Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θέσεις του ΣυΡιζΑ για τον Αμβρακικό


Χαιρετίζουμε την έστω και καθυστερημένη πρωτοβουλία του Δήμου ΠρέβεζαςΕίναι γνωστό ότι η πόλη μας βρίσκεται στην είσοδο ενός μοναδικού σε όλη την Ευρώπη υγροβιότοπου του Αμβρακικού Κόλπου. Ενός από τα πιο ευαίσθητα οικοσυστήματα της Δυτικής Ελλάδας που περιλαμβάνεται στους υγρότοπους διεθνούς ενδιαφέροντος της σύμβασης Ramsar
Και μόνο αυτό το γεγονός θα μπορούσε να κάνει και την Πρέβεζα μοναδική στην Ευρώπη σε οικολογικό τουρισμό, μοναδική πηγή πλούτου για τον ντόπιο πληθυσμό στα πλαίσια μιας αρμονικής συμβίωσης ανάμεσα σε όλα τα έμβια όντα που ζουν μέσα και γύρω από τον Αμβρακικό.
Και όμως αυτό δεν συμβαίνει. Αντίθετα μάλιστα η κατάσταση κάθε άλλο παρά ευοίωνη είναι. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες εγκαθιστούν παράκτιες αποθήκες καυσίμων, στενεύουν το στόμιο με μαρίνες, ρυπαίνουν τα νερά με ανεπεξέργαστα απόβλητα, επεκτείνουν παράνομα ιχθυοκαλλιέργειες, υπεραλιεύουν.
Γιατί όμως φτάσαμε ως εδώ; Τι έφταιξε; Ποιοι έφταιξαν;

Δεν θα κουραστούμε να το πούμε άλλη μια φορά
Έφταιξε το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησαν και υπηρέτησαν πιστά όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις που εναλλάσσονταν στο δικομματικό σκηνικό και που ακολουθείται μέχρι σήμερα. Έφταιξαν όλοι όσοι κερδοσκόπησαν ή και αδιαφόρησαν γι’ αυτή την κατάσταση. Μιλάμε για το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης που έχει πρωταρχικό κίνητρο το κέρδος, το μέγιστο δυνατό κέρδος και αφήνει σε δεύτερη μοίρα τη φύση, τον άνθρωπο και το περιβάλλον του.
Τι πιστεύουμε εμείς

Για μας το περιβάλλον, η φύση, τα οικοσυστήματα δεν υπάρχουν για να ασκείται πάνω τους η κερδοσκοπική οικονομική δραστηριότητα, η δραστηριότητα που μεγιστοποιεί το οικονομικό αποτέλεσμα και συρρικνώνει το κόστος για την προστασία τους. Δεν είναι οι χώροι που αβίαστα πρέπει να καταναλώνονται στο όνομα της ατομικής ιδιοποίησης Είναι χώροι ζωής. Είναι η ίδια η ζωή. Γι΄ αυτό και η παρέμβαση του ανθρώπου πρέπει να είναι μετρημένη και προσεκτική. Με σεβασμό στην ιστορία των δισεκατομμυρίων χρόνων για την διαμόρφωσή τους. Με συλλογικότητα, διαφάνεια, δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο. Με λίγα λόγια απαιτούνται ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες, σταθερά και οικολογικά πλαίσια για τις δραστηριότητες, εξουσίες που θα υπηρετούν το κοινό συμφέρον και όχι το προσωπικό τους όφελος.
Οι 10 μεγάλες απειλές για τον Αμβρακικό

Η ανεξέλεγκτη ρύπανση από τα υγρά απόβλητα που χύνονται στον κόλπο μέσω των ποταμών και των υπόγειων διηθήσεων.
Η στένωση του στομίου του κόλπου από τα έργα επέκτασης της μαρίνας στο Άκτιο
Οι δεξαμενές καυσίμων στην Αμφιλοχία και οι διελεύσεις των δεξαμενοπλοίων
Η αλόγιστη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων από τις εντατικές καλλιέργειες
Τα φράγματα και η μείωση των φερτών υλικών
Ο αυξανόμενος αριθμός των ιχθυοκαλλιεργειών
Η ανεξέλεγκτη απόρριψη αστικών στερεών αποβλήτων στους υδάτινους αποδέκτες
Η υπεραλίευση
Η διάβρωση των ακτών
(αλλά όχι τελευταία σε σημασία) Η καθυστέρηση υπογραφής ΠΔ και της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για την λειτουργία του Φορέα Διαχείρισης


Πως αντέδρασε ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Οι πιο πρόσφατες ενέργειες του ΣυΡιζΑ ήταν :
§ Ερώτηση του ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη προς την ΕΕ για την κατασκευή του Έργου ‘Τουριστικός λιμένας σκαφών αναψυχής στο Άκτιο’
§ Ερώτηση του βουλευτή Επικρατείας Γιάννη Μπανιά για την καθυστέρηση υπογραφής της ΚΥΑ για τον Αμβρακικό
Τι πρέπει να γίνει-Απαιτούμε

§ Να ενεργοποιηθεί ο Φορέας Διαχείρισης και να υπογραφεί ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ που θα καθορίζει το προστατευτέο αντικείμενο και ΚΥΑ για τις αρμοδιότητες του Φορέα
§ Να σταματήσουν τα έργα στη μαρίνα Ακτίου και να αποξηλωθούν τα μπαζώματα
§ Άμεση μετεγκατάσταση δεξαμενών καυσίμων και απαγόρευση εισόδου δεξαμενοπλοίων χωρίς διπλά τοιχώματα. Το ίδιο ισχύει και για τον ανεφοδιασμό του Στρατού
§ Επανεξέταση χωροθέτησης όλων των κτηνοτροφικών και πτηνοτροφικών μονάδων και αυστηρή εφαρμογή μελετών και έλεγχο λειτουργίας
§ Να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν μονάδες διαχείρισης και διάθεσης ζωικών υποπροϊόντων σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΕ/ΕΚ
§ Μελέτη φέρουσας ικανότητας του Αμβρακικού ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη αύξηση του αριθμού των μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας
§ Να προσανατολιστούν οι αγροτικές καλλιέργειες σε οικολογικότερες κατευθύνσεις για την μείωση των μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που προκαλούν ευτροφισμό και ρύπανση
§ Άμεση δημιουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού σε όλες τις ρυπαίνουσες εγκαταστάσεις ώστε τα λύματα να πληρούν τις προδιαγραφές ποιότητας της ΕΕ
§ Να οργανωθεί η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων γύρω από τον Αμβρακικό και να κλείσουν όλες οι ανεξέλεγκτες χωματερές. Έμφαση να δοθεί στην ανακύκλωση
§ Να εφαρμόζονται οι περιβαλλοντικές μελέτες. Αυτές να εκπονούνται από αξιόπιστους φορείς, ώστε να πάψουν να αποτελούν άλλοθι για την υλοποίηση των οποιωνδήποτε έργων

Καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους λαϊκούς μαζικούς φορείς να πάρουν στα χέρια τους την τύχη του Αμβρακικού.
Με την οργάνωση συσκέψεων, επιστημονικών ημερίδων, λαϊκών κινητοποιήσεων, ακτιβίστικων ενεργειών (π.χ. κλείσιμο στομίου)
Καλούμε τον Δήμο Πρέβεζας να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη κινήματος για την σωτηρία του Αμβρακικού

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…