2 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

2 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

ΟΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Αμβρακικός Κόλπος

Α. Για την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων και τη Σύμβαση Ramsar.

Η σύμβαση για τους υγροτόπους διεθνούς σημασίας, Σύμβαση Ramsar, είναι μία διακυβερνητική συνθήκη που παρέχει το πλαίσιο για την εθνική δράση και διεθνή συνεργασία για τη διατήρηση και τη «συνετή χρήση» των υγροτόπων και των πόρων τους. Διαπραγματεύθηκε τη δεκαετία του 1960 από τις χώρες και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που είχαν ανησυχία για την αυξανόμενη απώλεια και υποβάθμιση των οικοτόπων / υγροτόπων για τα αποδημητικά υδρόβια πτηνά. Η συνθήκη εγκρίθηκε στην ιρανική πόλη Ramsar στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας, στις 2 Φεβρουαρίου του 1971 και τέθηκε σε ισχύ το 1975. Είναι η μοναδική παγκόσμια περιβαλλοντική συνθήκη που ασχολείται με ένα συγκεκριμένο οικοσύστημα και καλύπτει όλες τις γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη. Στη συνθήκη περιλαμβάνονται 1524 υγρότοποι με έκταση 520 εκατομμυρίων στρεμμάτων περίπου.

Τι είναι υγρότοπος:
Σύμφωνα με διεθνείς ορισμούς υγρότοποι «είναι οι ελώδεις περιοχές, βάλτοι, υγροί τυρφώνες φυσικοί ή τεχνητοί, μόνιμοι ή πρόσκαιροι, με στάσιμο ή τρεχούμενο, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό νερό καθώς και θαλασσινές περιοχές με βάθος που δεν ξεπερνάει τα 6 μέτρα».

Β. Το σύνθημα για το 2010: «Φροντίδα για τους υγρότοπους - μια απάντηση στην αλλαγή του κλίματος»


Το σύνθημα είναι επίκαιρο, και έχει πολλά να πει, σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο α) σχετικά με τα είδη των υγροτόπων και των οικοσυστημάτων τα οποία βρίσκονται υπό συνεχή απειλή από τις ανθρώπινες πρακτικές β) σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος στα οικοσυστήματα των υγροτόπων, και γ) κυρίως, για το ρόλο των υγροτόπων και την άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής.

Γ. Οι υγρότοποι στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει επίσημα δέκα υγροτόπους τους οποίους και θα πρέπει να τους προστατεύει βάση της συνθήκης Ramsar. Στην πραγματικότητα όμως είναι πολλοί περισσότεροι. Μόνο σε 65 νησιά του Αιγαίου το πρόγραμμα του WWF Ελλάς «Προστασία των Νησιωτικών Υγροτόπων της Ελλάδας» κατέγραψε 672 υγροτόπους και διαπίστωσε ότι μόνο δύο από αυτούς προστατεύονται επαρκώς. Σύμφωνα με κοινή ανακοίνωση των WWF Ελλάς, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, διαπιστώνονται: «Αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, αλλοίωση και υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, απόρριψη στερεών και εκροή αστικών αποβλήτων, παράνομη και αυθαίρετη δόμηση, εντατικοποίηση της γεωργίας και λαθροθηρία είναι μόνο ορισμένα από τα εντονότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δέκα υγρότοποι της χώρας που προστατεύονται από την διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ.»

Δ. Ο Αμβρακικός

Η Ήπειρος έχει υγρότοπους ανεκτίμητης αξίας, οι οποίοι είναι τόσο κοντά μας. Κι όμως η αμέλεια της Πολιτείας και η «υποτίμηση» από τις τοπικές κοινωνίες τους καταστρέφει καθημερινά. Είναι πολλές οι δράσεις, απόρροια του μοντέλου ανάπτυξης που επικρατεί, που έχουν οδηγήσει τον υδροβιότοπο του Αμβρακικού στην σημερινή κατάσταση, να εκπέμπει SOS. Αστικά και κτηνοτροφικά λύματα, λιπάσματα και φυτοφάρμακα, υπερβολική χρήση των κτηνιατρικών φαρμάκων, παράκτιες αποθήκες καυσίμων, έργα στο στόμιο του Αμβρακικού, συνεχής αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας, αποξηράνσεις, αμμοληψίες, εκχερσώσεις φυσικής βλάστησης, παράνομο κυνήγι, υπεραλίευση, φράγματα, μικροβιακή μόλυνση λόγω κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, διάθεση ζωικών υποπροϊόντων, υλοτομία .

Επίσης, διαπιστώνεται η έλλειψη συντονισμένων δράσεων που να βασίζονται σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο διαχείρισης. Η λειτουργία του Φορέα Διαχείρισης, που έχει θεσπιστεί, δυσχεραίνεται χωρίς ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, χωρίς αρμοδιότητες, χωρίς επαρκώς καταρτισμένο προσωπικό, που να εργάζεται σε μόνιμη βάση. Όσα επί μέρους σχέδια διαχείρισης έχουν εκπονηθεί, δεν έχουν εφαρμοστεί.

Δεν υπάρχει συστηματική επιστημονική παρακολούθηση των οικολογικών αξιών του υγρότοπου από τους φορείς, που είναι αρμόδιοι για την προστασία και διαχείρισή του, πράγμα που αποτελεί και το βασικό εργαλείο για την ιεράρχηση των στόχων διαχείρισης. Όποια παρατήρηση γίνεται, είναι σποραδική και εξαρτάται από την υλοποίηση κοινοτικών προγραμμάτων. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι επικρατεί αδιαφορία, που στην καλύτερη περίπτωση οφείλεται σε ελλείψεις των αναγκαίων ελεγκτικών μηχανισμών

Η Ν.Ε. Πρέβεζας του Συνασπισμού απευθύνεται σε όλους τους αρμόδιους και τους καλεί να απαιτήσουν να εφαρμοστεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα βιώσιμης διαχείρισης και ανάπτυξης του Αμβρακικού Κόλπου σε όφελος όλων των κατοίκων της περιοχής γύρω απ αυτόν. Να σταματήσουν επιτέλους οι αποσπασματικές αναθέσεις και παραχωρήσεις που δεν οδηγούν πουθενά.


Η νέα διακυβέρνηση να προχωρήσει επιτέλους στην απαραίτητη στελέχωση των αρμόδιων Υπηρεσιών των Νομαρχιών και ιδιαίτερα του Φορέα Διαχείρισης. Να αποδείξει στην πράξη ότι είναι τουλάχιστον ειρωνεία να αναφέρει η ΚΥΑ για τον Αμβρακικό ότι από την εφαρμογή της δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού!!!!

Απαιτούμε

§ Να σταματήσουν τα έργα στη μαρίνα Ακτίου και να αποξυλωθούν τα μπαζώματα και τα εγκαταλειμμένα τσιμεντομπλόκ της επέκτασης του λιμανιού Πρέβεζας

§ Άμεση μετεγκατάσταση δεξαμενών καυσίμων και απαγόρευση εισόδου δεξαμενοπλοίων χωρίς διπλά τοιχώματα. Το ίδιο ισχύει και για τον ανεφοδιασμό του Στρατού

§ Επανεξέταση χωροθέτησης όλων των κτηνοτροφικών και πτηνοτροφικών μονάδων και αυστηρή εφαρμογή μελετών και έλεγχο λειτουργίας

§ Να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν μονάδες διαχείρισης και διάθεσης ζωικών υποπροϊόντων σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΕ, αλλά και να χρηματοδοτηθεί η διάθεσή τους από τους κτηνοτρόφους

§ Μελέτη φέρουσας ικανότητας του Αμβρακικού ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας, που οδηγεί σε μη αναστρέψιμη κάμψη του οικοσυστήματος

§ Να προσανατολιστούν οι αγροτικές καλλιέργειες σε βιολογική ή ολοκληρωμένη διαχείριση για την μείωση των μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που έχουν τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, με στόχο να οδηγηθούμε σε πιστοποιημένα ποιοτικά προϊόντα.

$Να περιοριστεί η χρήση κτηνιατρικών και αντιβιοτικών φαρμάκων και να οδηγηθούμε σε παραγωγή ζωικών προϊόντων με βιολογικά πρότυπα και πιστοποιημένων προϊόντων με σημαντική υπεραξία

$Άμεση εφαρμογή του προγράμματος απονιτροποίησης

§ Άμεση δημιουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού σε όλες τις ρυπαίνουσες εγκαταστάσεις ώστε τα λύματα να πληρούν τις προδιαγραφές ποιότητας της ΕΕ

$Να οργανωθεί η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων γύρω από τον Αμβρακικό και να κλείσουν όλες οι ανεξέλεγκτες χωματερές. Έμφαση να δοθεί στην ανακύκλωση

§ Να εφαρμόζονται οι περιβαλλοντικές μελέτες. Αυτές να εκπονούνται από αξιόπιστους φορείς, ώστε να πάψουν να αποτελούν άλλοθι για την υλοποίηση των οποιωνδήποτε έργων

· Σημαντικό ρόλο να παίξει ο Φορέας Διαχείρισης, που βρίσκεται ήδη υπό νέα διοίκηση, με καθορισμό αρμοδιοτήτων, στελέχωση με ειδικευμένο προσωπικό και διάθεση των αναγκαίων πόρων για τη λειτουργία του

Καλούμε
όλους τους φορείς της περιοχής, που ενδιαφέρονται για την σωτηρία του Αμβρακικού σε επαγρύπνηση, συνεργασία, συσπείρωση και κινητοποίηση.

N.E. ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ
synprevezas@gmail.com

Πρόταση περιβαλλοντικών οργανώσεων για μια «Αττική χωρίς σκουπίδια»

Ολοκληρωμένη πρόταση διαχείρισης απορριμμάτων στην Αττική, χαμηλού κόστους και φιλική προς το περιβάλλον, παρουσίασαν την Τρίτη τέσσερις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, η Greenpeace, η WWF και το Δίκτυο Μεσόγειος SOS.

«Η προοπτική για Αττική χωρίς σκουπίδια είναι στο χέρι μας» τόνισαν οι εκπρόσωποι των οργανώσεων παρουσιάζοντας στα γραφεία της Greenpeace την πρότασή, με τίτλο Ολοκληρωμένο σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων στην Αττική.

Στόχος, είπαν, είναι η δρομολόγηση θεσμικών μέτρων και η δημιουργία των απαραίτητων υποδομών στον άξονα πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, κομποστοποίηση, ανακύκλωση.

Χαρακτήρισαν «εφικτό και ρεαλιστικό» το σχέδιό τους, η υλοποίηση του οποίου για τα επόμενα πέντε χρόνια απαιτεί χρηματοδότηση 24 εκατ. ευρώ ετησίως από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Το συνολικό κόστος για την Αττική εκτιμάται σε 119 εκατ. ευρώ. Οι συντάκτες της πρότασης εκτιμούν ότι είναι ασύγκριτα πιο οικονομική -κατά περίπου 6 έως 10 φορές- οικονομικότερο σε σχέση με άλλες λύσεις -το σχέδιο δεν παράγει τοξικά απόβλητα και δεν απαιτεί χώρους ταφής.

Στην πρόταση περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων η ανάπτυξη υπηρεσιών ανακύκλωσης σε περισσότερους από 650 ΟΤΑ με παράλληλη δημιουργία 2.370 νέων θέσεων εργασίας σταθερής απασχόλησης και ακόμα 1.420 μερικής απασχόλησης, συμβάλλοντας έτσι στην «πράσινη ανάπτυξη» των τοπικών οικονομιών.

Σε θεσμικό επίπεδο, προτείνονται μέτρα όπως η Δημιουργία Εθνικού Οργανισμού Διαχείρισης συσκευασιών και άλλων προϊόντων, δικαιότερος τρόπος χρέωσης των ΟΤΑ για τους ΧΥΤΑ και των τελών για τους δημότες, η δημιουργία 25 Κέντρων Ανακύκλωσης, η δρομολόγηση οικιακής κομποστοποίησης, δράσεις προετοιμασίας των ΟΤΑ για κομποστοποίηση και άλλα.

” Ο μεταπολεμικός σχεδιασμός της μικρής Ελληνικής πόλης-Η πόλη της Φιλιππιάδας”

Παρέμβαση του προέδρου της ΝΕ Πρέβεζας του ΤΕΕ, στην ημερίδα που διοργάνωσε το ΤΕΕ-Τμήμα Ηπείρου και ο Δήμος Φιλιππιάδας

Πριν λίγο καιρό αρθρογραφώντας στο τοπικό τύπο σχετικά με τη σύγχρονη πόλη και τη σύγχρονη ζωή μας, χωρίς να σκέπτομαι το πρόβλημα της Φιλιππιάδας που κατά μια έννοια είναι πρόβλημα όλης της Ελλάδας, αναφερόμουν στο κοινόχρηστο πράσινο που έχει χαθεί από τις Ελληνικές πόλεις, στη στρεβλή ανάπτυξη τους, αφού ακόμα και σήμερα όλα σχεδιάζονται με όρους «οικονομίας» και όχι όρους κοινωνίας.
Στους σύγχρονους σχεδιασμούς των πόλεων έχει θεσπισθεί ο όρος της «Περιβαλλοντικής πολεοδόμησης».Στη χώρα μας ο όρος αυτός είναι απαγορευτικός γιατί σημαίνει «μεγάλες θυσίες» για τους ιδιοκτήτες όσον αφορά την εισφορά σε γη, η οποία Ελληνική γη από το 1960 και μετά, αποτελεί τη παχιά αγελάδα της οικονομίας ,και η εκποίησή της, την πιο εύκολη και χωρίς κόπο εκποίηση της ζωής μας.
Η λογική αυτή όμως είναι ένας φαύλος κύκλος αφού από τη μία ο πολίτης ζητάει περισσότερη δόμηση με λιγότερο κοινόχρηστο χώρο, καθόσον αυτό θα του αποφέρει περισσότερα κέρδη, από την άλλη όμως κανείς δεν σκέφτεται την αυτονόητη περιβαλλοντική υποβάθμιση που θα ρίξει την αξία της περιζήτητης γης και το αποτέλεσμα που θα απομείνει θα είναι φυσικά χειρότερο: Τα ίδια οικονομικά οφέλη του οικοπεδούχου σε πιο υποβαθμισμένο όμως περιβάλλον.
Και για να καταλαβαινόμαστε, η Κηφισιά π.χ. ένας από τους λόγους που έχει πολύ μεγαλύτερη αξία γης και κατοικίας από το Παγκράτι, δεν είναι λόγω των ακριβών κατασκευών, αλλά λόγω του τρόπου δόμησης, του περιβάλλοντος χώρου και του πρασίνου (κοινόχρηστου και ιδιωτικού).
Σε αντιγραφή του μοντέλου των Αθηνών, όλες οι Ελληνικές πόλεις έχουν την ίδια αναλογία περίπου πρασίνου (3μ2/κάτοικο), το ίδιο φυσικά και η Φιλιππιάδα και οι λοιπές πόλεις του Νομού μας.
Αντίθετα στις λοιπές αναπτυγμένες Ευρωπαϊκές πόλεις, όσον αφορά τους κοινόχρηστους χώρους τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και για να βγάλουμε εύκολα τα συμπεράσματά μας: Βερολίνο : 23,8 μ2 πράσινο/ανά κάτοικο ,Αμβούργο:37,8μ2/κατ, Μόναχο:28,7μ2/κατ ,Βιέννη: 25μ2/κατ.
Mε προδιαγραφές Γερμανίας λοιπόν, η Φιλιππιάδα των 5.000 κατοίκων ήθελε χώρους πρασίνου 100.000 μ2 περίπου. Τώρα τι έχει;
Με δεδομένο ότι και στην αναθεώρηση του ΓΠΣ Πρέβεζας, Φαναρίου, Φιλιππιάδας, Πάργας ο στόχος είναι τα 8μ2/κάτοικο θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι στην Ελλάδα εφόσον δεν αλλάξουν οι προδιαγραφές σχεδιασμού των πόλεων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, πόλεις τύπου Ευρώπης δεν θα δούμε ποτέ.
Ήρθαν οι πολυκατοικίες και έφυγαν οι γειτονιές , χωρίς πρόβλεψη και σχεδιασμό για τη συνέχιση της ανθρώπινης πόλης , χωρίς νέες πλατείες, χωρίς κοινόχρηστους χώρους προσέγγισης, γνωριμίας, επαφής, χαράς, φιλίας και αλληλεγγύης. Ότι δηλαδή απαιτεί μια δημοκρατία για να επιβιώσει το εξαφανίσαμε.
Και για να μην αδικούμε τη κατοικία κατ ύψος δηλαδή τη πολυκατοικία, πράγματι κάποια στιγμή έπαιξε σημαντικό ρόλο στη στέγαση των φτωχότερων στρωμάτων, αλλά στη χώρα μας ποτέ δεν εφαρμόστηκαν προδιαγραφές βιώσιμης πόλης, και η πολυκατοικία χρεώθηκε το περιβάλλον κενό.
Μήπως έπρεπε να αφήναμε τις παλιές πόλεις ως είχαν και να φτιάχναμε με σχεδιασμό τις νεαπόλεις μας, την Νέα Φιλιππιάδα τη Νέα Πρέβεζα κλπ; Η είμαστε φτωχή χώρα για τέτοιους σχεδιασμούς! (αν και είμαστε στα χαρτιά από πλευράς πλούτου, η 25η χώρα στον ΟΑΣΕ).
Χάθηκε λοιπόν η ανοιχτή πόλη και αντί αυτής, ζούμε σήμερα στις πόλεις της μοναξιάς και του ατομικισμού. Μοναξιά στο διαμέρισμα, μοναξιά και στο ατομικό πράσινο, ο καθένας δηλαδή στο κήπο του (αν έχει), αφού οι κοινόχρηστοι κήποι δεν χωρούν στα σχέδια των πόλεων. Να λέγαμε ότι έχουμε έλλειμμα γης, ότι η πόλη μας είναι χτισμένη στο βουνό ή σε γκρεμό, άντε να το δεχτούμε , στην επίπεδη όμως Πρέβεζα ή την Φιλιππιάδα γιατί τόσο στρίμωγμα;
Μεγάλες λοιπόν οι ευθύνες μας γιαυτό που αφήσαμε να χαθεί, αλλά μεγάλες και οι ευθύνες μας γι αυτά που μπορούμε να βελτιώσουμε και να μην τα αφήσουμε στις άλλες γενιές να τα λύσουν.
Στο δια ταύτα λοιπόν στη Φιλιππιάδα μας, μια μικρή πόλη, με πολεοδομικό ρυμοτομικό κώμης, κάνει το μεγάλο άλμα το 1985 και χωρίς προβλέψεις για κοινόχρηστους χώρους , χώρους στάθμευσης κλπ έβαλε στους στενούς δρόμους της, επταόροφες οικοδομές με συντελεστές Αθήνας και με ποιό τρόπο; από “σπόντα”.
Αυτό που έπρεπε να γίνει το 1985, αμέσως δηλαδή μετά το νέο ΓΟΚ που διαπιστώθηκε το πρόβλημα, η πολιτεία και εννοώ η Νομαρχία , ο Δήμος και η τοπική κοινωνία που δεν εξαιρείται των ευθυνών της, να αντιδράσουν και προχωρήσουν σε νέες ρυθμίσεις δεν έγινε ποτέ. Και όμως τότε ήταν πολύ απλό. Τώρα όχι. Και κλείνω τα μάτια στο παλιό λάθος αφού αυτό δεν διορθώνεται, για να κοιτάξω μπροστά και να μην κάνω πάλι λάθος. Και θάναι λάθος αν η σημερινή ημερίδα αναλωθεί στο νομικό λάθος, γιατί ούτως ή άλλως όλα γίνανε λάθος. Αν και στη πράξη ένα λάθος που κρατάει 25 χρόνια αυτό είναι νόμος πλέον και ας είναι από λάθος. Το “μέγιστο ύψος οικοδομών” είναι ίσως το τελευταίο από τα πολεοδομικά προβλήματα της πόλης. Αυτό που εγώ έχω να προτείνω είναι να εμπιστευθείτε τους μελετητές του ΓΠΣ, να τους αφήσετε ελεύθερους και ανεπηρέαστους να σκύψουν στο πρόβλημα , χωρίς τις συνήθεις πιέσεις και λογικές εργοδότη-αναδόχου, όπου όλοι θα χάσουν και όλοι στο τέλος θα κερδίσουν, ώστε να μπορέσουν να σχεδιάσουν τη Φιλιππιάδα των επόμενων γενιών με πράσινο, με κήπους, με φαρδείς δρόμους, με πεζοδρόμια, με ποδηλατόδρομους, όπως αρμόζει στη πόλη σας που από τύχη , έχει πολύ βάθος και χώρο για να αναπτυχθεί.



Φιλιππιάδα 5 Δεκεμβρίου 2009

Κανιώρης Σπύρος

Κοπεγχάγη 2009 -Τα κέρδη τους απέναντι στις ζωές μας και στο κλίμα

Από τις 7 έως τις 18 Δεκεμβρίου διεξάγεται στην Κοπεγχάγη η συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή. Παρά τις δραματικές προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας και την απαίτηση όλων των λαών του κόσμου, οι ισχυρές χώρες του πλανήτη έχουν προαποφασίσει να μην καταλήξουν σε δεσμευτική συμφωνία, προκειμένου να διασφαλίσουν οικονομικά βραχυπρόθεσμα συμφέροντα.
Η κλιματική αλλαγή έχει ολέθριες συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους. Η ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων του πλανήτη απειλεί το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, η λειψυδρία το 20%, ενώ 1,8 δις ανθρώπων θα αντιμετωπίσουν συνθήκες απόλυτης έλλειψης νερού έως το 2025. Η πείνα πλήττει 37 χώρες: πάνω από 2 δις ανθρώπων απειλούνται με φυσική εξόντωση.

Stop στην κλιματική αλλαγή
Η άνοδος της θερμοκρασίας δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 2oC. Κάθε άλλο σενάριο οδηγεί σε καλπάζουσα κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με τις επιταγές της διακυβερνητικής επιτροπής του ΟΗΕ και στο πλαίσιο των κοινών αλλά διαφοροποιημένων ευθυνών, επειδή το 75% της κλιματικής αλλαγής οφείλεται στις ανεπτυγμένες χώρες, απαιτείται:
• Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% έως το 2020 και κατά 90% έως το 2050 για τις αναπτυγμένες χώρες.
• Απεξάρτηση των οικονομιών των ανεπτυγμένων χωρών από τον άνθρακα μέσα στα επόμενα σαράντα έτη (2050).
• Κατάργηση της εμπορίας ρύπων μέσω των ειδικών χρηματιστηρίων ρύπων (ευέλικτοι μηχανισμοί του Κιότο). Καθαρές μειώσεις στις ίδιες τις ανεπτυγμένες χώρες.
Η παγκόσμια επείγουσα ανάγκη για περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας δεν μπορεί να υποτάσσεται στους μηχανισμούς της αγοράς και στη διασπορά της ρύπανσης στον παγκόσμιο Νότο.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η θερμοκρασία θα αυξηθεί έως και 6ο C μέσα στον αιώνα και το πρώτο καλοκαίρι χωρίς θαλάσσιους αρκτικούς πάγους θα έρθει το 2020. Ο στόχος της νεοφιλελεύθερης και «φιλοπεριβαλλοντικής» ΕΕ και άλλων αναπτυγμένων χωρών, για μείωση των εκπομπών τους κατά 20% έως το 2020, είναι πλέον εντελώς ανεπαρκής.

Οι ζωές μας και το κλίμα πάνω από τα κέρδη τους
Η οικολογική κρίση οφείλεται στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στον συνακόλουθο τρόπο παραγωγής και κατανάλωσης που στηρίζεται στην απεριόριστη συσσώρευση του κεφαλαίου και στη ληστρική εκμετάλλευση της φύσης. Η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και η κατάργηση οποιασδήποτε ρύθμισης όξυναν τα ήδη σωρευμένα προβλήματα.
Η λύση των κυβερνήσεων και των οικονομικών συμφερόντων παραμένει ίδια: «business as usual». Είτε με τη μορφή των «πράσινων» business για τον «πράσινο» καπιταλισμό, είτε με την αναμονή για «καλύτερες μέρες», μιας και τώρα το σύστημα βρίσκεται σε κρίση και ύφεση.
Το κόστος καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες των ανεπτυγμένων χωρών, με πράσινους φόρους σε προϊόντα μαζικής κατανάλωσης. Βασικά αγαθά, πρώην ελεύθερα (ποιότητα ατμόσφαιρας, διατροφής κ.λπ.) όπως και πρώην δημόσιου χαρακτήρα, αγαθά και υπηρεσίες (βασικές υποδομές, συγκοινωνίες, διαχείριση σκουπιδιών, νερό, ενέργεια), μετατρέπονται σε πανάκριβα εμπορεύματα με άλλοθι «πράσινες» τεχνολογίες και με στόχο τη διασφάλιση «πράσινων» κερδών .
Ταυτόχρονα οι φτωχοί/ες αυτού του κόσμου –παγκόσμιος Νότος- θα πληρώσουν με τις ζωές τους τις συνέπειες δύο και πλέον αιώνων καπιταλιστικής ανάπτυξης, με πρώτα θύματα τα παιδιά, τις γυναίκες και τους/τις ηλικιωμένους/ες.

Έκτακτα μέτρα ΤΩΡΑ
• Χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών με 115 δις ευρώ ετησίως για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής
• Ανακοπή της αλόγιστης σπατάλης των διαθεσίμων φυσικών πόρων που αποτελούν κληρονομιά για τις γενεές που έρχονται.
• Δραστική εξοικονόμηση ενέργειας σε: βιομηχανία, γεωργία, κτιριακό τομέα, μεταφορές, συγκοινωνίες κ.λπ.
• Μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την ναυτιλία και τις αερομεταφορές.
• Απεγκλωβισμό του τομέα της ενέργειας από τη μέγγενη του κέρδους.
• Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στις Α.Π.Ε (αιολική, ηλιακή, γεωθερμική, κ.λπ.), με σεβασμό της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, της αισθητικής του τοπίου και με συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών σε όλα τα στάδια λήψης αποφάσεων.
• Καμιά νέα εγκατάσταση πυρηνικής ενέργειας και χρονοδιάγραμμα για το οριστικό κλείσιμο των υπαρχουσών.
• Απόρριψη της παραγωγής βιοκαυσίμων από ενεργειακές καλλιέργειες.
• Άμεσα μέτρα για το σταμάτημα της αποδάσωσης και την προώθηση μεγάλης κλίμακας αναδασώσεων και αναγέννησης των δασών.
• Επείγουσες δράσεις για την εξοικονόμηση υδάτινων πόρων.
• Αναδιάρθρωση των υδροβόρων καλλιεργειών και ενίσχυση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων με σεβασμό στη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων.
• Δραστική περικοπή εξοπλισμών και μεταφορά πόρων στην προστασία του περιβάλλοντος.
• Προστασία των δικαιωμάτων των περιβαλλοντικών προσφύγων.



Για την Ελλάδα διεκδικούμε:
• Ριζικό επανασχεδιασμό του ενεργειακού μοντέλου με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και την άμεση στροφή στις ΑΠΕ.
• Αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας με κοινωνικό δημόσιο έλεγχο. Όχι στο νέο ενεργειακό κέντρο στην Βοιωτία και γύρω από την Αττική
• Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση αντιμετώπιση της τρομακτικής ρύπανσης των λιγνιτικών περιοχών
• Νέα υδατική πολιτική για εξοικονόμηση υδατικών πόρων και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Οριστική απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου.
• Κατάρτιση δασολογίου, κατάργηση του δασοκτόνου νόμου 3208/03 του ΠΑΣΟΚ.
• Προστασία των δημόσιων πράσινων χώρων των πόλεων απέναντι στην τσιμεντοποίησή τους από τους επενδυτές του real estate και αύξηση των ελεύθερων χώρων και των ζωνών πρασίνου στα αστικά κέντρα.
• Ενίσχυση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς. Κατασκευή ποδηλατοδρόμων και ενθάρρυνση χρήσης του ποδήλατου. Δραστικός περιορισμός της χρήσης του ΙΧ αυτοκινήτου. - Όχι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό
• Απόρριψη του μοντέλου της «ολοκληρωμένης» τουριστικής ανάπτυξης (π.χ. γήπεδα γκολφ) και της μαζικής παραθεριστικής κατοικίας.

Με τα κινήματα, τους αγώνες και τις προτάσεις της ριζοσπαστικής οικολογικής Αριστεράς
Στη Ελλάδα εκατοντάδες κινήματα αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος στις καταστροφικές, για το περιβάλλον, πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε οργανικό κομμάτι αυτών των κινημάτων, με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία τους, συμβάλλοντας τόσο στο κινηματικό όσο και στο κεντρικό πολιτικό πεδίο για την ανάδειξη των ζητημάτων και για την, σε αρκετές περιπτώσεις, νικηφόρα έκβασή τους.
Το Δεκέμβρη, ενώ οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων αυτού του κόσμου και τα μεγάλα συμφέροντα των πολυεθνικών θα μετρούν κέρδη και ζημιές, κινήματα από ολόκληρο τον κόσμο, οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς, κοινωνικά δίκτυα, Μ.Κ.Ο., συνδικάτα, ακτιβιστές/στριες και επιστήμονες, θα ενώσουμε τη φωνή μας στους δρόμους της Κοπεγχάγης, αλλά και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, προβάλλοντας τη δική μας ατζέντα για
την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής,
την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας,
την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών,
την κατάργηση των ανισοτήτων και
την άρση της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης.

Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο που θα γίνει στις 12 Δεκέμβρη
στην πλατεία Συντάγματος (Αθήνα) στις 12 το μεσημέρι
και στις άλλες πολύμορφες συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ...ΚΑΤΑΛΗΨΗ

Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι μια ολιγόωρη κατάληψη της οδού Άκτιο-Αμφιλοχία στο ύψος του χωριού Παλιάμπελα, που έτυχε να συναντήσω την περασμένη Κυριακή το πρωί, θα έβγαζε στην επιφάνεια τόσα πολλά προβλήματα. Προβλήματα κυκλοφοριακά, προβλήματα αναπτυξιακά, προβλήματα διοικητικά, προβλήματα κοινωνικά, προβλήματα οικονομικά, προβλήματα οργανωτικά, προβλήματα περιβαλλοντικά. Πιστέψτε με δεν υπερβάλλω. Βέβαια όλα αυτά αφορούν στο επαναστατημένο μου μυαλό. Τα προβλήματα όμως είναι υπαρκτά και αρχίζω την εξιστόρησή τους με την ελπίδα ότι κάποιοι θα τα προσέξουν...
Η κατάληψη λοιπόν έγινε από μερίδα κατοίκων του χωριού Παλιάμπελα με αιτιολογία ότι στον δρόμο που περνάει μέσα από το χωριό έγιναν πρόσφατα θανατηφόρα ατυχήματα. Πολύ σωστά. Πως αλλιώς να κάνουν γνωστό το αυτονόητο αίτημά τους οι κάτοικοι; Ζούμε ακόμα σε χώρα Μεσαιωνική (ή μήπως Ευρωπαϊκή) που οι δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας περνούν μέσα από πόλεις και χωριά. Ποιος δεν έχει ζήσει την διέλευση μέσα από την Αμφιλοχία; Ας έρθω όμως στα προβλήματα

Πρώτο πρόβλημα: Η ανεπαρκής σήμανση και αστυνόμευση του τμήματος αυτού της οδού, που διέρχεται από κατοικημένη περιοχή. Η αδιαφορία των αρχών να κατασκευάσουν παρακαμπτήριο δρόμο. Αδιαφορία των οδηγών, που τρέχουν σαν να είναι στην Εθνική Οδό.

Δεύτερο πρόβλημα: Η καθυστέρηση στην κατασκευή της Οδού Άκτιο-Αμβρακία που θα ενώσει την Ιόνια (ή μήπως Αιώνια) Οδό με την Πρέβεζα. Ακούγεται ότι θάχουμε κι΄ άλλη καθυστέρηση, ίσως και επανάληψη του διαγωνισμού. Μα είμαστε σοβαροί, έχουμε πάλι υπαναχώρηση στην κατασκευή του Έργου;

Τρίτο πρόβλημα: Ο σταθμός διοδίων στο Άκτιο, που τόσα χρήματα δαπανά για την συντήρηση και ηλεκτρονική παρακολούθηση της Ζεύξης και τόσα χρήματα εισπράττει, εν πολλοίς και χωρίς λόγο, δεν έπρεπε να είναι ενημερωμένος για το συμβάν και να μην εισπράττει χρήματα από τους διερχόμενους, συνιστώντας τους να γυρίσουν πίσω;

Τέταρτο πρόβλημα: Για πόσο καιρό ακόμα θα πληρώνουμε διόδια για ψύλλου πήδημα; Τι κάνουν οι φορείς που είχαν αναλάβει να απαιτήσουν από την προηγούμενη κυβέρνηση την κατάργηση των διοδίων στο Άκτιο; Δεν αποπληρώθηκε ακόμα το κόστος κατασκευής της Ζεύξης;

Πέμπτο πρόβλημα: Που βρίσκεται η Τροχαία της Χώρας; Πως αντιμετωπίζει την καθιερωμένη πια υπερβολική σε βαθμό εγκλήματος ταχύτητα των οδηγών; Γνωρίζει ότι οι νταλίκες ανεξέλεγκτες τρέχουν πλέον με 100 και βάλε χιλιόμετρα την ώρα στα οδικά δίκτυα; Και η κοινωνική ευαισθησία; Αυτή πού χάθηκε;

Έκτο πρόβλημα: Σκουπιδαριό τα ρείθρα των δρόμων, βρίθουν πλαστικών, αλουμινίων και ό,τι άλλο φανταστείτε, ( Η ανακύκλωση εναποτίθεται στη φύση) χωρίς δυνατότητα πλέον να αποχετεύσουν τα όμβρια θα δημιουργήσουν νέες πιθανότητες ατυχημάτων στους πλημμυρισμένους δρόμους. Ο πολιτισμός της χώρας στους ....δρόμους.


ΕΠΙΜΥΘΙΟ

Από την σύντομη περιγραφή οι υπεύθυνοι είναι φανεροί. Ας φροντίσουν έστω και τώρα να κάνουν τα αυτονόητα. Όπως είναι φανερό ότι οι ευαίσθητοι πολίτες αυτού τόπου έχουν χρέος να αντιδράσουν. Τα προβλήματα είναι χρόνια. Δεν γνωρίζω τι θα κάνει η νέα διακυβέρνηση για να τα λύσει. Δεν έχω και λόγους να είμαι αισιόδοξος. Όμως έχω λόγους να καλέσω όσους αναγνώρισαν στα παραπάνω και δικές τους ανησυχίες να προχωρήσουμε σε δραστηριοποίηση.

Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ για την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές (7-18/12/2009, Κοπεγχάγη)

Από 7 έως 18 Δεκεμβρίου 2009 γίνεται στην Κοπεγχάγη η παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα του ΟΗΕ.

Το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών και η αντιμετώπιση του είναι από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Η Αριστερά, ο Συνασπισμός οφείλει να βρίσκεται και θα βρίσκεται παρούσα στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος, που θα βελτιώσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη, κυρίως των οικονομικά και κοινωνικά αδύναμων που πρώτοι από όλους πλήττονται από την κλιματική αλλαγή.

Ο Συνασπισμός μαζί με το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, συμμετέχοντας στο παγκόσμιο κίνημα, ξεκίνησε πολιτική εκστρατεία για να καταλήξει σε συμφωνία η διάσκεψη του ΟΗΕ, να περιοριστούν οι παραγόμενοι ρύποι, που επιταχύνουν την αλλαγή στο κλίμα Συμφωνία που δεν φαίνεται εύκολη καθώς οι πλούσιες αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες, οι μεγαλύτεροι ρυπαντές, δύσκολα και ύστερα από παγκόσμια πίεση θα αλλάξουν τον ρυπογόνο τρόπο παραγωγής τους.

Στα πλαίσια αυτά της πολιτικής εκστρατείας, ως πρώτο βήμα η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού στην συνεδρίαση της 11/11/2009 αποφάσισε να προσθέσει στο λογότυπο του κόμματος μέχρι την λήξη της διάσκεψης του ΟΗΕ το παγκόσμιο αίτημα για επίτευξη συμφωνίας.

Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού

Διογκώνονται τα περιβαλλοντικά προβλήματα στην Ελλάδα

Διόγκωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στις αστικές περιοχές και αυξημένο κίνδυνο ερημοποίησης σε πολλές ηπειρωτικές και νησιωτικές περιοχές διαπιστώνουν οι 20 συντάκτες της πρώτης ετήσιας Έκθεσης του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ).

Η μείωση των βροχοπτώσεων το καλοκαίρι, ο κίνδυνος ερημοποίησης σε περίπου 15.233 τ.χλμ. (στο σύνολο των 132.000 τ.χλμ. της ελληνικής επικράτειας) στη βόρεια και κεντρική ηπειρωτική χώρα, τα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη, η αύξηση αιωρούμενων σωματιδίων σε έξι ακόμη πόλεις πλην Αθήνας και Θεσσαλονίκης (Πάτρα, Βόλο, Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Λάρισα, Ηράκλειο), η εισβολή περίπου 150 ξένων ειδών στις ελληνικές θάλασσες λόγω αύξησης θερμοκρασίας των νερών, τα προβλήματα ευτροφισμού σε 14 μεγάλες λίμνες, η ακαταλληλότητα των νερών σε τρεις λίμνες και εννέα ποταμούς και οι πιέσεις που δέχονται δεκάδες μικροί υγρότοποι στα νησιά είναι μερικές από τις αρνητικές διαπιστώσεις της Έκθεσης του ΕΚΠΑΑ.

Στα θετικά βήματα που έχουν σημειωθεί, η Έκθεση περιλαμβάνει την αύξηση στην ανακύκλωση και των συστημάτων βιολογικού καθαρισμού. Επίσης, η μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 1%, λόγω της σταδιακής ευαισθητοποίησης των πολιτών για το πρόβλημα αλλά και της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Η Ελλάδα υστερεί έναντι της Ε.Ε. «στην εναρμόνιση των κοινοτικών οδηγιών, καθώς δεν υπάρχει συστηματική και μεθοδική προεργασία. Χρειάζεται αποτελεσματική διοίκηση, συνεργασία νομικών και τεχνικών για το περιβάλλον, στελέχωση και υποδομές για τους ελέγχους και την προστασία του περιβάλλοντος», σημειώνει στην εφημερίδα «Καθημερινή» η δρ. Αγγελική Καλλία, μέλος του Δ.Σ. του ΕΚΠΑΑ.

Κινδυνεύει η χλωρίδα της Ελλάδας

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες στη χλωρίδα διαφόρων χωρών της Μεσογείου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, σε διάφορες μεσογειακές χώρες, η κλιματική αλλαγή θα είναι καταστροφική για τα φυτά της χώρας μας.

Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα μας είναι ο παράδεισος της ευρωπαϊκής βιοποικιλότητας. Ο αριθμός των φυτικών ειδών σε σχέση με την έκταση της χώρας είναι από τις υψηλότερες σε Ευρώπη και Μεσόγειο. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει 6.437 είδη, υποείδη, ποικιλίες (1.346 ενδημικά, το 20% των οποίων είναι απειλούμενα).

Οσον αφορά την ελληνική πανίδα, έως τώρα έχουν καταγραφεί 23.130 είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών και άλλα 3.500 θαλάσσια είδη. Εκτιμάται ότι αν μελετηθεί πλήρως η ελληνική πανίδα θα περιλαμβάνει 50.000.

Από τα 98 χερσαία θηλαστικά ο λύγκας έχει εξαφανιστεί από την Ελλάδα, η καφέ αρκούδα έχει αυξηθεί από 130 - 150 άτομα το 1995 σε 200 σήμερα, ενώ διατηρείται σταθερός ο πληθυσμός του λύκου (500 - 700). Για τα είδη που δεν εντάσσονται σε ειδικό καθεστώς προστασίας υπάρχουν στοιχεία μόνο για το τσακάλι (1.000 άτομα) και το αγριόγιδο (500 - 700), ενώ σημαντική θεωρείται η ποικιλότητα των αγροτικών οικόσιτων ζώων (30 αυτόχθονες φυλές).

Η ορνιθοπανίδα της Ελλάδας εμπλουτίστηκε την τελευταία 10ετία με 26 νέα είδη από Αφρική, Ασία, Αμερική. Η νανόχηνα εμφανίζει φθίνουσα πορεία, ενώ λαγγόνα, βαλτόπαπια, αργυροπελεκάνος έχουν αυξητικές τάσεις και για πέντε φωλεάζοντα (θαλασσαετό, μαυρόγυπα, βασιλαετό, αιγαιόγλαρο, κιρκινέζι) η κατάσταση είναι αμετάβλητη.

Πηγή: Καθημερινή