Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι αντάρτες του τσιμέντου, του Σ. Κούλογλου

Επιτέλους, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επαναστάτησαν. Οχι, δεν πρόκειται για τον νόμο επικύρωσης του μνημονίου, που έκοψε τους μισθούς και στέρησε το δώρο από συνταξιούχους των 600 ευρώ. Αυτό οι «αντάρτες» τον ψήφισαν, με την εξαίρεση των τριών βουλευτών που έθεσαν εαυτόν εκτός κόμματος. Ούτε αφορά το άλλο νομοσχέδιο για τις σχέσεις εργασίας, το οποίο κουτσούρεψε εργατικές κατακτήσεις ενός αιώνα. Και αυτό το υπερψήφισαν οι αντάρτες της συμφοράς, όπως και το νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί τα τρένα, τις δημόσιες συγκοινωνίες και ό,τι άλλο θέλει η τρόικα. Και τη μάνα τους να τους ζητούσαν να ιδιωτικοποιηθεί, θα το ψήφιζαν για το καλό του κόμματος και για να μην πέσει η κυβέρνηση, πάντα βέβαια με κρύα καρδιά.

Αυτό που αρκετοί δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν με τίποτα είναι το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τη βιοποικιλότητα, του οποίου μια βασική διάταξη αναφέρει ότι στις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «Νatura» καθορίζεται σε 10 στρέμματα το εμβαδόν των οικοπέδων εντός των οποίων θα επιτρέπεται στο εξής η οικοδομική ή άλλη δραστηριότητα. A, όλα κι όλα: η τσιμεντοποίηση της Ελλάδας είναι θέμα αρχής και πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο πήχης των 10 στρεμμάτων μπαίνει μόνο για τις περιοχές που περιλαμβάνονται στο Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών (Natura). Κανονικά θα έπρεπε να καταργηθεί εντελώς η ελληνική ευρεσιτεχνία της εκτός σχεδίου δόμησης σε όλη την επικράτεια και αυτοί τα στυλώνουν για τα 10 στρέμματα στις περιοχές Natura, για μια χούφτα ψήφους παραπάνω. Αν το νομοσχέδιο ανέβαζε τον πήχη και στις κανονικές περιοχές, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ θα είχε ξεκινήσει η πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση του 21ου αιώνα. Με μπροστάρηδες τους εργολάβους και τους κουμπάρους της πολεοδομίας.

Η συζήτηση που ξεκίνησε με αφορμή την κατάθεση του νομοσχεδίου είναι ο καθρέφτης όλοκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Η εισηγητής της Ν.Δ.αρχικά δήλωσε ότι ψηφίζει το νομοσχέδιο, αλλά αργότερα διευκρίνισε στους δημοσιογράφους ότι… θα το καταψηφίσει επειδή διαφωνεί με τη ρύθμιση για τα 10 στρέμματα. Απο κοντά και το ΛΑΟΣ, όσο για την δόλια αριστερά και διηγώντας τα να κλαις. Η εισηγήτρια ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε το νομοσχέδιο γιατί νομίζετε; «διότι, παρά τις καλές στιγμές του κειμένου,εξήγησε, πρακτικά είναι ανεφάρμοστο». Προφανώς η βουλευτής δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την παραλυσία που προκαλεί η αμηχανία και γι αυτό δεν μπήκε στο κόπο να κάνει κάποιες προτάσεις για να γίνει εφαρμόσιμο. Πάει το σύνθημα το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη. Τώρα έχουμε τα πολιτικά κέρδη πάνω από το περιβάλλον.

Οπως κάνει σε κάθε θέμα, από την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών μέχρι το περιβάλλον, το ΚΚΕ υιοθέτησε τη πιο συντηρητική θέση στο όνομα, φυσικά, του λαού. Ετσι η δική του εισηγήτρια τάχθηκε κατά της προστασίας των περιοχών Natura, διότι έτσι «πέφτει κατακόρυφα η τιμή των μικρών ιδιοκτησιών. Έτσι το μεγάλο κεφάλαιο εξασφαλίζει φτηνή γη». Από κόμμα της εργατικής τάκης, σε κόμμα των κτημοτομεσιτών.

Μπροστά στο αραγές μέτωπο των κάθε λογής οικοπεδοφάγων, η αρμόδια κυρία Μπιρμπίλη αναγκάστηκε να υποχωρήσει σε μια τις αρχικές της ρυθμίσεις, με αποτέλεσμα η νέα πρόταση να προβλέπει διατήρηση του δικαιώματος όσων κατέχουν σήμερα 4 στρέμματα να οικοδομήσουν, αλλά από την ψήφιση του νόμου και μετά το δικαίωμα θα το έχουν μόνον όσοι κατέχουν οικόπεδα έκτασης 10 στρεμμάτων. Το σημαντικό όμως είναι ότι επέμεινε στην πιο βασική διάταξη: ακόμη και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου δεν θα ισχύει το δικαίωμα κατάτμησης για οικόπεδα πολλαπλάσια των 4 στρεμμάτων, που θα γέμιζε και την υπόλοιπη επαρχία με αυθαίρετα και μεζονέτες.

Η συμβιβαστική πρόταση δεν έγινε δεκτή από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και το θέμα παραπέμπεται κατά πάσα πιθανότητα στο πρωθυπουργό που καλείται να αποδείξει ότι τα περί πράσινης ανάπτυξης δεν είναι πράσινα άλογα. Το ενδιαφέρον με το κυβερνών κόμμα είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, θέτοντας τα ίδια διλήμματα..Αν το 1981, που ήρθε το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά στην εξουσία, είχαν εφαρμοστεί παρόμοιες διατάξεις, αν οι αντάρτες του τσιμέντου εκείνης της εποχής είχαν αφήσει τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση να κάνει τη δουλειά του, αν δεν είχε επικρατήσει το «Τσοβόλα δώσ' τα όλα» και ο λαϊκισμός, σήμερα, αντί για την κατεστραμμένη Αθήνα και την ασυνάρτητη επαρχία, θα είχαμε όχι μόνο μια πιο όμορφη αλλά και μια καλύτερη, ευημερούσα ίσως, Ελλάδα.

Το νομοσχέδιο της κυρίας Μπιρμπίλη είναι η τελευταία ευκαιρία. Αν ο εκβιασμός των θαρραλέων στo μάζεμα ψήφων και δειλών στο μέλλον της χώρας περάσει, σε 30 χρόνια από σήμερα δεν θα έχει απομείνει τίποτα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…