ΜΙΚΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΡΕΒΕΖΑΝΙΚΑ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)

Ο χορός του Ζαλόγγου

Καταστράφηκαν διαβάζουμε τα οικονομικά αρχεία στους υπολογιστές του Δήμου Ζαλόγγου παραμονές Χριστουγέννων και λίγο πριν την παράδοση παραλαβή τους στη νέα δημοτική αρχή. Το timing δικαιολογημένα γεννά απορίες, με τα χρέη αρκετά μεγάλα και τη δημοκρατία μας αρκετά μικρή. Σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι οι δήμοι έχουν ανακηρυχθεί πρώτοι σε διαφθορά από όλους τους φορείς της χώρας, καλά θα κάνει η νέα δημοτική αρχή να προσέχει τι παραλαμβάνει. Αυτός ο χορός του Ζαλόγγου στη χώρα μας δεν λέει να σταματήσει. Ο Αλής, ο Κιουταχής και ο Δράμαλης φαίνεται ότι δεν έφυγαν ποτέ από το τόπο μας !

Πάμε Μόνοι

Aνοίξανε για λίγο οι μπάρες και στα διόδια του Ακτίου, όχι όμως από το “Κίνημα κατά των Διοδίων” αλλά από το “ΠΑΜΕ ΜΟΝΟΙ”. Δυστυχώς παρά τις διαχρονικές προσπάθειες κινήσεων πολιτών και φορέων για δωρεάν διέλευση της σήραγγας από τους κατοίκους των όμορων δήμων κλπ, δεν κατορθώσαμε ακόμη όλοι μαζί να συντονιστούμε, να πορευτούμε για να φτάσει και η δική μας φωνή πολύ μακρυά. Ελπίζουμε το νέο κίνημα “ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ” δεν θα αργήσει και τότε δεν θα μείνει ...“μπάρα” για “μπάρα”.

Ο αεροδιάδρομος του Λούρου

Τώρα που ο νέος Δήμαρχος Πρέβεζας αποχωρίστηκε την παλιά του έδρα και μπορεί να βλέπει με πιο καθαρή ματιά τα πράγματα, ας φροντίσει να ξηλώσει τη δεύτερη συστοιχία φωτιστικών σωμάτων κατά μήκος του αεροδιάδρομου του Λούρου, μια που το θέαμα και άσχημο είναι και κοστίζει στους φορολογούμενους αρκετά. Υπάρχουν άλλωστε αρκετοί σκοτεινοί δρόμοι που έχουν ανάγκη από φως!

Καμμένη γη το ιστορικό κέντρο

Συνθήκες καμένης γης το ιστορικό κέντρο που παρέλαβε ο νέος δήμαρχος αφού τα αυτοκίνητα και οι μηχανές έχουν κάνει σουρωτήρι τους πεζοδρόμους του, οι δε πλάκες τρίζουν σαν “στοιχειωμένα κόκαλα ” από τα καθημερινά φορτία που δεν αντέχουν!
Οι δικαστικοί απολαμβάνουν το παράνομο (με άδεια όμως) parking τους, αφού κανείς δεν μπορεί να τους δικάσει, προκαλώντας τους νοματαγείς πολίτες και συμπλέοντες με τους καταξιωμένους επιχειρηματίες που στη πόρτα του δημαρχείου, παρκάρουν προκλητικά τις λιμουζίνες τους.

Οι αντάρτες του Μπετόν Αρμέ.
Ξεσηκώθηκαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο) για το νομοσχέδιο της Μπιρμπίλη που στις προστατευόμενες περιοχές “ΝΑΤURΑ”, βάζει επιτέλους περιορισμούς για την προστασία της μάνας γης από την απληστία, αυξάνοντας την αρτιότητα και οικοδομισιμότητα των αγροτεμαχίων από 4 στα 10 στρέματα (αντί της ολικής απαγόρευσης). Παρότι, μπρός στην ενδεχόμενη καταψήφιση, η Υπουργός Περιβάλλοντος αποδέχθηκε να ισχύουν για υπάρχοντα αγροτεμάχια 4 στρεμάτων οι σημερινές ρυθμίσεις, οι βουλευτές του “πελατειακού σοσιαλισμού” εμμένουν και τα θέλουν όλα (για το μνημόνιο και τα εργασιακά την κάναν “γαργάρα”). Προφανώς πλήν των οικοπεδοφάγων φίλων και οπαδών τους, θα κατέχουν και αυτοί αρκετά αγροτεμάχια. Παπαγαλάκια και “Χατζηνικολάοι” παρότι συμφωνούν με την Υπουργό, θεωρούν ακατάλληλη τη στιγμή λόγω της κρίσης και προτείνουν αναβολή επ αόριστον μέχρι να μη μείνει τίποτα όρθιο. Όπως το 1981 οι αντάρτες του μπετόν έφαγαν τον Τρίτση έτσι τώρα θα κοιτάξουν να φάνε τη Μπιρμπίλη. Και μετά θα φταίνε οι “άλλοι” για την καταστροφή της πανέμορφης χώρας μας. Να πεις ότι οι ίδιοι εμπλούτιζαν τη βιοποικιλότητα και κινδύνευε το είδος τους με εξαφάνιση, το πράγμα θάχε ενδιαφέρον. Τώρα όμως, πως να μην λυπάσαι με αυτό το θέατρο σκιών !

Η Δημοτική Αστυνομία περνάει κρίση

Επεισόδιο πληροφορηθήκαμε ότι προέκυψε στη Λεωφόρο Ειρήνης τη περασμένη βδομάδα, όταν σε διπλοπαρκάρισμα εξω από κομωτήριο, η δημοτική αστυνομία πήγε να κόψει πρόστιμο σε δικαστίνα γιατί δεν δεχόταν να απομακρύνει το αυτοκίνητό της. Το αστείο είναι ότι η ίδια αφού τους “τάψαλε” κανονικά, κάλεσε στη συνέχεια και την τροχαία, αναγκαζοντας τελικά τους δημοτικούς αστυνόμους να αποχωρήσουν(λάθος τους). Το ερώτημα είναι αφού πρόστιμα δεν βάζουν, στο ιστορικό κέντρο απαγορεύεται να μπούν για να μην γράφουν, που πρέπει να πάνε οι άνθρωποί για να ασκήσουν τα καθήκοντα για τα οποία πληρώνονται. Και συμπληρώνουν και εντεκάδα!
'Aντίος

ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ Μια ΤΑΙΝΙΑ της Λουκίας Ρικάκη

Ήρθε λοιπόν και στην Πρέβεζα η κυρία «που βγάζει κάμερα» στα παιδιά, όπως είπε ένας μαθητής στην ταινία της.

Η Λουκία Ρικάκη, ακούραστη μίλησε με τα παιδιά της Πρέβεζας και της Φιλιππιάδας από τις ομάδες κινηματογράφου, που έχουν δημιουργηθεί, μίλησε με τους θεατές της ταινίας της.

Αλλά κυρίως «μίλησε» με την ταινία της.

Δυο χρόνια έκανε να την ολοκληρώσει καθώς επιζητούσε από τα παιδιά του σχολείου της Φανερωμένης Κύπρου όχι απλά μια συνέντευξη, μια γνώμη. Αλλά μια κατάθεση ψυχής, μια εξομολόγηση ονείρου, που τα κατόρθωσε με κόπο, με επιμονή, με επικοινωνία, με αγάπη, με συναδέλφωση.

Φανταστείτε τόσα παιδιά με διαφορετικές θρησκείες, άλλη γλώσσα, ιδιαίτερη κουλτούρα να μιλούν στην κάμερα σαν να είναι ο φίλος τους, ο «κολλητός» τους, η μάνα τους.

Το πείραμα που γίνεται από το φιλόδοξο πρόγραμμα του κυπριακού Υπουργείου Παιδείας βρήκε τον καλύτερο συνήγορό του στην κάμερα της Ρικάκη. Που κινήθηκε ανεξάρτητα, μακριά από κυκλώματα, με μόνο όπλο την μεγάλη διάθεση για συμβολή στα οξυμένα και κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας.

Το σχόλιό της απλό και περιγραφικό, αλλά και καίριο και στοχευμένο, δεν καθοδήγησε, αλλά προβλημάτισε και άφησε το κοινό να βρει μόνο του τις λύσεις και τα συμπεράσματα, όπως και οι μικροί ήρωες της ταινίες της έβγαλαν τις μύχιες σκέψεις τους αβίαστα μπροστά στο φακό.

Ήταν μια ξεχωριστή ταινία

Ήταν μια ξεχωριστή προβολή

Ήταν μια βραδιά γεμάτη από παιδική ηλικία…

Ήταν μια βραδιά από όνειρα «που ήθελαν να πάρουν εκδίκηση»…

Εκ μέρους των διοργανωτών, ευχαριστούμε τους δύο Αντιδημάρχους κ. Φραγκούλη και κ. Κορωναίο, τον Περιφερειακό Σύμβουλο κ. Ζάκα, καθώς και τον Διευθυντή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Ηλιόπουλο, που τίμησαν με την παρουσία τους την προβολή .

Ευχαριστούμε τα παιδιά του Συνόλου Έντεχνης Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Πρέβεζας, που ζωγράφισαν με νότες την έναρξη της εκδήλωσης.

Ευχαριστούμε τον μαθητή Λουκά Λελόβα, που με την παρουσία του και το μικρό οικολογικό διαμάντι του-την ταινία του- μας έδειξε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα…

Ευχαριστούμε όλους όσους παρακολούθησαν την εκδήλωση.

Ευχαριστούμε και τους χορηγούς μας Ξενοδοχείο Διώνη και ΚΤΕΛ Πρέβεζας.

Λουκία σ’ ευχαριστούμε



Δημήτρης Παπαδήμος

Οι αντάρτες του τσιμέντου, του Σ. Κούλογλου

Επιτέλους, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επαναστάτησαν. Οχι, δεν πρόκειται για τον νόμο επικύρωσης του μνημονίου, που έκοψε τους μισθούς και στέρησε το δώρο από συνταξιούχους των 600 ευρώ. Αυτό οι «αντάρτες» τον ψήφισαν, με την εξαίρεση των τριών βουλευτών που έθεσαν εαυτόν εκτός κόμματος. Ούτε αφορά το άλλο νομοσχέδιο για τις σχέσεις εργασίας, το οποίο κουτσούρεψε εργατικές κατακτήσεις ενός αιώνα. Και αυτό το υπερψήφισαν οι αντάρτες της συμφοράς, όπως και το νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί τα τρένα, τις δημόσιες συγκοινωνίες και ό,τι άλλο θέλει η τρόικα. Και τη μάνα τους να τους ζητούσαν να ιδιωτικοποιηθεί, θα το ψήφιζαν για το καλό του κόμματος και για να μην πέσει η κυβέρνηση, πάντα βέβαια με κρύα καρδιά.

Αυτό που αρκετοί δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν με τίποτα είναι το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τη βιοποικιλότητα, του οποίου μια βασική διάταξη αναφέρει ότι στις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «Νatura» καθορίζεται σε 10 στρέμματα το εμβαδόν των οικοπέδων εντός των οποίων θα επιτρέπεται στο εξής η οικοδομική ή άλλη δραστηριότητα. A, όλα κι όλα: η τσιμεντοποίηση της Ελλάδας είναι θέμα αρχής και πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο πήχης των 10 στρεμμάτων μπαίνει μόνο για τις περιοχές που περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών (Natura). Κανονικά θα έπρεπε να καταργηθεί εντελώς η ελληνική ευρεσιτεχνία της εκτός σχεδίου δόμησης σε όλη την επικράτεια και αυτοί τα στυλώνουν για τα 10 στρέμματα στις περιοχές Natura, για μια χούφτα ψήφους παραπάνω. Αν το νομοσχέδιο ανέβαζε τον πήχη και στις κανονικές περιοχές, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα είχε ξεκινήσει η πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση του 21ου αιώνα. Με μπροστάρηδες τους εργολάβους και τους κουμπάρους της πολεοδομίας.

Η συζήτηση που ξεκίνησε με αφορμή την κατάθεση του νομοσχεδίου είναι ο καθρέφτης όλοκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Η εισηγητής της Ν.Δ.αρχικά δήλωσε ότι ψηφίζει το νομοσχέδιο, αλλά αργότερα διευκρίνισε στους δημοσιογράφους ότι… θα το καταψηφίσει επειδή διαφωνεί με τη ρύθμιση για τα 10 στρέμματα. Απο κοντά και το ΛΑΟΣ, όσο για την δόλια αριστερά και διηγώντας τα να κλαις. Η εισηγήτρια ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε το νομοσχέδιο γιατί νομίζετε; «διότι, παρά τις καλές στιγμές του κειμένου,εξήγησε, πρακτικά είναι ανεφάρμοστο». Προφανώς η βουλευτής δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την παραλυσία που προκαλεί η αμηχανία και γι αυτό δεν μπήκε στο κόπο να κάνει κάποιες προτάσεις για να γίνει εφαρμόσιμο. Πάει το σύνθημα το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη. Τώρα έχουμε τα πολιτικά κέρδη πάνω από το περιβάλλον.

Οπως κάνει σε κάθε θέμα, από την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών μέχρι το περιβάλλον, το ΚΚΕ υιοθέτησε τη πιο συντηρητική θέση στο όνομα, φυσικά, του λαού. Ετσι η δική του εισηγήτρια τάχθηκε κατά της προστασίας των περιοχών Natura, διότι έτσι «πέφτει κατακόρυφα η τιμή των μικρών ιδιοκτησιών. Έτσι το μεγάλο κεφάλαιο εξασφαλίζει φτηνή γη». Από κόμμα της εργατικής τάκης, σε κόμμα των κτημοτομεσιτών.

Μπροστά στο αραγές μέτωπο των κάθε λογής οικοπεδοφάγων, η αρμόδια κυρία Μπιρμπίλη αναγκάστηκε να υποχωρήσει σε μια τις αρχικές της ρυθμίσεις, με αποτέλεσμα η νέα πρόταση να προβλέπει διατήρηση του δικαιώματος όσων κατέχουν σήμερα 4 στρέμματα να οικοδομήσουν, αλλά από την ψήφιση του νόμου και μετά το δικαίωμα θα το έχουν μόνον όσοι κατέχουν οικόπεδα έκτασης 10 στρεμμάτων. Το σημαντικό όμως είναι ότι επέμεινε στην πιο βασική διάταξη: ακόμη και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου δεν θα ισχύει το δικαίωμα κατάτμησης για οικόπεδα πολλαπλάσια των 4 στρεμμάτων, που θα γέμιζε και την υπόλοιπη επαρχία με αυθαίρετα και μεζονέτες.

Η συμβιβαστική πρόταση δεν έγινε δεκτή από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και το θέμα παραπέμπεται κατά πάσα πιθανότητα στο πρωθυπουργό που καλείται να αποδείξει ότι τα περί πράσινης ανάπτυξης δεν είναι πράσινα άλογα. Το ενδιαφέρον με το κυβερνών κόμμα είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, θέτοντας τα ίδια διλήμματα..Αν το 1981, που ήρθε το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά στην εξουσία, είχαν εφαρμοστεί παρόμοιες διατάξεις, αν οι αντάρτες του τσιμέντου εκείνης της εποχής είχαν αφήσει τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση να κάνει τη δουλειά του, αν δεν είχε επικρατήσει το «Τσοβόλα δώσ' τα όλα» και ο λαϊκισμός, σήμερα, αντί για την κατεστραμμένη Αθήνα και την ασυνάρτητη επαρχία, θα είχαμε όχι μόνο μια πιο όμορφη αλλά και μια καλύτερη, ευημερούσα ίσως, Ελλάδα.

Το νομοσχέδιο της κυρίας Μπιρμπίλη είναι η τελευταία ευκαιρία. Αν ο εκβιασμός των θαρραλέων στo μάζεμα ψήφων και δειλών στο μέλλον της χώρας περάσει, σε 30 χρόνια από σήμερα δεν θα έχει απομείνει τίποτα.

Αξιοποιώντας την 7η Τέχνη για την αφύπνιση του Είναι!

Απ’ τα λόγια... στα έργα! Cine… ΒΙΟΖΩ
Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών «ΒΙΟΖΩ», email@biozo.org, Τηλ/Φαξ: 210-522 23 23, 697-9734591
Μπροστά στα διαρκώς αυξανόμενα οικονομικά, περιβαλλοντικά και διατροφικά προβλήματα, με τα οποία έρχονται αντιμέτωπες οι κοινωνίες της σύγχρονης εποχής, αποφασίσαμε να περάσουμε απ’ τα λόγια στα... έργα. Με κάθε έννοια! Για να αντιμετωπίσουμε, λοιπόν, τον κυνισμό γεμίσαμε την φαρέτρα μας... με 7η Τέχνη! Εφοδιάσαμε την ταινιοθήκη μας με έργα – καταγγελίες, γι’ αυτό το σκληρό διεθνές παζάρι, όπου τα συμφέροντα και η βιοτεχνολογία ξεπουλούν τη φύση και τα δώρα της, και καλούμε τους καταναλωτές σε βραδείες κινηματογράφου... στο Cine… ΒΙΟΖΩ. Ας ανοίξουμε αυλαία στον υγιή ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ. Όχι με γκρίνια… όχι με στείρα αντίδραση… όχι με παθητικότητα… όχι με τάσεις εκτόνωσης δίχως συνέχεια... Ας σηκωθούμε από τους «μαλακούς» καναπέδες μας κι ας απουσιάσουμε έστω για λίγο από τηλεόραση ή τις αίθουσες προβολής των χολιγουντιανών κατασκευασμάτων με την γνώριμη πλοκή, την «αμερικανιά», την θρησκόληπτη ηθική και το μεταλλαγμένο ποπ κορν. Ας δώσουμε το παρόν στο cine… ΒΙΟΖΩ για να δούμε κατάματα την άλλη πλευρά του φεγγαριού.

Ας κλείσουμε τα προγράμματα που μας θέλουν κοιμισμένους είτε με αλεύρια και λάδια στα χέρια κι ας χειροκροτήσουμε τα έργα ανθρώπων του εναλλακτικού κινηματογράφου που δεν ακινητοποιήθηκαν από τα «δόκανα» των ακριβών συμβολαίων. Που δεν έκλεισαν τα αυτιά και τα μάτια τους στο έγκλημα σε βάρος της φύσης, που αναζήτησαν την αλήθεια και έκριναν ότι αξίζει να μας την πουν έστω κι χρειάστηκε να δουλέψουν για μια μη εμπορική ταινία.

Στα προσεχώς λοιπόν την επόμενη Τρίτη στις 8 μ.μ. «Ένα χελιδόνι έφερε την Άνοιξη» με θέληση, ανθρωπιά και γλυκύτητα... χωρίς ίχνος πεσιμισμού.

Παράλληλα θα διατεθούν βιολογικά σνακ και ποτά για χαλάρωση, ενώ μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των θεατών – καταναλωτών.

Σας περιμένουμε.

«Ένα Χελιδόνι Έφερε Την Άνοιξη»

UNE HIRONDELLE A FAIT LE PRINTEMPS (2001)

Σκηνοθεσία: Christian Carion

Σενάριο: Christian Carion, Eric Assous

Φωτογραφία: Antoine Heberte

Μουσική: Philippe Rombi

Ερμηνείες: Michel Serrault, Mathilde Seigner, Jean-Paul Roussillon

Παραγωγή: Nord-Ouest Production

Βραβεία - Συμμετοχές: Βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Tubingen 2001. Βραβείο στο Φεστιβάλ Autrans 2001.

Διάρκεια: 103

Έγχρωμη

Ταινία που επικεντρώνεται στις σχέσεις ανάμεσα σε μια νεαρή Παριζιάνα και ένα ηλικιωμένο αγρότη και διαδραματίζεται σ' ένα σαγηνευτικό τόπο...

Η ηρωίδα της ταινίας είναι η 30χρονη Σαντρίν που ζει στο Παρίσι, εργάζεται σε εταιρεία υπολογιστών κι έχει ένα σταθερό δεσμό. Ωστόσο, καθώς βρίσκεται σε προσωπικό αδιέξοδο, αποφασίζει να παρακολουθήσει μαθήματα αγροτικής καλλιέργειας και να γίνει αγρότισσα. Μια απόφαση που έρχεται σε ευθεία με το κυρίαρχο αστυφιλικό πνεύμα της εποχής. Αγοράζει μια απομονωμένη φάρμα στα βουνά του Βερκόρ, η οποία ανήκει στον Αντριέν, ένα μοναχικό χήρο αγρότη, ο οποίος βλέπει με ειρωνεία τα πανεπιστημιακά διπλώματα.

Η Σαντρίν θα φέρει ένα καινούριο πνεύμα στο αγρόκτημα, όμως γρήγορα θα αντιμετωπίσει τις πρώτες δυσκολίες. Είναι υποχρεωμένη να συμβιώσει για ένα διάστημα με αυτόν τον δύστροπο γέρο, ο οποίος αρνείται επιδεικτικά να τη βοηθήσει. Όμως ο βαρύς χειμώνας θα αλλάξει τις μεταξύ τους σχέσεις καθώς αυτά τα δύο πρόσωπα θα αρχίσουν να προσεγγίζουν ο ένας τον άλλο.

Γιος αγρότη, ο σκηνοθέτης Christian Carion με την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους γνώρισε απρόσμενη επιτυχία και δημιούργησε ένα φαινόμενο: 2.500.000 θεατές στη Γαλλία, συνιστούν την πιο απρόσμενη έκπληξη στο γαλλικό box office, δεδομένου και του μάλλον αντι-εμπορικού χαρακτήρα της ταινίας.

Όμως οι λόγοι για την επιτυχία της ταινίας θα πρέπει να αναζητηθούν στον πυρήνα της δραματικής πλοκής. Η σκηνοθεσία εμμένει στις σχέσεις των δύο πρωταγωνιστών: σχέσεις που οδηγούνται απο την αρχική εχθρότητα, στις συγκρούσεις και τελικά στην βαθιά κατανόηση. Η προσέγγιση στα δύο πρόσωπα είναι γεμάτη λεπτότητα, ευαισθησία και χιούμορ. Ουσιαστικά είναι μια ταινία για το χάσμα των γενεών και πως αυτό μπορεί να γεφυρωθεί: εξάλλου είναι χαρακτηριστικό το μότο της αφίσας: "Γι' αυτήν όλα, επιτέλους, ξεκινούσαν. Γι' αυτόν όλα, ίσως, ξεκινούσαν ξανά". Ένας κρυφός πρωταγωνιστής της ταινίας είναι το ίδιο το τοπίο και ο χώρος. άλλοτε εχθρικός (όπως τον χειμώνα) και άλλοτε μαγευτικός (όπως την άνοιξη και το καλοκαίρι) μοιάζει να υπογραμμίζει τις διακυμάνσεις στις σχέσεις ανάμεσα στα δύο κεντρικά πρόσωπα.

Παρέμβαση επιθεωρητών Περιβάλλοντος για τα διόδια σε Αφίδνες, Καπανδρίτι, Μαλακάσα

Θέμα νομιμότητας θέτουν εμμέσως οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος για την κατασκευή των σταθμών διοδίων στις Αφίδνες, στο Καπανδρίτι και στη Μαλακάσα, δικαιώνοντας τις Επιτροπές Αγώνα Κατοίκων, Πολιτών και Εργαζόμενων Ενάντια στα Διόδια.

Συγκεκριμένα, οι επιθεωρητές ζητούν από την κοινοπραξία που κατασκευάζει τον αυτοκινητόδρομο Μεταμόρφωση Αττικής – Σκάρφεια Φθιώτιδας, δεκατέσσερις μελέτες και εγκρίσεις, και κατ’ επέκταση θεσμική τεκμηρίωση, σύμφωνα με την οποία οι διατάξεις του νόμου 3555/2007, που κυρώνει τη σύμβαση των έργων, κατισχύουν των άρθρων του προεδρικού διατάγματος 1979, τα οποία διέπουν τη δόμηση σε εκτός σχεδίου περιοχές.

Για την κατασκευή των συγκεκριμένων σταθμών διοδίων, η Πολεοδομία Καπανδριτίου έχει ήδη επιβάλει ιδιαίτερα τσουχτερά πρόστιμα. Από την πλευρά της πάντως, η κοινοπραξία έχει καταθέσει ένσταση στην απόφαση, υποστηρίζοντας ότι με βάση τη σύμβαση δεν απαιτείται η έκδοση οικοδομικής άδειας, ενώ τονίζει ότι δεν κατασκεύασε νέους σταθμούς αλλά ανακαίνισε υπάρχουσες εγκαταστάσεις.

Όπως αναφέρει η «Ελευθεροτυπία», το έγγραφο που έχει στη διάθεσή της με ημερομηνία 20.10.2010, εκδόθηκε ύστερα από σύσκεψη στην οποία μετείχαν οι αρμόδιοι του υπουργείου Υποδομών που ασκούν την επίβλεψη των έργων, καθώς και εκπρόσωποι της κοινοπραξίας. Η σύσκεψη έγινε ύστερα από παρεμβάσεις δημοτικών αρχών και πολιτών της βορειο-ανατολικής Αττικής προς τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές, τους επιθεωρητές περιβάλλοντος και δημόσιας διοίκηση, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων ενάντια στην επιβολή διοδίων μέσα σε κατοικημένη περιοχή και για καθημερινές μετακινήσεις.

Οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος επιπλέον ζητούν:
- τις ενέργειες που έχουν γίνει για τον καθορισμό των θέσεων των σταθμών μέτρησης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης
- το σχέδιο επέμβασης για την αντιμετώπιση ρύπανσης από ατύχημα
- τις εγκεκριμένες φυτοτεχνικές μελέτες για τα έργα πρασίνου στον αυτοκινητόδρομο
- τη μελέτη για τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος στους χώρους εξυπηρέτησης των οδηγών και της διενέργειας τεχνικών ελέγχων.

Στις 22 Οκτωβρίου, οι δήμαρχοι Άνοιξης και Αγίου Στεφάνου, οι πρόεδροι των κοινοτήτων Κρυνερίου, Μαλακάσας και Πολυδενδρίου, καθώς και άλλοι πέντε νομαρχιακοί και κοινοτικοί σύμβουλοι, κατέθεσαν στο γραφείο του υπουργού Δημήτρη Ρέππα έγγραφο, που κοινοποιείται στις εισαγγελικές και εποπτικές αρχές, με το οποίο επισημαίνουν ότι η κοινοπραξία δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, που με βάση τη σύμβαση είναι απαραίτητος όρος για να λάβει την προβλεπόμενη κρατική ενίσχυση. Οι παραβιάσεις αυτές συνεπάγονται και ποινικές ρήτρες για κάθε ημέρα καθυστέρησης, που ήδη ξεπερνούν τα 37 εκατ. ευρώ.

Σημειώνεται επίσης, ότι το συντονιστικό ενάντια στα διόδια, προειδοποιεί ότι θα ξεκινήσει αντίστοιχο κίνημα και στα δρομολόγια των τρένων, αντιδρώντας στην αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων, στο πλαίσιο του νέου νόμου για τον ΟΣΕ.

Κάρλα: η ολική επαναφορά μιας λίμνης

Του Απόστολου Ζώη, Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σημαντικότατες είναι οι αλλαγές που υπέστη τόσο η λίμνη Κάρλα όσο και οι πολύπαθοι κάτοικοι της περιοχής της. Ο κάρλιος πολιτισμός, που ήκμασε στα νερά της, χάθηκε το 1962 και οι πρώην ψαράδες προσπαθούν σαράντα χρόνια τώρα να επιβιώσουν ως αγρότες και κτηνοτρόφοι. Το 2000, άρχισαν τα έργα επαναπλημμυρισμού της λίμνης, στα όρια του Ν. Μαγνησίας.

Ενδιαφέρον προκαλούν τα στοιχεία, που αναφέρονται από το σχηματισμό της έως την αποξήρανσή της, του Kέντρου για τη μελέτη και προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς στη Λίμνη Βοιβηίδα - Κάρλα (ΚΕΜΕΒΟ) -Μουσείο Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας. Για αιώνες αναπτύχθηκε στα νερά της ένας λιμναίος πολιτισμός, ιδιόμορφος. Οι άνδρες των παρακάρλιων χωριών για 9 μήνες έμεναν σε καλύβες από λούρα και ραγάζια μέσα στη λίμνη. Ψάρευαν με δίχτυα ή κατίκια και πουλούσαν την ψαριά τους στους εμπόρους, ενώ πλήρωναν 25% επί των αλιευμάτων φόρο στο Δημόσιο, αποτελώντας έτσι ένα σημαντικό έσοδο για το κράτος.

Από το Πάσχα έως το Δεκαπενταύγουστο, το διάστημα της λεγόμενης απεργίας, έμειναν στα χωριά τους δίνοντας στη φύση τον απαιτούμενο χρόνο για ν' αναπτυχθεί ο γόνος και στους εαυτούς τους το περιθώριο να συντηρήσουν τα καράβια τους, τις λεγόμενες πλατσίδες, αλλά και να χαρούν τις οικογένειές τους. Τότε, ζωντάνευαν και τα χωριά της λίμνης, που τον υπόλοιπο χρόνο ήταν γυναικοκρατούμενα. Ο βάλτος ήταν σύντροφος στη δουλειά, αλλά και στη διασκέδαση, καθώς στα πανηγύρια και τις γιορτές, όπως της Ανθισμένης Αμυγδαλιάς, όλοι έκαναν μια βαρκάδα στη λίμνη.

Η Κάρλα του «χθες» υπήρξε σημαντικότατος υδροβιότοπος, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τα Βαλκάνια. Η ορνιθοπανίδα και η ιχθυοπανίδα της ήταν πολύ πλούσιες. Πάπιες, πελαργοί, τσικνιάδες, κορμοράνοι, πελεκάνοι, φοινικόπτερα, γριβάδια, πλατίτσες, μπίζια, κυπρίνοι, γωβιοί και χέλια ήταν ο «θησαυρός» της Βοιβηίδας που έθρεψε τον παρακάρλιο, και όχι μόνο, πληθυσμό.

Το 1962-2000, η Κάρλα είναι πεδιάδα. Με κρατική απόφαση, η λίμνη αποξηραίνεται. Με την αποστράγγιση των νερών της, το οικοσύστημα και το μικροκλίμα της περιοχής άλλαξαν. Τα ψάρια και τα πουλιά της χάθηκαν, η υπόγεια υδροφορία πέφτει. Ο βάλτος γίνεται κάμπος και οι ψαράδες αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, έχουμε το αίτημα των κατοίκων των παρακάρλιων περιοχών για αγροτική αποκατάσταση στις εκτάσεις που αποκαλύφθηκαν.
Έτσι, φτάνουμε στον επαναπλημμυρισμό της Κάρλας. Αυτή η περίοδος αρχίζει από το 2000 και συνεχίζει στο μέλλον, αφορώντας μόνο το Ν. Μαγνησίας. Έπειτα από κρατική παρέμβαση, επέρχεται και πάλι, για δεύτερη φορά, η ανατροπή της ζωής των Κάρλιων ανθρώπων.

Από το χώρο της πρώην λίμνης αποβάλλονται αγρότες και κτηνοτρόφοι. Οι κοινωνικοί πλέον αγώνες των ανθρώπων της Κάρλας, κατά την περίοδο αυτή, συνεχίζονται, ακολουθώντας τη δικαστική οδό, με κύριο αίτημα την κοινωνική αποκατάσταση. Τα έργα για τον επαναπλημμυρισμό μέρους της πρώην λίμνης βρίσκονται τα τελευταία χρόνια σε εξέλιξη.

Από το Φεβρουάριο του 2009, άρχισε να γεμίζει η λίμνη και πάλι με νερό, αλλά και με ψάρια, καθώς ο γόνος των ψαριών ζει έως και 100 χρόνια. Πουλιά έχουν έρθει στην περιοχή και φαίνεται έτσι η δύναμη της φύσης για αποκατάστασή της.
Απομένει, σύμφωνα με όσα δηλώνει ο πρόεδρος του Μουσείου Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας, Σωτήρης Γκανάτσιος, να γίνουν έγκαιρες και οργανωμένες ενέργειες για την ολοκλήρωση του έργου, οι οποίες όμως θα λύνουν και δεν θα αντιμετωπίζουν αποσπασματικά τα προβλήματα, που οπωσδήποτε αναφύονται με τη δημιουργία της λίμνης (έλλειψη βοσκοτόπων, ποιότητα νερού, αποκατάσταση ακτημόνων…).

Στόχος και ελπίδα είναι η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, στο πλαίσιο των αρχών της αειφορίας. Έτσι, με τις διαμορφωθείσες συνθήκες, τα χρόνια μετά την αποξήρανση προβάλλει το συλλογικό αίτημα για τη δημιουργία της Νεο-Βοιβηίδας, σημειώνει ο κ. Γκανάτσιος.

Παρ' όλα όσα, Aριστερά

Οι εκλογές πλησιάζουν και η Ελλάδα κατεβαίνει πλησίστια τον Αχέροντα! Πηγαίνει προς χρεωκοπία ξεπουλώντας την κρατική περιουσία, ληστεύοντας τα λαϊκά στρώματα και καταπατώντας το Σύνταγμα. Δάνεια επί δανείων. Και όταν θα "βγούμε" από την κρίση, θα έχουν πραγματοποιηθεί: Μια πρωτοφανής αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ του κεφαλαίου, εγχώριου και ξένου. Μια επιστροφή σε έναν μεταμοντέρνο εργασιακό Μεσαίωνα. Μια περαιτέρω διεύρυνση του φαύλου κύκλου του δημοσίου χρέους. Θα "βγούμε", σε συνθήκες που θα προετοιμάζουν την επόμενη, καταστροφικότερη κρίση.

Του Ευτύχη Μπιτσάκη από την εφημερίδα «Αυγή» 16/10/2010

Ήταν αναπόφευκτη αυτή η τυφλή πορεία, όπως ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός, ο οποίος έσπευσε να απεμπολήσει μέρος της εθνικής μας ανεξαρτησίας (δικά του λόγια), να υποβαθμίσει την Ελλάδα σε νομαρχία της Ε.Ε. και σε μπανανία των Κινέζων (κομμουνιστών!!) και των εμίρηδων του αραβικού κόσμου; Από πολλές πλευρές έχει δοθεί αρνητική απάντηση και έχουν γίνει συγκεκριμένες προτάσεις διεξόδου. Ενιαία πρόταση δεν έχει διατυπωθεί. Η καταστροφή ωστόσο είναι δεδομένη. Υπεύθυνοι: Τα δύο κόμματα εξουσίας, οι ηγεσίες τους και όσοι τους στηρίζουν από συμφέρον ή από τύφλωση.

Και η Aριστερά;

Η Aριστερά θα ήταν η μόνη δύναμη που θα μπορούσε να αντισταθεί αποτελεσματικά. Πρώτα, επεξεργαζόμενη μια ολοκληρωμένη πρόταση εξόδου από την κρίση, η οποία θα είχε τις λιγότερο καταστροφικές συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα. Ταυτόχρονα, πρωτοστατώντας στην οργάνωση της αντίστασης στην προδοτική πολιτική της κυβέρνησης. Προτάσεις έγιναν από την πλευρά της αριστεράς. Συνολική πρόταση, προϊόν διαλόγου, δεν έγινε. Και αντί για οργάνωση της καθολικής λαϊκής αντίστασης εναντίον του νέου καθεστώτος υποτέλειας, μοναχικές πορείες και ένας συνεχιζόμενος ενδοαριστερός εμφύλιος.

Σε τι θα μπορούσαν και σε τι θα έπρεπε να συμφωνήσουν αυτή τη στιγμή τα κόμματα και οι οργανώσεις της αριστεράς; Στην καταδίκη και στον αγώνα εναντίον του Μνημονίου. Στην επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους και στη στάση πληρωμών. Ωραία! Αλλά θα φύγουμε από το ευρώ; Θα φύγουμε από την Ε.Ε.; Θεμιτά και κεφαλαιώδη ερωτήματα, στα οποία δίδονται διαφορετικές απαντήσεις, χωρίς επιστημονικά επεξεργασμένη θεμελίωση και χωρίς την επεξεργασία μιας στρατηγικής ανασυγκρότησης του παραγωγικού ιστού της χώρας με απώτερο στόχο τον σοσιαλισμό.

Όμως οι διαφορές είναι λόγος για να μην υπάρξει κοινή δράση και να μην ανοιχτεί ένας δημόσιος διάλογος ανάμεσα στις διάφορες συνιστώσες της αριστεράς, ο οποίος ενδεχομένως θα κατέληγε σε μια κοινή, επιστημονικά θεμελιωμένη πρόταση διεξόδου; Όταν καίγεται το σπίτι σου δεν κάθεσαι να σκέφτεσαι πώς θα μπορούσες να το είχες χτίσει ώστε να μην καεί! Και ο εμφύλιος συνεχίζεται. Το σπίτι καίγεται και "ημείς άδωμεν"!

Δηλαδή: Οι "καθαροί" άτεγκτοι "επαναστάτες", δέσμιοι του πλέγματος σεκταρισμού - οπορτουνισμού, απαιτούν, προκειμένου να γίνει έστω μια κοινή πορεία, να λύσουμε προκαταβολικά το πρόβλημα της Ε.Ε., της δικτατορίας του προλεταριάτου, του ρόλου του Στάλιν (δικαιώνοντάς τον) και των προδοτών Μπρέζνιεφ και Γκορμπατσόφ κ.λπ. Σε όλα όχι, αλλά τη θεωρία κατέληξαν να την ταυτίζουν με τα επτά ή δώδεκα "απλά μαθήματα". Οι άλλοι; Αυτοί, δέσμιοι ακόμη της αόριστης και καταστροφικής ιδεολογίας του ευρωκομμουνισμού και του ασαφούς ευρωπαϊσμού, δεν ασχολούνται με θέματα "στρατηγικής". Δεν διδάχτηκαν από την κατάντια των πρωτεργατών, Ισπανών, Ιταλών και Γάλλων. Ο πάγιος τακτικισμός τούς οδήγησε πρόσφατα στη μεγαλοφυή ιδέα να διεμβολίσουν το ΠΑΣΟΚ με την ευκαιρία των δημοτικών εκλογών! (Δεν αναφέρομαι στους πολύ ανανεωτικούς, που άραξαν ήδη στις παρυφές του ΠΑΣΟΚ). Τέλος, η ριζοσπαστική αριστερά; Οι χιλιάδες παλαιοί και νέοι αγωνιστές που είναι πάντοτε παρόντες στους κοινωνικούς αγώνες; Η πολυδιασπαμένη ριζοσπαστική αριστερά δεν μπόρεσε, παρά τα όποια βήματα, να κατανοήσει ότι το μέλλον του ελληνικού και του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος δεν βρίσκεται στην επιστροφή στον Στάλιν, στον Τρότσκι και στον Μάο, αλλά στη δημιουργική - διαλεκτική υπέρβαση του παρελθόντος, που σημαίνει: Κριτική αποτίμηση, ανάκτηση του επιστημονικού κεκτημένου του μαρξισμού, δημιουργική ανάπτυξή του, ώστε να ανταποκρίνεται στις συνθήκες της εποχής μας, και ταυτόχρονα θεωρητική και πρακτική αξιοποίηση της πείρας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος - θετικής και αρνητικής.

Ο εικοστός αιώνας των μεγάλων επαναστάσεων, των πλανητικών αισιόδοξων προοπτικών, των μεγάλων καταρρεύσεων και της μεγάλης απογοήτευσης έληξε. Μπήκαμε στον 21ο αιώνα. Και προφανώς δεν πρόκειται απλώς για χρονολογία. Έχουν κατανοήσει οι "ηγεσίες" μας το μέγεθος της καταστροφής; Ο εικοστός αιώνας έληξε με την κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου. Οι ιδεολόγοι τού (επί του παρόντος) νικηφόρου καπιταλισμού, βιάστηκαν να μας βεβαιώσουν για το τέλος των ιδεολογιών, για το τέλος της Ιστορίας και για την αιώνια καπιταλιστική ειρήνη που θα μετέτρεπε τον άνθρωπο σε πειθήνιο παραγωγικό - καταναλωτικό δίποδο. Η Ιστορία τους διέψευσε! Σήμερα ζούμε την εποχή των νέων ιμπεριαλιστικών πολέμων, αλλά η παντοκρατορία των ΗΠΑ οδεύει προς μια τραγική Δύση. (Επί του παρόντος έχουν την υπεροχή των καταστροφικών μοντέρνων οπλοστασίων). Ήδη οδεύουμε προς ένα πολυπολικό κόσμο: ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Λατινική Αμερική κ.λπ. Ο κόσμος αυτός δεν θα είναι ένας κόσμος ειρηνικού ανταγωνισμού. Θα είναι ένας κόσμος συγκρουσιακός και η πιθανότητα αυτοκαταστροφής του ανθρώπινου είδους δεν είναι πλέον μηδενική. (Μεταξύ άλλων, ο καπιταλισμός λεηλάτησε τα φυσικά αποθέματα. Οι πόλεμοι για ενεργειακά αποθέματα, νερό, πρώτες ύλες, τρόφιμα, είναι δυνατόν να καταλήξουν σε πυρηνικό ολοκαύτωμα). Ελπίδα; Η αναγέννηση του εργατικού και του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος με στόχο μια παγκόσμια κομμουνιστική κοινωνία, η οποία δεν θα καταργήσει μόνο την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά ταυτόχρονα, λύνοντας τη βασική αντίθεση του καπιταλισμού, θα λύσει και την παράγωγη, αλλά δεσπόζουσα σήμερα: την αντίθεση ανθρώπου - φύσης, δημιουργώντας μια αξιοβίωτη κοινωνία θεμελιωμένη όχι μόνο στη βάση της κοινής κατοχής του κοινωνικού πλούτου, αλλά σε ένα σύνολο πνευματικών και ηθικών αξιών που θα σημαδεύουν το πέρασμα από τη βάρβαρη προϊστορία στην πραγματική ιστορία της ανθρωπότητας (Μαρξ).

Ουτοπία; Επί του παρόντος. Ουτοπία, αλλά και δυνατότητα που κυοφορείται στα σπλάχνα του σημερινού βάρβαρου κόσμου. Και η αριστερά; Οι πλανητικοί κίνδυνοι αλλά και οι νέες δυνατότητες καθορίζουν το ιλιγγιώδες μέγεθος των καθηκόντων της. Να ελπίσουμε; Ναι, αλλά συν Αθηνά και χείρα κίνει! Και η ελληνική αριστερά; Θα μπορέσει να υπερβεί τη σημερινή της μιζέρια; Το γιατί και το πώς θα το συζητήσουμε μετά τις εκλογές. Τώρα: Παρ' όλα όσα αρνητικά, ψήφο στην αριστερά! Ούτε αποχή, ούτε λευκό. Ο καθένας ας ψηφίσει όποιον θεωρεί περισσότερο συνεπή, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της επιλογής του.

Μετά τις εκλογές: Αν θέλουμε να μην μείνουμε νεκρά κατάλοιπα ενός ηρωικού και τραγικού παρελθόντος, τα οποία θα σαρώσει ενδεχομένως κάποιο κύμα ενός νέου κινήματος, ας σκεφτούμε: Οι διαφορές είναι αναπόφευκτες! Υπάρχει όμως μια αντικειμενική πραγματικότητα και μια αλήθεια που της αντιστοιχεί. Θα επιχειρήσουμε να την αναζητήσουμε μέσα από την κοινή δράση και τη θεωρητική συζήτηση; Επί του παρόντος, ας σταματήσει τουλάχιστον το αμοιβαίο "θάψιμο". Ας αντιπαρατεθούμε, σκληρά έστω, αλλά με όρους πολιτικής. Εδώ θα είμαστε και μετά τις εκλογές.