Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αν θα μπορούσα την Πρέβεζα ν' άλλαζα.... θα ξαναέδινα στον κόσμο της ποδήλατα

αν θα μπορούσα την Πρέβεζα ν’ άλλαζα…

Παρά τις σημαντικές παρεμβάσεις στα κυκλοφοριακά προβλήματα της Πρέβεζας που έγιναν τα τελευταία χρόνια, το πρόβλημα των κυκλοφοριακών συνθηκών στο κέντρο της Πρέβεζας δεν μπορεί να θεωρείται λυμένο, αν και έχει σε σημαντικό βαθμό περιοριστεί. Και τούτο γιατί
· Στο λεγόμενο ιστορικό κέντρο της Πρέβεζας συγκεντρώνονται χρήσεις εμπορίου, αναψυχής και τουρισμού, διοικητικές υπηρεσίες και κατοικίας.
· Δεν υπάρχει σε άλλο σημείο της πόλης εναλλακτικό κέντρο που θα μπορούσε να αποσυμφορήσει το υπάρχον.
· Ο αριθμός των ΙΧ αυξάνεται και στην Πρέβεζα και μάλιστα μετά την λειτουργία της ζεύξης έχει διευκολυνθεί η έλευση προς την Πρέβεζα από Λευκάδα και Αιτωλοακαρνανία.
· Η χρήση του ΙΧ από τους κατοίκους εξακολουθεί να είναι σημαντική καθώς δεν έχει γίνει καμιά προσπάθεια αλλαγής συνηθειών και νοοτροπίας σε μια πόλη που οι αποστάσεις που διανύονται δεν είναι μεγάλες.
· Η χρήση του ποδηλάτου, δεν ευνοείται από το σημερινό δίκτυο που δεν έχει προβλέψει ποδηλατοδρόμους ενώ και ο φόρτος των μηχανοκίνητων την καθιστά και αρκετά επικίνδυνη.
· Οι χώροι νόμιμης στάθμευσης δεν καλύπτουν πλέον τις ανάγκες με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται και παράνομοι χώροι και έτσι να μειώνονται τα ωφέλιμα πλάτη των δρόμων και να εντείνονται τα κυκλοφοριακά προβλήματα.
· Οι περισσότεροι δρόμοι είναι στενοί, πολλοί μάλιστα δεν είναι διανοιγμένοι από αδυναμία εφαρμογής του σχεδίου πόλης, ενώ αρκετοί δεν διαθέτουν ούτε στοιχειώδες πεζοδρόμιο.
· Η κυκλοφοριακή αγωγή στην Πρέβεζα βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο με την ανοχή των οργάνων που είναι επιφορτισμένα για την τήρηση του Κ.Ο.Κ.
· Το φαινόμενο της παραβίασης των πεζοδρόμων έστω και μειωμένο, εξακολουθεί να εμφανίζεται.
Βέβαια τα προβλήματα δεν είναι μεγάλα, όμως αν δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα, η κατάσταση θα χειροτερέψει.

Αντιμετώπιση προβλημάτων-Προτάσεις
Λεωφόρος Ειρήνης


Το πλάτος του κεντρικού αυτού δρόμου είναι δεδομένο και μπορεί να παραλάβει δύο αντίθετα ρεύματα μιάς λωρίδας ανά κατεύθυνση. Επίπλέον σημαντικός αριθμός θέσεων στάθμευσης εξασφαλίζεται με τις εσοχές που έχουν δημιουργηθεί σε όλο το μήκος της και στις δύο πλευρές της ενώ και τα πεζοδρόμια ικανοποιούν την πεζή κινηση.
Στα πλαίσια μιας πολιτικής προώθησης του ποδηλάτου είναι σκόπιμο να μελετηθεί η λύση της δημιουργίας μιάς λωρίδας ποδηλάτου ανά κατεύθυνση επί των υπαρχόντων πεζοδρομίων. Με τον τρόπο αυτό θα επιδιωχθεί και η μείωση των διπλοσταθμεύσεων μέσα από τον περιορισμό της χρήσης των ΙΧ.

Διασταύρωση ‘Φόρος’

Μετά την απαλλοτρίωση των γύρω χώρων, την ολοκλήρωση του κυκλικού κόμβου και την εφαρμογή περιφερειακής πορείας μιάς κατεύθυνσης η κατάσταση έχει βελτιωθεί κατά πολύ. Είναι ανάγκη να τοποθετηθούν πινακίδες προτεραιότητας πορείας εντός του κόμβου και να διαγραμμιστούν οι εναλλακτικές πορείες. Εφόσον προβλεφτούν ποδηλατόδρομοι στην Λ. Ειρήνης, πρέπει να μελετηθούν και οι διελεύσεις από την διαστάυρωση του ‘Φόρου’, έτσι ώστε να διοχετευτούν ομαλά στον ποδηλατόδρομο της ‘ντάπιας’.


Παραλιακή οδός Ελ. Βενιζέλου

Το τμήμα της παραλιακής από Καρυωτάκη μέχρι Τσαλδάρη έχει πεζοδρομηθεί μαζί με την Εθν. Αντιστάσεως περιοχή που αποτελεί το ιστορικό κέντρο της Πρέβεζας.
Προτείνεται η πεζοδρόμηση και του υπόλοιπου τμήματος της παραλιακής μαζί με την Αντιστάσεως έως το ύψος της Μουσών. Το ζεύγος των οδών Προύσσης και Μουσών μονοδρομείται και λειτουργεί ως έξοδος και είσοδος της Ειρήνης αντίστοιχα. Θα επιτραπεί κυκλοφορία μόνο στο τμήμα της παραλιακής από Προύσσης μέχρι τον υπάρχοντα χώρο Στάθμευσης μόνο για τα οχήματα που θέλουν να σταθμεύσουν και τα εξερχόμενα μέσω της Μουσών. Παράλληλα προτείνεται η δημιουργία χώρων στάθμευσης και ενοικίασης ποδηλάτων στην περιοχή που βρισκόταν το Στρατόπεδο.

Φροντιστηριακό τετράγωνο

Η περιοχή ανάμεσα στις οδούς Ζαλόγγου – Πολυτεχνείου – Κοντού – Κρόκου έχει εξελιχθεί σε γειτονιά φροντιστηριακών υπηρεσιών με αποτέλεσμα να δημιουργείται κατά τις ώρες αιχμής ένα ιδιότυπο κυκλοφοριακό κομφούζιο με ΙΧ που μεταφέρουν μαθητές, αυτοκινούμενους μαθητές με ποδήλατο, αλλά και την διερχόμενη κίνηση. Το φαινόμενο, εκτός του ότι εγκυμονεί κινδύνους ατυχημάτων, αποτελεί και χείριστο παράδειγμα κυκλοφοριακής αγωγής για τα νέα παιδιά. Προτείνεται η χρήση των εσωτερικών δρόμων εντός του εν λόγω τετραγώνου να επιτρέπεται μόνο για ποδήλατα και πεζούς.

Δημιουργία δακτυλίου - Εναλλακτικές διαδρομές

Η είσοδος και έξοδος της Ε.Ο. Πρέβεζας – Ηγουμενίτσας δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα διότι γίνεται μέσω της υποθαλάσσιας Ζεύξης Ακτίου – Πρέβεζας και δεν υπάρχει λόγος εισόδου στην πόλη για την διερχόμενη κυκλοφορία. Το ίδιο δεν ισχύει για την Ε.Ο. Πρέβεζας – Ιωαννίνων που η διερχόμενη κίνησή της διέρχεται μέσω του ‘Φόρου’ από την Ιωαννίνων, δημιουργόντας πρόσθετα προβλήματα κυκλοφοριακού φόρτου στον κεντρικό άξονα της πόλης. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η δημιουργία εναλλακτικής διαδρομής εν είδει εξωτερικού δακτυλίου που θα παρακάμπτει το κέντρο της πόλης.

Ντάπια

Αξίζει να θυμηθούμε ότι η πρώτη μορφή της πόλης είχε σαν κύρια σημεία το φρούριο του Αγ. Ανδρέα και το φρούριο του Αγ. Γεωργίου, τα οποία συνδέονταν μεταξύ τους με οχυρωματική τάφρο. Πρόκειται για την επονομαζόμενη ‘ντάπια’ που ελάχιστα ίχνη της σώζονται σήμερα, όσα απέμειναν από την ρυμοτόμηση (!) αυθαίρετη καταπάτηση και τέλος οικοπεδοποίηση και αντιπαροχή (!!!!).
Ό,τι διασώθηκε από την παλιά τάφρο κατέληξε μετά από δύο δεκαετίες(!!!!) σε πεζόδρομο και ποδηλατόδρομο. Όμως το αμφίβολο αισθητικό αποτέλεσμα και η απουσία ολοκληρωμένου ποδηλατικού δικτύου στην πόλη, δεν προσελκύει παρά ελάχιστους επισκέπτες και πάντως όχι ποδηλάτες… Είναι εφικτή η συνέχισή της μέχρι το κάστρο του Αγ. Γεωργίου με δημιουργία υπόγειας διάβασης κάτω από την Κλεμανσώ. Είναι ακόμη δυνατή η ανακατασκευή του χώρου μεταξύ Αττιτάνων και Σελευκείας, ώστε στα πλαίσια του να διαμορφωθεί ενιαίος χώρος για δρόμο διπλής κατεύθυνσης και ποδηλατόδρομο.

Πεζοδρόμια

Η έλλειψή τους σε πολλούς και μάλιστα στενούς δρόμους είναι κάτι που δεν διορθώνεται εύκολα ή και καθόλου. Είναι ανάγκη κάθε επιμέρους δρόμος να μελετηθεί ξεχωριστά. Στόχος είναι οι εσωτερικοί δρόμοι να μη χρησιμοποιούνται παρά μόνο από τους παρόδιους ιδιοκτήτες, ή μόνο από ποδήλατα και πεζούς. Όπου το πλάτος του δρόμου το επιτρέπει πρέπει να κατασκευαστούν πεζοδρόμια.


Οι λύσεις που προτείνουμε για την βελτίωση των κυκλοφοριακών συνθηκών και συνεπακόλουθα της ποιότητας ζωής των κατοίκων της Πρέβεζας θα δίνουν προτεραιότητα στον περιορισμό χρήσης του ΙΧ αυτοκινήτου, την προώθηση της Δημόσιας Συγκοινωνίας και την επανένταξη του ποδηλάτου και της πεζοπορίας στις μετακινήσεις εντός της πόλης. Η εφαρμογή των προτεινόμενων λύσεων και παρεμβάσεων προϋποθέτει μια άλλη νοοτροπία στην κυκλοφορία της πόλης που δύσκολα μπορεί να αλλάξει. Πιστεύουμε όμως πως αξίζει τον κόπο – αυτό που σε άλλες χώρες είναι αυτονόητο – πρέπει λοιπόν να προσπαθήσουμε. Ας αρχίσουμε από τα σχολεία με μαθήματα και ας συνεχίσουμε με σεμινάρια υπό την αιγίδα του Δήμου με τους ενήλικες.. Προηγείται η διαπαιδαγώγηση, ακολουθεί η πειθώ και η απόφαση, που θα πραγματοποιηθεί στο βαθμό που οι αναπλάσεις, οι δενδροφυτεύσεις, οι ποδηλατοδρομήσεις δημιουργήσουν το κατάλληλο φιλικό περιβάλλον. Έτσι ώστε ο πολίτης κρίνοντας ο ίδιος να προτιμήσει το ποδήλατο και τα πόδια του παρά το αυτοκίνητό του.

…….θα ξαναέδινα στον κόσμο της ποδήλατα

δημοσιεύτηκε στο Φόρουμ Πρέβεζας φύλλο 1 / Δεκέμβρης 2007

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
well done dimitris!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…