Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πλαστικούρα παντού!

Δεν έχει περάσει ούτε εβδομάδα από τότε που έφυγε το Rainbow Warrior από τη χώρα μας για να συνεχίσει το ταξίδι του στην Ευρώπη και ακόμα προσπαθούμε να «χωνέψουμε» τις εικόνες που αντικρίσαμε στα νησιά και τις θάλασσές μας.
Πραγματοποιήσαμε δειγματοληψίες μικροπλαστικών από την επιφάνεια της θάλασσας σε Ιόνιο, Κρητικό και Αιγαίο πέλαγος, επισκέψεις σε απόμερες παραλίες και βιντεοσκόπηση του βυθού της θάλασσας στην Καλντέρα της Σαντορίνης και βόρεια της Μυκόνου.
Το συμπέρασμα;
✓ Στα 317 μέτρα βυθού που διένυσε η υποβρύχια κάμερά μας στην Καλντέρα της Σαντορίνης, καταγράψαμε 84 σκουπίδια, κυρίως πλαστικές σακούλες, ποτήρια και καπάκια ποτηριών του καφέ.
✓ Στις 3 δυσπρόσιτες παραλίες που επισκεφτήκαμε καταγράψαμε συνολικά 1.335 πλαστικά αντικείμενα (ό,τι είδος μπορείς να φανταστείς!).
✓ Στη συντριπτική πλειοψηφία των 13 δειγμάτων που συλλέξαμε με ειδικό ερευνητικό δίχτυ από την επιφάνεια της θάλασσας, βρήκαμε μικροπλαστικά και μικροΐνες πλαστικού.
✓ Στις 3 παραλίες που κάναμε καθαρισμό στην Ζάκυνθο, γεμίσαμε με σκουπίδια περισσότερες από 50 σακούλες των 60 λίτρων, με τα περισσότερα να είναι πλαστικά μίας χρήσης.
Το επόμενο διάστημα θα επεξεργαστούμε τα ευρήματα μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών για να δημοσιεύσουμε τα τελικά αποτελέσματα. Επιπλέον, ένα από τα πράγματα που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε είναι να μάθει περισσότερος κόσμος το μέγεθος του προβλήματος, όπως και τι πρέπει να γίνει για να το αντιμετωπίσουμε. Αν θες να βοηθήσεις σε αυτό, οποιοδήποτε ποσό μπορείς να διαθέσεις θα πάει στο να δημιουργήσουμε μία διαφήμιση που θα ταξιδέψει σε πολύ περισσότερο κόσμο από ό,τι συνήθως.
Υ.Γ. Από όλους εδώ που δεν έχουμε πάει ακόμα διακοπές, σου ευχόμαστε να έχεις έναν ξεκούραστο και ευχάριστο Αύγουστο! :)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…