Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

Το μεγάλο "πράσινο" deal για τον Αμβρακικό


Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα "ΑΝΑ.Σ.Α"

20 χρόνια φαγούρας χρειάστηκαν για να παραδοθεί οριστικά και αμετάκλητα ο Αμβρακικός Κόλπος στους καταστροφείς του. Με bonus track 120 εκατ. ευρώ.

Σε διαβούλευση έχει θέσει το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας το Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για τον Αμβρακικό Κόλπο με τον προσανατολισμό του να βρίσκεται σε αντίθετη κατεύθυνση από τις μεγάλες διεκδικήσεις των φορέων και των κατοίκων της περιοχής για ουσιαστική προστασία και ανάπτυξη. Με έμφαση - στα όρια της εμμονής - στον άξονα της «πράσινης ανάπτυξης» δείχνει τον δρόμο για επενδύσεις απ’ όσους όλα τα προηγούμενα χρόνια καταλήστευσαν τα αποθέματά του και εγκλημάτησαν για την περιβαλλοντική του υποβάθμιση. Κυρίως όμως καταργεί το δημόσιο φυσικό πλούτο.
Το 2006 η Εταιρεία Ανάπτυξης Αμβρακικού και οι φορείς, που τη συγκροτούν προχώρησαν στη εκπόνηση σχεδίου με στόχο την υλοποίηση αναπτυξιακών παρεμβάσεων στην περιοχή ως αντιστάθμισμα των περιβαλλοντικών (στα χαρτιά) περιορισμών, που επιβάλει η Κοινή Υπουργική Απόφαση σύμφωνα με την οποία ο υγροβιότοπος αποτελεί Εθνικό Πάρκο.
Μόνο και μόνο η πρόβλεψη αμοιβής τεχνικού συμβούλου με 10 εκατομμύρια ευρώ από το συνολικό προϋπολογισμό του προγράμματος κάνει φανερό ποιοί θα κάνουν κουμάντο στον Αμβρακικό.
Το πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τέσσερις άξονες, που περιγράφουν αντικρουόμενες δράσεις. Κάνει λόγο για την εντατική ανάπτυξη υδατοκαλλιεργειών και ιχθυοκαλλιεργειών. Σύμφωνα με το Σύλλογο «Ενεργοί Πολίτες» (από τους πρώτους φορείς, που αντιδρούν και εκφράζουν αντιρρήσεις, επιφυλάξεις και αντιπροτάσεις) πρόκειται για «αυτοκτονία» αφού επιστημονικές μελέτες (που το ελληνικό δημόσιο έχει χρηματοδοτήσει) αποδεικνύουν, ότι η θαλάσσια λεκάνη καταλαμβάνεται κατά 70-80% από ανοξικές μάζες εξ αιτίας των πολλών οργανικών φορτίων και οι οποίες προκάλεσαν τους μαζικούς θανάτους των ψαριών ιχθυοκαλλιεργειών το 1998, 1999 και 2008 με όλες τις τραγικές συνέπειες.
Έτσι οι 20 ιχθυοκαλλιεργητικές μονάδες, που ήδη λειτουργούν στον Αμβρακικό επιβαρύνουν άμεσα τη θαλάσσια λεκάνη και 126.000 τόνοι οργανικής ύλης (προέρχεται από την χαμένη τροφή που δεν προλαβαίνει να καταναλωθεί, τα περιττώματα των ψαριών, τα αντιβιοτικά και τις χαλκούχες ενώσεις που χρησιμοποιούνται για την πλύση των διχτυών) επικάθεται στο βυθό του Αμβρακικού ως μαύρο χαλί και μετατρέποντάς τον σε «νεκρά θάλασσα». Επί πλέον αυτή η δραστηριότητα βρίσκεται σε αντίφαση με οικοτουριστικές δραστηριότητες, κολύμβηση και καταδύσεις που προτείνονται μέσα από το σχέδιο.
Παράλληλα και οι αλιείς της περιοχής ζητώντας την απομάκρυνση των ιχθυοκαλλιεργειών προτείνουν για τον εμπλουτισμό των ιχθυοαποθεμάτων του Κόλπου την ουσιαστική επαναλειτουργία του ιχθυογενετικού σταθμού Πωγωνίτσας με ενδημικά είδη, τόσο για τον εμπλουτισμό της θαλάσσιας λεκάνης όσο και των λιμνοθαλασσών και έτσι να αυξηθούν και οι θέσεις απασχόλησης στους συνεταιρισμούς και ελεύθερους αλιείς.
Στο σχέδιο, που έχει τεθεί σε διαβούλευση δεν γίνεται καμία αναφορά για δράσεις απομάκρυνσης των δεξαμενών υγρών καυσίμων, που υπάρχουν και στην Αμφιλοχία και οι οποίες από μόνες τους αποτελούν διαρκή κίνδυνο για τον Αμβρακικό.
Το σχέδιο επίσης δεν περιγράφει τολμηρές δράσεις για την αποκατάσταση του στομίου του Αμβρακικού από το εκτεταμένο μπάζωμα, που έχει προκαλέσει η ιδιωτική μαρίνα στο Άκτιο.
Στον δεύτερο άξονα του σχεδίου, προϋπολογισμού 53 εκ. ευρώ περιλαμβάνονται δράσεις διαχείρισης και προστασίας φυσικού περιβάλλοντος, διαχείριση και βελτίωση λιμνοθαλασσών, επεξεργασία λυμάτων και διαχείριση αστικών απορριμμάτων και περιγράφεται η κατασκευή και η λειτουργία μονάδας επεξεργασίας ζωϊκών αποβλήτων και φλούδας πορτοκαλιού από ιδιώτες και όχι από την αυτοδιοίκηση και μάλιστα από εκείνες τις επιχειρήσεις (πτηνοκτηνοτροφικές κυρίως), που χρόνια τώρα δεν λειτουργούν ούτε τους βιολογικούς καθαρισμούς επιβαρύνοντας τον Αμβρακικό.
Στον τρίτο άξονα του σχεδίου προϋπολογισμού 26,7 εκ. ευρώ που περιλαμβάνει: ανάδειξη οικοσυστημάτων, αναπλάσεις χώρων, οικισμών και ανάδειξη μνημείων πολιτισμού και επενδυτικές δραστηριότητες οικοτουρισμού – αγροτουρισμού, αξιοποίησης χαρακτηριστικών τοπικών προϊόντων και αλιευτικών προϊόντων την πρωτοκαθεδρία θα διατηρούν οι «ιερές» επιχειρήσεις της Μονής Προφήτη Ηλιού, η οποία κατέχει λιμνοθάλασσες και διβάρια.
17,9 εκατ. ευρώ θα χαρίσει το σχέδιο σε μελετητικά γραφεία για την « Εφαρμογή τεχνολογικά καινοτόμων προσεγγίσεων στην πρωτογενή παραγωγή και διασφάλιση ποιότητας και σήμανσης στα προϊόντα του πρωτογενή τομέα». Σε αυτό τον άξονα ενθαρρύνονται εκτός των άλλων και ΑΠΕ μέσω αιολικών συστημάτων, όταν ο κόλπος βρίσκεται στη διαδρομή μεταναστευτικών πουλιών και εκεί διαβιούν προστατευόμενα ήδη. Επίσης προτείνεται η αξιοποίηση της γεωθερμίας φυσικά από ιδιώτες και δεν διασφαλίζεται η δωρεάν ενέργεια από το πεδίο της Συκιάς προς τους αγρότες της περιοχής.
Μετά από τη λειτουργία των αναπτυξιακών συνδέσμων, τα αλλεπάλληλα συνέδρια και τις διεκδικήσεις ο Αμβρακικός βρίσκεται μια… ανάσα πριν την εκχώρησή του στους ιδιώτες.

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Οι μεγαλο... σκουπιδιάρηδες

Τα ρέστα τους δίνουν σε όλα τα επίπεδα, για να περάσει από την πίσω πόρτα η πανάκριβη και επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον καύση των απορριμμάτων στη χώρα μας, οι μεγαλοεργολάβοι, οι οποίοι ανακάλυψαν τη νέα «λεωφόρο» του κέρδους.

Τα ονόματα που κινούν τα νήματα είναι τα γνωστά και μη εξαιρετέα που μονοπω­λούν τα μεγάλα έργα και τώρα έχουν ανα­λάβει εργολαβικά να πασάρουν και τη μέ­θοδο της καύσης των σκουπιδιών σχεδόν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας, αφού ανακάλυψαν το νέο και πολλά υποσχόμενο για τις επόμενες δεκαετίες Ελ Ντοράντο.

Οι πιέσεις έχουν ξεκινήσει σε όλα τα επίπεδα, στους δημάρχους, τους νομάρχες, τους περιφερειάρχες, αρμόδιους και μη υπουργούς, συμβούλους και παρασυμβούλους σε πρώην και νυν ΥΠΕΧΩΔΕ, ΥΠΕΚΑ, Εσωτερικών και Μαξίμου.

Το στενό μαρκάρισμα έχει ξεκινήσει εδώ και τουλάχιστον 5 χρόνια και οι κόποι τους είναι στο παρά πέντε της «εξαργύρωσης», αφού ω, του θαύματος ο κεντρικός περι­φερειακός σχεδιασμός για τη διαχείριση των απορριμμάτων αρχίζει και «μυρίζει» από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα νέες και πανάκριβες μεθόδους καύσης.

Οι προτάσεις πέφτουν σαν το χαλάζι από τη Ρόδο και τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Ημαθία, την Πελοπόννησο και την Κρήτη!

Η μεθόδευση ξεκίνησε με τη συνερ­γασία τοπικών «αρχόντων», οι οποίοι όχι μόνον έκαναν το «παπί», αλλά τρομοκρα­τούσαν τους πολίτες για την καταστροφή που θα φέρει στον τόπο τους ένας Χώρος Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, γε­μίζοντας παράλληλα την περιοχή τους με τους μεγαλοεργολάβους - πλασιέ των εργοστασίων καύσης.

Οι ίδιοι τοπικοί άρχοντες έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια κάθε προσπά­θεια ανακύκλωσης και μόνον τώρα που οι πολίτες έχουν καταλάβει το παιχνίδι και οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν άρχισαν να το παίζουν προβληματισμένοι…

Διόδια και... σκουπίδια!

Από τους πρώτους επιχειρηματικούς ομίλους που έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στα «χρυσά» σκουπίδια είναι ο όμι­λος Μπόμπολα, που φρόντισε την κατάλ­ληλη στιγμή να «επενδύσει» στην τεχνολο­γία της καύσης μέσω του πλασαρίσματος της μεθόδου SDF και RDF.

Το κόλπο είναι γνωστό εδώ και τουλά­χιστον μια δεκαετία. Η βιομηχανία της καύσης, βλέποντας να χάνει το παιχνίδι και δισεκατομμύρια ευρώ, άλλαξε τη στρατηγική της και προσπαθεί να πουλή­σει με άλλα ονόματα την πραμάτεια της. Δεν μιλάνε, πλέον, για καύση, αλλά για αεριοποίηση, πυρόλυση, τεχνολογίες πλάσματος και το τυποποιημένο καύσιμο από απορρίμματα RDF, προσπαθώντας να «ξεπλύνουν» τη μέθοδο της καύσης και να την παρουσιάσουν ως μια «πράσινη» εναλλακτική πρόταση, με την οποία και ξε­φορτωνόμαστε τα σκουπίδια και ενέργεια παράγουμε.

Μεγαλοπαράγοντες της Αυτοδιοίκησης έχουν μπει στο κόλπο και πιέζουν ώστε από οποιονδήποτε διαγωνισμό για τη διαχείριση των απορριμμάτων να μην απο­κλειστεί καμία μέθοδος, ούτε η καύση. Και επειδή πρόκειται για μια πανάκριβη μέθο­δο, έχουν «ράψει όλο το κοστούμι», αφού εάν περάσουν τα σχέδιά τους τα εργοστά­σια θα γίνονται με «αυτοχρηματοδότη­ση», μικρή συμμετοχή του Δημοσίου και βέβαια την παραχώρηση για πάνω από μια 25ετία της εκμετάλλευσης του εργοστασί­ου καύσης στους μεγαλοεργολάβους των σκουπιδιών!

Οι πιέσεις είναι τέτοιες, που μέχρι στιγ­μής το υπουργείο Περιβάλλοντος εάν και προωθεί – και μάλιστα με πολύ θετικές νομοθετικές ρυθμίσεις – το ζήτημα της ανακύκλωσης, όχι μόνο δεν έχει πάρει θέση για το ζήτημα της καύσης των απορ­ριμμάτων, αλλά στο σχέδιο νόμου για την προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας περνάει ως «βιοκαύσιμο» και συγκεκριμένα ως δευτερογενές καύσιμο το SDF και το RDF, που παράγονται από την καύση των σκουπιδιών.

Η έμμεση νομιμοποίηση της μεθόδου, μέσα από τα γρανάζια της παραγωγής ενέργειας, αποτελεί τον «Δούρειο Ίππο» για να περάσει η καύση σε όλες τις περιφέ­ρειες της χώρας, αφού σχεδόν στο σύνολό τους έχει εκφραστεί ενδιαφέρον από με­γάλες εταιρείες.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», η παράγραφος αυτή στο νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ δεν αποκλείεται τελικά να αποσυρθεί από την Τίνα Μπιρμπίλη, όμως το θέμα της καύσης παραμένει ανοικτό όσο δεν υπάρχει μια σαφής πολιτική θέση. Όσο η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία δεν ξεκαθαρίζουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν. Γιατί μπορεί μέχρι σήμερα οι αντιδράσεις των κατοίκων να έχουν αποτρέψει την εγκατάσταση εργο­στασίου καύσης, τα συμφέροντα, όμως, που παίζονται είναι πολλά, μεγάλα και με διεθνείς συμμαχίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες τέσσερις από τις μεγαλύ­τερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας, η Οικολογική Εταιρεία Ανακύ­κλωσης, η Greenpeace, το Δίκτυο Με­σόγειος SOS και το WWF Ελλάς, κατήγ­γειλαν ότι «σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αττική, Θεσσαλονίκη, Ημαθία, Ρόδο, Κρήτη, Πελοπόννησο) προωθούνται οι πιο επικίνδυνες και ακριβές τεχνολογικές επιλογές διαχείρισης απορριμμάτων», όπως είναι η βιολογική ξήρανση σε συν­δυασμό με θερμική επεξεργασία – έτσι έχουν βαφτιστεί οι νέες μέθοδοι καύσης των απορριμμάτων.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ζήτησαν, μάλιστα, από την υπουργό Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη να δώσει οριστική και ξε­κάθαρη απάντηση στο πιο κρίσιμο δίλημμα: ορθολογική διαχείριση απορριμμάτων (πρό­ληψη - ανακύκλωση - κομποστοποίηση) ή ακριβή, αναποτελεσματική και επικίνδυνη καύση απορριμμάτων;

Όπως επεσήμαναν στην κοινή τους ανα­κοίνωση, «η απουσία ξεκάθαρης πολιτικής προς την κατεύθυνση της περιβαλλοντικά βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων τε­λικά ευνοεί την καύση».

Στο ερώτημα αυτό, καλό θα ήταν εν όψει και των δημοτικών εκλογών να απαντήσουν και οι υποψήφιοι δήμαρχοι, περιφερειάρχες και μίνι πρωθυπουργοί, η πλειονότητα των οποίων μέχρι σήμερα δείχνει να αγνοεί επιδει­κτικά τη διαχείριση των σκουπιδιών μέσα από τη μέθοδο της ανακύκλωσης, περιορίζοντας τη δράση τους σε φιέστες και παιδικά χάπε­νινγκ, όταν, βέβαια, υπάρχουν χορηγοί…

Επενδύσεις και αντιδράσεις

Ο όμιλος Μπόμπολα έκανε τις πρώτες επενδύσεις στη Θήβα και απλώς περιμένει το πράσινο φως για το πρώτο εργοστάσιο καύσης στη χώρα μας. Όπως καταγγέλλουν φορείς και κάτοικοι της περιοχής, η κατα­σκευαστική εταιρεία Ηλέκτωρ Α.Ε., συμφε­ρόντων Μπόμπολα, που έχει αναλάβει την κατασκευή του Χώρου Υγειονομικής Ταφής στη Θήβα, αγόρασε ήδη εκτάσεις και για την κατασκευή του εργοστασίου καύσης, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα να κάψει πε­ρίπου 200.000 τόνους τον χρόνο καύσιμης ύλης που προέρχεται από σκουπίδια (RDF), σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από τη Θήβα.

Είναι χαρακτηριστικό του σκληρού πόκερ που παίζεται ότι αρχικά παράγοντες της πε­ριοχής έβλεπαν με καλό μάτι την κατασκευή του εργοστασίου καύσης και άρχισαν να κινητοποιούνται μόνον όταν οι πολίτες ξεση­κώθηκαν.

Η Επιτροπή Αγώνα και βουλευτές του νομού επισκέφτηκαν την περασμένη Πα­ρασκευή την υπουργό Περιβάλλοντος και φαίνεται ότι, τουλάχιστον για το εργοστάσιο καύσης στη Θήβα, η Τίνα Μπιρμπίλη έχει έτοιμη, εκτός απροόπτου, την κόκκινη κάρτα.

Την ίδια ώρα, όμως, η εταιρεία Ηλέκτωρ «χτυπάει» στην Ημαθία. Όπως καταγγέλλει η Οικολογική Κίνηση Βέροιας, η εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα επιχειρεί να κατα­σκευάσει σε απόσταση αναπνοής από τον Αλιάκμονα εργοστάσιο καύσης, το οποίο παρουσιάζει ως ερευνητικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή ξένου πανεπιστημίου. Το εν λόγω εργοστάσιο θα κοστίσει περισσότερα από 20 εκατομμύρια ευρώ και θα παραχωρη­θεί η εκμετάλλευσή του για 25 χρόνια στην εταιρεία.

Οι πληροφορίες λένε ότι διάφοροι «άρχο­ντες» πιέζουν για να εξασφαλίσουν 15 εκα­τομμύρια ευρώ από το ΥΠΕΚΑ και 5 εκατομ­μύρια ευρώ από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και μάλιστα βρίσκονται σε καλό δρόμο.

Οι κάτοικοι και στην Ημαθία έχουν ξεση­κωθεί και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν την εγκατάσταση του εργοστασί­ου καύσης.

Το πρόβλημα, όμως, έχει πάρει πολύ μεγά­λες διαστάσεις, αφού έκπληκτοι κάτοικοι και φορείς σε διάφορες περιοχές της χώρας ανα­καλύπτουν ότι ο τόπος τους έχει «μελετηθεί» και έχει «επιλεγεί» για την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας της καύσης για τη διαχείριση των απορριμμάτων τους.

Πρόσφατα έγινε θυελλώδης λαϊκή συνέ­λευση στα Αθίκια Κορινθίας, αφού και εκεί προβλέπεται η κατασκευή εργοστασίου καύσης έπειτα από πρόταση που κατατέθηκε στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας τον Οκτώ­βριο του 2009 από την εταιρεία POLYECO, η οποία έχει συνεργασία με την Ηλέκτωρ για παραγωγή ενέργειας από την καύση δεμάτων βιομάζας από σκουπίδια.

Ένα βήμα πριν από την κατασκευή εργο­στασίου καύσης βρίσκεται και η Ρόδος με τη σύμφωνη γνώμη δημάρχων του νησιού αλλά και του νομάρχη Δωδεκανήσου.

Το εργοστάσιο θα δέχεται περίπου 250 τό­νους απορριμμάτων την ημέρα και το κόστος κατασκευής του εκτιμάται σε πάνω από 10 εκατομμύρια ευρώ. Και σε αυτή την περίπτω­ση, επειδή δεν υπάρχει φράγκο, θα επιλεγεί η μέθοδος της συγχρηματοδότησης με την παραχώρηση της λειτουργίας του εργοστασί­ου σε ιδιώτες.

Η Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης και η Greenpeace θεωρούν το παράδειγμα της Ρόδου ως το πλέον αποκαλυπτικό για τα συμ­φέροντα που κρύβονται πίσω από το πλασά­ρισμα της μεθόδου της καύσης, η οποία λένε ότι είναι καταστροφική για την οικονομία, την υγεία και το περιβάλλον.

Όπως επισημαίνουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, στη Ρόδο η επένδυση σε τε­χνολογία καύσης απαιτεί 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ αντίθετα εάν εφαρμοστεί ένα ολο­κληρωμένο σύστημα διαχείρισης απορριμ­μάτων (πρόληψη - ανάκτηση - ανακύκλωση - εναλλακτική διαχείριση - κομποστοποίηση), το κόστος υπολογίζεται περίπου στα 8 εκα­τομμύρια ευρώ!

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των περιβαλλο­ντικών οργανώσεων, «ταυτόχρονα για κάθε μία θέση εργασίας σε εργοστάσιο καύσης ή ΧΥΤΑ, η ολοκληρωμένη περιβαλλοντική διαχείριση προσφέρει από 10 έως και 300 θέσεις εργασίας, ανάλογα το υλικό και τη μέ­θοδο διαχείρισης, ενώ αποφεύγεται η έκλυση επικίνδυνων αερίων όπως οι διοξίνες και εξοι­κονομείται ενέργεια, με συνέπεια να μειώνε­ται η έκκληση διοξειδίου του άνθρακα».

Εφημερίδα "Ποντίκι" 25 Απρίλιος 2010

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Πανελλαδική συνάντηση για την ενέργεια


Η θεματική «πόλη, περιβάλλον, οικολογία» του ΣΥΡΙΖΑ διοργανώνει το Σάββατο 17 Απριλίου 2010, πανελλαδική συνάντηση – ανοιχτή συζήτηση με θέμα την ενεργειακή πολιτική στην Ελλάδα. Η συνάντηση θα γίνει στη Θήβα (Συνεδριακό Κέντρο) με ώρα έναρξης 10.00 π.μ., δεδομένου ότι η Βοιωτία εξελίσσεται ανεξέλεγκτα σε νέο ενεργειακό κέντρο της χώρας.

Καλούμε μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ από όλη την Ελλάδα που έχουν κινηματική, επιστημονική και κοινωνική ενασχόληση με τα ζητήματα της ενέργειας αλλά και φορείς, συλλογικότητες και τοπικά κινήματα να συζητήσουμε το θέμα της ενέργειας στη χώρα συμβάλλοντας στην εκπόνηση ενός εναλλακτικού σχεδίου για τον ενεργειακό σχεδιασμό με στόχο τις ανάγκες της κοινωνίας.

Επιθυμία και στόχος μας είναι να εκπροσωπηθούν απόψεις και προσεγγίσεις που φωτίζουν τα προβλήματα του τομέα της ενέργειας και αμφισβητούν τη διάρθρωση του σημερινού ενεργειακού μοντέλου, σε μια συνάντηση ουσιαστική και πλούσια σε προβληματισμό.

Για το λόγο αυτό καλούμε όσους και όσες επιθυμούν να συμμετάσχουν να στείλουν μέχρι τις 31/3/2010 περίληψη της τοποθέτησής τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση perivallonsyriza@gmail.com ώστε να γίνει καλύτερη οργάνωση της συζήτησης. Για την οικονομία της συζήτησης οι τοποθετήσεις δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις 1.000 λέξεις (5-7΄).

Κυριακή 11 Απριλίου 2010

Σοκ από τα ευρήματα για την ατμοσφαιρική ρύπανση στις ελληνικές πόλεις



Υψηλές συγκεντρώσεις ρύπων σχεδόν σε κάθε κτίριο, όχι μόνον της Αθήνας, αλλά και άλλων ελληνικών πόλεων κατέγραψε το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε έρευνά του, με επικίνδυνα σωματίδια να εντοπίζονται στο 94% των κατοικιών. Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, άλλωστε, στη λίστα των δέκα ευρωπαϊκών πόλεων με την μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση (PM10), οι έξι πόλεις είναι ελληνικές.

Μικροσκοπικά αιωρούμενα σωματίδια, μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα, πτητικές ενώσεις, φορμαλδεΰδη και άλλοι επικίνδυνοι ρύποι «εμπλουτίζουν» την ατμόσφαιρα σε Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδας. Μάλιστα, οι ερευνητές της Ομάδας Φυσικής Κτιριακού Περιβάλλοντος, υπό τον καθηγητή Μάνθο Σανταμούρη, διαπίστωσαν υπερβάσεις των ορίων ασφαλείας σε αρκετούς εσωτερικούς χώρους.

Χαρακτηριστικό – και τρομακτικό- παράδειγμα της ατμοσφαιρικής μόλυνσης που μαστίζει τον αέρα της πρωτεύουσας αποτελεί ένα Κέντρο Υγείας στο λεκανοπέδιο, όπου εντοπίστηκαν τιμές αιωρούμενων σωματιδίων ΡΜ10 έως και 19 φορές υψηλότερες από το επιτρεπόμενο όριο ασφάλειας για την ανθρώπινη υγεία!

Τα ΡΜ10 είναι μικροσκοπικά σωματίδια - με διάμετρο περίπου 10 εκατομμυριοστά του μέτρου - τα οποία εισέρχονται στον οργανισμό μέσω της αναπνοής, ενέχοντας κινδύνους για την υγεία. Ακόμη πιο επικίνδυνα όμως θεωρούνται τα μικρότερα σωματίδια (με διάμετρο 2,5 και 1 εκατομμυριοστού του μέτρου, ΡΜ2.5 και ΡΜ1 αντίστοιχα) τα οποία επικάθονται στους ιστούς του ανθρώπινου σώματος και σχετίζονται με μακροπρόθεσμες βλάβες της υγείας.

Όπως έχει διαπιστωθεί άλλωστε, τουλάχιστον 1.000 θάνατοι ετησίως στην Αθήνα συνδέονται με τις υψηλές συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα. Η έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών έδειξε συγκεντρώσεις σωματιδίων ως και 10 φορές πάνω από τα όρια ως και στο 94% των σπιτιών. «Βασική αιτία της εσωτερικής ρύπανσης στα σπίτια είναι διάφορα υλικά που χρησιμοποιούνται, όπως συνθετικές μοκέτες, βερνίκια με επικίνδυνες ουσίες,αλλά και απορρυπαντικά που απελευθερώνουν τις λεγόμενες οργανικές πτητικές ενώσεις. Σημαντικό ρόλο παίζει και το κάπνισμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι έστω και ένας να καπνίζει σε κλειστό χώρο, η ρύπανση από αιωρούμενα σωματίδια τριπλασιάζεται» εξηγεί ο καθηγητής Σανταμούρης. Σύμφωνα με τη μελέτη, το κάπνισμα παράγει το 54% των σωματιδίων ενώ μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωσή τους έως και 10 φορές πάνω από το όριο ασφαλείας, φτάνοντας τα 500 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο (το όριο είναι 50).

Υψηλές συγκεντρώσεις διαπιστώνουν οι ερευνητές και στο διοξείδιο του άνθρακα (CΟ2), κάτι στο οποίο συμβάλλουν σημαντικά,σ το εσωτερικό των κτιρίων, θερμάστρες αερίου και κηροζίνης. Μεγάλες ποσότητες CΟ2 εντοπίστηκαν σε σχολεία, δημόσια κτίρια (όπως του ίδιου του Πανεπιστημίου Αθηνών) αλλά και σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Συγκεκριμένα, σε αθλητικό κέντρο της Θεσσαλονίκης που δεν διέθετε μηχανικό αερισμό, οι συγκεντρώσεις CΟ2 έφτασαν και τα 2.800 ppm, με επιτρεπόμενο ανώτατο όριο τα 600.

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010

Για τις ανακοινώσεις της Υπουργού ΠΕΚΑ για τη "διπλή ανάπλαση" .

Συγχαρητήρια κα Μπιρμπίλη!

Απ' ό,τι φαίνεται σε αυτή τη χώρα το κόμμα των εργολάβων είναι υπερκομματικό φαινόμενο και οι πιέσεις που ασκούν σε κάθε κυβέρνηση πιάνουν τελικά τόπο. Ανατρέποντας την ουσία της απόφασης του ΣτΕ, που απαγορεύει την ανέγερση εμπορικών κέντρων στην περιοχή και αγνοώντας τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις των πολιτών, η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ προχωρά απ' ό,τι φαίνεται σε ρυθμίσεις τσιμεντοποίησης του Ελαιώνα υπέρ του μεγαλοεπιχειρηματία κ. Βωβού και κατά του περιβάλλοντος, το οποίο υποτίθεται ότι υπερασπίζεται.
Δημιουργείται έτσι ένα πολύ κακό προηγούμενο για το σεβασμό των αποφάσεων του ΣτΕ, παρά τις υποσχέσεις της κ. Μπιρμπίλη κατά την πρώτη της επίσκεψη μετά την ανάληψη των καθηκόντων της. Ελπίζουμε η νέα απαράδεκτη ρύθμιση που θα πρέπει να γίνει με ΠΔ, να πάρει την ίδια απάντηση όταν περάσει από το ΣΤΕ για έλεγχο συνταγματικής νομιμότητας.
Σε κάθε περίπτωση, διαβεβαιώνουμε τη σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι όπως όλο το προηγούμενο διάστημα στηρίξαμε ενεργά και συμμετείχαμε τους αγώνες των πολιτών για πράσινο, ελεύθερους χώρους και ποιότητα ζωής το ίδιο θα συνεχίσουμε να κάνουμε και σήμερα και στο μέλλον.

3/3/2010

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

«Βωβή» πράσινη ανάπτυξη…

Η προτεινόμενη σήμερα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος ρύθμιση για τη «Διπλή Ανάπλαση» Βοτανικού-Αλεξάνδρας, έρχεται ως αποτέλεσμα της περσινής Απόφασης του ΣτΕ που ακύρωσε το σχετικό «Νόμο Σουφλιά» και έκλεισε το δρόμο στην τσιμεντοποίηση της ευρύτερης περιοχής του Ελαιώνα. Η Απόφαση του ΣτΕ αποτέλεσε δίκαια ορόσημο για τη δράση των δυνάμεων των κινημάτων πολιτών και της ριζοσπαστικής αριστεράς, απτή απόδειξη ότι μπορούμε να πετυχαίνουμε νίκες για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής στην πόλη.

Θεωρούμε ότι η νέα ρύθμιση που δημοσιοποιήθηκε είναι αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης που έλαβε χώρα –«κεκλεισμένων των θυρών»- αποκλειστικά μεταξύ του Υπουργείου, του Δήμου και των επιχειρηματιών που εμπλέκονταν στο πρότζεκτ. Μιας διαπραγμάτευσης που μόνο στόχο είχε να παρακάμψει την ουσία της Απόφασης του ΣτΕ που απαγορεύει την ανέγερση εμπορικών κέντρων στην περιοχή και να συμβιβάσει τα μεγάλα συμφέροντα που παίζονται στην περιοχή.

Επιπλέον, αγνοήθηκαν οι τεκμηριωμένες θέσεις του κινήματος πολιτών που εναντιώνονται στην τσιμεντοποίηση και διεκδικούν τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου στον Ελαιώνα.

Οι λεπτομέρειες της ρύθμισης που προτείνεται σήμερα από το ΥΠΕΚΑ μένει να εξεταστούν. Ωστόσο, είναι σαφές από τις σημερινές ανακοινώσεις του ΥΠΕΚΑ, ότι οι προτάσεις του περιλαμβάνουν για άλλη μια φορά μεγάλους κτισμένους όγκους εμπορικών χρήσεων στον Ελαιώνα, που στόχο έχουν να διασώσουν τα συμφέροντα της εταιρείας «Μπ. Βωβός».

Προβλέπονται χρήσεις που αναμφίβολα επιβαρύνουν και δημιουργούν σοβαρά πολεοδομικά και συγκοινωνιακά προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα η δημοτική αρχή Κακλαμάνη και όσοι έλεγαν ότι «δεν υπάρχει άλλος τρόπος να γίνει η Διπλή Ανάπλαση και το γήπεδο του ΠΑΟ» είναι για άλλη μια φορά εκτεθειμένοι. Είναι εκτεθειμένοι γιατί συνωμότησαν κατ’ εξακολούθηση ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και το περιβάλλον, αλλά και γιατί επιδίωξαν την ικανοποίηση των μικροπολιτικών και οικονομικών τους συμφερόντων με συκοφαντίες και απειλές ενάντια στους ενεργούς πολίτες και τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι η μεθόδευση που ακολούθησε το ΥΠΕΚΑ για την εκπόνηση νέας ρύθμισης για τη διπλή ανάπλαση δείχνει την πραγματική ουσία της «πράσινης ανάπτυξης»: Καλή στα λόγια, αλλά «βωβή» προς τα μεγάλα συμφέροντα…

Έτσι κι αλλιώς, είναι σαφές ότι και οι νέες προτάσεις για τη «Διπλή Ανάπλαση» θα κριθούν, απ’ την κοινωνία αλλά και τα αρμόδια θεσμικά όργανα.

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

2 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων



2 Φεβρουαρίου: Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

ΟΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Αμβρακικός Κόλπος


Α. Για την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων και τη Σύμβαση Ramsar.

Η σύμβαση για τους υγροτόπους διεθνούς σημασίας, Σύμβαση Ramsar, είναι μία διακυβερνητική συνθήκη που παρέχει το πλαίσιο για την εθνική δράση και διεθνή συνεργασία για τη διατήρηση και τη «συνετή χρήση» των υγροτόπων και των πόρων τους. Διαπραγματεύθηκε τη δεκαετία του 1960 από τις χώρες και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που είχαν ανησυχία για την αυξανόμενη απώλεια και υποβάθμιση των οικοτόπων / υγροτόπων για τα αποδημητικά υδρόβια πτηνά. Η συνθήκη εγκρίθηκε στην ιρανική πόλη Ramsar στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας, στις 2 Φεβρουαρίου του 1971 και τέθηκε σε ισχύ το 1975. Είναι η μοναδική παγκόσμια περιβαλλοντική συνθήκη που ασχολείται με ένα συγκεκριμένο οικοσύστημα και καλύπτει όλες τις γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη. Στη συνθήκη περιλαμβάνονται 1524 υγρότοποι με έκταση 520 εκατομμυρίων στρεμμάτων περίπου.

Τι είναι υγρότοπος:
Σύμφωνα με διεθνείς ορισμούς υγρότοποι «είναι οι ελώδεις περιοχές, βάλτοι, υγροί τυρφώνες φυσικοί ή τεχνητοί, μόνιμοι ή πρόσκαιροι, με στάσιμο ή τρεχούμενο, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό νερό καθώς και θαλασσινές περιοχές με βάθος που δεν ξεπερνάει τα 6 μέτρα».

Β. Το σύνθημα για το 2010: «Φροντίδα για τους υγρότοπους - μια απάντηση στην αλλαγή του κλίματος»


Το σύνθημα είναι επίκαιρο, και έχει πολλά να πει, σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο α) σχετικά με τα είδη των υγροτόπων και των οικοσυστημάτων τα οποία βρίσκονται υπό συνεχή απειλή από τις ανθρώπινες πρακτικές β) σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος στα οικοσυστήματα των υγροτόπων, και γ) κυρίως, για το ρόλο των υγροτόπων και την άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής.

Γ. Οι υγρότοποι στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει επίσημα δέκα υγροτόπους τους οποίους και θα πρέπει να τους προστατεύει βάση της συνθήκης Ramsar. Στην πραγματικότητα όμως είναι πολλοί περισσότεροι. Μόνο σε 65 νησιά του Αιγαίου το πρόγραμμα του WWF Ελλάς «Προστασία των Νησιωτικών Υγροτόπων της Ελλάδας» κατέγραψε 672 υγροτόπους και διαπίστωσε ότι μόνο δύο από αυτούς προστατεύονται επαρκώς. Σύμφωνα με κοινή ανακοίνωση των WWF Ελλάς, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, διαπιστώνονται: «Αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, αλλοίωση και υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, απόρριψη στερεών και εκροή αστικών αποβλήτων, παράνομη και αυθαίρετη δόμηση, εντατικοποίηση της γεωργίας και λαθροθηρία είναι μόνο ορισμένα από τα εντονότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δέκα υγρότοποι της χώρας που προστατεύονται από την διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ.»

Δ. Ο Αμβρακικός

Η Ήπειρος έχει υγρότοπους ανεκτίμητης αξίας, οι οποίοι είναι τόσο κοντά μας. Κι όμως η αμέλεια της Πολιτείας και η «υποτίμηση» από τις τοπικές κοινωνίες τους καταστρέφει καθημερινά. Είναι πολλές οι δράσεις, απόρροια του μοντέλου ανάπτυξης που επικρατεί, που έχουν οδηγήσει τον υδροβιότοπο του Αμβρακικού στην σημερινή κατάσταση, να εκπέμπει SOS. Αστικά και κτηνοτροφικά λύματα, λιπάσματα και φυτοφάρμακα, υπερβολική χρήση των κτηνιατρικών φαρμάκων, παράκτιες αποθήκες καυσίμων, έργα στο στόμιο του Αμβρακικού, συνεχής αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας, αποξηράνσεις, αμμοληψίες, εκχερσώσεις φυσικής βλάστησης, παράνομο κυνήγι, υπεραλίευση, φράγματα, μικροβιακή μόλυνση λόγω κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, διάθεση ζωικών υποπροϊόντων, υλοτομία .

Επίσης, διαπιστώνεται η έλλειψη συντονισμένων δράσεων που να βασίζονται σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο διαχείρισης. Η λειτουργία του Φορέα Διαχείρισης, που έχει θεσπιστεί, δυσχεραίνεται χωρίς ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, χωρίς αρμοδιότητες, χωρίς επαρκώς καταρτισμένο προσωπικό, που να εργάζεται σε μόνιμη βάση. Όσα επί μέρους σχέδια διαχείρισης έχουν εκπονηθεί, δεν έχουν εφαρμοστεί.

Δεν υπάρχει συστηματική επιστημονική παρακολούθηση των οικολογικών αξιών του υγρότοπου από τους φορείς, που είναι αρμόδιοι για την προστασία και διαχείρισή του, πράγμα που αποτελεί και το βασικό εργαλείο για την ιεράρχηση των στόχων διαχείρισης. Όποια παρατήρηση γίνεται, είναι σποραδική και εξαρτάται από την υλοποίηση κοινοτικών προγραμμάτων. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι επικρατεί αδιαφορία, που στην καλύτερη περίπτωση οφείλεται σε ελλείψεις των αναγκαίων ελεγκτικών μηχανισμών

Η Ν.Ε. Πρέβεζας του Συνασπισμού απευθύνεται σε όλους τους αρμόδιους και τους καλεί να απαιτήσουν να εφαρμοστεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα βιώσιμης διαχείρισης και ανάπτυξης του Αμβρακικού Κόλπου σε όφελος όλων των κατοίκων της περιοχής γύρω απ αυτόν. Να σταματήσουν επιτέλους οι αποσπασματικές αναθέσεις και παραχωρήσεις που δεν οδηγούν πουθενά.


Η νέα διακυβέρνηση να προχωρήσει επιτέλους στην απαραίτητη στελέχωση των αρμόδιων Υπηρεσιών των Νομαρχιών και ιδιαίτερα του Φορέα Διαχείρισης. Να αποδείξει στην πράξη ότι είναι τουλάχιστον ειρωνεία να αναφέρει η ΚΥΑ για τον Αμβρακικό ότι από την εφαρμογή της δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού!!!!

Απαιτούμε

§ Να σταματήσουν τα έργα στη μαρίνα Ακτίου και να αποξυλωθούν τα μπαζώματα και τα εγκαταλειμμένα τσιμεντομπλόκ της επέκτασης του λιμανιού Πρέβεζας

§ Άμεση μετεγκατάσταση δεξαμενών καυσίμων και απαγόρευση εισόδου δεξαμενοπλοίων χωρίς διπλά τοιχώματα. Το ίδιο ισχύει και για τον ανεφοδιασμό του Στρατού

§ Επανεξέταση χωροθέτησης όλων των κτηνοτροφικών και πτηνοτροφικών μονάδων και αυστηρή εφαρμογή μελετών και έλεγχο λειτουργίας

§ Να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν μονάδες διαχείρισης και διάθεσης ζωικών υποπροϊόντων σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΕ, αλλά και να χρηματοδοτηθεί η διάθεσή τους από τους κτηνοτρόφους

§ Μελέτη φέρουσας ικανότητας του Αμβρακικού ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας, που οδηγεί σε μη αναστρέψιμη κάμψη του οικοσυστήματος

§ Να προσανατολιστούν οι αγροτικές καλλιέργειες σε βιολογική ή ολοκληρωμένη διαχείριση για την μείωση των μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που έχουν τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, με στόχο να οδηγηθούμε σε πιστοποιημένα ποιοτικά προϊόντα.

$Να περιοριστεί η χρήση κτηνιατρικών και αντιβιοτικών φαρμάκων και να οδηγηθούμε σε παραγωγή ζωικών προϊόντων με βιολογικά πρότυπα και πιστοποιημένων προϊόντων με σημαντική υπεραξία

$Άμεση εφαρμογή του προγράμματος απονιτροποίησης

§ Άμεση δημιουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού σε όλες τις ρυπαίνουσες εγκαταστάσεις ώστε τα λύματα να πληρούν τις προδιαγραφές ποιότητας της ΕΕ

$Να οργανωθεί η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων γύρω από τον Αμβρακικό και να κλείσουν όλες οι ανεξέλεγκτες χωματερές. Έμφαση να δοθεί στην ανακύκλωση

§ Να εφαρμόζονται οι περιβαλλοντικές μελέτες. Αυτές να εκπονούνται από αξιόπιστους φορείς, ώστε να πάψουν να αποτελούν άλλοθι για την υλοποίηση των οποιωνδήποτε έργων

· Σημαντικό ρόλο να παίξει ο Φορέας Διαχείρισης, που βρίσκεται ήδη υπό νέα διοίκηση, με καθορισμό αρμοδιοτήτων, στελέχωση με ειδικευμένο προσωπικό και διάθεση των αναγκαίων πόρων για τη λειτουργία του

Καλούμε
όλους τους φορείς της περιοχής, που ενδιαφέρονται για την σωτηρία του Αμβρακικού σε επαγρύπνηση, συνεργασία, συσπείρωση και κινητοποίηση.

N.E. ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ
synprevezas@gmail.com

Η κυβέρνηση καταδικάζει τη χώρα σε τεχνολογική και περιβαλλοντική καθυστέρηση στη διαχείριση απορριμμάτων

  Ο νέος Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων και η στρατηγική της χώρας όσον αφορά στην πρόληψη, στη διαλογή στην πηγή και στην ανακύκλ...