Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αμβρακικός: Προστατευόμενος Υγρότοπος ή Απροστάτευτος Παλιότοπος

Πράξη 1η

Με την υπ’ αριθμόν Τ/3475 Υπουργική Απόφαση της Υπουργού Ανάπτυξης Β. Παπανδρέου, που υπογράφηκε στις 19/9/1997 και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αρ. Φύλλου 878 της 2/10/1997 εγκρίθηκε η χωροθέτηση Τουριστικού Λιμένα στο Άκτιο Αιτωλοακαρνανίας. Με απλά λόγια δόθηκε άδεια για την κατασκευή μαρίνας δυναμικότητας 125 θέσεων σκαφών στην στεριά και 136 στη θάλασσα.
Στην στεριά προβλέπεται να κατασκευαστεί
• κτίριο διοίκησης, πύργος ελέγχου, λιμενικός σταθμός, τελωνείο, ιατρείο, τράπεζα, ΟΤΕ, ΕΛΤΑ, εστιατόριο, καταστήματα , καφετέρια κλπ σε έκταση 1170 τ.μ.
• στεγασμένος χώρος για φύλαξη και επισκευή σκαφών, αποθήκες, συνεργεία σε έκταση 1000 τ.μ.
• βοηθητικοί χώροι (αντλιοστάσιο, κτίριο γεννητριών κλπ) σε έκταση 150 τ.μ.
• χώροι υπαίθριας εναπόθεσης σκαφών σε έκταση 6680 τ.μ.
• δρόμοι, πάρκιν, πράσινο σε έκταση 11427 τ.μ.
Συνολική έκταση χερσαίας ζώνης 20,5 στρέμματα περίπου
Στη θάλασσα θα κατασκευαστούν
• συγκρότημα πλωτών προβλητών κατάλληλα τοποθετημένων για τον ασφαλή ελλιμενισμό 136 σκαφών σε έκταση θαλάσσιας ζώνης 38 στρεμμάτων.

Σημαντική σημείωση!!!!
Προσχώσεις μέσα στη θάλασσα δεν προβλέπονται παρά μόνο η κατασκευή των βραχιόνων


Πράξη 2η

Με την υπ’ αριθμόν Τ/111 Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης Ευ. Βενιζέλου, που υπογράφηκε στις 12/1/1999 και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αρ. Φύλλου 27 της 28/1/2000 εγκρίθηκε η τροποποίηση της παραπάνω απόφασης χωροθέτησης Τουριστικού Λιμένα στο Άκτιο Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το νέο σχέδιο
• Μειώνεται η έκταση της χερσαίας ζώνης σε 7 στρέμματα περίπου. Η μείωση προκύπτει από την κατάργηση των χώρων υπαίθριας εναπόθεσης σκαφών (θα χρησιμοποιούνται οι ήδη υπάρχοντες), των δρόμων, του πράσινου και την μείωση των θέσεων πάρκιν αυτοκινήτων. Όλες οι προβλεπόμενες στην πρώτη Απόφαση κτιριακές εγκαταστάσεις θα κατασκευαστούν.
• Προτείνονται προσχώσεις εντός της θάλασσας σε έκταση 4796,40 τ.μ.
• Κατάσκευάζεται στη θάλασσα συγκρότημα λιμενοβραχιόνων κατάλληλα τοποθετημένων για τον ασφαλή ελλιμενισμό 88 σκαφών σε έκταση θαλάσσιας ζώνης 33,5 στρεμμάτων

Στις 15/11/2002 χορηγήθηκε από το Λιμεναρχείο Πρεβέζης με Αρ. Πρ. 3412/10/2002 άδεια που επιτρέπει την έναρξη κατασκευής του έργου ‘Τουριστικός Λιμένας Αναψυχής’.

Σύγκριση των δύο πράξεων

Είναι φανερό ότι το δεύτερο έργο είναι εντελώς διαφορετικό από το πρώτο. Και μόνο το γεγονός ότι οι χερσαίες εγκαταστάσεις, που στην ουσία παραμένουν ίδιες, δεν θα κατασκευαστούν εντός της ιδιοκτησίας του επενδυτή, αλλά σε θαλάσσιο χώρο που θα επιχωματωθεί (μπαζωθεί) σε έκταση 4796,40 τ.μ., απαιτεί την σύμφωνη γνώμη όλων των φορέων, που γνωμοδότησαν θετικά στην πρώτη περίπτωση: Νομαρχίες Αιτωλοακαρνανίας και Πρέβεζας, Δήμος Βόνιτσας, ΕΤΑΝΑΜ, Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών και άλλων τοπικών και μή φορέων που θίγονται από το έργο.
Όμως γνωμοδοτήσεις για το δεύτερο έργο έγιναν μόνο από την Γραμματεία Στήριξης Τουριστικών Λιμένων (έγγραφο Τ/1085/24.3.1999) και την Διυπουργική Επιτροπή του άρθρου 30 Ν.2160/93.
Με απλά λόγια έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το οικοσύστημα του Αμβρακικού, τη σύμβαση RAMSAR και όλους τους χρήστες της περιοχής.
Αξίζει εδώ να σχολιάσουμε και κάτι ακόμα: Γιατί στην παλιότερη προσπάθεια επέκτασης του λιμανιού της Πρέβεζας από το Λιμενικό Ταμείο με μπλόκια που ακόμα... κοσμούν την πόλη μας η αντιμετώπιση ήταν εντελώς διαφορετική και το λιμάνι δεν μεγάλωσε ποτέ; Γιατί το στόμιο του Αμβρακικού μπορεί να στενεύει από τη μεριά του Άκτιου και όχι από τη μεριά της Πρέβεζας;
Ως πότε οι αποφάσεις σ’ αυτόν τον τόπο θα παίρνονται στο πόδι με διαβλητά κριτήρια και αδιαφορόντας για τις επιπτώσεις περιβαλλοντικές, οικονομικές, κοινωνικές,αλλά και επενδυτικές;

Επίλογος

Ήδη υπογράφηκε στις 14 Ιουλίου 2005 η Σύμβαση Παραχώρησης και εκμετάλλευσης της Ζώνης του Τουριστικού Λιμένα στο Άκτιο Αιτωλοακαρνανίας από τον Υφυπουργό Ανάπτυξης Αν. Λιάσκο και το Έργο προχώρησε….
Ας δούμε πως αντέδρασαν οι ενδιαφερόμενοι φορείς:
• Ο Δήμος Ανακτορίου με έγγραφες καταγγελίες με ημερομηνίες 16/1/2004 και 1/12/2005 προς την Διεύθυνση Τουριστικών Λιμένων του Υπουργείου Ανάπτυξης ζητάει την άμεση διακοπή των εργασιών μπαζώματος και την αποκατάσταση κάθε ζημιάς που προκλήθηκε από τις εργασίες αυτές.
• Στις καταγγελίες αυτές το Υπουργείο απάντησε στις 1/4/2006 ότι οι περιβαλλοντικοί όροι του Έργου έχουν εγκριθεί με την 106046/2000 Κοινή Υπουργική Απόφαση.
• Η WWF Ελλάς μετά από καταγγελία της Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου με έγγραφο της 23/2/2007 ζητάει από το ΥΠΕΧΩΔΕ να εξεταστεί αν το Έργο είναι συμβατό με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και την κείμενη Περιβαλλοντική Νομοθεσία
• Ο Δήμος Πρέβεζας στις 7/5/2007 ζητάει από την Διεύθυνση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΧΩΔΕ άμεση ενημέρωση και παρέμβαση, βέβαιος για την θετική της ανταπόκριση.
• Την ίδια μέρα 7/5/2007 (!!!!!) γίνεται αυτοψία για την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων στο Έργο από την Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος.
• Από τον τοπικό τύπο της 4/9/2007 μαθαίνουμε ότι ο ευρωβουλευτής του Συνασπισμού Δημήτρης Παπαδημούλης έχει καταθέσει ερώτηση εντός του 2007 προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με το αν η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων καλύπτει την αλλαγή του Έργου.
• Ο Επίτροπος Περιβάλλοντος της Ε.Ε. στην απάντησή του τονίζει ότι η Επιτροπή δεν είχε γνώση της κατάστασης που περιγράφεται στην ερώτηση του Ευρωβουλευτή και θα ζητήσει διευκρινήσεις από τις ελληνικές αρχές σχετικά με την τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας και τη σωστή εκτέλεση του Έργου σύμφωνα με τους όρους της μελέτης και τις πιθανές επιπτώσεις στην περιοχή Natura 2000 από τις εργασίες κατασκευής.

Τα ερωτήματα

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στην ελληνική και ευρωπαϊκή γραφειοκρατία; Τον σεβασμό στους νόμους που η ίδια έχει θεσπίσει; Την συνέπεια με την οποία μια μελέτη αλλάζει άρδην τρία χρόνια μετά την έγκρισή της; Την ταχύτητα ανταπόκρισης της Διοίκησης στις ανησυχίες των φορέων; Την επαγρύπνηση των τοπικών φορέων για τα ζητήματα του άμεσου περιβάλλοντός τους; Τον σεβασμό στον μοναδικό υγροβιότοπο του Αμβρακικού; Ή τον σεβασμό στα χρήματα που επενδύουν οι ιδιοκτήτες της μαρίνας;

Οι απαντήσεις (Τις περιμένουμε από όλους τους θιγόμενους)


Τι κάνουμε από δω και πέρα

Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές, τις οικολογικές οργανώσεις και όλους τους μαζικούς φορείς που ενδιαφέρονται να μείνει ζωντανός ο Αμβρακικός.
Καλούμε την ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ να επανεξετάσει αυστηρά την αντιπεριβαλλοντική τροποποίηση των όρων της 2ης σχετικής Υπουργικής Απόφασης।
Δημοσιεύτηκε στο http://forumprevezas.wordpress.com/ φύλλο ३ Φεβρουάριος 2008

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…