντρα.
• Ενίσχυση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς. Κατασκευή ποδηλατοδρόμων και ενθάρρυνση χρήσης του ποδήλατου. Δραστικός περιορισμός της χρήσης του ΙΧ αυτοκινήτου. - Όχι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό
• Απόρριψη του μοντέλου της «ολοκληρωμένης» τουριστικής ανάπτυξης (π.χ. γήπεδα γκολφ) και της μαζικής παραθεριστικής κατοικίας.

Με τα κινήματα, τους αγώνες και τις προτάσεις της ριζοσπαστικής οικολογικής Αριστεράς
Στη Ελλάδα εκατοντάδες κινήματα αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος στις καταστροφικές, για το περιβάλλον, πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε οργανικό κομμάτι αυτών των κινημάτων, με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία τους, συμβάλλοντας τόσο στο κινηματικό όσο και στο κεντρικό πολιτικό πεδίο για την ανάδειξη των ζητημάτων και για την, σε αρκετές περιπτώσεις, νικηφόρα έκβασή τους.
Το Δεκέμβρη, ενώ οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων αυτού του κόσμου και τα μεγάλα συμφέροντα των πολυεθνικών θα μετρούν κέρδη και ζημιές, κινήματα από ολόκληρο τον κόσμο, οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς, κοινωνικά δίκτυα, Μ.Κ.Ο., συνδικάτα, ακτιβιστές/στριες και επιστήμονες, θα ενώσουμε τη φωνή μας στους δρόμους της Κοπεγχάγης, αλλά και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, προβάλλοντας τη δική μας ατζέντα για
την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής,
την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας,
την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών,
την κατάργηση των ανισοτήτων και
την άρση της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης.

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο που θα γίνει στις 12 Δεκέμβρη
στην πλατεία Συντάγματος (Αθήνα) στις 12 το μεσημέρι
και στις άλλες πολύμορφες συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα

Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ για την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές (7-18/12/2009, Κοπεγχάγη)

Από 7 έως 18 Δεκεμβρίου 2009 γίνεται στην Κοπεγχάγη η παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα του ΟΗΕ.

Το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών και η αντιμετώπιση του είναι από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Η Αριστερά, ο Συνασπισμός οφείλει να βρίσκεται και θα βρίσκεται παρούσα στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος, που θα βελτιώσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη, κυρίως των οικονομικά και κοινωνικά αδύναμων που πρώτοι από όλους πλήττονται από την κλιματική αλλαγή.

Ο Συνασπισμός μαζί με το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, συμμετέχοντας στο παγκόσμιο κίνημα, ξεκίνησε πολιτική εκστρατεία για να καταλήξει σε συμφωνία η διάσκεψη του ΟΗΕ, να περιοριστούν οι παραγόμενοι ρύποι, που επιταχύνουν την αλλαγή στο κλίμα Συμφωνία που δεν φαίνεται εύκολη καθώς οι πλούσιες αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες, οι μεγαλύτεροι ρυπαντές, δύσκολα και ύστερα από παγκόσμια πίεση θα αλλάξουν τον ρυπογόνο τρόπο παραγωγής τους.

Στα πλαίσια αυτά της πολιτικής εκστρατείας, ως πρώτο βήμα η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού στην συνεδρίαση της 11/11/2009 αποφάσισε να προσθέσει στο λογότυπο του κόμματος μέχρι την λήξη της διάσκεψης του ΟΗΕ το παγκόσμιο αίτημα για επίτευξη συμφωνίας.

Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού