Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Χάρης Κωνσταντάτος, υπεύθυνος του τμ. Περιβάλλοντος και Οικολογίας ΣΥΝ, έκανε την παρακάτω δήλωση

Η είδηση της απόφασης του ΣτΕ για την αναστολή της κατασκευής του εμπορικού κέντρο συμφερόντων Βωβού στον Ελαιώνα αναδεικνύει μερικά χρήσιμα πολιτικά συμπεράσματα:
Για την στάση Κυβέρνησης και Δημοτικής Αρχής:
Η Κυβέρνηση, δια των πρωτοφανών παρεμβάσεων προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, και ο Δήμαρχος Αθηναίων, με σειρά εμπρηστικών δηλώσεων και συκοφαντικών επιθέσεων, καταδεικνύουν ότι η «νέα διακυβέρνηση» έχει αποφασίσει οριστικά να συμπαρατάσσεται με τα ιδιωτικά συμφέροντα και τους μεγαλοεργολάβους. Βρίσκονται όμως σε καθεστώς πανικού, καθώς αποδεικνύεται ότι οι συμφωνίες που έχουν συνάψει είναι έωλες και ελέγξιμες δικαστικά.
Η στάση της ΝΔ δεν μας εκπλήσσει, καθώς θυμόμαστε την πρόσφατη απόπειρα Συνταγματικής Αναθεώρησης με στόχο την κατάργηση του ΣτΕ, του θεσμοθετημένου οργάνου της Πολιτείας που είναι επιφορτισμένο να προστατεύει τους πολίτες από παράνομες αποφάσεις της διοίκησης.
Για την στάση του ΠΑΣΟΚ:
Και η υπόθεση του Βοτανικού αποκαλύπτει τα «πολλά ΠΑΣΟΚ» που λειτουργούν παράλληλα, προσπαθώντας να τα ʽχουν καλά με όλους. Ποιόν να πιστέψουμε; Τον πολιτικό του εκπρόσωπο για θέματα Περιβάλλοντος και Χωροταξίας, που επανειλημμένα έχει ταχθεί κατά της κατασκευής εμπορικού κέντρου στον Ελαιώνα, ή τον Κοινοβουλευτικό εκπρόσωπό του, που χθες υποστήριξε ευθέως τα συμφέροντα των εργολάβων; Η ίδια «πολυφωνία» του ΠΑΣΟΚ εκφράζεται και στα αρμόδια όργανα της αυτοδιοίκησης – στη Νομαρχία και το Δήμο. Ας αποφασίσουν επιτέλους τι θα λένε, με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν.
Για τη θέση της Αριστεράς:
Δεν μας φοβίζουν οι απειλές: Από τις θέσεις μας, θα συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε, με όλα τα πρόσφορα μέσα, το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής που έχουν υποβαθμίσει, δεκαετίες τώρα, οι πολιτικές του δικομματισμού. Υπερασπιζόμαστε το συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών να ελέγχονται δικαστικά οι αποφάσεις της διοίκησης. Με τα κινήματα πολιτών, με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, με τους ενεργούς επιστήμονες και φορείς.
Για τον Ελαιώνα έχουμε διατυπώσει πολλές φορές τη θέση μας, που πλέον δεν μπορεί να διαστρεβλώνεται από κανέναν: Κατασκευή των αθλητικών εγκαταστάσεων του ΠΑΟ χωρίς επιβάρυνση του περιβάλλοντος και της τσέπης των πολιτών, ανάπλαση στο Βοτανικό με σεβασμό στους νόμους και στόχο τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου.
Καταγγέλλουμε, για άλλη μια φορά, όσους συνέδεσαν την κατασκευή του γηπέδου του ΠΑΟ με την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων, εκμεταλλευόμενοι τα φίλαθλα συναισθήματα των πολιτών. Τους καλούμε, έστω και τώρα, να κάνουν σωστές εναλλακτικές επιλογές για την κατασκευή των αθλητικών εγκαταστάσεων, που μπορούν να προχωρήσουν άμεσα, χωρίς άλλες καθυστερήσεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…