Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Μία στιγμή έμπνευσης...

Έκτρωμα χτίσανε δίπλα μου ΣΤΟΠ
Δεν το αντέχω φεύγω με ωτοστόπ
Ψάχνω να βρω μια καλύτερη γη
Πρέπει να βρω του κακού την πηγή
Γύρω μου σίδερα μα και τσιμέντα
Πώς να αρθρώσω εγώ άλλη κουβέντα;
Πρέπει να κάνουμε τώρα πολλά
Πριν να μου πουν "δεν μπορείς είναι αργά"
Μάνες να χάνονται μα και παιδιά
Όλοι του κόσμου μας τα θύματα
Χιλιάδες πεθαίνουνε στην Αφρική
Άνθρωποι αγέλαστοι χωρίς ψωμί
Ακούω για πόλεμο για το νερό
"μα τί θα πίνουμε πετρέλαιο;;"
Κρίση παγκόσμια,κατάρρευση
Δε θα μου πάρουν ποτέ την ψυχή
Πρέπει να μάθω να ζώ και μ’ αυτή
Όμως θα μάχομαι με ηθική
Πόλεμος,χούντες και πυρηνικά
"πώς με τρομάζουνε όλα αυτά!"
Πολιτικοί ίσον διαφθορά
"πότε επιτέλους θα δω διαφορά;"
Λένε δεν έμεινε πολύς καιρός
Δε θα μας σώσει κανένας θεός
Βρες μου διέξοδο στο παρελθόν
Γιατί είναι αβέβαιο πλέον το παρόν
Η τύχη γυρίζει και φέρνει πολλά
"γιατί να΄ναι όλα τους αρνητικά;"
Πρέπει να βρω του κακού την πηγή
Πριν να’ναι όλη η γη σκοτεινή!

Αιμιλία Παπαδήμου

Δεν υπάρχουν σχόλια: