Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ

Πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου μπροστά στο Δημαρχείο η συγκέντρωση - κινητοποίηση που διοργάνωσε ο Δήμος Πρέβεζας και άλλοι Δήμοι από την Άρτα και την Αιτωλοακαρνανία σε συνεργασία με τους ψαράδες και άλλους μαζικούς φορείς της περιοχής. Πιστεύουμε ότι και το Φόρουμ της Πρέβεζας έβαλε το χεράκι του για να γίνει αυτή η εκδήλωση, μια που με την αρθρογραφία του και τις απόψεις που πρόβαλε έσπρωξε προς αυτή την κατεύθυνση.
Κεντρικός ομιλητής ο Δήμαρχος Πρέβεζας, που έβαλε το διεκδικητικό πλαίσιο για τον Αμβρακικό σε τέσσερις βασικούς άξονες
§ Ενεργοποίηση του Φορέα Διαχείρισης και άμεση υπογραφή ΚΥΑ για τις αρμοδιότητες του Φορέα.
§ Πρόγραμμα Βιώσιμης Ανάπτυξης για το Οικοσύστημα του Αμβρακικού
§ Να σταματήσουν τα έργα στη μαρίνα Ακτίου και να αποξηλωθούν τα μπαζώματα
§ Άμεση μετεγκατάσταση δεξαμενών καυσίμων και απαγόρευση εισόδου δεξαμενοπλοίων χωρίς διπλά τοιχώματα.
§ Επανεξέταση της λειτουργίας των ιχθυοκαλλιεργειών

Στη συγκέντρωση βρέθηκαν μαζί ο ‘φονιάς και το θύμα’ και μίλησαν όλοι για την σωτηρία του βιότοπου. Μάλιστα ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας εκφώνησε πανηγυρικό λόγο ανακοινώνοντας ότι υπογράφηκε η ΚΥΑ για τον Αμβρακικό, επομένως δεν χρειάζεται να ανησυχούμε γιατί ο Αμβρακικός μετατρέπεται πλέον σε Εθνικό Πάρκο και όλα τα προβλήματα θα λυθούν ως διά μαγείας. Δεν απάντησε όμως στα ερωτήματα των τοπικών φορέων για την πλήρη αδιαφάνεια που σκέπασε την περιβόητη ΚΥΑ. Που αντί να αποτελέσει αντικείμενο διαλόγου ανάμεσα στους θιγόμενους φορείς, κανείς δεν γνώριζε και δεν γνωρίζει ακόμα το περιεχόμενό της. Και ποιος θα πιστέψει στα σοβαρά ότι με το θεσμικό πλαίσιο θα προστατευτεί ντε φάκτο ο κόλπος από κάθε κίνδυνο;
Αλλά και ο εκπρόσωπος του ΠαΣοΚ εμφανίστηκε σαν να ήρθε χτες κιόλας από άλλο πλανήτη. Τώρα που το κόμμα του είναι στην αντιπολίτευση ανακάλυψε ότι ‘το πρόβλημα προστασίας του Αμβρακικού αφορά τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων’. Τώρα άκουσε το μήνυμα της τοπικής κοινωνίας και θα απαντήσει με νέες πολιτικές. Όσο καιρό ήταν το ΠαΣοΚ στην κυβερνητική εξουσία οδηγούσε με την πολιτική του τον Αμβρακικό, και όχι μόνο, στη σημερινή άθλια κατάσταση για να δόσει μετά την σκυτάλη στην κυβέρνηση της Ν.Δ. για να αποτελειώσει την κατάσταση

Εντύπωση όμως προκάλεσε και η ομιλία του εκπροσώπου του Κ.Κ.Ε. που για άλλη μια φορά κατηγόρησε όλους τους άλλους για συνέργεια στην καταστρεπτική πολιτική των κομμάτων του δικομματισμού, χαρακτηρίζοντας μάλιστα υποκριτικές τις κινητοποιήσεις των φορέων, έστω και τώρα. Κι όμως τμήμα του κοινού μετώπου των εργαζομένων, των ψαράδων, των κατοίκων, που επικαλέστηκε για την δρομολόγηση λύσεων προς όφελος του λαού, ήταν εκεί, δεν είχε όμως την έγκρισή του… και τη σφραγίδα αντιμονοπωλιακής γνησιότητας.

Σ’ αυτό το κίνημα, που πρέπει να δυναμώσει και ενωμένο να δώσει τη μάχη για τη σωτηρία του Αμβρακικού, στήριξε τις ελπίδες του ο εκπρόσωπος του ΣυΡιζΑ.

Και αφού ερριξε τις ευθύνες για την κατάντια του Αμβρακικού στη πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που είχε σε προτεραιότητα το κέρδος, τόνισε ότι σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες προτεραιότητα πρέπει να έχει ο άνθρωπος και το φυσικό περιβάλλον του. Με στόχο μια αειφόρο ανάπτυξη που θα μεριμνά και για τους απογόνους μας
Αγώνας λοιπόν, να πάρουμε στα χέρια μας το περιβάλλον, την ίδια τη ζωή. Να βγούμε στους δρόμους, να διεκδικήσουμε, να ανατρέψουμε, να κερδίσουμε το μέλλον του τόπου, των παιδιών μας, του πλανήτη…
ΔηΠ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…