Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΚΙΩΝΑ

Οι Εμπρησμοί δεν μας Πτοούν
Καταγγέλλουμε τον εμπρησμό του σπιτιού του μέλους μας Στέφανου Κόλλια, στην Καλοσκοπή Φωκίδας την Παρασκευή 26 Δεκέμβρη। Το γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη λίγες ώρες αφού ο Στέφανος είχε αναχωρήσει από το σπίτι του για ολιγοήμερη παραμονή στην Αθήνα, όπως επίσης ότι δεν έγινε διάρρηξη- αν και ήταν δυνατόν- παρά μόνο σπάσιμο παραθύρου και εμπρησμός, μας οδηγεί στην εκτίμηση ότι πρόκειται για μια καλά σχεδιασμένη και οργανωμένη απειλητική εκφοβιστική ενέργεια που μάλλον για καθαρά συγκυριακούς λόγους δεν είχε ολοκληρωτικά καταστροφικά αποτελέσματα। Απ ότι φαίνεται η κίνηση μας στο σχετικά μικρό διάστημα που δραστηριοποιείται έχει ενοχλήσει πολλούς। Σημάδια αυτής της ενόχλησης εισπράτταμε ιδιαίτερα έντονα το τελευταίο διάστημα। Διαστρέβλωση των απόψεων μας, καλλιέργεια κλίματος εργασιακής ανασφάλειας στους εργαζομένους στις μεταλλευτικές εταιρίες, «εμπρηστικές» ανακοινώσεις στον τοπικό τύπο। Αποκορύφωμα η «αυθόρμητη» κινητοποίηση δεκάδων εργαζομένων και εργολάβων στα πλαίσια της συγκέντρωσής μας στον Αποστολιά Φωκίδας στις 14 Δεκέμβρη, με πληρωμένα τα έξοδα μετακίνησης για αρκετούς। Εκεί κάποιοι, λίγοι ευτυχώς, προσπάθησαν να δημιουργήσουν κλίμα έντασης, εκτόξευση απειλών και υπονοούμενων, με σκοπό να προβοκάρουν και να διαλύσουν την συγκέντρωση. Αυτό βέβαια δεν έγινε κατορθωτό γιατί αποδείξαμε στην πράξη το σεβασμό μας στις δημοκρατικές διαδικασίες και το κυριότερο ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανένα εργαζόμενο, μιας και τα προβλήματα είναι κοινά για όλους. Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε το ψήφισμα της συγκέντρωσης Η τωρινή εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του μέλους και συγχωριανού μας, που είναι ένας από τους ελάχιστους νέους που απαρνήθηκαν την Αθήνα και γύρισαν στην περιφέρεια, είναι μια εξαιρετικά ακραία ενέργεια που φέρνει στο νου μας μνήμες κατοχής. Τότε οι ναζί κατακτητές καίγανε τα χωριά μας σε αντίποινα της αντιστασιακής δράσης του λαού μας. Αλήθεια σήμερα, μετά από τόσα χρόνια αγώνων και θυσιών αναρωτιόμαστε αν τελούμε ακόμα υπό καθεστώς κατοχής. Όλα τα μέλη μας της κίνησης εκφράζουμε την αταλάντευτη στήριξη μας προς το φίλο και μέλος της κίνησης μας Στέφανο Κόλλια και δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι τέτοια γεγονότα δεν πρόκειται να μας πτοήσουν, αντίθετα μας δίνουνε δύναμη να συνεχίσουμε πιο δυναμικά τις περαιτέρω προσπάθειες μας για την προάσπιση του περιβάλλοντος της Γκιώνας και καλούμε τους συντοπίτες μας αλλά και όλους τους πολίτες της Φωκίδας να καταδικάσουν κατηγορηματικά τέτοιου είδους ενέργειες από όπου και αν προέρχονται. ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΚΙΩΝΑ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…