Συλλογή υπογραφών κατά των τουρκικών πυρηνικών από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Το πυρηνικό γιαταγάνι της Τουρκίας, απειλεί τους πληθυσμούς της Μεσογείου και των Βαλκανίων

Πληθαίνουν οι φωνές κατά των πυρηνικών εργοστασίων της Τουρκίας. Και όσο πιο σοφά είναι τα μυαλά που αντιδρούν στο κακό... τόσο πληθαίνουν οι ελπίδες μας για ένα καλύτερο κόσμο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το Πανεπιστήμιο Αιγαίου έλαβε την πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών, προκειμένου να σταματήσει η ανέγερση των δυο πυρηνικών εργοστασίων σε περιοχές της Τουρκίας (Ακούγιου - Σινώπη). Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος εξαρτάται τόσο από την συμμετοχή μας όσο και από τη διάδοση του παρόντος μηνύματος.

OXI στην Ανέγερση Πυρηνικών Εργοστασίων στο Ακούγιου και στη Σινώπη (Τουρκία)

Πρόσφατα η Τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε την απόφαση ανέγερσης δυο πυρηνικών εργοστασίων στην περιοχή του Ακούγιου (Μυρσίνη) και στη Σινώπη της Μαύρης Θάλασσας, απόφαση εξαιρετικά επικίνδυνη για την ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου, λαμβανομένων υπόψη τόσο της σεισμικότητας της περιοχής όσο και των πλούσιων πολιτισμικών χαρακτηριστικών της. Άλλωστε τρανή απόδειξη της επικινδυνότητας της χρήσης πυρηνικής ενέργειας αποτελεί το πρόσφατο ατύχημα του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα, στην Ιαπωνία.

Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου αφουγκραζόμενο τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες των κατοίκων της ευαίσθητης περιοχής, στην οποία έχει ιδρυθεί και λειτουργεί, έχει την πεποίθηση ότι η χρήση της πυρηνικής ενέργειας δεν έχει θέση στο πλαίσιο μιας ανάπτυξης με ήπια περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά, για τις κοινωνίες του Αιγαίου. Για το λόγο αυτό αναλαμβάνει την πρωτοβουλία συγκέντρωσης υπογραφών, ώστε να σταματήσει η ανέγερση των πυρηνικών εργοστασίων στο Ακούγιου και την Σινώπη, αποσκοπώντας στην ανάδειξη του κινδύνου μιας τέτοιας αναπτυξιακής επιλογής και στην ευαισθητοποίηση της ακαδημαϊκής κοινότητας και όλων των ενεργών πολιτών και φορέων στην Τουρκία, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

H Πρυτανική Αρχή Πανεπιστημίου Αιγαίου

Ευελπιστούμε στην υποστήριξή σας.

Καθηγητής Πάρις Τσάρτας

Πρύτανης

Το υπογράφουμε πατώντας εδώ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΦΙΛΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

[Δύο χρόνια μετά την πρώτη συμμετοχή μας στην ετήσια πανελλαδική ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ελληνικών πόλεων, τα προβλήματα –όπως και τα αιτήματα– παραμένουν ίδια, παρά τις υποσχέσεις. Αν και η διοίκηση της πόλης άλλαξε, οι συνειδήσεις και οι νοοτροπίες φαίνεται ότι δεν αλλάζουν.Γι’ αυτό επανερχόμαστε χωρίς καμιά παρέμβαση στο κείμενο–εκτός της αλλαγής τής ημερομηνίας– στην περσινή μας ανακοίνωση, αφού τόσο οι επισημάνσεις μας, όσο και οι προτάσεις μας παραμένουν απαράλλακτες:]


Ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας στις 8 Μαΐου 2011
αφιερωμένη στο ιστορικό κέντρο της πόλης

1. Ελάχιστα ή μάλλον τίποτε δεν έχει γίνει όσον αφορά στη βιώσιμη κινητικότητα και τη διευκόλυνση των πολιτών για την ασφαλή και ελεύθερη πρόσβασή τους σε λειτουργικούς και σημαντικούς προορισμούς τής πόλης, είτε είναι πεζοί, είτε ποδηλάτες.

2. Η ποιότητα των πεζοδρομίων δεν έχει βελτιωθεί καθόλου, με συνέπεια σε πάρα πολλά σημεία –πάνω από 1.000– η διέλευση, λόγω των πινακίδων, κάδων, δέντρων, στύλων φωτισμού κ.λπ., να είναι αδύνατη.

3. Οι προσβάσεις στα σχολικά συγκροτήματα είναι επισφαλείς, με συνέπεια η διακίνηση των μαθητών να γίνεται συνοδεία γονέων με αυτοκίνητα, που προκαλούν μποτιλιάρισμα, εκνευρισμό, καθυστέρηση στην εργασία, ρύπανση, κατανάλωση καυσίμων, σπατάλη.

4. Δεν προχώρησε η εφαρμογή τού κυκλοφοριακού για τους ποδηλατοδρόμους και τη σύνδεση της νέας πόλης με το κέντρο. Το τμήμα που έχει κατασκευαστεί στο παλιό ΚΤΕΛ συκοφαντεί τη φιλοσοφία των ποδηλατοδρόμων και ακυρώνει τη λειτουργία τους.

5. Στην καρδιά τής πόλης, δηλαδή στο ιστορικό της κέντρο και την παραλία, σε τραγικό βαθμό πλέον έχει μετατραπεί το δίκτυο πεζοδρόμων σε αυτοκινητόδρομους και πάρκινγκ αυτοκινήτων, υποβαθμίζοντας μέρα με τη μέρα ό,τι ενδιαφέρον αισθητικά και οικονομικά έχει να επιδείξει αυτή η πόλη.

6. Ευθύνη για τη λειτουργία τού ιστορικού κέντρου φέρει απόλυτα η Δημοτική Αστυνομία, η οποία αναιρεί το λόγο ύπαρξής της με την ανοχή που έχει επιδείξει στους κάθε είδους παραβάτες.

7. Οι υπεύθυνοι για την αστυνόμευση της παραλίας –το Λιμεναρχείο Πρέβεζας και η διοίκηση του Λιμενικού Ταμείου– έχουν αυθαίρετα ή άτυπα παραχωρήσει στα φορτηγά, στα καμπριολέ και, φυσικά, στις μοτοσικλέτες το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης, συνεισφέροντας με τον τρόπο τους στην καταστροφή τής δημόσιας περιουσίας, με τη φθορά και καθίζηση του πεζόδρομου της παραλίας, και φυσικά στη διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας και της νεολαίας με το μάθημα «αυτό που απαγορεύεται στους πολλούς, για κάποιους επιτρέπεται».

8. Την ίδια ευθύνη φέρει και ο Δήμος Πρέβεζας για τις λοιπές βλάβες των πεζοδρόμων, που κάθε χρόνο επισκευάζει με τα χρήματά μας, για να διευκολύνει τα φορτηγά, τα αυτοκίνητα και το …τραινάκι.

9. Το τραινάκι θεωρούμε ότι ήταν ο «Δούρειος Ίππος» της διάνοιξης των πεζόδρομων της αγοράς και της παραλίας στα αυτοκίνητα και αποτελεί μελανό σημείο για τη διοίκηση της πόλης, που αυτή πρώτη παραβίασε τους κανόνες.

10. Με τον ίδιο τρόπο παραβιάστηκε και ο πεζόδρομος - ποδηλατόδρομος στην τάφρο, πίσω από το γήπεδο, και τον διασχίζουν πλέον μηχανές και αυτοκίνητα.

11. Οι μπάρες είναι ένα πρώτο βήμα για τη λύση των παραπάνω προβλημάτων, η αισθητική τους όμως προβληματίζει και θα έπρεπε να είχαν σχεδιαστεί από ειδικούς. Απαιτείται ωράριο και φύλαξη όλο το 24ωρο.

12. Εκφράζουμε, τέλος, τη λύπη μας για την ανεξήγητη και σαφώς απαράδεκτη στάση τής διοίκησης των δικαστηρίων να ζητήσει την εγκατάσταση στον πεζόδρομο της παραλίας πινακίδων «πάρκινγκ δικαστικών λειτουργών», τη στιγμή μάλιστα που οι υπηρεσίες των δικαστηρίων βρίσκονται πιο κοντά από τον καθένα στο πάρκινγκ τής πόλης.

Ο σχεδιασμός τού ιστορικού κέντρου τής πόλης έγινε
για να τηρείται από όλους, χωρίς να υπάρχουν εξαιρέσεις.
Η χώρα μας από τις πολλές εξαιρέσεις έφτασε στο σημερινό αδιέξοδο.

Προτείνουμε:

Οριστική απαγόρευση διέλευσης των φορτηγών μέσα από το ιστορικό κέντρο τής πόλης και παροχή δυνατότητας φορτοεκφορτώσεων με χειροκίνητα ή ηλεκτροκίνητα μικρά τροχοφόρα, εντός προκαθορισμένων και περιορισμένων χρονικών ορίων.

• Επανέλεγχο και μείωση των αδειών εισόδου των κατοίκων στο ιστορικό κέντρο για περιπτώσεις μόνον ειδικών αναγκών, ασθενών ή ηλικιωμένων.

• Δράση τής Δημοτικής Αστυνομίας κυρίως στο ιστορικό κέντρο με 24ωρη αστυνόμευση, βεβαίωση όλων των παραβάσεων και είσπραξη όλων των προστίμων.

• Αυστηρή επιτήρηση με μπάρες στον πεζόδρομο της παραλίας, με αυστηρή απαγόρευση, ιδίως κατά τη νύχτα, και ειδική συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία για περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης.

• Απόδοση των ευθυνών με χρέωση των ζημιών στους υπεύθυνους για την καταστροφή των πεζοδρόμων στο ιστορικό κέντρο τής πόλης από τη διέλευση οχημάτων.

• Εφαρμογή προγράμματος ελεγχόμενης στάθμευσης σε κεντρικούς δρόμους τής πόλης.

• πέκταση των πεζοδρόμων τού ιστορικού κέντρου στην οδό 21ης Οκτωβρίου και την οδό Καρυωτάκη, ειδικά στο τελευταίο τμήμα της προς τη θάλασσα.

• Ένταξη και εφαρμογή προγράμματος βελτίωσης των πεζοδρομίων τής πόλης για τη λειτουργική πρόσβαση και διέλευση των πεζών.

• Εφαρμογή τής κυκλοφοριακής μελέτης τής πόλης για τους ποδηλατοδρόμους με σύνταξη ποιοτικών μελετών και ένταξη τους στο ΕΣΠΑ 2008-2013.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΛΟΓΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΗ,
ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ Σ’ ΟΠΟΙΟΝ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ, ΝΑ ΑΓΝΟΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Πρέβεζα, Μάιος 2010

Και αντιγραφή: Μάιος 2011

Κ.Φ.Π.Π.

ΣΕ ΠΟΣΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΖΩΕΣ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΤΙΜΩΝΤΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΚΕΡΔΗ

Η τραγωδία που πλήττει τις μέρες αυτές την Ιαπωνία, εκτός από τον τεράστιο αριθμό των θυμάτων, των αγνοουμένων , των αστέγων και τις ασύλληπτης έκτασης υλικές καταστροφές, ανέδειξε με τον πλέον ανατριχιαστικό τρόπο πως η πυρηνική απειλή είναι πάντοτε εφιαλτικά παρούσα, παρά τις συνεχείς προσπάθειες του πυρηνικού λόμπυ να πείσει την παγκόσμια κοινότητα για το αντίθετο.

Η κατάρρευση των εγκαταστάσεων στον πυρηνικό αντιδραστήρα Φουκουσίμα 1, βορειοανατολική του Τόκυο, τα σοβαρά προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί και στους άλλους αντιδραστήρες του ίδιου εργοστασίου, οι ολοένα και περισσότερο αυξανόμενες πιθανότητες τήξης πυρήνων, η διαρροή στη ατμόσφαιρα ραδιενεργών και τοξικών ουσιών, η προσπάθεια εκκένωσης της περιοχής σε ακτίνα είκοσι τουλάχιστον χιλιομέτρων (200 χιλιάδες κάτοικοι), η αγωνιώδης παρακολούθηση των αερίων μαζών ώστε να προβλεφθεί η κλίμακα της όποιας διασποράς των τοξικών αερίων και σε άλλες περιοχές του πλανήτη δίνουν καθαρά το στίγμα της πραγματικότητας:

Η πυρηνική ενέργεια δεν είναι ελέγξιμη, δεν είναι ποτέ ακίνδυνη, δεν είναι δυνατόν να αποτελεί ενεργειακή επιλογή για καμία χώρα του κόσμου!

Ας μη ξεχνάμε ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις της Ιαπωνίας αποτελούσαν , λόγω της τεχνολογικής τους αρτιότητας αλλά και τα πολλαπλά μέτρα ασφαλείας στη χώρα, το αγαπημένο παράδειγμα ασφαλούς, παραγωγικής και κοινωνικά επωφελούς επένδυσης για το πυρηνικό λόμπυ και τους πολιτικούς και επιστημονικούς του συνεργάτες, ενώ η ιαπωνική κυβέρνηση προωθεί τη διαπραγμάτευση συμβολαίων πολλών δις δολαρίων, ώστε ιαπωνικές εταιρίες να αναλάβουν την κατασκευή αντίστοιχων εργοστασίων σε Αμερική, Ευρώπη και Ασία (παρόμοιες συζητήσεις γίνονται και με κυβερνήσεις γειτονικών μας χωρών). Τα γεγονότα που ξεκίνησαν το περασμένο Σάββατο και βρίσκονται σε συνεχή εξέλιξη, αποκαλύπτουν πόσο απέχουν οι εκτιμήσεις αυτές από την πραγματικότητα.

Αυτή την ώρα λοιπόν, είναι – περισσότερο παρά ποτέ- αναγκαίο να αντιληφθούμε , να απαιτήσουμε και να αγωνιστούμε για την ματαίωση των σχεδίων εγκατάστασης νέων πυρηνικών εργοστασίων οπουδήποτε στον πλανήτη. Δεν είναι πια δυνατό να ανεχόμαστε την υπονόμευση όχι μόνο της ευημερίας και της υγείας αλλά και της ίδιας της ζωής των ανθρώπων από την προώθηση των ασύλληπτων για το μέσο πολίτη κερδών της πυρηνικής αγοράς και τις δαιδαλώδεις και σκοτεινές πολιτικές και οικονομικές της συμμαχίες.

Ακόμη περισσότερο όταν στη δική μας γειτονιά, αυτή των Βαλκανίων, της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου, με την ιδιαίτερη γεωπολιτική αστάθεια, τα αλλεπάλληλα κρούσματα πολεμικών αναφλέξεων, βίας, πολιτικής διαφθοράς και αδιαφάνειας αλλά και την αυξημένη σεισμική δραστηριότητα σχεδιάζεται η ανέγερση πληθώρας πυρηνικών εργοστασίων, με το σαθρό επιχείρημα τις ενεργειακής αυτάρκειας !

Απαιτούμε από την κυβέρνηση :

- να δηλώσει επισήμως, σαφώς και κατηγορηματικά ότι η χώρα μας δεν ενδιαφέρεται σε καμία περίπτωση για τέτοιου είδους ενεργειακές λύσεις και να πάρει όλες τις δυνατές πολιτικές και διπλωματικές πρωτοβουλίες ώστε να αποτρέψει την υλοποίηση παρόμοιων σχεδίων στην ευρύτερη περιοχή.

- να πάρει πολιτικές πρωτοβουλίες μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να σταματήσουν οι εγκαταστάσεις νέων πυρηνικών εργοστασίων στα κράτη- μέλη της και να σταματήσει η επιμήκυνση του χρόνου ζωής όσων ήδη λειτουργούν (κίνηση με στόχο τη μέγιστη δυνατή κερδοφορία την οποία έχει ήδη εξαγγείλει η γερμανική κυβέρνηση και αναμένεται να ακολουθήσει η γαλλική και βρετανική).

Αγωνιζόμαστε μαζί με το ελληνικό και το διεθνές αντιπυρηνικό κίνημα και καλούμε τους Έλληνες και ευρωπαίους πολίτες να ματαιώσουν τα σχέδια των εμπόρων του πυρηνικού ολέθρου.

ΜΙΚΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΡΕΒΕΖΑΝΙΚΑ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)

Ο χορός του Ζαλόγγου

Καταστράφηκαν διαβάζουμε τα οικονομικά αρχεία στους υπολογιστές του Δήμου Ζαλόγγου παραμονές Χριστουγέννων και λίγο πριν την παράδοση παραλαβή τους στη νέα δημοτική αρχή. Το timing δικαιολογημένα γεννά απορίες, με τα χρέη αρκετά μεγάλα και τη δημοκρατία μας αρκετά μικρή. Σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι οι δήμοι έχουν ανακηρυχθεί πρώτοι σε διαφθορά από όλους τους φορείς της χώρας, καλά θα κάνει η νέα δημοτική αρχή να προσέχει τι παραλαμβάνει. Αυτός ο χορός του Ζαλόγγου στη χώρα μας δεν λέει να σταματήσει. Ο Αλής, ο Κιουταχής και ο Δράμαλης φαίνεται ότι δεν έφυγαν ποτέ από το τόπο μας !

Πάμε Μόνοι

Aνοίξανε για λίγο οι μπάρες και στα διόδια του Ακτίου, όχι όμως από το “Κίνημα κατά των Διοδίων” αλλά από το “ΠΑΜΕ ΜΟΝΟΙ”. Δυστυχώς παρά τις διαχρονικές προσπάθειες κινήσεων πολιτών και φορέων για δωρεάν διέλευση της σήραγγας από τους κατοίκους των όμορων δήμων κλπ, δεν κατορθώσαμε ακόμη όλοι μαζί να συντονιστούμε, να πορευτούμε για να φτάσει και η δική μας φωνή πολύ μακρυά. Ελπίζουμε το νέο κίνημα “ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ” δεν θα αργήσει και τότε δεν θα μείνει ...“μπάρα” για “μπάρα”.

Ο αεροδιάδρομος του Λούρου

Τώρα που ο νέος Δήμαρχος Πρέβεζας αποχωρίστηκε την παλιά του έδρα και μπορεί να βλέπει με πιο καθαρή ματιά τα πράγματα, ας φροντίσει να ξηλώσει τη δεύτερη συστοιχία φωτιστικών σωμάτων κατά μήκος του αεροδιάδρομου του Λούρου, μια που το θέαμα και άσχημο είναι και κοστίζει στους φορολογούμενους αρκετά. Υπάρχουν άλλωστε αρκετοί σκοτεινοί δρόμοι που έχουν ανάγκη από φως!

Καμμένη γη το ιστορικό κέντρο

Συνθήκες καμένης γης το ιστορικό κέντρο που παρέλαβε ο νέος δήμαρχος αφού τα αυτοκίνητα και οι μηχανές έχουν κάνει σουρωτήρι τους πεζοδρόμους του, οι δε πλάκες τρίζουν σαν “στοιχειωμένα κόκαλα ” από τα καθημερινά φορτία που δεν αντέχουν!
Οι δικαστικοί απολαμβάνουν το παράνομο (με άδεια όμως) parking τους, αφού κανείς δεν μπορεί να τους δικάσει, προκαλώντας τους νοματαγείς πολίτες και συμπλέοντες με τους καταξιωμένους επιχειρηματίες που στη πόρτα του δημαρχείου, παρκάρουν προκλητικά τις λιμουζίνες τους.

Οι αντάρτες του Μπετόν Αρμέ.
Ξεσηκώθηκαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο) για το νομοσχέδιο της Μπιρμπίλη που στις προστατευόμενες περιοχές “ΝΑΤURΑ”, βάζει επιτέλους περιορισμούς για την προστασία της μάνας γης από την απληστία, αυξάνοντας την αρτιότητα και οικοδομισιμότητα των αγροτεμαχίων από 4 στα 10 στρέματα (αντί της ολικής απαγόρευσης). Παρότι, μπρός στην ενδεχόμενη καταψήφιση, η Υπουργός Περιβάλλοντος αποδέχθηκε να ισχύουν για υπάρχοντα αγροτεμάχια 4 στρεμάτων οι σημερινές ρυθμίσεις, οι βουλευτές του “πελατειακού σοσιαλισμού” εμμένουν και τα θέλουν όλα (για το μνημόνιο και τα εργασιακά την κάναν “γαργάρα”). Προφανώς πλήν των οικοπεδοφάγων φίλων και οπαδών τους, θα κατέχουν και αυτοί αρκετά αγροτεμάχια. Παπαγαλάκια και “Χατζηνικολάοι” παρότι συμφωνούν με την Υπουργό, θεωρούν ακατάλληλη τη στιγμή λόγω της κρίσης και προτείνουν αναβολή επ αόριστον μέχρι να μη μείνει τίποτα όρθιο. Όπως το 1981 οι αντάρτες του μπετόν έφαγαν τον Τρίτση έτσι τώρα θα κοιτάξουν να φάνε τη Μπιρμπίλη. Και μετά θα φταίνε οι “άλλοι” για την καταστροφή της πανέμορφης χώρας μας. Να πεις ότι οι ίδιοι εμπλούτιζαν τη βιοποικιλότητα και κινδύνευε το είδος τους με εξαφάνιση, το πράγμα θάχε ενδιαφέρον. Τώρα όμως, πως να μην λυπάσαι με αυτό το θέατρο σκιών !

Η Δημοτική Αστυνομία περνάει κρίση

Επεισόδιο πληροφορηθήκαμε ότι προέκυψε στη Λεωφόρο Ειρήνης τη περασμένη βδομάδα, όταν σε διπλοπαρκάρισμα εξω από κομωτήριο, η δημοτική αστυνομία πήγε να κόψει πρόστιμο σε δικαστίνα γιατί δεν δεχόταν να απομακρύνει το αυτοκίνητό της. Το αστείο είναι ότι η ίδια αφού τους “τάψαλε” κανονικά, κάλεσε στη συνέχεια και την τροχαία, αναγκαζοντας τελικά τους δημοτικούς αστυνόμους να αποχωρήσουν(λάθος τους). Το ερώτημα είναι αφού πρόστιμα δεν βάζουν, στο ιστορικό κέντρο απαγορεύεται να μπούν για να μην γράφουν, που πρέπει να πάνε οι άνθρωποί για να ασκήσουν τα καθήκοντα για τα οποία πληρώνονται. Και συμπληρώνουν και εντεκάδα!
'Aντίος

ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ Μια ΤΑΙΝΙΑ της Λουκίας Ρικάκη

Ήρθε λοιπόν και στην Πρέβεζα η κυρία «που βγάζει κάμερα» στα παιδιά, όπως είπε ένας μαθητής στην ταινία της.

Η Λουκία Ρικάκη, ακούραστη μίλησε με τα παιδιά της Πρέβεζας και της Φιλιππιάδας από τις ομάδες κινηματογράφου, που έχουν δημιουργηθεί, μίλησε με τους θεατές της ταινίας της.

Αλλά κυρίως «μίλησε» με την ταινία της.

Δυο χρόνια έκανε να την ολοκληρώσει καθώς επιζητούσε από τα παιδιά του σχολείου της Φανερωμένης Κύπρου όχι απλά μια συνέντευξη, μια γνώμη. Αλλά μια κατάθεση ψυχής, μια εξομολόγηση ονείρου, που τα κατόρθωσε με κόπο, με επιμονή, με επικοινωνία, με αγάπη, με συναδέλφωση.

Φανταστείτε τόσα παιδιά με διαφορετικές θρησκείες, άλλη γλώσσα, ιδιαίτερη κουλτούρα να μιλούν στην κάμερα σαν να είναι ο φίλος τους, ο «κολλητός» τους, η μάνα τους.

Το πείραμα που γίνεται από το φιλόδοξο πρόγραμμα του κυπριακού Υπουργείου Παιδείας βρήκε τον καλύτερο συνήγορό του στην κάμερα της Ρικάκη. Που κινήθηκε ανεξάρτητα, μακριά από κυκλώματα, με μόνο όπλο την μεγάλη διάθεση για συμβολή στα οξυμένα και κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας.

Το σχόλιό της απλό και περιγραφικό, αλλά και καίριο και στοχευμένο, δεν καθοδήγησε, αλλά προβλημάτισε και άφησε το κοινό να βρει μόνο του τις λύσεις και τα συμπεράσματα, όπως και οι μικροί ήρωες της ταινίες της έβγαλαν τις μύχιες σκέψεις τους αβίαστα μπροστά στο φακό.

Ήταν μια ξεχωριστή ταινία

Ήταν μια ξεχωριστή προβολή

Ήταν μια βραδιά γεμάτη από παιδική ηλικία…

Ήταν μια βραδιά από όνειρα «που ήθελαν να πάρουν εκδίκηση»…

Εκ μέρους των διοργανωτών, ευχαριστούμε τους δύο Αντιδημάρχους κ. Φραγκούλη και κ. Κορωναίο, τον Περιφερειακό Σύμβουλο κ. Ζάκα, καθώς και τον Διευθυντή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Ηλιόπουλο, που τίμησαν με την παρουσία τους την προβολή .

Ευχαριστούμε τα παιδιά του Συνόλου Έντεχνης Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Πρέβεζας, που ζωγράφισαν με νότες την έναρξη της εκδήλωσης.

Ευχαριστούμε τον μαθητή Λουκά Λελόβα, που με την παρουσία του και το μικρό οικολογικό διαμάντι του-την ταινία του- μας έδειξε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα…

Ευχαριστούμε όλους όσους παρακολούθησαν την εκδήλωση.

Ευχαριστούμε και τους χορηγούς μας Ξενοδοχείο Διώνη και ΚΤΕΛ Πρέβεζας.

Λουκία σ’ ευχαριστούμε



Δημήτρης Παπαδήμος

Οι αντάρτες του τσιμέντου, του Σ. Κούλογλου

Επιτέλους, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επαναστάτησαν. Οχι, δεν πρόκειται για τον νόμο επικύρωσης του μνημονίου, που έκοψε τους μισθούς και στέρησε το δώρο από συνταξιούχους των 600 ευρώ. Αυτό οι «αντάρτες» τον ψήφισαν, με την εξαίρεση των τριών βουλευτών που έθεσαν εαυτόν εκτός κόμματος. Ούτε αφορά το άλλο νομοσχέδιο για τις σχέσεις εργασίας, το οποίο κουτσούρεψε εργατικές κατακτήσεις ενός αιώνα. Και αυτό το υπερψήφισαν οι αντάρτες της συμφοράς, όπως και το νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί τα τρένα, τις δημόσιες συγκοινωνίες και ό,τι άλλο θέλει η τρόικα. Και τη μάνα τους να τους ζητούσαν να ιδιωτικοποιηθεί, θα το ψήφιζαν για το καλό του κόμματος και για να μην πέσει η κυβέρνηση, πάντα βέβαια με κρύα καρδιά.

Αυτό που αρκετοί δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν με τίποτα είναι το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τη βιοποικιλότητα, του οποίου μια βασική διάταξη αναφέρει ότι στις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «Νatura» καθορίζεται σε 10 στρέμματα το εμβαδόν των οικοπέδων εντός των οποίων θα επιτρέπεται στο εξής η οικοδομική ή άλλη δραστηριότητα. A, όλα κι όλα: η τσιμεντοποίηση της Ελλάδας είναι θέμα αρχής και πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο πήχης των 10 στρεμμάτων μπαίνει μόνο για τις περιοχές που περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών (Natura). Κανονικά θα έπρεπε να καταργηθεί εντελώς η ελληνική ευρεσιτεχνία της εκτός σχεδίου δόμησης σε όλη την επικράτεια και αυτοί τα στυλώνουν για τα 10 στρέμματα στις περιοχές Natura, για μια χούφτα ψήφους παραπάνω. Αν το νομοσχέδιο ανέβαζε τον πήχη και στις κανονικές περιοχές, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα είχε ξεκινήσει η πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση του 21ου αιώνα. Με μπροστάρηδες τους εργολάβους και τους κουμπάρους της πολεοδομίας.

Η συζήτηση που ξεκίνησε με αφορμή την κατάθεση του νομοσχεδίου είναι ο καθρέφτης όλοκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Η εισηγητής της Ν.Δ.αρχικά δήλωσε ότι ψηφίζει το νομοσχέδιο, αλλά αργότερα διευκρίνισε στους δημοσιογράφους ότι… θα το καταψηφίσει επειδή διαφωνεί με τη ρύθμιση για τα 10 στρέμματα. Απο κοντά και το ΛΑΟΣ, όσο για την δόλια αριστερά και διηγώντας τα να κλαις. Η εισηγήτρια ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε το νομοσχέδιο γιατί νομίζετε; «διότι, παρά τις καλές στιγμές του κειμένου,εξήγησε, πρακτικά είναι ανεφάρμοστο». Προφανώς η βουλευτής δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την παραλυσία που προκαλεί η αμηχανία και γι αυτό δεν μπήκε στο κόπο να κάνει κάποιες προτάσεις για να γίνει εφαρμόσιμο. Πάει το σύνθημα το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη. Τώρα έχουμε τα πολιτικά κέρδη πάνω από το περιβάλλον.

Οπως κάνει σε κάθε θέμα, από την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών μέχρι το περιβάλλον, το ΚΚΕ υιοθέτησε τη πιο συντηρητική θέση στο όνομα, φυσικά, του λαού. Ετσι η δική του εισηγήτρια τάχθηκε κατά της προστασίας των περιοχών Natura, διότι έτσι «πέφτει κατακόρυφα η τιμή των μικρών ιδιοκτησιών. Έτσι το μεγάλο κεφάλαιο εξασφαλίζει φτηνή γη». Από κόμμα της εργατικής τάκης, σε κόμμα των κτημοτομεσιτών.

Μπροστά στο αραγές μέτωπο των κάθε λογής οικοπεδοφάγων, η αρμόδια κυρία Μπιρμπίλη αναγκάστηκε να υποχωρήσει σε μια τις αρχικές της ρυθμίσεις, με αποτέλεσμα η νέα πρόταση να προβλέπει διατήρηση του δικαιώματος όσων κατέχουν σήμερα 4 στρέμματα να οικοδομήσουν, αλλά από την ψήφιση του νόμου και μετά το δικαίωμα θα το έχουν μόνον όσοι κατέχουν οικόπεδα έκτασης 10 στρεμμάτων. Το σημαντικό όμως είναι ότι επέμεινε στην πιο βασική διάταξη: ακόμη και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου δεν θα ισχύει το δικαίωμα κατάτμησης για οικόπεδα πολλαπλάσια των 4 στρεμμάτων, που θα γέμιζε και την υπόλοιπη επαρχία με αυθαίρετα και μεζονέτες.

Η συμβιβαστική πρόταση δεν έγινε δεκτή από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και το θέμα παραπέμπεται κατά πάσα πιθανότητα στο πρωθυπουργό που καλείται να αποδείξει ότι τα περί πράσινης ανάπτυξης δεν είναι πράσινα άλογα. Το ενδιαφέρον με το κυβερνών κόμμα είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, θέτοντας τα ίδια διλήμματα..Αν το 1981, που ήρθε το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά στην εξουσία, είχαν εφαρμοστεί παρόμοιες διατάξεις, αν οι αντάρτες του τσιμέντου εκείνης της εποχής είχαν αφήσει τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση να κάνει τη δουλειά του, αν δεν είχε επικρατήσει το «Τσοβόλα δώσ' τα όλα» και ο λαϊκισμός, σήμερα, αντί για την κατεστραμμένη Αθήνα και την ασυνάρτητη επαρχία, θα είχαμε όχι μόνο μια πιο όμορφη αλλά και μια καλύτερη, ευημερούσα ίσως, Ελλάδα.

Το νομοσχέδιο της κυρίας Μπιρμπίλη είναι η τελευταία ευκαιρία. Αν ο εκβιασμός των θαρραλέων στo μάζεμα ψήφων και δειλών στο μέλλον της χώρας περάσει, σε 30 χρόνια από σήμερα δεν θα έχει απομείνει τίποτα.

Αξιοποιώντας την 7η Τέχνη για την αφύπνιση του Είναι!

Απ’ τα λόγια... στα έργα! Cine… ΒΙΟΖΩ
Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών «ΒΙΟΖΩ», email@biozo.org, Τηλ/Φαξ: 210-522 23 23, 697-9734591
Μπροστά στα διαρκώς αυξανόμενα οικονομικά, περιβαλλοντικά και διατροφικά προβλήματα, με τα οποία έρχονται αντιμέτωπες οι κοινωνίες της σύγχρονης εποχής, αποφασίσαμε να περάσουμε απ’ τα λόγια στα... έργα. Με κάθε έννοια! Για να αντιμετωπίσουμε, λοιπόν, τον κυνισμό γεμίσαμε την φαρέτρα μας... με 7η Τέχνη! Εφοδιάσαμε την ταινιοθήκη μας με έργα – καταγγελίες, γι’ αυτό το σκληρό διεθνές παζάρι, όπου τα συμφέροντα και η βιοτεχνολογία ξεπουλούν τη φύση και τα δώρα της, και καλούμε τους καταναλωτές σε βραδείες κινηματογράφου... στο Cine… ΒΙΟΖΩ. Ας ανοίξουμε αυλαία στον υγιή ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ. Όχι με γκρίνια… όχι με στείρα αντίδραση… όχι με παθητικότητα… όχι με τάσεις εκτόνωσης δίχως συνέχεια... Ας σηκωθούμε από τους «μαλακούς» καναπέδες μας κι ας απουσιάσουμε έστω για λίγο από τηλεόραση ή τις αίθουσες προβολής των χολιγουντιανών κατασκευασμάτων με την γνώριμη πλοκή, την «αμερικανιά», την θρησκόληπτη ηθική και το μεταλλαγμένο ποπ κορν. Ας δώσουμε το παρόν στο cine… ΒΙΟΖΩ για να δούμε κατάματα την άλλη πλευρά του φεγγαριού.

Ας κλείσουμε τα προγράμματα που μας θέλουν κοιμισμένους είτε με αλεύρια και λάδια στα χέρια κι ας χειροκροτήσουμε τα έργα ανθρώπων του εναλλακτικού κινηματογράφου που δεν ακινητοποιήθηκαν από τα «δόκανα» των ακριβών συμβολαίων. Που δεν έκλεισαν τα αυτιά και τα μάτια τους στο έγκλημα σε βάρος της φύσης, που αναζήτησαν την αλήθεια και έκριναν ότι αξίζει να μας την πουν έστω κι χρειάστηκε να δουλέψουν για μια μη εμπορική ταινία.

Στα προσεχώς λοιπόν την επόμενη Τρίτη στις 8 μ.μ. «Ένα χελιδόνι έφερε την Άνοιξη» με θέληση, ανθρωπιά και γλυκύτητα... χωρίς ίχνος πεσιμισμού.

Παράλληλα θα διατεθούν βιολογικά σνακ και ποτά για χαλάρωση, ενώ μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των θεατών – καταναλωτών.

Σας περιμένουμε.

«Ένα Χελιδόνι Έφερε Την Άνοιξη»

UNE HIRONDELLE A FAIT LE PRINTEMPS (2001)

Σκηνοθεσία: Christian Carion

Σενάριο: Christian Carion, Eric Assous

Φωτογραφία: Antoine Heberte

Μουσική: Philippe Rombi

Ερμηνείες: Michel Serrault, Mathilde Seigner, Jean-Paul Roussillon

Παραγωγή: Nord-Ouest Production

Βραβεία - Συμμετοχές: Βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Tubingen 2001. Βραβείο στο Φεστιβάλ Autrans 2001.

Διάρκεια: 103

Έγχρωμη

Ταινία που επικεντρώνεται στις σχέσεις ανάμεσα σε μια νεαρή Παριζιάνα και ένα ηλικιωμένο αγρότη και διαδραματίζεται σ' ένα σαγηνευτικό τόπο...

Η ηρωίδα της ταινίας είναι η 30χρονη Σαντρίν που ζει στο Παρίσι, εργάζεται σε εταιρεία υπολογιστών κι έχει ένα σταθερό δεσμό. Ωστόσο, καθώς βρίσκεται σε προσωπικό αδιέξοδο, αποφασίζει να παρακολουθήσει μαθήματα αγροτικής καλλιέργειας και να γίνει αγρότισσα. Μια απόφαση που έρχεται σε ευθεία με το κυρίαρχο αστυφιλικό πνεύμα της εποχής. Αγοράζει μια απομονωμένη φάρμα στα βουνά του Βερκόρ, η οποία ανήκει στον Αντριέν, ένα μοναχικό χήρο αγρότη, ο οποίος βλέπει με ειρωνεία τα πανεπιστημιακά διπλώματα.

Η Σαντρίν θα φέρει ένα καινούριο πνεύμα στο αγρόκτημα, όμως γρήγορα θα αντιμετωπίσει τις πρώτες δυσκολίες. Είναι υποχρεωμένη να συμβιώσει για ένα διάστημα με αυτόν τον δύστροπο γέρο, ο οποίος αρνείται επιδεικτικά να τη βοηθήσει. Όμως ο βαρύς χειμώνας θα αλλάξει τις μεταξύ τους σχέσεις καθώς αυτά τα δύο πρόσωπα θα αρχίσουν να προσεγγίζουν ο ένας τον άλλο.

Γιος αγρότη, ο σκηνοθέτης Christian Carion με την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους γνώρισε απρόσμενη επιτυχία και δημιούργησε ένα φαινόμενο: 2.500.000 θεατές στη Γαλλία, συνιστούν την πιο απρόσμενη έκπληξη στο γαλλικό box office, δεδομένου και του μάλλον αντι-εμπορικού χαρακτήρα της ταινίας.

Όμως οι λόγοι για την επιτυχία της ταινίας θα πρέπει να αναζητηθούν στον πυρήνα της δραματικής πλοκής. Η σκηνοθεσία εμμένει στις σχέσεις των δύο πρωταγωνιστών: σχέσεις που οδηγούνται απο την αρχική εχθρότητα, στις συγκρούσεις και τελικά στην βαθιά κατανόηση. Η προσέγγιση στα δύο πρόσωπα είναι γεμάτη λεπτότητα, ευαισθησία και χιούμορ. Ουσιαστικά είναι μια ταινία για το χάσμα των γενεών και πως αυτό μπορεί να γεφυρωθεί: εξάλλου είναι χαρακτηριστικό το μότο της αφίσας: "Γι' αυτήν όλα, επιτέλους, ξεκινούσαν. Γι' αυτόν όλα, ίσως, ξεκινούσαν ξανά". Ένας κρυφός πρωταγωνιστής της ταινίας είναι το ίδιο το τοπίο και ο χώρος. άλλοτε εχθρικός (όπως τον χειμώνα) και άλλοτε μαγευτικός (όπως την άνοιξη και το καλοκαίρι) μοιάζει να υπογραμμίζει τις διακυμάνσεις στις σχέσεις ανάμεσα στα δύο κεντρικά πρόσωπα.