Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ 13 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Μετά το τραγικό συμβάν στην προκυμαία τής πόλης μας, όπου μοτοσικλετιστής τραυμάτισε επιβάτη σκάφους, την ώρα που αποβιβαζόταν στον παραλιακό πεζόδρομο, η σύσκεψη συλλογικοτήτων τής πόλης, που έγινε την 1η Ιουνίου, αποφάσισε τα παρακάτω:
1. Καταγγέλλει τη Δημοτική Αρχή για αδράνεια στην εφαρμογή τού νόμου για την απαγόρευση της κυκλοφορίας αυτοκινήτων και μοτοσικλετών στους πεζόδρομους της πόλης και ιδιαίτερα του ιστορικού κέντρου.
2. Καταγγέλλει το Λιμενικό Ταμείο για αναποφασιστικότητα και συνενοχή στην παράνομη κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων στη χερσαία ζώνη λιμένα, ειδικά στην προκυμαία τής πόλης.
3. Καταγγέλλει το Τμήμα Τροχαίας της Ελληνικής Αστυνομίας και το Λιμεναρχείο για παντελή έλλειψη εφαρμογής τής απαγόρευσης κυκλοφορίας –και βέβαια στάθμευσης– αυτοκινήτων και μοτοσικλετών στους πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου, ειδικότερα τις νυχτερινές ώρες. Επί πλέον, το Λιμεναρχείο δεν κατεβάζει ποτέ τις μπάρες στις εισόδους τού παραλιακού πεζόδρομου, εξυπηρετώντας έτσι τους εν δυνάμει παραβάτες.
4. Καταγγέλλει τη διοίκηση του δικαστηρίου για πρόκληση και έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη, με την απαίτηση δημιουργίας χώρου στάθμευσης δικαστικών λειτουργών στον πεζόδρομο –απαίτηση που οι προηγούμενοι έσπευσαν να ικανοποιήσουν.


Δυστυχώς όλοι οι παραπάνω εμπλέκονται στο κουβάρι τής υποβάθμισης του ιστορικού κέντρου και της παραλίας τής πόλης μας, αφού το μέρος αυτό είναι και πόλη, και πεζόδρομος, και ζώνη λιμένα. Η αποφυγή ανάληψης ευθυνών και αρμοδιοτήτων και η υπόδειξη πάντοτε άλλου ως αρμόδιου και υπεύθυνου δείχνουν μόνον ανικανότητα, αφού οι αρχές τής πόλης με τις αστυνομίες τους δεν μπορούν να βάλουν τάξη σε εκατό μέτρα δρόμο. Πέρα από την πρόκληση και τη δύσκολη καθημερινότητα στο κέντρο τής πόλης, ό,τι αισθητικά αξιόλογο θα μπορούσαν να απολαύσουν οι κάτοικοι κι οι επισκέπτες της υπονομεύεται εκ των έσω. Και στο τέλος, οι ιστοσελίδες δεν θα γράψουν για το Δήμαρχο ή το Λιμενάρχη –για την απολίτιστη Πρέβεζα θα γράψουν.
Ντρεπόμαστε γι' αυτό, ζητάμε συγγνώμη από τον επισκέπτη για το συμβάν και θα καταγγείλουμε παντού τους ηθικούς αυτουργούς τής υποβάθμισης και της παρακμής τής πόλης μας.
Απαιτούμε το αυτονόητο: την εφαρμογή τού νόμου. Ακόμη, απαιτούμε να γίνει το συντομότερο σύσκεψη με όλες τις συναρμόδιες αρχές, για να εξειδικεύσουμε τα αναγκαία άμεσα μέτρα για τη λύση αυτού τού προβλήματος κι όσων άλλων ταλαιπωρούν το κέντρο τής πόλης.

1. Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία / Παράρτημα Πρέβεζας
2. Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Πρέβεζας
3. “Ελλοπία” Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία
4. Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας
5. Ίδρυμα “Ακτία Νικόπολις”
6. Κινηματογραφική Λέσχη Πρέβεζας
7. Κίνηση Φίλων Ποδηλάτου Πρέβεζας
8. Πολιτιστικός Σύλλογος “Επί Σκηνής” Πρέβεζας
9. Πολιτιστικός Σύλλογος “Πρέβεζα”
10. Σύλλογος “Περί Βιβλίου”
11. Σύμπραξη Εθελοντικής Κοινωνικής, Περιβαλλοντικής & Ανθρωπιστικής
Δράσης Ενεργών Πολιτών Πρεβέζης “Ανθρώπολις”
12. Χορωδία “Αρμονία” Πρέβεζας
13. Culturepolis-Πολιτιστική Αντένα Πρέβεζας
14. Ίδρυμα "Μουσείο Τεχνών και Επιστημών Χαράλαμπος Γκούβας"

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…