Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Γ. Βασιλείου: Μεταλλεία βωξίτη στα Μέγαρα; Καθαρός παραλογισμός!


Όσοι «ξερόλες» τυχόν χαρακτηρίσουν αβάσιμους τους φόβους  των κατοίκων για τις συνέπειες μιας εξόρυξης βωξίτη στην περιοχή, «ας πάνε να δουν τι συνέβη στη Φθιώτιδα». Αυτό τόνισε χαρακτηριστικά ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής, Γιάννης Βασιλείου, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Διονύση Ελευθεράτο, στον απόηχο της μεγάλης συγκέντρωσης που έγινε στα Μέγαρα, για το θέμα αυτό.
    Η συγκέντρωση ήταν τεράστια και δείχνει την ομόθυμη θέληση της τοπικής κοινωνίας, σχολίασε ο αντιπεριφερειάρχης.

«Το δημοτικό συμβούλιο γνωμοδότησε αρνητικά για το σχέδιο της εξόρυξης, τώρα βρισκόμαστε στη φάση, κατά την οποία θα περάσει και από το περιφερειακό» ανέφερε ο κ. Βασιλείου, προσθέτοντας ότι έχουν γίνει κι άλλες κινητοποιήσεις, κυρίως Συλλόγων.

«Η Δ. Αττική δεν αντέχει κι έναν κρανίου τόπο στα Μέγαρα»

Ο αντιεπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής τόνισε μεταξύ άλλων:

«Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα ουσίας στη Δυτική Αττική. Μεταπολεμικά η περιοχή – καλώς ή κακώς, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα- επελέγη για την ανάπτυξη του δευτερογενούς τομέα. Το αποτέλεσμα ήταν η μεγάλη περιβαλλοντική υποβάθμισή της, καθώς μετατράπηκε σε απέραντη βιομηχανική ζώνη. Αρκεί να σκεφθείτε ότι υπάρχουν 19 δραστηριότητες που υπάγονται στην Οδηγία Σεβέζο (…). Στην περιοχή έχει ήδη ξεχειλίσει το ποτήρι, δεν χρειάζεται η παραμικρή νέα σταγόνα. Αυτό που επείγει είναι να τεθεί ένα ‘Στοπ’ στη διαδικασία της επιδείνωσης, ένα ‘ως  εδώ και μη παρέκει’. Και, αμέσως μετά, να υλοποιηθεί η οικολογική αναβάθμιση της περιοχής. Η λειτουργία μεταλλείων είναι πέρα από κάθε λογική».     

Ο κ. Βασιλείου ανέφερε ακόμη πως, βάσει των επιστημονικών δεδομένων και της εμπειρίας, κανείς δεν πρέπει να τρέφει- ή να καλλιεργεί- αυταπάτες για τις συνέπειες που θα είχε το εγχείρημα της εξόρυξης. «Θα γινόταν εκεί ένας ‘κρανίου τόπος’», είπε χαρακτηριστικά. Ούτε η Δυτική Αττική, ούτε οι ζωές των κατοίκων θα το άντεχαν αυτό, πρόσθεσε.

Όπως τόνισε ο αντιπεριφερειάρχης, η Δυτική Αττική παρέχει το κατ’ εξοχήν κατάλληλο πεδίο, για να ενσαρκωθεί η αρχή, την οποία διακήρυξε ο πρωθυπουργός: «Δίκαιη ανάπτυξη με προστασία του περιβάλλοντος». 

Ο τουρισμός και  τα σχέδια της Περιφέρειας

Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο κ Βασιλείου απέκρουσε το «δόγμα», βάσει του οποίου οι – ήδη επιβαρυμένες, περιβαλλοντικά-  βιομηχανικές περιοχές είναι αναπόφευκτο να «υποδέχονται» νέες δραστηριότητες. Είπε χαρακτηριστικά:
«Ξέρετε, η Δυτική Αττική δεν είναι μόνο μαυρίλα. Υπάρχουν πανύψηλα βουνά, όπως τα Γεράνια, το όρος Πατέρας, ο Κιθαιρώνας. Υπάρχει πράσινο. Υπάρχουν καταγάλανες ακρογιαλιές, σε Κινέτα, Γερμενό, Ψάθα, Αλεποχώρι. Ειδικά από την πλευρά της Κινέτας, θα προκληθεί μεγάλο πρόβλημα, αν γίνει εξόρυξη (…). Πρόκειται εν ολίγοις για περιοχή με τουριστικές δυνατότητες. Κι αυτές θέλουμε ως Περιφέρεια να τις ενισχύσουμε. Συνεπώς η ιδέα περί μεταλλευτικής δραστηριότητας είναι ασύμβατη και με τους σχεδιασμούς που έχει η Περιφέρεια, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της περιοχής».

«Θα είναι η Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα και δίπλα… αυτό;»

Πρόκειται για ζήτημα κεφαλαιώδες για την περιοχή και τους κατοίκους, συνόψισε ο κ. Βασιλείου. Και πρόσθεσε: «Υπάρχει κάτι ακόμη, επίσης ασύμβατο… Υπενθυμίζω πως το 2021 η Ελευσίνα θα είναι Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Το σκέφτεστε; Η Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα και δίπλα μια απερίγραπτη κατάσταση;»    

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Παρουσίαση του νέου Νομοσχεδίου για την Ανακύκλωση


Στόχος του νομοσχεδίου είναι ένας και μοναδικός : η ενίσχυση της ανακύκλωσης. Σε αυτή την κατεύθυνση το νομοσχέδιο περιέχει :
• Ρύθμιση και στήριξη της αγοράς και της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς, με στόχο την βελτιστοποίηση της λειτουργίας, τη διαφάνεια και τον έλεγχο των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης και καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής. Ισοτιμία στην αγορά, χωρίς εκμετάλλευση προνομιακής θέσης, χωρίς μεσάζοντες, χωρίς χρήση των ΣΕΔ για εμπορικούς σκοπούς : Κανονισμός προμηθειών, χαμηλό αποθεματικό, χαμηλό διοικητικό κόστος, ασυμβίβαστο ΣΕΔ -μετόχου και στελέχους- με επεξεργασία και διαχείριση ανακυκλωσίμων και σ.α.
• Καθοριστικός ρόλος των δήμων στο έργο της ανακύκλωσης, με ευαγγέλιο τα τοπικά σχέδια και τους στόχους του κάθε ΟΤΑ. Με κίνητρα και αντικίνητρα και σύγχρονους κανονισμούς καθαριότητας και με καθορισμένο πλαίσιο συνεργασίας με την κοινωνική οικονομία. Μεταξύ των κινήτρων που καθιερώνονται είναι η σύνδεση της τιμολογιακής πολιτικής των ΦΟΔΣΑ με τις επιδόσεις των δήμων στην ανακύκλωση. Παράλληλα ενθαρρύνουμε την παροχή κινήτρων στους δημότες για μείωση αποβλήτων και ανακύκλωση.
• Αξιοποίηση όλων των πόρων στην πραγματική ανακύκλωση, στην πραγματική κοινωνία και οικονομία. Άλλωστε, ο πόρος της ανακύκλωσης είναι δημόσιος και κοινωνικός πόρος και πρέπει να αξιοποιείται ορθολογικά και με πλήρη διαφάνεια.
• Μείωση χρήσης πλαστικής σακούλας, που ήδη θεσπίστηκε με ΚΥΑ.
• Ενίσχυση του ελεγκτικού και επιχειρησιακού ρόλου του ΕΟΑΝ. Άμεση πρωτοβουλία από τον ΕΟΑΝ για την καταγραφή ποσοτήτων και σύνθεσης στερεών αποβλήτων.
Για το νομοσχέδιο ολοκληρώθηκε τριπλός εντατικός κύκλος διαβούλευσης με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς της Αυτοδιοίκησης, της Αγοράς και της επιστημονικής κοινότητας, καθώς και των οικολογικών και κοινωνικών οργανώσεων.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Σχολάζουσες Γαίες: Ο Γίγαντας που κοιμάται

Πώς θα ξαναζωντανέψουμε την ύπαιθρο με χιλιάδες θέσεις εργασίας στην πρωτογενή παραγωγή

 
http://yannistsironis.blogspot.gr

Η μετεμφυλιακή ιστορία της Ελλάδας, είναι ιστορία εγκατάλειψης της υπαίθρου και της παραγωγικής μας κληρονομιάς.
Ο πληθυσμός των πόλεων με περισσότερους από 50.000 κατοίκους ξεπερνά πλέον τα 5,5 εκατομμύρια.
Τα δύο τρίτα της χώρα μας εγκαταλείφθηκαν.
Η πληθυσμιακή όμως εγκατάλειψη είναι μόνο η μία πλευρά.
Χειρότερη, κατά την γνώμη μου, είναι η εγκατάλειψη της παραγωγικής κληρονομιάς: Από την δεκαετία του 50, με μία άνευ προηγουμένου πολιτισμική προπαγάνδα, οι έννοιες «τσοπάνος», «αγρότης», «βλάχος», «χωριάτης», ταυτίστηκαν με την αγραμματοσύνη και την οπισθοδρόμηση.
Έγιναν συνώνυμα του πρωτογονισμού, του άξεστου, της αφέλειας και της κουτοπονηριάς.
Ο νέος άνθρωπος, που ήθελε να μορφωθεί, να οραματιστεί, να αναζητήσει την καινοτομία, δεν μπορούσε να είναι τσοπάνος, δεν μπορούσε να είναι χωριάτης.
Ενώ λοιπόν οι τσοπάνηδες της Ελβετίας ή της Αυστρίας της Γερμανίας ή της Ολλανδίας εκσυγχρονίζονταν και μπήκαν δυναμικά στον 21ο αιώνα, στην Ελλάδα τα επαγγέλματα αυτά ταυτίστηκαν με τα γηρατειά ή την έλλειψη φιλοδοξίας.
Το επαγγελματικό λοιπόν δυναμικό του πρωτογενούς τομέα δεν αδυνάτισε μόνο πληθυσμιακά, αλλά και ποιοτικά!
ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Η απαξίωση του ανθρώπινου δυναμικού υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στην μη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων: αντί να επενδυθούν στην ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία, διοχετεύτηκαν κυρίως στην ψηφοθηρία του πελατειακού καθεστώτος.
Φτάσαμε σε ακραίες περιπτώσεις, να επιδοτείται έκταση με 10.000€, χωρίς να παράγει απολύτως τίποτα!
Μετά το 1989, η είσοδος στην ελεύθερη αγορά των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, με χαμηλά κόστη, αλλά πολύ υψηλή τεχνογνωσία, συντελεί στην ραγδαία μείωση του αγροτικού ΑΕΠ.
Τέλος η παγκοσμιοποίηση έφερε στην αγορά προϊόντα σε τιμές αδιανόητες για τον Έλληνα παραγωγό: Η τιμή του κατεψυγμένου χυμού που φτάνει από χώρες της Λατινικής Αμερικής, δεν καλύπτει ούτε τις αμοιβές για την συλλογή εσπεριδοειδών στην Ελλάδα.
Έτσι, σημαντικό ποσοστό καλλιεργήσιμης γης, ακόμα και δενδρωδών καλλιεργειών, εγκαταλείφθηκαν και σχολάζουν:
• Δημόσιες γαίες, και μοναστικά ή εκκλησιαστικά κτήματα, που παλιά παραχωρούνταν σε ακτήμονες, μένουν στα αζήτητα.
• Γη συνεταιρισμών υπό εκκαθάριση, μνημείων του πελατειακού καθεστώτος.
• Ιδιωτικές εκτάσεις, που οι σημερινές τιμές παραγωγού καθιστούν ασύμφορη την εκμετάλλευσή τους.
ΤΙ ΑΞΙΖΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΑΖΟΥΣΕΣ ΓΑΙΕΣ;
Η σχολάζουσα γεωργική γη είναι ένας γίγαντας αξίας πολλών δισεκατομμυρίων.
Τα προϊόντα της ελληνική γης, γίνονται ασυναγώνιστα στις διεθνείς αγορές, όταν οι καλλιεργητές αξιοποιήσουν την μοναδικότητα του ελληνικού μικροκλίματος και του γεωλογικού υποβάθρου. Αυτό που λείπει είναι ο ανθρώπινος παράγοντας:
• Λείπει σε μεγάλο βαθμό ο εκσυγχρονισμός και η καινοτομία.
• Λείπουν τα σύγχρονα agrilogistics που θα εξασφαλίζουν στο διεθνές λιανεμπόριο σταθερές ποσότητες προϊόντων και ανταγωνιστικές τιμές διακίνησης.
• Λείπουν οι δυναμικές διεπαγγελματικές ενώσεις, που θα αποκλείουν την νοθεία και τις ελληνοποιήσεις, που δυσφημούν τα ελληνικά προϊόντα στις διεθνείς αγορές, αλλά και στους ξένους επισκέπτες της χώρας μας.
• Το ανθρώπινο δυναμικό στην ύπαιθρο ήταν σε σημαντικό βαθμό είτε γερασμένο, είτε δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις.
Οι σχολάζουσες γαίες απαξιώνονται, όσο δεν υπάρχουν άνθρωποι για να τις αξιοποιήσουν.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ;
Ένας ακόμα γίγαντας που κοιμάται είναι οι άνεργοι και κυρίως οι νέοι!
Γιατί όμως οι νέοι αυτοί δεν στρέφονται στον πρωτογενή τομέα;
Η επιστροφή αυτή δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η παραγωγική διαδικασία απαιτεί εξειδικευμένη γνώση. Απαιτείται αρχικό κεφάλαιο για τις πρώτες ύλες και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών. Τέλος, η διάθεση των προϊόντων απαιτεί εμπειρία και επιχειρηματικότητα. Ελάχιστοι άνεργοι έχουν τέτοιες δυνατότητες.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΓΙΓΑΝΤΩΝ
Η απάντηση στις παραπάνω προκλήσεις είναι οι πόροι της κοινωνικής οικονομίας: Άνεργοι εργάτες, επιστήμονες διαφορετικών πεδίων, μπορούν με την συνδρομή των ελληνικών πανεπιστημίων να αναλάβουν καινοτόμα σχέδια για αξιοποίηση των σχολαζουσών γαιών, αρκεί να μπορούσαν να εξασφαλίσουν για λίγα χρόνια ένα σταθερό εισόδημα, μέχρι να αποδώσει το νέο ξεκίνημα.
Το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, διαθέτει πόρους για απασχόληση ανέργων και τεχνογνωσία στην ενίσχυση δομών κοινωνικής οικονομίας.Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, διαθέτει πολυετή τεχνογνωσία στην ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής. Ένα απλό και άμεσα εφαρμόσιμο παράδειγμα είναι η συλλογή πορτοκαλιών που πέφτουν από τα δένδρα αναξιοποίητα. Άνεργοι μπορούν να τα περισυλλέξουν να πληρωθούν από τους πόρους της κοινωνικής οικονομίας και το προϊόν να δοθεί σε δομές αλληλεγγύης.
Ωστόσο τόσα χρόνια στα προγράμματα κοινωνικής οικονομίας απουσίαζε παντελώς ο πρωτογενής τομέας. Αντίστροφα, τα προγράμματα του ΥΠΑΑΤ σπάνια αφορούσαν ανέργους.
Εδώ και λίγους μήνες τα δύο υπουργεία βρισκόμαστε σε διαρκή συνεργασία, για να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, ώστε να απασχοληθούν άνεργοι στον πρωτογενή τομέα.
Τέλος προγραμματίζεται άμεσα μία σύσκεψη με ενδιαφερόμενους δημάρχους, που θα αναλάβουν την εποπτεία της προσπάθειας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η αξιοποίηση των πόρων της κοινωνικής οικονομίας στον πρωτογενή τομέα, έχει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για την οικονομία:
• Παράγεται ελληνικό αγροτικό προϊόν.
• Οι δικαιούχοι των προγραμμάτων, αντί να εργάζονται για κάποια οκτάμηνα σε κάποια έργα περιορισμένου χρόνου, εμπλέκονται ξανά στην παραγωγική διαδικασία με αρχικό κεφάλαιο την πολύτιμη ελληνική γη.
• Οι δικαιούχοι επιστρέφουν στις πατρογονικές εστίες. Τα χρήματα της αμοιβής τους θα τονώσουν την τοπική κατανάλωση.
• Οι ίδιοι ή τα παιδιά τους πιθανά στο τέλος των κοινωνικών προγραμμάτων θα έχουν ήδη βρει επαγγελματικές εναλλακτικές στην περιφέρεια. Κάποια εγκαταλειμμένα χωράφια θα ζωντανέψουν και θα αποτελέσουν το κεφάλαιο για νέες υγιείς συνεταιριστικές επιχειρήσεις.
Οι σχολάζουσες γαίες είναι η ζωντανή εικόνα του πελατειακού καθεστώτος που χρεοκόπησε την χώρα.
Το ζωντάνεμά τους θα είναι η απόδειξη ότι η Ελλάδα γύρισε σελίδα.

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

«Νέο περιβάλλον για την ανακύκλωση» με νέο νομοσχέδιο


«Ένα νέο περιβάλλον για την ανακύκλωση», πρόκειται να διαμορφωθεί με την κατάθεση στη Βουλή του νέου νομοσχεδίου, όπως έκανε γνωστό σε συνέντευξη Τύπου ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτης Φάμελλος.
Στην ουσία, όπως τόνισε ο αν. υπουργός Περιβάλλοντος στόχος είναι η χώρα να εκσυγχρονιστεί στον τομέα της κυκλικής οικονομίας, καθώς το νέο σχέδιο νόμου αποτελεί τροποποίηση του 2929/2001, και να επιτύχει τους ευρωπαϊκούς στόχους σε επίπεδο ανάκτησης, επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης, με ταυτόχρονη δημιουργία προστιθέμενης αξίας στο ΑΕΠ, αλλά και χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας. Μάλιστα έκανε λόγο για ένα «υπόδειγμα αλλαγής του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου στην Ελλάδα», με στόχο την παραγωγή πλούτου για τους πολίτες, την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και της κοινωνίας. Στόχο αποτελεί το «να υπάρχουν κανόνες για τη δημιουργία της υποχρεωτικότητας, να μειώσουμε την εισφοροδιαφυγή, και να καταπολεμήσουμε φαινόμενα διαφθοράς», επισήμανε. 
Στο νομοσχέδιο προβλέπεται διευρυμένη ευθύνη του παραγωγού, ενώ ενισχύεται ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας των πολιτών. Όπως είπε ο κ. Φάμελλος, τίθενται πλέον οι όροι και το βασικό θεσμικό εργαλείο για την οργάνωση της ανακύκλωσης, ενώ προβλέπονται σημαντικά θέματα σε επίπεδο δήμων και συστημάτων. 
Όπως ανέφερε «ήδη από το 2015 υπάρχει ένας νέος σχεδιασμός σε αντίθεση με τη λογική των μεγάλων έργων, καθώς αυτά θα υποθήκευαν τους δήμους για πολλά χρόνια και θα πολλαπλασίαζαν τα πρόστιμα». 
Ήδη έχουν καταρτιστεί δεκατρία περιφερειακά σχέδια, τα οποία έχουν εγκριθεί, ενώ για τα περισσότερα έχουν ήδη εξασφαλιστεί χρηματοδοτήσεις. 
Στόχοι μέχρι το 2020 αποτελούν η ανάκτηση, η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση σε τοπικό επίπεδο σε ποσοστό 50%, ενώ κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντικό το κομμάτι της διαλογής στην πηγή και η ανάκτηση του βιοαποδομήσιμου υλικού στον κάδο. 
Ειδικότερα, σύμφωνα με τον κ. Φάμελλο, «η πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση στηρίζεται και αποκτά την ευθύνη και με τον τρόπο αυτό συμβάλει στην ενηλικίωση της τοπικής αυτοδιοίκησης», καθώς έχουν ήδη εξασφαλιστεί οι πόροι ύψους 1,1 δισ. ευρώ για την προώθηση των δράσεων και των υποδομών που απαιτούνται, ενώ το νομοσχέδιο προβλέπει μεγάλη ευελιξία σε σχέση με τις πρακτικές που θα ακολουθήσει ο κάθε δήμος. 
Επιπλέον, στόχος του νομοσχεδίου είναι «να αξιοποιούνται τα συστήματα ανακύκλωσης για τον σκοπό που δημιουργούνται, με χαμηλό κόστος και να λειτουργούν ενισχυμένα». 
Όσον αφορά το ρόλο των δήμων, «τα τοπικά σχέδια διαχείρισης αποτελούν το ευαγγέλιο της ανακύκλωσης», σύμφωνα πάντα με τον αναπληρωτή υπουργό, ενώ, όπως τόνισε «σε αυτή τη βάση προβλέπονται όλες οι συνεργασίες των δήμων με οποιαδήποτε δραστηριότητα», στη λογική του ο «ρυπαίνων πληρώνει» και με βασικό ζητούμενο τη μείωση της παραγωγής απορριμμάτων και την επαναχρησιμοποίηση. 
Στόχο αποτελεί επίσης η τιμολογιακή πολιτική, καθώς και τα δημοτικά τέλη να συνδεθούν με τις ποσότητες των απορριμμάτων που παράγει ο κάθε δήμος, έτσι ώστε οι πολίτες να διαπιστώνουν την ανταποδοτικότητα του μέτρου μέσω της μείωσης των δημοτικών τελών, ανάλογα με τα ποσοστά ανακύκλωσης που επιτυγχάνονται. Όπως είπε ο κ. Φάμελλος, «ο πόρος της ανακύκλωσης είναι κοινωνικός πόρος και πρέπει να επιστρέφεται στην κοινωνία που τον έχει καταβάλει». 
Επιπλέον, στο εν λόγω νομοσχέδιο προβλέπονται τέλη και οικονομικά μέτρα για τη μείωση της πλαστικής σακούλας, ενώ ενισχύεται περαιτέρω ο ρόλος της ΤΑ σε σχέση με τους ελέγχους, αλλά και τις κυρωτικές διατάξεις. Μάλιστα, προβλέπονται πρόστιμα για πολίτες και παραγωγούς που θα ξεκινούν από 20 ευρώ και θα φθάνουν ακόμα και τα 500. 
Το νομοσχέδιο, ύστερα από τρεις εκτεταμένους κύκλους διαβούλευσης, έρχεται να εναρμονίσει θεσμικά τη χώρα με τις ευρωπαϊκές πρακτικές, καθώς το 81% των απορριμμάτων που παράγεται εξακολουθεί να θάβεται, ενώ τα ποσοστά της ανάκτησης βρίσκονται στο 19% με ευρωπαϊκό μέσο όρο το 31%. Μάλιστα, κατά άτομο η ανακύκλωση στη χώρα μας βρίσκεται στα 15,8 κιλά το χρόνο ενώ στην ΕΕ ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι τα 110. 
«Κάνουμε μία κοινωνική συμφωνία ανακύκλωσης στη χώρα σε όλα τα επίπεδα» ανέφερε ο κ. Φάμελλος κατά την παρουσίαση του νομοσχεδίου, ενώ ανακοίνωσε και την αναβάθμιση και ενίσχυση του ρόλου του ΕΟΑΝ, ο οποίος, παρά την υποστελέχωσή του, έχει θέσει ήδη σε λειτουργία το Ηλεκτρονικό Μητρώο Αποβλήτων (ΗΜΑ) καθώς και το Εθνικό Μητρώο Παραγωγών (ΕΜΠΑ). 
Απ' την πλευρά το ο κ. Δημήτρης Πολιτόπουλος, πρόεδρος του ΕΟΑΝ (Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης), έκανε λόγο για «ένα νομοσχέδιο με τεράστια συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων», ενώ έκανε γνωστό ότι ο Οργανισμός με τις νέες ευθύνες που του ανατίθενται στόχο θα έχει, μεταξύ άλλων, τη μείωση της εισφοροδιαφυγής από τους παραγωγούς, αφού θα επιβάλλει πρόστιμα, θα έχει τη δυνατότητα αναστολής συστημάτων σε περίπτωση που διαπιστωθούν μία σειρά παραβάσεων. Όπως είπε παρατηρείται 40% εισφοροδιαφυγή μόνο από τον κλάδο των συσκευασιών, στερώντας από τα κρατικά έσοδα περί τα 8 εκατ. ευρώ. 
Επίσης, σύμφωνα με τον κ. Πολιτόπουλο, ζητούμενο αποτελεί η συμμετοχή όλων των παραγωγών με ίσους όρους στην ανακύκλωση, ενώ άμεσα πρόκειται να πραγματοποιηθούν έλεγχοι σε συνεργασία και με το ΣΔΟΕ. 
Όπως έγινε γνωστό, εντός του 2018 αναμένεται να έχουν τοποθετηθεί οι νέοι κάδοι για τη συλλογή, να έχουν δημιουργηθεί οι μονάδες ανάκτησης και τα πράσινα σημεία, καθώς οι πόροι της τάξης του 1,1 δισ. έχουν ήδη εξασφαλιστεί και αναμένεται να εγκριθούν εντός του 2017. Στόχος είναι ο πολίτης που πετάει λιγότερο, αλλά και να πληρώνει λιγότερο, ενώ από το 2018 θα εφαρμοστεί η τιμολόγηση ανά ΟΤΑ ανάλογα με τα ζυγολόγια. Όπως ξεκαθάρισε ο κ. Φάμελλος, «θα στηρίξουμε τους ΟΤΑ και τις τοπικές κοινωνίες σε επίπεδο υποδομών». 
Όσον αφορά τα συστήματα, αυτά καθίστανται πλέον μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με αποκλειστικά οργανωτικό ρόλο, με ασυμβίβαστο μεταξύ στελεχών, διαφανείς διαγωνιστικές διαδικασίες, υποχρέωση δημοσιοποίησης στοιχείων, ενώ θα συγκροτηθεί και εποπτικό όργανο από τους υπόχρεους παραγωγούς. Επιπλέον, εξορθολογίζεται το διοικητικό κόστος, τίθεται όριο στο αποθεματικό τους, ενώ ενισχύεται και ο έλεγχός τους με βάση τα αποτελέσματα. Τέλος, δίνεται η δυνατότητα σε κάθε δήμο να δημιουργήσει το δικό του σύστημα. 
Κλείνοντας ο κ. Φάμελλος έκανε λόγο για συνολική αναβάθμιση των υπηρεσιών του δήμου προς τον πολίτη, με απόλυτη στήριξη της πολιτείας, επισημαίνοντας ότι «δίνεται πλέον το θεσμικό έναυσμα προκειμένου να αρχίσουμε να λειτουργούμε σε υψηλά στάνταρ».

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Πλαστικούρα παντού!

Δεν έχει περάσει ούτε εβδομάδα από τότε που έφυγε το Rainbow Warrior από τη χώρα μας για να συνεχίσει το ταξίδι του στην Ευρώπη και ακόμα προσπαθούμε να «χωνέψουμε» τις εικόνες που αντικρίσαμε στα νησιά και τις θάλασσές μας.
Πραγματοποιήσαμε δειγματοληψίες μικροπλαστικών από την επιφάνεια της θάλασσας σε Ιόνιο, Κρητικό και Αιγαίο πέλαγος, επισκέψεις σε απόμερες παραλίες και βιντεοσκόπηση του βυθού της θάλασσας στην Καλντέρα της Σαντορίνης και βόρεια της Μυκόνου.
Το συμπέρασμα;
✓ Στα 317 μέτρα βυθού που διένυσε η υποβρύχια κάμερά μας στην Καλντέρα της Σαντορίνης, καταγράψαμε 84 σκουπίδια, κυρίως πλαστικές σακούλες, ποτήρια και καπάκια ποτηριών του καφέ.
✓ Στις 3 δυσπρόσιτες παραλίες που επισκεφτήκαμε καταγράψαμε συνολικά 1.335 πλαστικά αντικείμενα (ό,τι είδος μπορείς να φανταστείς!).
✓ Στη συντριπτική πλειοψηφία των 13 δειγμάτων που συλλέξαμε με ειδικό ερευνητικό δίχτυ από την επιφάνεια της θάλασσας, βρήκαμε μικροπλαστικά και μικροΐνες πλαστικού.
✓ Στις 3 παραλίες που κάναμε καθαρισμό στην Ζάκυνθο, γεμίσαμε με σκουπίδια περισσότερες από 50 σακούλες των 60 λίτρων, με τα περισσότερα να είναι πλαστικά μίας χρήσης.
Το επόμενο διάστημα θα επεξεργαστούμε τα ευρήματα μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών για να δημοσιεύσουμε τα τελικά αποτελέσματα. Επιπλέον, ένα από τα πράγματα που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε είναι να μάθει περισσότερος κόσμος το μέγεθος του προβλήματος, όπως και τι πρέπει να γίνει για να το αντιμετωπίσουμε. Αν θες να βοηθήσεις σε αυτό, οποιοδήποτε ποσό μπορείς να διαθέσεις θα πάει στο να δημιουργήσουμε μία διαφήμιση που θα ταξιδέψει σε πολύ περισσότερο κόσμο από ό,τι συνήθως.
Υ.Γ. Από όλους εδώ που δεν έχουμε πάει ακόμα διακοπές, σου ευχόμαστε να έχεις έναν ξεκούραστο και ευχάριστο Αύγουστο! :)

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Από σήμερα ζούμε με "πίστωση" από τον πλανήτη


Από σήμερα, Τετάρτη, ήδη έχουμε καταναλώσει όλες τους φυσικούς πόρους που ο πλανήτης μας μπορεί να παράξει μέσα σε ένα έτος. Η επέτειος ημέρα τούτη, του "ξεπεράσματος της Γης", κάθε χρόνο επέρχεται όλο και πιο νωρίς. Μόλις σε επτά μήνες, όλοι οι φυσικοί πόροι που η Γη μας μπορεί να παράξει σε ένα έτος έχουν καταναλωθεί.
Η ημερομηνία τούτη είναι δυσοίωνη και κάθε φορά στο ημερολόγιό μας έρχεται νωρίτερα. Φέτος, από τη σημερινή ημέρα, 2 Αυγούστου, κοντολογίς μόλις σε επτά μήνες, όλοι οι φυσικοί πόροι που η Γη μας μπορεί να παράξει σε ένα έτος έχουν καταναλωθεί. Για το υπόλοιπο του έτους 2017, για να συνεχίσουμε να τρώμε, να πίνουμε και να θερμαινόμαστε, ή για τις μετακινήσεις μας, θα πρέπει να υπερεκμεταλλευθούμε τα οικοσυστήματα του πλανήτη και να θέσουμε σε κίνδυνο την δυνατότητα ανανέωσης κι αναπαραγωγής τους.
Τούτη η "μέρα του ξεπεράσματος της Γης"("Earth overshoot day") υπολογίζεται κάθε χρόνο από το διεθνές ερευνητικό ίδρυμα Global Footprint Network, με έδρα το Όκλαντ της Καλιφόρνιας. Με βάση 15.000 δεδομένα που έχουν συλλεγεί από τον ΟΗΕ, το ίδρυμα υπολογίζει το οικολογικό αποτύπωμα του ανθρώπου. Ουσιαστικά μετρά την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της Γης, με γνώμονα την βιο-ικανότητα του πλανήτη, δηλ. τη δυνατότητά του να ανανεώνει τις πηγές του και να απορροφά τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς αυτούς, η κατανάλωση όλης της ανθρωπότητας ξεπερνά το 70%των διαθέσιμων πηγών. Με άλλα λόγια χρειάζεται το ισοδύναμο ενός 1,7 του πλανήτη μας για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου.
Σύγκριση των ημερών που ξεπερνάγαμε τα όρια της Γης, από τι 1970 έως σήμερα
Το έλλειμμα τούτο σε πηγές παράγεται διότι κόβουμε δέντρα με ρυθμό πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που απαιτείται για να μεγαλώσουν, ψαρεύουμε πολύ πιο περισσότερα ψάρια από τις θάλασσες απ'όσα γεννιούνται κάθε χρόνο, και εκλύουμε πολύ περισσότερο άνθρακα στην ατμόσφαιρά μας απ' όσον τα δάση κι οι ωκεανοί μας δύνανται να απορροφήσουν. Οι επιπτώσεις αυτής της υπερκατανάλωσης ήδη είναι αισθητές: αποψίλωση δασών, ελάττωση της βιοποικιλότητας, λειψυδρίες, οξίνιση των ωκεανών, εδαφικές διαβρώσεις, υπερσυσσώρευση απορριμάτων, ή αύξηση της συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Όλα τούτα τα αρνητικά φαινόμενα επηρρεάζουν σχεδόν το σύνολο του πλανήτη μας.
Eνώ έως το 1961, η Γη παρήγαγε περισσότερο φυσικό πλούτο, με το ένα τέταρτο των πηγών της να μην έχουν καταναλωθεί, ο πλανήτης άρχισε να γίνεται ελλειμματικός στις αρχές του 1970. Κι η ημέρα ξεπεράσματος των δυνατοτήτων του έχει αρχίσει να εμφανίζεται όλο και πιο νωρίς. Το 1985 η ημερομηνία αυτή έπεφτε στις 5 Νοεμβρίου, το 1998 κατέβηκε στην 1η Οκτωβρίου, και το 2009 ακόμη περισσότερο, στις 20 Αυγούστου. Εάν διατηρηθεί ο ρυθμός τούτος, το 2030 θα έχουμε ανάγκη από δύο πλανήτες για να καλύψουν τις ανάγκες μας. Αιτία ; η δημογραφική αύξηση, αφ' ενός, αλλά κι αφ' ετέρου ο όλο και πιο λαίμαργος σε κατανάλωση φυσικών πηγών τρόπος ζωής μας, που βασίζεται όλο και περισσότερο στην ενέργεια από ορυκτά καύσιμα (άνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο).
Ωστόσο, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι εξίσου υπεύθυνοι για τούτην την καταστροφή. Με τον τρυφηλό τρόπο ζωής των Αυστραλών, ή των Αμερικανών, χρειάζονται πάνω από πέντε πλανήτες για να τη συντηρήσουν. Οι Γάλλοι έχουν ανάγκη από τρεις, ενώ οι Κινέζοι από 2,1, πολύ παραπάνω από την λιτότητα των Ινδών (0,6). Αντίστοιχα, σε σχέση με τις εθνικές φυσικές πηγές, η Ιαπωνία θα είχε ανάγκη από επτά φορές τη χώρα τους για να ικανοποιήσουν τις τρέχουσες καταλωτικές ανάγκες της, η Ιταλία κι η Βρετανία τέσσερις φορές. Συνολικά, το οικολογικό αποτύπωμα των ανεπτυγμένων χωρών είναι πέντε φορές μεγαλύτερο από εκείνο των φτωχών κρατών.
Πως θα μπορέσουμε να αναστρέψουμε αυτήν την τάση; Κατ' αρχάς, περιορίζοντας τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, που μόνον αυτά αποτελούν το 60% του παγκόσμιου οικολογικού αποτυπώματος . Για να μπορέσουμε να διατηρήσουμε την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω των δύο βαθμών Κελσίου--όπως προβλέπουν οι στόχοι της Συμφωνίας των Παρισίων για το κλίμα, που υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 2015--η ανθρωπότητα, όπως τονίζουν οι ειδικοί, θα πρέπει να απελευθερωθούμε από τα ορυκτά καύσιμα πριν από το 2050.
Τα μέτρα είναι γνωστά, είτε πρόκειται για την επιβολή οροφής και κατόπιν μείωση της παραγωγής των σταθμών ενέργειας με βάση τον άνθρακα, την ταχύτερη ανάπτυξη ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, ή βελτίωση της ενεργειακής αποτελεσματικότητας. Η μείωση των εκλύσεων άνθρακα κατά 50% θα μας επέτρεπε την μετάθεση της 'ημέρας ξεπεράσματος της Γης' κατά τρεις μήνες.
'Αλλη μία παράμετρος είναι η μείωση του διατροφικού αποτυπώματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τον τερματισμό της αποψίλωσης των δασών, τη μείωση των προϊόντων ζωϊκής προέλευσης και την στροφή προς πιο αειφόρους τρόπους παραγωγής, όπως τα βιολογικά προϊόντα, την αγρο-οικολογία, προειδοποιούν οι ειδικοί.
Πάντως, τόσο το Global Footprint Network, όπως κι η οικολογική οργάνωση WWF, διαβλέπουν αισιόδοξα σημάδια στον ορίζοντα. Σχετικά, το οικολογικό αποτύπωμα ανά κάτοικο των ΗΠΑ έχει μειωθεί κατά 20% από το 2005 (έτος που είχε φθάσει στο υψηλότερο σημείο του) έως; το 2013 (τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία), χάρις στη μείωση της εκπομπής αερίων άνθρακα και παρά την οικονομική ανάκαμψη. Κατά τ' αυτά, η παραδοσιακά παρουσιάζουσα το μεγαλύτερο εθνικό οικολογικό αποτύπωμα, Κίνα, αναπτύσσει μαζικά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ την ίδια ώρα έχει μειώσει την εσωτερική κατανάλωση άνθρακα--και παρά την κατασκευή νέων σταθμών ενέργειας με βάση το ορυκτό αυτό.
Πηγή: Le Monde - ΑΠΕ


Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ

Η Ελλάδα σήμερα είναι η πιο καθυστερημένη χώρα της Ε.Ε. στον τομέα της διαχείρισης απορριμμάτων. Εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια οι πρώτες απόπειρες να δημιουργήσουμε συνθήκες, μηχανισμούς και κουλτούρα στον διαχωρισμό των απορριμάτων στην πηγή απέτυχε παταγωδώς. Και απέτυχε με ευθύνη της διοίκησης των δήμων, των νομαρχιών και των περιφερειών, που δεν κατάφεραν να πείσουν και να ασκήσουν διδακτικό έλεγχο στην ελληνική κοινωνία ώστε να αντιμετωπίσει αυτόν τον κοινωνικό εκσυγχρονισμό με ευθύνη και μεράκι. Χωρίς τη συμμετοχή πολιτών, νοικοκυριών, σχολείων, επιχειρήσεων, νοσοκομείων, δημοσίων υπηρεσιών, η μάχη για τον καλύτερο δυνατό διαχωρισμό των απορριμάτων στην πηγή δεν υπήρχε περίπτωση να πετύχει. Η σημαντική προσπάθεια, που θα μπορούσε να περιορίσει θεαματικά το κόστος, οικονομικό και οικολογικό, της σωστής διαχείρισης των απορριμάτων, έπρεπε να οργανωθεί έτσι, ώστε να πειστεί η κοινωνία πως αυτές οι προσπάθειες δεν πάνε χαμένες. Και στο σημείο αυτό η δημόσια διοίκηση απέτυχε παταγωδώς, αφού ουσιαστικά με τις επιλογές της αχρήστευσε τη σημασία του διαχωρισμού στην πηγή. Σήμερα τα απορρίμματα πηγαίνουν φύρδην μίγδην σε μηχανικό διαχωρισμό και στην εναπόθεσή τους στους ΧΥΤΑ, οι οποίοι, όσο κι αν βελτιωθούν οι τεχνικές, είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη διαδικασία, αφού η μόλυνση του περιβάλλοντος από την καύση και του υδροφόρου ορίζοντα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την υγεία των ανθρώπων, αλλά και την ποιότητα των τροφίμων. 
 Στην κατεύθυνση αυτή κινήθηκαν και κινούνται και οι Δημοτικές Αρχές της Πρέβεζας. Τοποθέτησαν τους μπλε κάδους χωρίς καμμιά μελέτη του παραγόμενου όγκου απορριμάτων κάθε συνοικίας ή τετραγώνου, μοίρασαν κι’ από μια σακούλα και χωρίς κανέναν έλεγχο, καμιά διδακτική πληροφόρηση, άφησαν τους πολίτες να ενεργούν κατά συνείδηση... Καμιά Δημοτική Αρχή δεν πήρε στα σοβαρά το μέγα αυτό θέμα, ώστε να επιτύχει τον διαχωρισμό στην πηγή. Συχνά οι κάδοι υπερχειλίζουν και φυσικά δεν πλένονται ποτέ (!) όπως οι κανονισμοί υγιεινής ορίζουν. Σήμερα στους κάδους, εκτός από τα οικιακά απορρίμματα, πέφτουν μαγειρικά υπολείμματα από καταστήματα εστίασης, Μηχανισμοί ελέγχου τήρησης των κανόνων διαχείρισης ακόμα και των σύμμεικτων σκουπιδιών δεν υπάρχουν. 
 Η κατάσταση αυτή θεωρείται δεδομένη και από τον απερχόμενο Δήμαρχο, και από τον προηγούμενο, που ξαναζητά την ψήφο των Πρεβεζάνων, αλλά και τους άλλους υποψήφιους, μια και πουθενά δεν κάνουν λόγο για το πρόβλημα. Οδηγούν με αυτή την τακτική μεγάλες ποσότητες στερεών αποβλήτων σε σταθμούς μεταφόρτωσης και σε απομακρυσμένους ΧΥΤΑ στο πλαίσιο του Εθνικού σχεδίου διαχείρισης των Στερεών Αποβλήτων και του σχετικού Περιφερειακού σχεδιασμού Διαχείρισης για την Ήπειρο.
 Η Δημοτική Ριζοσπαστική Συνεργασία θα επιδιώξει τον εξορθολογισμό της διαχείρισης στο επίπεδο του Δήμου, στη βάση της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης, πράγμα που μπορεί να επιτευχθεί με δράσεις που θα στοχεύουν στην αύξηση της ανακύκλωσης, της διαλογής στην πηγή και της κομποστοποίησης, αλλά και την παράλληλη μείωση των απορριμμάτων που οδηγούνται προς τελική διάθεση, με σύγχρονη προστασία της δημόσιας υγείας. 
Στην κατεύθυνση της αύξησης των ποσοτήτων ανακύκλωσης το υφιστάμενο πρόγραμμα των μπλε κάδων (συνεργασία με το Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών -ΣΕΔΣ), πρέπει να επεκταθεί άμεσα στις δημοτικές ενότητες Λούρου και Ζαλόγγου με παράλληλη ενημέρωση – ευαισθητοποίηση των πολιτών,καθώς η συμμετοχή τους αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία του προγράμματος. Στην ίδια κατεύθυνση μπορούν να δημιουργηθούν ειδικά σημεία υποδοχής για χαρτί, γυαλί, πλαστικό κ.α. Τα σημεία αυτά μπορεί να έχουν τη μορφή περιπτέρων, που θα εγκατασταθούν σε κεντρικά σημεία. Τέτοια τυποποιημένα συστήματα εγκαθίστανται σε συνεργασία με το ΣΕΔΣ, όπου με τη χρήση εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας για την ανακύκλωση των πλαστικών, μεταλλικών, γυάλινων συσκευασιών και χαρτιού-χαρτονιού, προσφέρεται ανταποδοτικό κίνητρο στους καταναλωτές. Οι καταναλωτές επιστρέφουν τις συσκευασίες προϊόντων και το ανταποδοτικό κίνητρο είναι αγορές με μειωμένη τιμή σε συμβεβλημένα καταστήματα. Εναλλακτικά, μπορούν να δωρίσουν το ποσό σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Επιπλέον απαραίτητη είναι η δημιουργία ενός σημείου υποδοχής για τα μεγαλύτερου όγκου είδη αποβλήτων, όπως είναι οι ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα, χαρτόνια και έντυπο χαρτί, πλαστικά θερμοκηπίων, κλαδέματα κήπων και περιβολιών κ.α. Τα ανακυκλώσιμα υλικά θα προωθούνται σε αντίστοιχα εγκεκριμένα συστήματα διαχείρισης. 
Στη μείωση της συνολικής ποσότητας των απορριμμάτων σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει η κομποστοποίηση σε οικιακό επίπεδο. Με την επιδότηση αγοράς οικιακών κάδων κομποστοποίησης οι δημότες θα μπορούν χρησιμοποιώντας τα οργανικά απορρίμματα της κουζίνας (φρούτα λαχανικά κα ) και του κήπου (ξερά φύλλα κλαριά), να παράγουν πλούσιο εδαφοβελτιωτικό για τον κήπο τους. Για την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων απαραίτητη είναι η συνεχής ενημέρωση των δημοτών από το δημοτικό ραδιόφωνο και τον τοπικό τύπο, αλλά και με την διάθεση σε αυτούς ενημερωτικών εντύπων και οδηγιών για τα προγράμματα εναλλακτικής διαχείρισης όσο και με την δημοσιοποίηση σε τακτική βάση των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται. Έτσι η κοινωνία θα γίνεται συμμέτοχος στην προσπάθεια αυτή, αποκαθιστώντας τη σχέση Δήμου – Δημότη που σε μεγάλο βαθμό έχει κλονιστεί από τις πρακτικές που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Στην κατεύθυνση της προστασίας της δημόσιας υγείας και της βελτίωσης των παρεχόμενων ανταποδοτικών υπηρεσιών καθαριότητας απαιτείται άμεσα ο εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού συλλογής , καθώς σε πολλές περιπτώσεις έχει υπερβεί τα όριά του ( απορριμματοφόρα 20ετίας , κάδοι μη λειτουργικοί), με την προμήθεια νέων οχημάτων και κάδων. Σε ορισμένα σημεία, του ιστορικού κέντρου κυρίως, θα πρέπει να αντικατασταθούν οι συμβατικοί κάδοι με υπόγειους, πολλαπλάσιας χωρητικότητας, δίνοντας λύση στο πρόβλημα της έλλειψης χώρου αλλά και της ρύπανσης που προκαλείται από αυτούς. Επιπλέον θα πρέπει να αναβαθμιστεί η λειτουργία του αμαξοστασίου του Δήμου με την κατασκευή χώρου για το πλύσιμο των οχημάτων, χώρου για τη συντήρηση -επισκευή οχημάτων και κάδων καθώς και χώρου για την αξιοπρεπή και σύμφωνη με τους κανονισμούς υγιεινής και ασφάλειας παραμονή και εργασία του προσωπικού.
Άμεση παρέμβαση χρειάζεται και στην οργάνωση των προγραμμάτων αποκομιδής των ογκωδών , σύμφωνα με ένα τακτικό πρόγραμμα το οποίο θα είναι γνωστό στους δημότες. Έτσι θα σταματήσει επιτέλους το φαινόμενο της παραμονής κλαδιών, επίπλων κ.α. επί μέρες στους δρόμους που αποτελούν εστίες μόλυνσης και υποβαθμίζουν την αισθητική της πόλης μας. Με τις παρεμβάσεις αυτές θα ανακοπεί η επί χρόνια συνεχιζόμενη απαξίωση της καθαριότητας στο Δήμο, που οδηγεί με βεβαιότητα στην ιδιωτικοποίηση των σχετικών υπηρεσιών. Η καθαριότητα θα πρέπει να παραμείνει στο Δήμο με αναβαθμισμένες υπηρεσίες, οι οποίες ούτως ή άλλως είναι ανταποδοτικές, όπου οι προχωρημένες δράσεις ανακύκλωσης που αναφέραμε, θα μειώσουν, αντί να αυξήσουν τα κόστη καθαριότητας, θα αναβαθμίσουν το ρόλο του εργαζόμενου προσωπικού και θα αποτρέψουν σχεδιασμούς εκποίησης και εκφυλισμού του τομέα της καθαριότητας στο βωμό του ατομικού κέρδους, σε βάρος της ποιότητας και της αναβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών (ελάχιστες υπηρεσίες- μεγαλύτερο κέρδος) και της «φτηνής» αμειβόμενης εργασίας. Οι Δημότες θα πρέπει και εδώ να συμμετέχουν ενεργά, γνωρίζοντας και εφαρμόζοντας τις υποχρεώσεις τους, όπως καταγράφονται στον κανονισμό καθαριότητας. Το κίνητρο δεν μπορεί να είναι άλλο από την εμπέδωση της αντίληψης ότι ο Δημόσιος χώρος θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν χώρος του σπιτιού μας και όχι σαν χώρος αποθήκευσης ή σκουπιδότοπος. Τα σκουπίδια και η επεξεργασία τους είναι υπηρεσίες κοινής ωφελείας (ΥΚΩ), για τους πολίτες, τη φύση και το περιβάλλον και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν κερδοσκοπική ευκαιρία για επιτήδειους.

Δημήτρης Παπαδήμος-
Συνταξιούχος Τοπογράφος Μηχανικός MSc Ε.Α.Π. Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Έργων Υποδομής 
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος 

 Πηγή: Το παραπάνω κείμενο στηρίζεται στο Πρόγραμμα της "Δημοτικής Ριζοσπαστικής Συνεργασίας" που έχει αναρτηθεί στο ιστολόγιο της Παράταξης