Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Πανελλαδική συνάντηση για την ενέργεια


Η θεματική «πόλη, περιβάλλον, οικολογία» του ΣΥΡΙΖΑ διοργανώνει το Σάββατο 17 Απριλίου 2010, πανελλαδική συνάντηση – ανοιχτή συζήτηση με θέμα την ενεργειακή πολιτική στην Ελλάδα. Η συνάντηση θα γίνει στη Θήβα (Συνεδριακό Κέντρο) με ώρα έναρξης 10.00 π.μ., δεδομένου ότι η Βοιωτία εξελίσσεται ανεξέλεγκτα σε νέο ενεργειακό κέντρο της χώρας.

Καλούμε μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ από όλη την Ελλάδα που έχουν κινηματική, επιστημονική και κοινωνική ενασχόληση με τα ζητήματα της ενέργειας αλλά και φορείς, συλλογικότητες και τοπικά κινήματα να συζητήσουμε το θέμα της ενέργειας στη χώρα συμβάλλοντας στην εκπόνηση ενός εναλλακτικού σχεδίου για τον ενεργειακό σχεδιασμό με στόχο τις ανάγκες της κοινωνίας.

Επιθυμία και στόχος μας είναι να εκπροσωπηθούν απόψεις και προσεγγίσεις που φωτίζουν τα προβλήματα του τομέα της ενέργειας και αμφισβητούν τη διάρθρωση του σημερινού ενεργειακού μοντέλου, σε μια συνάντηση ουσιαστική και πλούσια σε προβληματισμό.

Για το λόγο αυτό καλούμε όσους και όσες επιθυμούν να συμμετάσχουν να στείλουν μέχρι τις 31/3/2010 περίληψη της τοποθέτησής τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση perivallonsyriza@gmail.com ώστε να γίνει καλύτερη οργάνωση της συζήτησης. Για την οικονομία της συζήτησης οι τοποθετήσεις δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις 1.000 λέξεις (5-7΄).

Κυριακή 11 Απριλίου 2010

Σοκ από τα ευρήματα για την ατμοσφαιρική ρύπανση στις ελληνικές πόλεις



Υψηλές συγκεντρώσεις ρύπων σχεδόν σε κάθε κτίριο, όχι μόνον της Αθήνας, αλλά και άλλων ελληνικών πόλεων κατέγραψε το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε έρευνά του, με επικίνδυνα σωματίδια να εντοπίζονται στο 94% των κατοικιών. Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, άλλωστε, στη λίστα των δέκα ευρωπαϊκών πόλεων με την μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση (PM10), οι έξι πόλεις είναι ελληνικές.

Μικροσκοπικά αιωρούμενα σωματίδια, μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα, πτητικές ενώσεις, φορμαλδεΰδη και άλλοι επικίνδυνοι ρύποι «εμπλουτίζουν» την ατμόσφαιρα σε Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδας. Μάλιστα, οι ερευνητές της Ομάδας Φυσικής Κτιριακού Περιβάλλοντος, υπό τον καθηγητή Μάνθο Σανταμούρη, διαπίστωσαν υπερβάσεις των ορίων ασφαλείας σε αρκετούς εσωτερικούς χώρους.

Χαρακτηριστικό – και τρομακτικό- παράδειγμα της ατμοσφαιρικής μόλυνσης που μαστίζει τον αέρα της πρωτεύουσας αποτελεί ένα Κέντρο Υγείας στο λεκανοπέδιο, όπου εντοπίστηκαν τιμές αιωρούμενων σωματιδίων ΡΜ10 έως και 19 φορές υψηλότερες από το επιτρεπόμενο όριο ασφάλειας για την ανθρώπινη υγεία!

Τα ΡΜ10 είναι μικροσκοπικά σωματίδια - με διάμετρο περίπου 10 εκατομμυριοστά του μέτρου - τα οποία εισέρχονται στον οργανισμό μέσω της αναπνοής, ενέχοντας κινδύνους για την υγεία. Ακόμη πιο επικίνδυνα όμως θεωρούνται τα μικρότερα σωματίδια (με διάμετρο 2,5 και 1 εκατομμυριοστού του μέτρου, ΡΜ2.5 και ΡΜ1 αντίστοιχα) τα οποία επικάθονται στους ιστούς του ανθρώπινου σώματος και σχετίζονται με μακροπρόθεσμες βλάβες της υγείας.

Όπως έχει διαπιστωθεί άλλωστε, τουλάχιστον 1.000 θάνατοι ετησίως στην Αθήνα συνδέονται με τις υψηλές συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα. Η έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών έδειξε συγκεντρώσεις σωματιδίων ως και 10 φορές πάνω από τα όρια ως και στο 94% των σπιτιών. «Βασική αιτία της εσωτερικής ρύπανσης στα σπίτια είναι διάφορα υλικά που χρησιμοποιούνται, όπως συνθετικές μοκέτες, βερνίκια με επικίνδυνες ουσίες,αλλά και απορρυπαντικά που απελευθερώνουν τις λεγόμενες οργανικές πτητικές ενώσεις. Σημαντικό ρόλο παίζει και το κάπνισμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι έστω και ένας να καπνίζει σε κλειστό χώρο, η ρύπανση από αιωρούμενα σωματίδια τριπλασιάζεται» εξηγεί ο καθηγητής Σανταμούρης. Σύμφωνα με τη μελέτη, το κάπνισμα παράγει το 54% των σωματιδίων ενώ μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωσή τους έως και 10 φορές πάνω από το όριο ασφαλείας, φτάνοντας τα 500 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο (το όριο είναι 50).

Υψηλές συγκεντρώσεις διαπιστώνουν οι ερευνητές και στο διοξείδιο του άνθρακα (CΟ2), κάτι στο οποίο συμβάλλουν σημαντικά,σ το εσωτερικό των κτιρίων, θερμάστρες αερίου και κηροζίνης. Μεγάλες ποσότητες CΟ2 εντοπίστηκαν σε σχολεία, δημόσια κτίρια (όπως του ίδιου του Πανεπιστημίου Αθηνών) αλλά και σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Συγκεκριμένα, σε αθλητικό κέντρο της Θεσσαλονίκης που δεν διέθετε μηχανικό αερισμό, οι συγκεντρώσεις CΟ2 έφτασαν και τα 2.800 ppm, με επιτρεπόμενο ανώτατο όριο τα 600.

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Για τις ανακοινώσεις της Υπουργού ΠΕΚΑ για τη "διπλή ανάπλαση" .

Συγχαρητήρια κα Μπιρμπίλη!

Απ' ό,τι φαίνεται σε αυτή τη χώρα το κόμμα των εργολάβων είναι υπερκομματικό φαινόμενο και οι πιέσεις που ασκούν σε κάθε κυβέρνηση πιάνουν τελικά τόπο. Ανατρέποντας την ουσία της απόφασης του ΣτΕ, που απαγορεύει την ανέγερση εμπορικών κέντρων στην περιοχή και αγνοώντας τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις των πολιτών, η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ προχωρά απ' ό,τι φαίνεται σε ρυθμίσεις τσιμεντοποίησης του Ελαιώνα υπέρ του μεγαλοεπιχειρηματία κ. Βωβού και κατά του περιβάλλοντος, το οποίο υποτίθεται ότι υπερασπίζεται.
Δημιουργείται έτσι ένα πολύ κακό προηγούμενο για το σεβασμό των αποφάσεων του ΣτΕ, παρά τις υποσχέσεις της κ. Μπιρμπίλη κατά την πρώτη της επίσκεψη μετά την ανάληψη των καθηκόντων της. Ελπίζουμε η νέα απαράδεκτη ρύθμιση που θα πρέπει να γίνει με ΠΔ, να πάρει την ίδια απάντηση όταν περάσει από το ΣΤΕ για έλεγχο συνταγματικής νομιμότητας.
Σε κάθε περίπτωση, διαβεβαιώνουμε τη σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι όπως όλο το προηγούμενο διάστημα στηρίξαμε ενεργά και συμμετείχαμε τους αγώνες των πολιτών για πράσινο, ελεύθερους χώρους και ποιότητα ζωής το ίδιο θα συνεχίσουμε να κάνουμε και σήμερα και στο μέλλον.

3/3/2010

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

«Βωβή» πράσινη ανάπτυξη…

Η προτεινόμενη σήμερα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος ρύθμιση για τη «Διπλή Ανάπλαση» Βοτανικού-Αλεξάνδρας, έρχεται ως αποτέλεσμα της περσινής Απόφασης του ΣτΕ που ακύρωσε το σχετικό «Νόμο Σουφλιά» και έκλεισε το δρόμο στην τσιμεντοποίηση της ευρύτερης περιοχής του Ελαιώνα. Η Απόφαση του ΣτΕ αποτέλεσε δίκαια ορόσημο για τη δράση των δυνάμεων των κινημάτων πολιτών και της ριζοσπαστικής αριστεράς, απτή απόδειξη ότι μπορούμε να πετυχαίνουμε νίκες για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής στην πόλη.

Θεωρούμε ότι η νέα ρύθμιση που δημοσιοποιήθηκε είναι αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης που έλαβε χώρα –«κεκλεισμένων των θυρών»- αποκλειστικά μεταξύ του Υπουργείου, του Δήμου και των επιχειρηματιών που εμπλέκονταν στο πρότζεκτ. Μιας διαπραγμάτευσης που μόνο στόχο είχε να παρακάμψει την ουσία της Απόφασης του ΣτΕ που απαγορεύει την ανέγερση εμπορικών κέντρων στην περιοχή και να συμβιβάσει τα μεγάλα συμφέροντα που παίζονται στην περιοχή.

Επιπλέον, αγνοήθηκαν οι τεκμηριωμένες θέσεις του κινήματος πολιτών που εναντιώνονται στην τσιμεντοποίηση και διεκδικούν τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου στον Ελαιώνα.

Οι λεπτομέρειες της ρύθμισης που προτείνεται σήμερα από το ΥΠΕΚΑ μένει να εξεταστούν. Ωστόσο, είναι σαφές από τις σημερινές ανακοινώσεις του ΥΠΕΚΑ, ότι οι προτάσεις του περιλαμβάνουν για άλλη μια φορά μεγάλους κτισμένους όγκους εμπορικών χρήσεων στον Ελαιώνα, που στόχο έχουν να διασώσουν τα συμφέροντα της εταιρείας «Μπ. Βωβός».

Προβλέπονται χρήσεις που αναμφίβολα επιβαρύνουν και δημιουργούν σοβαρά πολεοδομικά και συγκοινωνιακά προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα η δημοτική αρχή Κακλαμάνη και όσοι έλεγαν ότι «δεν υπάρχει άλλος τρόπος να γίνει η Διπλή Ανάπλαση και το γήπεδο του ΠΑΟ» είναι για άλλη μια φορά εκτεθειμένοι. Είναι εκτεθειμένοι γιατί συνωμότησαν κατ’ εξακολούθηση ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και το περιβάλλον, αλλά και γιατί επιδίωξαν την ικανοποίηση των μικροπολιτικών και οικονομικών τους συμφερόντων με συκοφαντίες και απειλές ενάντια στους ενεργούς πολίτες και τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι η μεθόδευση που ακολούθησε το ΥΠΕΚΑ για την εκπόνηση νέας ρύθμισης για τη διπλή ανάπλαση δείχνει την πραγματική ουσία της «πράσινης ανάπτυξης»: Καλή στα λόγια, αλλά «βωβή» προς τα μεγάλα συμφέροντα…

Έτσι κι αλλιώς, είναι σαφές ότι και οι νέες προτάσεις για τη «Διπλή Ανάπλαση» θα κριθούν, απ’ την κοινωνία αλλά και τα αρμόδια θεσμικά όργανα.

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

2 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων



2 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

ΟΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Αμβρακικός Κόλπος


Α. Για την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων και τη Σύμβαση Ramsar.

Η σύμβαση για τους υγροτόπους διεθνούς σημασίας, Σύμβαση Ramsar, είναι μία διακυβερνητική συνθήκη που παρέχει το πλαίσιο για την εθνική δράση και διεθνή συνεργασία για τη διατήρηση και τη «συνετή χρήση» των υγροτόπων και των πόρων τους. Διαπραγματεύθηκε τη δεκαετία του 1960 από τις χώρες και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που είχαν ανησυχία για την αυξανόμενη απώλεια και υποβάθμιση των οικοτόπων / υγροτόπων για τα αποδημητικά υδρόβια πτηνά. Η συνθήκη εγκρίθηκε στην ιρανική πόλη Ramsar στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας, στις 2 Φεβρουαρίου του 1971 και τέθηκε σε ισχύ το 1975. Είναι η μοναδική παγκόσμια περιβαλλοντική συνθήκη που ασχολείται με ένα συγκεκριμένο οικοσύστημα και καλύπτει όλες τις γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη. Στη συνθήκη περιλαμβάνονται 1524 υγρότοποι με έκταση 520 εκατομμυρίων στρεμμάτων περίπου.

Τι είναι υγρότοπος:
Σύμφωνα με διεθνείς ορισμούς υγρότοποι «είναι οι ελώδεις περιοχές, βάλτοι, υγροί τυρφώνες φυσικοί ή τεχνητοί, μόνιμοι ή πρόσκαιροι, με στάσιμο ή τρεχούμενο, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό νερό καθώς και θαλασσινές περιοχές με βάθος που δεν ξεπερνάει τα 6 μέτρα».

Β. Το σύνθημα για το 2010: «Φροντίδα για τους υγρότοπους - μια απάντηση στην αλλαγή του κλίματος»


Το σύνθημα είναι επίκαιρο, και έχει πολλά να πει, σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο α) σχετικά με τα είδη των υγροτόπων και των οικοσυστημάτων τα οποία βρίσκονται υπό συνεχή απειλή από τις ανθρώπινες πρακτικές β) σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος στα οικοσυστήματα των υγροτόπων, και γ) κυρίως, για το ρόλο των υγροτόπων και την άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής.

Γ. Οι υγρότοποι στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει επίσημα δέκα υγροτόπους τους οποίους και θα πρέπει να τους προστατεύει βάση της συνθήκης Ramsar. Στην πραγματικότητα όμως είναι πολλοί περισσότεροι. Μόνο σε 65 νησιά του Αιγαίου το πρόγραμμα του WWF Ελλάς «Προστασία των Νησιωτικών Υγροτόπων της Ελλάδας» κατέγραψε 672 υγροτόπους και διαπίστωσε ότι μόνο δύο από αυτούς προστατεύονται επαρκώς. Σύμφωνα με κοινή ανακοίνωση των WWF Ελλάς, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, διαπιστώνονται: «Αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, αλλοίωση και υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, απόρριψη στερεών και εκροή αστικών αποβλήτων, παράνομη και αυθαίρετη δόμηση, εντατικοποίηση της γεωργίας και λαθροθηρία είναι μόνο ορισμένα από τα εντονότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δέκα υγρότοποι της χώρας που προστατεύονται από την διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ.»

Δ. Ο Αμβρακικός

Η Ήπειρος έχει υγρότοπους ανεκτίμητης αξίας, οι οποίοι είναι τόσο κοντά μας. Κι όμως η αμέλεια της Πολιτείας και η «υποτίμηση» από τις τοπικές κοινωνίες τους καταστρέφει καθημερινά. Είναι πολλές οι δράσεις, απόρροια του μοντέλου ανάπτυξης που επικρατεί, που έχουν οδηγήσει τον υδροβιότοπο του Αμβρακικού στην σημερινή κατάσταση, να εκπέμπει SOS. Αστικά και κτηνοτροφικά λύματα, λιπάσματα και φυτοφάρμακα, υπερβολική χρήση των κτηνιατρικών φαρμάκων, παράκτιες αποθήκες καυσίμων, έργα στο στόμιο του Αμβρακικού, συνεχής αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας, αποξηράνσεις, αμμοληψίες, εκχερσώσεις φυσικής βλάστησης, παράνομο κυνήγι, υπεραλίευση, φράγματα, μικροβιακή μόλυνση λόγω κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, διάθεση ζωικών υποπροϊόντων, υλοτομία .

Επίσης, διαπιστώνεται η έλλειψη συντονισμένων δράσεων που να βασίζονται σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο διαχείρισης. Η λειτουργία του Φορέα Διαχείρισης, που έχει θεσπιστεί, δυσχεραίνεται χωρίς ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, χωρίς αρμοδιότητες, χωρίς επαρκώς καταρτισμένο προσωπικό, που να εργάζεται σε μόνιμη βάση. Όσα επί μέρους σχέδια διαχείρισης έχουν εκπονηθεί, δεν έχουν εφαρμοστεί.

Δεν υπάρχει συστηματική επιστημονική παρακολούθηση των οικολογικών αξιών του υγρότοπου από τους φορείς, που είναι αρμόδιοι για την προστασία και διαχείρισή του, πράγμα που αποτελεί και το βασικό εργαλείο για την ιεράρχηση των στόχων διαχείρισης. Όποια παρατήρηση γίνεται, είναι σποραδική και εξαρτάται από την υλοποίηση κοινοτικών προγραμμάτων. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι επικρατεί αδιαφορία, που στην καλύτερη περίπτωση οφείλεται σε ελλείψεις των αναγκαίων ελεγκτικών μηχανισμών

Η Ν.Ε. Πρέβεζας του Συνασπισμού απευθύνεται σε όλους τους αρμόδιους και τους καλεί να απαιτήσουν να εφαρμοστεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα βιώσιμης διαχείρισης και ανάπτυξης του Αμβρακικού Κόλπου σε όφελος όλων των κατοίκων της περιοχής γύρω απ αυτόν. Να σταματήσουν επιτέλους οι αποσπασματικές αναθέσεις και παραχωρήσεις που δεν οδηγούν πουθενά.


Η νέα διακυβέρνηση να προχωρήσει επιτέλους στην απαραίτητη στελέχωση των αρμόδιων Υπηρεσιών των Νομαρχιών και ιδιαίτερα του Φορέα Διαχείρισης. Να αποδείξει στην πράξη ότι είναι τουλάχιστον ειρωνεία να αναφέρει η ΚΥΑ για τον Αμβρακικό ότι από την εφαρμογή της δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού!!!!

Απαιτούμε

§ Να σταματήσουν τα έργα στη μαρίνα Ακτίου και να αποξυλωθούν τα μπαζώματα και τα εγκαταλειμμένα τσιμεντομπλόκ της επέκτασης του λιμανιού Πρέβεζας

§ Άμεση μετεγκατάσταση δεξαμενών καυσίμων και απαγόρευση εισόδου δεξαμενοπλοίων χωρίς διπλά τοιχώματα. Το ίδιο ισχύει και για τον ανεφοδιασμό του Στρατού

§ Επανεξέταση χωροθέτησης όλων των κτηνοτροφικών και πτηνοτροφικών μονάδων και αυστηρή εφαρμογή μελετών και έλεγχο λειτουργίας

§ Να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν μονάδες διαχείρισης και διάθεσης ζωικών υποπροϊόντων σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΕ, αλλά και να χρηματοδοτηθεί η διάθεσή τους από τους κτηνοτρόφους

§ Μελέτη φέρουσας ικανότητας του Αμβρακικού ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας, που οδηγεί σε μη αναστρέψιμη κάμψη του οικοσυστήματος

§ Να προσανατολιστούν οι αγροτικές καλλιέργειες σε βιολογική ή ολοκληρωμένη διαχείριση για την μείωση των μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που έχουν τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, με στόχο να οδηγηθούμε σε πιστοποιημένα ποιοτικά προϊόντα.

$Να περιοριστεί η χρήση κτηνιατρικών και αντιβιοτικών φαρμάκων και να οδηγηθούμε σε παραγωγή ζωικών προϊόντων με βιολογικά πρότυπα και πιστοποιημένων προϊόντων με σημαντική υπεραξία

$Άμεση εφαρμογή του προγράμματος απονιτροποίησης

§ Άμεση δημιουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού σε όλες τις ρυπαίνουσες εγκαταστάσεις ώστε τα λύματα να πληρούν τις προδιαγραφές ποιότητας της ΕΕ

$Να οργανωθεί η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων γύρω από τον Αμβρακικό και να κλείσουν όλες οι ανεξέλεγκτες χωματερές. Έμφαση να δοθεί στην ανακύκλωση

§ Να εφαρμόζονται οι περιβαλλοντικές μελέτες. Αυτές να εκπονούνται από αξιόπιστους φορείς, ώστε να πάψουν να αποτελούν άλλοθι για την υλοποίηση των οποιωνδήποτε έργων

· Σημαντικό ρόλο να παίξει ο Φορέας Διαχείρισης, που βρίσκεται ήδη υπό νέα διοίκηση, με καθορισμό αρμοδιοτήτων, στελέχωση με ειδικευμένο προσωπικό και διάθεση των αναγκαίων πόρων για τη λειτουργία του

Καλούμε
όλους τους φορείς της περιοχής, που ενδιαφέρονται για την σωτηρία του Αμβρακικού σε επαγρύπνηση, συνεργασία, συσπείρωση και κινητοποίηση.

N.E. ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ
synprevezas@gmail.com

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Πρόταση περιβαλλοντικών οργανώσεων για μια «Αττική χωρίς σκουπίδια»


Ολοκληρωμένη πρόταση διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική, χαμηλού κόστους και φιλική προς το περιβάλλον, παρουσίασαν την Τρίτη τέσσερις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, η Greenpeace, η WWF και το Δίκτυο Μεσόγειος SOS.

«Η προοπτική για Αττική χωρίς σκουπίδια είναι στο χέρι μας» τόνισαν οι εκπρόσωποι των οργανώσεων παρουσιάζοντας στα γραφεία της Greenpeace την πρότασή, με τίτλο Ολοκληρωμένο σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων στην Αττική.

Στόχος, είπαν, είναι η δρομολόγηση θεσμικών μέτρων και η δημιουργία των απαραίτητων υποδομών στον άξονα πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, κομποστοποίηση, ανακύκλωση.

Χαρακτήρισαν «εφικτό και ρεαλιστικό» το σχέδιό τους, η υλοποίηση του οποίου για τα επόμενα πέντε χρόνια απαιτεί χρηματοδότηση 24 εκατ. ευρώ ετησίως από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Το συνολικό κόστος για την Αττική εκτιμάται σε 119 εκατ. ευρώ. Οι συντάκτες της πρότασης εκτιμούν ότι είναι ασύγκριτα πιο οικονομική -κατά περίπου 6 έως 10 φορές- οικονομικότερο σε σχέση με άλλες λύσεις -το σχέδιο δεν παράγει τοξικά απόβλητα και δεν απαιτεί χώρους ταφής.

Στην πρόταση περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων η ανάπτυξη υπηρεσιών ανακύκλωσης σε περισσότερους από 650 ΟΤΑ με παράλληλη δημιουργία 2.370 νέων θέσεων εργασίας σταθερής απασχόλησης και ακόμα 1.420 μερικής απασχόλησης, συμβάλλοντας έτσι στην «πράσινη ανάπτυξη» των τοπικών οικονομιών.

Σε θεσμικό επίπεδο, προτείνονται μέτρα όπως η Δημιουργία Εθνικού Οργανισμού Διαχείρισης συσκευασιών και άλλων προϊόντων, δικαιότερος τρόπος χρέωσης των ΟΤΑ για τους ΧΥΤΑ και των τελών για τους δημότες, η δημιουργία 25 Κέντρων Ανακύκλωσης, η δρομολόγηση οικιακής κομποστοποίησης, δράσεις προετοιμασίας των ΟΤΑ για κομποστοποίηση και άλλα.

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

” Ο μεταπολεμικός σχεδιασμός της μικρής Ελληνικής πόλης-Η πόλη της Φιλιππιάδας”

Παρέμβαση του προέδρου της ΝΕ Πρέβεζας του ΤΕΕ, στην ημερίδα που διοργάνωσε το ΤΕΕ-Τμήμα Ηπείρου και ο Δήμος Φιλιππιάδας

Πριν λίγο καιρό αρθρογραφώντας στο τοπικό τύπο σχετικά με τη σύγχρονη πόλη και τη σύγχρονη ζωή μας, χωρίς να σκέπτομαι το πρόβλημα της Φιλιππιάδας που κατά μια έννοια είναι πρόβλημα όλης της Ελλάδας, αναφερόμουν στο κοινόχρηστο πράσινο που έχει χαθεί από τις Ελληνικές πόλεις, στη στρεβλή ανάπτυξη τους, αφού ακόμα και σήμερα όλα σχεδιάζονται με όρους «οικονομίας» και όχι όρους κοινωνίας.
Στους σύγχρονους σχεδιασμούς των πόλεων έχει θεσπισθεί ο όρος της «Περιβαλλοντικής πολεοδόμησης».Στη χώρα μας ο όρος αυτός είναι απαγορευτικός γιατί σημαίνει «μεγάλες θυσίες» για τους ιδιοκτήτες όσον αφορά την εισφορά σε γη, η οποία Ελληνική γη από το 1960 και μετά, αποτελεί τη παχιά αγελάδα της οικονομίας ,και η εκποίησή της, την πιο εύκολη και χωρίς κόπο εκποίηση της ζωής μας.
Η λογική αυτή όμως είναι ένας φαύλος κύκλος αφού από τη μία ο πολίτης ζητάει περισσότερη δόμηση με λιγότερο κοινόχρηστο χώρο, καθόσον αυτό θα του αποφέρει περισσότερα κέρδη, από την άλλη όμως κανείς δεν σκέφτεται την αυτονόητη περιβαλλοντική υποβάθμιση που θα ρίξει την αξία της περιζήτητης γης και το αποτέλεσμα που θα απομείνει θα είναι φυσικά χειρότερο: Τα ίδια οικονομικά οφέλη του οικοπεδούχου σε πιο υποβαθμισμένο όμως περιβάλλον.
Και για να καταλαβαινόμαστε, η Κηφισιά π.χ. ένας από τους λόγους που έχει πολύ μεγαλύτερη αξία γης και κατοικίας από το Παγκράτι, δεν είναι λόγω των ακριβών κατασκευών, αλλά λόγω του τρόπου δόμησης, του περιβάλλοντος χώρου και του πρασίνου (κοινόχρηστου και ιδιωτικού).
Σε αντιγραφή του μοντέλου των Αθηνών, όλες οι Ελληνικές πόλεις έχουν την ίδια αναλογία περίπου πρασίνου (3μ2/κάτοικο), το ίδιο φυσικά και η Φιλιππιάδα και οι λοιπές πόλεις του Νομού μας.
Αντίθετα στις λοιπές αναπτυγμένες Ευρωπαϊκές πόλεις, όσον αφορά τους κοινόχρηστους χώρους τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και για να βγάλουμε εύκολα τα συμπεράσματά μας: Βερολίνο : 23,8 μ2 πράσινο/ανά κάτοικο ,Αμβούργο:37,8μ2/κατ, Μόναχο:28,7μ2/κατ ,Βιέννη: 25μ2/κατ.
Mε προδιαγραφές Γερμανίας λοιπόν, η Φιλιππιάδα των 5.000 κατοίκων ήθελε χώρους πρασίνου 100.000 μ2 περίπου. Τώρα τι έχει;
Με δεδομένο ότι και στην αναθεώρηση του ΓΠΣ Πρέβεζας, Φαναρίου, Φιλιππιάδας, Πάργας ο στόχος είναι τα 8μ2/κάτοικο θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι στην Ελλάδα εφόσον δεν αλλάξουν οι προδιαγραφές σχεδιασμού των πόλεων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, πόλεις τύπου Ευρώπης δεν θα δούμε ποτέ.
Ήρθαν οι πολυκατοικίες και έφυγαν οι γειτονιές , χωρίς πρόβλεψη και σχεδιασμό για τη συνέχιση της ανθρώπινης πόλης , χωρίς νέες πλατείες, χωρίς κοινόχρηστους χώρους προσέγγισης, γνωριμίας, επαφής, χαράς, φιλίας και αλληλεγγύης. Ότι δηλαδή απαιτεί μια δημοκρατία για να επιβιώσει το εξαφανίσαμε.
Και για να μην αδικούμε τη κατοικία κατ ύψος δηλαδή τη πολυκατοικία, πράγματι κάποια στιγμή έπαιξε σημαντικό ρόλο στη στέγαση των φτωχότερων στρωμάτων, αλλά στη χώρα μας ποτέ δεν εφαρμόστηκαν προδιαγραφές βιώσιμης πόλης, και η πολυκατοικία χρεώθηκε το περιβάλλον κενό.
Μήπως έπρεπε να αφήναμε τις παλιές πόλεις ως είχαν και να φτιάχναμε με σχεδιασμό τις νεαπόλεις μας, την Νέα Φιλιππιάδα τη Νέα Πρέβεζα κλπ; Η είμαστε φτωχή χώρα για τέτοιους σχεδιασμούς! (αν και είμαστε στα χαρτιά από πλευράς πλούτου, η 25η χώρα στον ΟΑΣΕ).
Χάθηκε λοιπόν η ανοιχτή πόλη και αντί αυτής, ζούμε σήμερα στις πόλεις της μοναξιάς και του ατομικισμού. Μοναξιά στο διαμέρισμα, μοναξιά και στο ατομικό πράσινο, ο καθένας δηλαδή στο κήπο του (αν έχει), αφού οι κοινόχρηστοι κήποι δεν χωρούν στα σχέδια των πόλεων. Να λέγαμε ότι έχουμε έλλειμμα γης, ότι η πόλη μας είναι χτισμένη στο βουνό ή σε γκρεμό, άντε να το δεχτούμε , στην επίπεδη όμως Πρέβεζα ή την Φιλιππιάδα γιατί τόσο στρίμωγμα;
Μεγάλες λοιπόν οι ευθύνες μας γιαυτό που αφήσαμε να χαθεί, αλλά μεγάλες και οι ευθύνες μας γι αυτά που μπορούμε να βελτιώσουμε και να μην τα αφήσουμε στις άλλες γενιές να τα λύσουν.
Στο δια ταύτα λοιπόν στη Φιλιππιάδα μας, μια μικρή πόλη, με πολεοδομικό ρυμοτομικό κώμης, κάνει το μεγάλο άλμα το 1985 και χωρίς προβλέψεις για κοινόχρηστους χώρους , χώρους στάθμευσης κλπ έβαλε στους στενούς δρόμους της, επταόροφες οικοδομές με συντελεστές Αθήνας και με ποιό τρόπο; από “σπόντα”.
Αυτό που έπρεπε να γίνει το 1985, αμέσως δηλαδή μετά το νέο ΓΟΚ που διαπιστώθηκε το πρόβλημα, η πολιτεία και εννοώ η Νομαρχία , ο Δήμος και η τοπική κοινωνία που δεν εξαιρείται των ευθυνών της, να αντιδράσουν και προχωρήσουν σε νέες ρυθμίσεις δεν έγινε ποτέ. Και όμως τότε ήταν πολύ απλό. Τώρα όχι. Και κλείνω τα μάτια στο παλιό λάθος αφού αυτό δεν διορθώνεται, για να κοιτάξω μπροστά και να μην κάνω πάλι λάθος. Και θάναι λάθος αν η σημερινή ημερίδα αναλωθεί στο νομικό λάθος, γιατί ούτως ή άλλως όλα γίνανε λάθος. Αν και στη πράξη ένα λάθος που κρατάει 25 χρόνια αυτό είναι νόμος πλέον και ας είναι από λάθος. Το “μέγιστο ύψος οικοδομών” είναι ίσως το τελευταίο από τα πολεοδομικά προβλήματα της πόλης. Αυτό που εγώ έχω να προτείνω είναι να εμπιστευθείτε τους μελετητές του ΓΠΣ, να τους αφήσετε ελεύθερους και ανεπηρέαστους να σκύψουν στο πρόβλημα , χωρίς τις συνήθεις πιέσεις και λογικές εργοδότη-αναδόχου, όπου όλοι θα χάσουν και όλοι στο τέλος θα κερδίσουν, ώστε να μπορέσουν να σχεδιάσουν τη Φιλιππιάδα των επόμενων γενιών με πράσινο, με κήπους, με φαρδείς δρόμους, με πεζοδρόμια, με ποδηλατόδρομους, όπως αρμόζει στη πόλη σας που από τύχη , έχει πολύ βάθος και χώρο για να αναπτυχθεί.



Φιλιππιάδα 5 Δεκεμβρίου 2009

Κανιώρης Σπύρος

Η κυβέρνηση καταδικάζει τη χώρα σε τεχνολογική και περιβαλλοντική καθυστέρηση στη διαχείριση απορριμμάτων

  Ο νέος Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων και η στρατηγική της χώρας όσον αφορά στην πρόληψη, στη διαλογή στην πηγή και στην ανακύκλ...