Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΙΚΡΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΡΕΒΕΖΑΝΙΚΑ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)

Ο χορός του Ζαλόγγου

Καταστράφηκαν διαβάζουμε τα οικονομικά αρχεία στους υπολογιστές του Δήμου Ζαλόγγου παραμονές Χριστουγέννων και λίγο πριν την παράδοση παραλαβή τους στη νέα δημοτική αρχή. Το timing δικαιολογημένα γεννά απορίες, με τα χρέη αρκετά μεγάλα και τη δημοκρατία μας αρκετά μικρή. Σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι οι δήμοι έχουν ανακηρυχθεί πρώτοι σε διαφθορά από όλους τους φορείς της χώρας, καλά θα κάνει η νέα δημοτική αρχή να προσέχει τι παραλαμβάνει. Αυτός ο χορός του Ζαλόγγου στη χώρα μας δεν λέει να σταματήσει. Ο Αλής, ο Κιουταχής και ο Δράμαλης φαίνεται ότι δεν έφυγαν ποτέ από το τόπο μας !

Πάμε Μόνοι

Aνοίξανε για λίγο οι μπάρες και στα διόδια του Ακτίου, όχι όμως από το “Κίνημα κατά των Διοδίων” αλλά από το “ΠΑΜΕ ΜΟΝΟΙ”. Δυστυχώς παρά τις διαχρονικές προσπάθειες κινήσεων πολιτών και φορέων για δωρεάν διέλευση της σήραγγας από τους κατοίκους των όμορων δήμων κλπ, δεν κατορθώσαμε ακόμη όλοι μαζί να συντονιστούμε, να πορευτούμε για να φτάσει και η δική μας φωνή πολύ μακρυά. Ελπίζουμε το νέο κίνημα “ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ” δεν θα αργήσει και τότε δεν θα μείνει ...“μπάρα” για “μπάρα”.

Ο αεροδιάδρομος του Λούρου

Τώρα που ο νέος Δήμαρχος Πρέβεζας αποχωρίστηκε την παλιά του έδρα και μπορεί να βλέπει με πιο καθαρή ματιά τα πράγματα, ας φροντίσει να ξηλώσει τη δεύτερη συστοιχία φωτιστικών σωμάτων κατά μήκος του αεροδιάδρομου του Λούρου, μια που το θέαμα και άσχημο είναι και κοστίζει στους φορολογούμενους αρκετά. Υπάρχουν άλλωστε αρκετοί σκοτεινοί δρόμοι που έχουν ανάγκη από φως!

Καμμένη γη το ιστορικό κέντρο

Συνθήκες καμένης γης το ιστορικό κέντρο που παρέλαβε ο νέος δήμαρχος αφού τα αυτοκίνητα και οι μηχανές έχουν κάνει σουρωτήρι τους πεζοδρόμους του, οι δε πλάκες τρίζουν σαν “στοιχειωμένα κόκαλα ” από τα καθημερινά φορτία που δεν αντέχουν!
Οι δικαστικοί απολαμβάνουν το παράνομο (με άδεια όμως) parking τους, αφού κανείς δεν μπορεί να τους δικάσει, προκαλώντας τους νοματαγείς πολίτες και συμπλέοντες με τους καταξιωμένους επιχειρηματίες που στη πόρτα του δημαρχείου, παρκάρουν προκλητικά τις λιμουζίνες τους.

Οι αντάρτες του Μπετόν Αρμέ.
Ξεσηκώθηκαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο) για το νομοσχέδιο της Μπιρμπίλη που στις προστατευόμενες περιοχές “ΝΑΤURΑ”, βάζει επιτέλους περιορισμούς για την προστασία της μάνας γης από την απληστία, αυξάνοντας την αρτιότητα και οικοδομισιμότητα των αγροτεμαχίων από 4 στα 10 στρέματα (αντί της ολικής απαγόρευσης). Παρότι, μπρός στην ενδεχόμενη καταψήφιση, η Υπουργός Περιβάλλοντος αποδέχθηκε να ισχύουν για υπάρχοντα αγροτεμάχια 4 στρεμάτων οι σημερινές ρυθμίσεις, οι βουλευτές του “πελατειακού σοσιαλισμού” εμμένουν και τα θέλουν όλα (για το μνημόνιο και τα εργασιακά την κάναν “γαργάρα”). Προφανώς πλήν των οικοπεδοφάγων φίλων και οπαδών τους, θα κατέχουν και αυτοί αρκετά αγροτεμάχια. Παπαγαλάκια και “Χατζηνικολάοι” παρότι συμφωνούν με την Υπουργό, θεωρούν ακατάλληλη τη στιγμή λόγω της κρίσης και προτείνουν αναβολή επ αόριστον μέχρι να μη μείνει τίποτα όρθιο. Όπως το 1981 οι αντάρτες του μπετόν έφαγαν τον Τρίτση έτσι τώρα θα κοιτάξουν να φάνε τη Μπιρμπίλη. Και μετά θα φταίνε οι “άλλοι” για την καταστροφή της πανέμορφης χώρας μας. Να πεις ότι οι ίδιοι εμπλούτιζαν τη βιοποικιλότητα και κινδύνευε το είδος τους με εξαφάνιση, το πράγμα θάχε ενδιαφέρον. Τώρα όμως, πως να μην λυπάσαι με αυτό το θέατρο σκιών !

Η Δημοτική Αστυνομία περνάει κρίση

Επεισόδιο πληροφορηθήκαμε ότι προέκυψε στη Λεωφόρο Ειρήνης τη περασμένη βδομάδα, όταν σε διπλοπαρκάρισμα εξω από κομωτήριο, η δημοτική αστυνομία πήγε να κόψει πρόστιμο σε δικαστίνα γιατί δεν δεχόταν να απομακρύνει το αυτοκίνητό της. Το αστείο είναι ότι η ίδια αφού τους “τάψαλε” κανονικά, κάλεσε στη συνέχεια και την τροχαία, αναγκαζοντας τελικά τους δημοτικούς αστυνόμους να αποχωρήσουν(λάθος τους). Το ερώτημα είναι αφού πρόστιμα δεν βάζουν, στο ιστορικό κέντρο απαγορεύεται να μπούν για να μην γράφουν, που πρέπει να πάνε οι άνθρωποί για να ασκήσουν τα καθήκοντα για τα οποία πληρώνονται. Και συμπληρώνουν και εντεκάδα!
'Aντίος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…