Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ για την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές (7-18/12/2009, Κοπεγχάγη)

Από 7 έως 18 Δεκεμβρίου 2009 γίνεται στην Κοπεγχάγη η παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα του ΟΗΕ.

Το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών και η αντιμετώπιση του είναι από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Η Αριστερά, ο Συνασπισμός οφείλει να βρίσκεται και θα βρίσκεται παρούσα στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος, που θα βελτιώσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη, κυρίως των οικονομικά και κοινωνικά αδύναμων που πρώτοι από όλους πλήττονται από την κλιματική αλλαγή.

Ο Συνασπισμός μαζί με το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, συμμετέχοντας στο παγκόσμιο κίνημα, ξεκίνησε πολιτική εκστρατεία για να καταλήξει σε συμφωνία η διάσκεψη του ΟΗΕ, να περιοριστούν οι παραγόμενοι ρύποι, που επιταχύνουν την αλλαγή στο κλίμα Συμφωνία που δεν φαίνεται εύκολη καθώς οι πλούσιες αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες, οι μεγαλύτεροι ρυπαντές, δύσκολα και ύστερα από παγκόσμια πίεση θα αλλάξουν τον ρυπογόνο τρόπο παραγωγής τους.

Στα πλαίσια αυτά της πολιτικής εκστρατείας, ως πρώτο βήμα η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού στην συνεδρίαση της 11/11/2009 αποφάσισε να προσθέσει στο λογότυπο του κόμματος μέχρι την λήξη της διάσκεψης του ΟΗΕ το παγκόσμιο αίτημα για επίτευξη συμφωνίας.

Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…