Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στις εκδηλώσεις κατά της εκτροπής του Αχελώου ο Νίκος Τσούκαλης

Στη Μεσοχώρα Τρικάλων βρέθηκε το περασμένο Σάββατο και την Κυριακή ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Τσούκαλης, παίρνοντας μέρος στις δράσεις και τις δραστηριότητες του κινήματος κατά της εκτροπής του Αχελώου και του φράγματος της Μεσοχώρας.

Με κεντρικό σύνθημα «Όχι στην εκτροπή του Αχελώου-Όχι στο φράγμα της Μεσοχώρας» διοργανώνεται ένα 10ήμερο ΟΙΚΟ-camping (5-15 Αυγούστου) με πλούσιο καλλιτεχνικό και πολιτικό πρόγραμμα. Συζητήσεις, ορειβασία, προβολές ταινιών, παιδικά εργαστήρια, συναυλίες και πολλές άλλες δραστηριότητες περιλαμβάνει το πρόγραμμα του camping.

Το Σάββατο 8/8 πραγματοποιήθηκε συνάντηση εργασίας των οργανώσεων, κινήσεων και ΜκΟ ενώ το απόγευμα στην πλατεία της Μεσοχώρας πραγματοποιήθηκε συζήτηση με θέμα «Ενέργεια και νερό». Στην μεγάλη συνέλευση των κατοίκων της Μεσοχώρας και των ακτιβιστών από όλη την Ελλάδα, ο Νίκος Τσούκαλης τόνισε μεταξύ άλλων:

« Ο ΣΥΝ από αρχές του 90 τάχθηκε κατά της καταστροφικής επιλογής της εκτροπής του Αχελώου προτείνοντας από τότε δια του αείμνηστου Μ. Παπαγιαννάκη, λύσεις συμβατές με το περιβάλλον και την οικονομία. Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς επιμένει ότι η λύση για το μεγάλο πρόβλημα της λειψυδρίας στην Θεσσαλία μπορεί να αντιμετωπιστεί πρωτίστως με την αλλαγή αντίληψης στην διαχείριση των υδατικών πόρων και την εξοικονόμηση νερού, την προστασία των ποταμών και των υπόγειων υδάτων από την μόλυνση και την ρύπανση, καθώς και την κατασκευή μικρών ταμιευτήρων συμβατών με το περιβάλλον αλλά και τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας. Θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να υποστηρίζουμε το κίνημα κατά της εκτροπής αλλά και των Μεσοχωριτών που αγωνίζονται για την διάσωση του χωριού τους από το φράγμα της ΔΕΗ».

Την Κυριακή ο Νίκος Τσούκαλης πήρε μέρος στην μεγάλη πορεία κατά της εκτροπής, στο φράγμα της Μεσοχώρας. Οι εκδηλώσεις ολοκληρώνονται το Σάββατο 15 Αυγούστου.

Στόχος των διοργανωτών είναι να σταματήσουν τα έργα εκτροπής του Αχελώου και του φράγματος της Μεσοχώρας, παράλληλα με την οικοδόμηση ενός μεγάλου ριζοσπαστικού, οικολογικού κινήματος, το οποίο κερδίζοντας τη μάχη του Αχελώου και της Μεσοχώρας, θα μπορεί μελλοντικά να βάζει φραγμούς στα κάθε είδους σχέδια των συμφερόντων και των κυβερνήσεων, πού καταστρέφουν τη φύση, το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά, παραδίδοντας τους ελεύθερους χώρους και τους φυσικούς πόρους στην άγρια εκμετάλλευση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…