ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ 13 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Μετά το τραγικό συμβάν στην προκυμαία τής πόλης μας, όπου μοτοσικλετιστής τραυμάτισε επιβάτη σκάφους, την ώρα που αποβιβαζόταν στον παραλιακό πεζόδρομο, η σύσκεψη συλλογικοτήτων τής πόλης, που έγινε την 1η Ιουνίου, αποφάσισε τα παρακάτω:
1. Καταγγέλλει τη Δημοτική Αρχή για αδράνεια στην εφαρμογή τού νόμου για την απαγόρευση της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και μοτοσικλετών στους πεζόδρομους της πόλης και ιδιαίτερα του ιστορικού κέντρου.
2. Καταγγέλλει το Λιμενικό Ταμείο για αναποφασιστικότητα και συνενοχή στην παράνομη κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων στη χερσαία ζώνη λιμένα, ειδικά στην προκυμαία τής πόλης.
3. Καταγγέλλει το Τμήμα Τροχαίας της Ελληνικής Αστυνομίας και το Λιμεναρχείο για παντελή έλλειψη εφαρμογής τής απαγόρευσης κυκλοφορίας –και βέβαια στάθμευσης– αυτοκινήτων και μοτοσικλετών στους πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου, ειδικότερα τις νυχτερινές ώρες. Επί πλέον, το Λιμεναρχείο δεν κατεβάζει ποτέ τις μπάρες στις εισόδους τού παραλιακού πεζόδρομου, εξυπηρετώντας έτσι τους εν δυνάμει παραβάτες.
4. Καταγγέλλει τη διοίκηση του δικαστηρίου για πρόκληση και έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη, με την απαίτηση δημιουργίας χώρου στάθμευσης δικαστικών λειτουργών στον πεζόδρομο –απαίτηση που οι προηγούμενοι έσπευσαν να ικανοποιήσουν.


Δυστυχώς όλοι οι παραπάνω εμπλέκονται στο κουβάρι τής υποβάθμισης του ιστορικού κέντρου και της παραλίας τής πόλης μας, αφού το μέρος αυτό είναι και πόλη, και πεζόδρομος, και ζώνη λιμένα. Η αποφυγή ανάληψης ευθυνών και αρμοδιοτήτων και η υπόδειξη πάντοτε άλλου ως αρμόδιου και υπεύθυνου δείχνουν μόνον ανικανότητα, αφού οι αρχές τής πόλης με τις αστυνομίες τους δεν μπορούν να βάλουν τάξη σε εκατό μέτρα δρόμο. Πέρα από την πρόκληση και τη δύσκολη καθημερινότητα στο κέντρο τής πόλης, ό,τι αισθητικά αξιόλογο θα μπορούσαν να απολαύσουν οι κάτοικοι κι οι επισκέπτες της υπονομεύεται εκ των έσω. Και στο τέλος, οι ιστοσελίδες δεν θα γράψουν για το Δήμαρχο ή το Λιμενάρχη –για την απολίτιστη Πρέβεζα θα γράψουν.
Ντρεπόμαστε γι' αυτό, ζητάμε συγγνώμη από τον επισκέπτη για το συμβάν και θα καταγγείλουμε παντού τους ηθικούς αυτουργούς τής υποβάθμισης και της παρακμής τής πόλης μας.
Απαιτούμε το αυτονόητο: την εφαρμογή τού νόμου. Ακόμη, απαιτούμε να γίνει το συντομότερο σύσκεψη με όλες τις συναρμόδιες αρχές, για να εξειδικεύσουμε τα αναγκαία άμεσα μέτρα για τη λύση αυτού τού προβλήματος κι όσων άλλων ταλαιπωρούν το κέντρο τής πόλης.

1. Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία / Παράρτημα Πρέβεζας
2. Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Πρέβεζας
3. “Ελλοπία” Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία
4. Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας
5. Ίδρυμα “Ακτία Νικόπολις”
6. Κινηματογραφική Λέσχη Πρέβεζας
7. Κίνηση Φίλων Ποδηλάτου Πρέβεζας
8. Πολιτιστικός Σύλλογος “Επί Σκηνής” Πρέβεζας
9. Πολιτιστικός Σύλλογος “Πρέβεζα”
10. Σύλλογος “Περί Βιβλίου”
11. Σύμπραξη Εθελοντικής Κοινωνικής, Περιβαλλοντικής & Ανθρωπιστικής
Δράσης Ενεργών Πολιτών Πρεβέζης “Ανθρώπολις”
12. Χορωδία “Αρμονία” Πρέβεζας
13. Culturepolis-Πολιτιστική Αντένα Πρέβεζας
14. Ίδρυμα "Μουσείο Τεχνών και Επιστημών Χαράλαμπος Γκούβας"

Πράσινη μη ανθρώπινη συνείδηση

Της Χρυστάλας ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ*

Σ’ αυτή τη χώρα τα πεζοδρόμια είναι είδος πολυτελείας και αποτελούν μόνο διακοσμητικό στοιχείο. Έχει παρεξηγηθεί πλήρως η σημασία τους και ο σκοπός για τον οποίο δημιουργούνται. Όταν δεν έχουν τα γνωστά εμπόδια, βάζουμε από μόνοι μας λες και δεν μπορούμε να τα δούμε άδεια για να περπατήσουν οι πεζοί. Από άγνοια, τα δενδροφυτεύουμε μετατρέποντάς τα σε κήπους και παρτέρια εξαλείφοντας αυτόματα τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Και ενώ ορισμός του πεζοδρομίου στις αναπτυγμένες χώρες και σύμφωνα με τον Κ.Ο.Κ. είναι «Το υπερυψωμένο ή άλλως διαχωριζόμενο τμήμα της οδού που προορίζεται για πεζούς», για κάποιους πεζοδρόμιο είναι «ο εκ δεξιών ή εξ αριστερών και κατά μήκος του οδοστρώματος δενδροφυτευμένος χώρος, το οποίο μάλιστα πρώτα πλακοστρώνουμε για να επιβαρυνθούμε με επί πλέον έξοδα.

Από μειωμένη συνείδηση ασφάλειας και δη συνείδηση οδικής ασφάλειας που χαρακτηρίζει τους πολιτισμένους λαούς, δενδροφυτεύουμε ακόμα και πεζοδρόμια κατά μήκος εξοχικών οικιών σε πευκόφυτες περιοχές, ή στενά πεζοδρόμια κατά μήκος μεγάλων πάρκων.

Αφού πρώτα οι διάφοροι δήμοι έχτισαν ακόμα και τα κοτέτσια χωρίς να προβλέψουν χώρους πρασίνου, ενδιαφέρθηκαν τάχα αργότερα για τον καλλωπισμό και την καθαρή ατμόσφαιρα της περιοχής τους. Ψηλές δενδροφυτευμένες ζαρντινιέρες τοποθετούνται χωρίς σοβαρές μελέτες κατά μήκος των λεωφόρων που στα περισσότερα σημεία από μόνες τους ακόμα και χωρίς τα φυτά κρύβουν την ορατότητα.

Φοίνικες και ευκάλυπτοι σε στενά πεζοδρόμια και σε γωνίες δρόμων που αφενός μεν παίρνουν τη θέση των πεζών, αφετέρου δε τα ακλάδευτα κλαδιά τους κρύβουν όχι μόνο τη σήμανση και τη φωτεινή σηματοδότηση αλλά ουκ ολίγες φορές και ολόκληρη τη διασταύρωση. Καλοστημένες παγίδες που παραπλανούν τους οδηγούς και κυρίως τους οδηγούς δικύκλων. Νέους ανθρώπους οι οποίοι βγάζουν μεροκάματο διανέμοντας πίτσα και σουβλάκι.

Το 82% των τροχαίων ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών. Με το παραμικρό λάθος του οδηγού κάθε τροχοφόρου ή πεζού, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα εμπλοκής σε ατύχημα. Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί. Το δε 50% αυτών των πεζών είναι παιδιά και έφηβοι.

Ενώ σε άλλες πόλεις του εξωτερικού ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού κυκλοφορεί με αναπηρικά καροτσάκια είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω αναπηρίας, στην Ελλάδα η εικόνα αυτή εκλείπει παντελώς. Τόσο που δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι αυτή η κατηγορία ανθρώπων δεν υπάρχει σ’ αυτό τον τόπο. Και όμως 10.000 περίπου αναπηρικά καροτσάκια πωλούνται στη χώρα μας κάθε χρόνο.

Η Ελλάδα είναι Πρώτη σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σ’ αυτή τη χώρα τα θύματα λόγω τροχαίων από το 1990 μέχρι τέλος του 2009 είναι 37.100 νεκροί και 63.500 σοβαρά τραυματίες (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έμειναν ανάπηροι). Ανάπηροι, η πλειοψηφία των οποίων είναι νέοι άνθρωποι που προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ένα είδος ζωής που εμείς τους το στερούμε. Συμπεριφερόμενοι απάνθρωπα, και επικαλούμενοι τάχα αγάπη για το πράσινο, καταντήσαμε να «φυτεύουμε» αυτούς τους ανθρώπους σ’ ένα διαμέρισμα-κουτί καθηλώνοντάς τους σε μία αναπηρική καρέκλα με μια οικογένεια να βασανίζεται, να υποφέρει και να αργοπεθαίνει ταυτόχρονα μαζί τους. Τους υποχρεώνουμε να κρυφοκοιτάζουν με ζήλια από την κουρτίνα τις φουντωμένες νεραντζιές που τους παίρνουν τη θέση στο πεζοδρόμιο και οι οποίες παρελαύνουν υπεροπτικά έχοντας την εύνοια του κράτους και των οπαδών της πράσινης χωρίς ίχνος ανθρώπινης συνείδησης.

Προβάλλοντας την πράσινη συνείδηση σαν πολιτισμό και κοιτάζοντας μονόπλευρα, χάσαμε το νόημα. Στην προσπάθειά μας να βρούμε λύσεις για να ανασάνουμε στις αφιλόξενες πια πόλεις μας, παραλογιζόμαστε και εφαρμόζουμε το «ο θάνατός σου η ζωή μου». Ξεχάσαμε ότι η αγάπη για το πράσινο είναι αγάπη για τον άνθρωπο.

Το θέαμα των ανακατεμένων πεζών και τροχοφόρων στο οδόστρωμα είναι εικόνα τριτοκοσμική και προκαλεί ντροπή. Σε μια χώρα που επιθυμεί να χαρακτηρίζεται ως τουριστική, ντροπή προκαλεί και το γεγονός ότι οι τουρίστες παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα προσπαθώντας να κυκλοφορήσουν στις πόλεις μας.

Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ολόκληρες περιοχές μπαίνουν σε σχέδιο πόλεως χωρίς να προβλέπονται πεζοδρόμια. Η κυκλοφορία πεζών σε δρόμους τεσσάρων μέτρων με περιφραγμένα περιβόλια και κατοικίες γίνεται επικίνδυνη, με αποτέλεσμα να δημιουργείται κυκλοφοριακό πρόβλημα ακόμα και στις εξοχές.

Κανένας δεν θα ήθελε να χάνονται δένδρα στις πόλεις και κυρίως στην Αθήνα. Επιβάλλεται όμως να εφεύρουμε λύσεις για να συνυπάρξουν με ασφάλεια άνθρωποι και δένδρα.

1) Τα δένδρα στα πεζοδρόμια τα οποία δεν επιτρέπουν για διάφορους λόγους την πρόσβαση σε πεζούς και άτομα με αναπηρίες πρέπει να μεταφερθούν και να «καθηλωθούν» σε παραπλήσια πάρκα. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, να κοπούν και να φυτευτούν άλλα αντίστοιχα σε αριθμό σε χώρο πρασίνου.

2) Τα φυτά στις γωνίες πλατιών δρόμων τα οποία κρύβουν τη σήμανση, τη φωτεινή σηματοδότηση και γενικά την ορατότητα στους διερχόμενους οδηγούς να μεταφερθούν επίσης.

3) Το ίδιο να γίνει με τα δένδρα που είναι κυριολεκτικά στη μέση του δρόμου. Καταντήσαμε στην κυριολεξία γελοίοι με την προστασία του πρασίνου. Κάθε καλοκαίρι καίγονται χιλιάδες στρέμματα από τα δάση μας τα οποία πολλές φορές θα μπορούσαν να σωθούν αν εφαρμοζόταν μια καλή προληπτική πολιτική, ενώ προστατεύουμε 5-10 γέρικα και γεμάτα κάμπιες πεύκα που δημιουργούν πρόβλημα στη μέση του δρόμου.

4) Να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να φυτεύουμε θάμνους στις ταράτσες των πολυκατοικιών.

5) Σε διαχωριστικά διαζώματα και νησίδες να τοποθετούνται φυτά τα οποία καθαρίζουν την ατμόσφαιρα και όχι μόνο καλλωπιστικά.

6) Οι ζαρντινιέρες κατά μήκος των κεντρικών λεωφόρων προαστίων θα έπρεπε να αντικατασταθούν με απλή νησίδα με κάγκελο όπου να φυτεύονται δένδρα με ψηλό και καθαρό κορμό ούτως ώστε τα κλαδιά και το φύλλωμά τους να ξεπερνούν το ύψος κάθε πινακίδας σήμανσης και φωτεινής σηματοδότησης. Αν παραμείνουν, το ύψος τους να περιοριστεί τουλάχιστον σε 20 εκατοστά. Τα δε φυτά σ’ αυτές να είναι απλή θαμνώδης πρασιά. Οι λεωφόροι των διαφόρων προαστίων δεν είναι αυτοκινητόδρομοι. Είναι δρόμοι στους οποίους τόσο οι οδηγοί κάθε τύπου οχήματος όσο και οι πεζοί , πρέπει να έχουν πλήρη αίσθηση του τι γίνεται και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας τόσο για λόγους ασφάλειας όσο και ομαλής διέλευσης των οχημάτων.

7) Όλα τα φυτά στους δρόμους θα πρέπει να κλαδεύονται τόσο συχνά όσο απαιτεί η ασφάλεια των διερχομένων και όχι όσο χρειάζεται η επιβίωση των φυτών.

8) Σε περιοχές που μπαίνουν σε σχέδιο πόλεως να προβλέπονται οπωσδήποτε πεζοδρόμια. Να επιβάλλεται δε ποινή στους ιδιοκτήτες οικιών που επιχειρούν από μόνοι τους να τα δενδροφυτεύουν.

Η εισήγηση έγινε στα υπουργεία Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Προστασίας του Πολίτη, Πολιτισμού και Τουρισμού, Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Έχει δε σταλεί σε όλα τα μέλη της Εδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής.

” Ο μεταπολεμικός σχεδιασμός της μικρής Ελληνικής πόλης-Η πόλη της Φιλιππιάδας”

Παρέμβαση του προέδρου της ΝΕ Πρέβεζας του ΤΕΕ, στην ημερίδα που διοργάνωσε το ΤΕΕ-Τμήμα Ηπείρου και ο Δήμος Φιλιππιάδας

Πριν λίγο καιρό αρθρογραφώντας στο τοπικό τύπο σχετικά με τη σύγχρονη πόλη και τη σύγχρονη ζωή μας, χωρίς να σκέπτομαι το πρόβλημα της Φιλιππιάδας που κατά μια έννοια είναι πρόβλημα όλης της Ελλάδας, αναφερόμουν στο κοινόχρηστο πράσινο που έχει χαθεί από τις Ελληνικές πόλεις, στη στρεβλή ανάπτυξη τους, αφού ακόμα και σήμερα όλα σχεδιάζονται με όρους «οικονομίας» και όχι όρους κοινωνίας.
Στους σύγχρονους σχεδιασμούς των πόλεων έχει θεσπισθεί ο όρος της «Περιβαλλοντικής πολεοδόμησης».Στη χώρα μας ο όρος αυτός είναι απαγορευτικός γιατί σημαίνει «μεγάλες θυσίες» για τους ιδιοκτήτες όσον αφορά την εισφορά σε γη, η οποία Ελληνική γη από το 1960 και μετά, αποτελεί τη παχιά αγελάδα της οικονομίας ,και η εκποίησή της, την πιο εύκολη και χωρίς κόπο εκποίηση της ζωής μας.
Η λογική αυτή όμως είναι ένας φαύλος κύκλος αφού από τη μία ο πολίτης ζητάει περισσότερη δόμηση με λιγότερο κοινόχρηστο χώρο, καθόσον αυτό θα του αποφέρει περισσότερα κέρδη, από την άλλη όμως κανείς δεν σκέφτεται την αυτονόητη περιβαλλοντική υποβάθμιση που θα ρίξει την αξία της περιζήτητης γης και το αποτέλεσμα που θα απομείνει θα είναι φυσικά χειρότερο: Τα ίδια οικονομικά οφέλη του οικοπεδούχου σε πιο υποβαθμισμένο όμως περιβάλλον.
Και για να καταλαβαινόμαστε, η Κηφισιά π.χ. ένας από τους λόγους που έχει πολύ μεγαλύτερη αξία γης και κατοικίας από το Παγκράτι, δεν είναι λόγω των ακριβών κατασκευών, αλλά λόγω του τρόπου δόμησης, του περιβάλλοντος χώρου και του πρασίνου (κοινόχρηστου και ιδιωτικού).
Σε αντιγραφή του μοντέλου των Αθηνών, όλες οι Ελληνικές πόλεις έχουν την ίδια αναλογία περίπου πρασίνου (3μ2/κάτοικο), το ίδιο φυσικά και η Φιλιππιάδα και οι λοιπές πόλεις του Νομού μας.
Αντίθετα στις λοιπές αναπτυγμένες Ευρωπαϊκές πόλεις, όσον αφορά τους κοινόχρηστους χώρους τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και για να βγάλουμε εύκολα τα συμπεράσματά μας: Βερολίνο : 23,8 μ2 πράσινο/ανά κάτοικο ,Αμβούργο:37,8μ2/κατ, Μόναχο:28,7μ2/κατ ,Βιέννη: 25μ2/κατ.
Mε προδιαγραφές Γερμανίας λοιπόν, η Φιλιππιάδα των 5.000 κατοίκων ήθελε χώρους πρασίνου 100.000 μ2 περίπου. Τώρα τι έχει;
Με δεδομένο ότι και στην αναθεώρηση του ΓΠΣ Πρέβεζας, Φαναρίου, Φιλιππιάδας, Πάργας ο στόχος είναι τα 8μ2/κάτοικο θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι στην Ελλάδα εφόσον δεν αλλάξουν οι προδιαγραφές σχεδιασμού των πόλεων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, πόλεις τύπου Ευρώπης δεν θα δούμε ποτέ.
Ήρθαν οι πολυκατοικίες και έφυγαν οι γειτονιές , χωρίς πρόβλεψη και σχεδιασμό για τη συνέχιση της ανθρώπινης πόλης , χωρίς νέες πλατείες, χωρίς κοινόχρηστους χώρους προσέγγισης, γνωριμίας, επαφής, χαράς, φιλίας και αλληλεγγύης. Ότι δηλαδή απαιτεί μια δημοκρατία για να επιβιώσει το εξαφανίσαμε.
Και για να μην αδικούμε τη κατοικία κατ ύψος δηλαδή τη πολυκατοικία, πράγματι κάποια στιγμή έπαιξε σημαντικό ρόλο στη στέγαση των φτωχότερων στρωμάτων, αλλά στη χώρα μας ποτέ δεν εφαρμόστηκαν προδιαγραφές βιώσιμης πόλης, και η πολυκατοικία χρεώθηκε το περιβάλλον κενό.
Μήπως έπρεπε να αφήναμε τις παλιές πόλεις ως είχαν και να φτιάχναμε με σχεδιασμό τις νεαπόλεις μας, την Νέα Φιλιππιάδα τη Νέα Πρέβεζα κλπ; Η είμαστε φτωχή χώρα για τέτοιους σχεδιασμούς! (αν και είμαστε στα χαρτιά από πλευράς πλούτου, η 25η χώρα στον ΟΑΣΕ).
Χάθηκε λοιπόν η ανοιχτή πόλη και αντί αυτής, ζούμε σήμερα στις πόλεις της μοναξιάς και του ατομικισμού. Μοναξιά στο διαμέρισμα, μοναξιά και στο ατομικό πράσινο, ο καθένας δηλαδή στο κήπο του (αν έχει), αφού οι κοινόχρηστοι κήποι δεν χωρούν στα σχέδια των πόλεων. Να λέγαμε ότι έχουμε έλλειμμα γης, ότι η πόλη μας είναι χτισμένη στο βουνό ή σε γκρεμό, άντε να το δεχτούμε , στην επίπεδη όμως Πρέβεζα ή την Φιλιππιάδα γιατί τόσο στρίμωγμα;
Μεγάλες λοιπόν οι ευθύνες μας γιαυτό που αφήσαμε να χαθεί, αλλά μεγάλες και οι ευθύνες μας γι αυτά που μπορούμε να βελτιώσουμε και να μην τα αφήσουμε στις άλλες γενιές να τα λύσουν.
Στο δια ταύτα λοιπόν στη Φιλιππιάδα μας, μια μικρή πόλη, με πολεοδομικό ρυμοτομικό κώμης, κάνει το μεγάλο άλμα το 1985 και χωρίς προβλέψεις για κοινόχρηστους χώρους , χώρους στάθμευσης κλπ έβαλε στους στενούς δρόμους της, επταόροφες οικοδομές με συντελεστές Αθήνας και με ποιό τρόπο; από “σπόντα”.
Αυτό που έπρεπε να γίνει το 1985, αμέσως δηλαδή μετά το νέο ΓΟΚ που διαπιστώθηκε το πρόβλημα, η πολιτεία και εννοώ η Νομαρχία , ο Δήμος και η τοπική κοινωνία που δεν εξαιρείται των ευθυνών της, να αντιδράσουν και προχωρήσουν σε νέες ρυθμίσεις δεν έγινε ποτέ. Και όμως τότε ήταν πολύ απλό. Τώρα όχι. Και κλείνω τα μάτια στο παλιό λάθος αφού αυτό δεν διορθώνεται, για να κοιτάξω μπροστά και να μην κάνω πάλι λάθος. Και θάναι λάθος αν η σημερινή ημερίδα αναλωθεί στο νομικό λάθος, γιατί ούτως ή άλλως όλα γίνανε λάθος. Αν και στη πράξη ένα λάθος που κρατάει 25 χρόνια αυτό είναι νόμος πλέον και ας είναι από λάθος. Το “μέγιστο ύψος οικοδομών” είναι ίσως το τελευταίο από τα πολεοδομικά προβλήματα της πόλης. Αυτό που εγώ έχω να προτείνω είναι να εμπιστευθείτε τους μελετητές του ΓΠΣ, να τους αφήσετε ελεύθερους και ανεπηρέαστους να σκύψουν στο πρόβλημα , χωρίς τις συνήθεις πιέσεις και λογικές εργοδότη-αναδόχου, όπου όλοι θα χάσουν και όλοι στο τέλος θα κερδίσουν, ώστε να μπορέσουν να σχεδιάσουν τη Φιλιππιάδα των επόμενων γενιών με πράσινο, με κήπους, με φαρδείς δρόμους, με πεζοδρόμια, με ποδηλατόδρομους, όπως αρμόζει στη πόλη σας που από τύχη , έχει πολύ βάθος και χώρο για να αναπτυχθεί.



Φιλιππιάδα 5 Δεκεμβρίου 2009

Κανιώρης Σπύρος

Ο Συνασπισμός για τα ύψη των οικοδομών στη Φιλιππιάδα

Mε μεγάλη επιτυχία και πολύ κόσμο στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβούλιου στο Δημαρχείο ,εγινε το βράδυ της Τετάρτης 8 Απριλίου 2009 η εκδήλωση που εδώ και μέρες προετοίμαζε η Επιτροπή Πολιτών Φιλιππιάδας.
Παραυρέθηκαν ο Δήμαρχος Δημ.Γιολδάσης,ο εκπρόσωπος της Νομαρχίας Νομαρχ Σύμβουλος Δημ.Κώστας, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβούλιου Νικος Μάστορας,ο πρώην Δήμαρχος Φιλιππιάδας Μιχάλης Κατραχούρας, εκ μέρους της μείζονος αντιπολιτευσης οι Δημοτ Σύμβουλοι Αποστόλου Χρήστος,Κώστας Σταύρος και Εξαρχος Αρης και της ελάσσονος ο Γιωργος Ζάψας, Δημοτικοί Σύμβουλοι ,ο πρόεδρος της ΤΟ της ΝΔ και Δημοτ Συμβουλος Κώστας Καλογήρου από την ΤΟ ΠΑΣΟΚ ο γραμματέας Δημοσθένης Σιαφάκας και την Νομαρχιακή του Συνασπισμού ο Δημήτρης Παπαδήμος, εκπρόσωποι από την Διοικούσα επιτροπη του ΤΕΕ Ηπείρου(Χρήστος Παπαβρανούσης Αρχιτέκτων Μηχανικός,Ρογκότη Δήμητρα Αρχιτέκτων και Τσιοτα Κωνσταντία Μηχαν μηχκος) αρκετοί Μηχανικοί , εκπρόσωποι πολιτιστικών συλλόγων και άλλων φορέων της πόλης.
Από την επιτροπή πέντε μέλη της (Γιάννου Τασία,Ζήκος Μιλτιάδης,Κακοσίμος Ηλίας ,Ντόβας Μιχάλης και Παλιάρου Τέτα) μαζί με τον Τοπογραφο Μηχανικό Βησσάρη Γιωρσπύρο πήραν θέση στο πάνελ.Συντονιστής της συζήτησης ήταν εκ μέρους της επιτροπής ο Μιλτιάδης Ζήκος ο οποίος αναφέρθηκε στην αρχή για το τι έχει γίνει μέχρι τώρα γύρω από το σοβαρό ζήτημα που απασχολεί τελευταία τον τόπο μας και μετά εγινε παρουσίαση με VIDEO , SLIDES και μουσική σχετικά με την Φιλιππιάδα.
Κατά σειρά πήραν το λόγο και μίλησαν ο Δήμαρχος,ο εκπρόσωπος της Νομαρχίας
και ο εκπρόσωπος από το ΤΕΕ Ηπείρου Χρήστος Παπαβρανούσης Αρχιτέκτων Μηχανικός.
Μίλησε στην συνέχεια ο συμπατριώτης μας Τοπογράφος-Μηχανικός Βησσάρης Γιωρσπύρος αναπτύσοντας επαρκώς με μεστό λόγο και επιχειρήματα για το τι θα
πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα για το σοβαρό ζήτημα της δόμησης στην Φιλιππιάδα και βεβαια για το σχέδιο πόλης.
Ο Γεράσιμος Σκλαβούνος Διδάκτωρ Πανμιου Ναντερ Πολεοδόμος χωροτάκτης
πήρε μετά το λόγο ως κέντρικός ομιλητής με θέμα <<Η σημασία της χαμηλής δόμησης σε μια μικρή επαρχιακή πόλη>>.
Ακολούθησαν τοποθετήσεις ,εκ μέρους των Μηχανικών πήρε το λόγο
ο Χρ.Μαλέσκος και αλλοι συμπολίτες μας και αντηλάγησαν απόψεις γύρω απο το επίμαχο ζήτημα.

Η τοποθέτηση του εκπροσώπου της Νομαρχιακής Επιτροπής του Συνασπισμού έχει ως εξής


Εδώ και ένα μήνα περίπου η μικρή κοινωνία της Φιλιππιάδας είναι ανάστατη από την αποκάλυψη ότι χρόνια τώρα εκδίδονται άδειες οικοδομών και χτίζονται πολυώροφες πολυκατοικίες κατά παράβαση της υφιστάμενης νομοθεσίας 3506/19.05.1973 απόφαση Νομάρχη Πρέβεζας (ΦΕΚ 170 Δ /1973) με την οποία καθορίζεται μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος κτηρίων τα 11.50 μέτρα και η οποία κατισχύει του άρθρου 9 παρ. 7 του Γ.Ο.Κ. που καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπόμενα ύψη. Η αποκάλυψη έγινε με έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ προς τον Δήμο Φιλιππιάδας που συνοδεύεται και από γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση
Όση καλή πίστη και αν διαθέτουμε δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε άγνοια Νόμου, πόσω μάλλον σε δημόσια πρόσωπα Δημάρχους, Νομάρχες και υψηλά ιστάμενους Διοικητικούς Υπαλλήλους, αλλά ούτε δεχόμαστε έωλες ερμηνείες της κείμενης νομοθεσίας από κατασκευαστές και αντιπαροχείς που ωφελήθηκαν τα μέγιστα όλο αυτό το διάστημα. Αντίθετα είναι φανερή η πρόθεση κερδοσκοπίας σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος της Φιλιππιάδας.
Μετά τον ΓΟΚ του 1985 που θεωρήθηκε καινοτομία για τη πολεοδόμηση στη χώρα μας, έπρεπε άμεσα ο Δήμος Φιλιππιάδας σε συνεργασία με την υπηρεσία πολεοδομίας και τη Νομαρχία να προχωρήσει σε αναθεώρηση του ξεπερασμένου ρυμοτομικού της πόλης Φιλιππιάδας, με καθορισμό αριθμητικού συντελεστή δόμησης που θα ρύθμιζε αυτόματα και το θέμα των υψών. Αντί αυτού, αιρετοί πολιτικοί και εργολάβοι, βολεύτηκαν πίσω από τον υπερβολικό συντελεστή δόμησης, που προέκυψε εξ αντανακλάσεως, μεταφέροντας το πρόβλημα στις επόμενες γενιές.
Αποτέλεσμα όλων αυτών των χειρισμών η υπερβολική για τα μέτρα της Φιλιππιάδας δόμηση, διπλάσια τετραγωνικά, μεγαλύτερα κέρδη, εμπόρευμα γαρ η κατοικία. Υπέρογκα κτήρια, πυκνή δόμηση, στενοί δρόμοι, ανυπαρξία ιδιωτικών θέσεων στάθμευσης που σε συνδυασμό με ελάχιστο πράσινο στο κέντρο της πόλης , έπνιξαν τα πέτρινα παραδοσιακά σπίτια , έδιωξαν τους πελαργούς και δημιούργησαν ένα κακό χτισμένο περιβάλλον.
Ζητάμε να σταματήσει πια η αυθαιρεσία και να εφαρμοστεί ο νόμος που προβλέπει το ύψος των οικοδομών στα 11,50 μέτρα Όσες άδειες έχουν εκδοθεί, αυτοδίκαια ακυρώνονται, εφόσον δεν έχουν προχωρήσει οι κατασκευές. Ενδιάμεσες περιπτώσεις να λυθούν με κοινωνικά και μόνο κριτήρια και όχι με τυχόν υπόγειες «συνεννοήσεις». Θα καταγγελθεί οποιαδήποτε ολιγωρία στο θέμα αυτό.
Ζητάμε να καθοριστεί συντελεστής δόμησης από 0.4 έως 1.5 ανάλογα με την περιοχή μέσα από μια αναθεώρηση του ρυμοτομικού σχεδίου Φιλιππιάδας
Ζητάμε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την επέκταση του Σχεδίου Πόλης και την εφαρμογή του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, που θα συμπεριλαμβάνει και τα Δημοτικά διαμερίσματα. Θέλουμε μια σύγχρονη και ανθρώπινη πόλη με ένα χρονικό ορίζοντα δεκαετιών, που θα επιλέγεται ως χώρος κατοικίας και επιχειρηματικής δραστηριότητας από όλη την ευρύτερη περιοχή.
Στηρίζουμε την κίνηση πολιτών και τις πρωτοβουλίες της και συμμετέχουμε σ’ αυτήν. Για μας οι κινήσεις πολιτών και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάδειξη των προβλημάτων και στην συνειδητοποίησή τους από την κοινωνία
Ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, όπως πάντα, θα παρακολουθεί πολύ στενά και θα συμμετέχει στη λύση των προβλημάτων του Δήμου Φιλιππιάδας, ιδιαίτερα αυτών που σχετίζονται με το φυσικό και οικιστικό της περιβάλλον. Σύντομα θα επανέλθουμε και με προτάσεις για γενικότερα περιβαλλοντικά και πολεοδομικά θέματα
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ Η ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΕΘΕΙ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ