Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Sea Diamond: «Η οικολογική καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη τα επόμενα χρόνια»




Ψήφισμα για την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου του Sea Diamond κατέθεσε στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων χθες, Τρίτη το πρωί, η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών. “Η οικολογική καταστροφή από το ναυάγιο θα είναι ανυπολόγιστη τα επόμενα χρόνια” υπογράμμισε ο Γιώργος Διακοφωτάκης, ιδρυτικό μέλος της επιτροπής “Δράση για τη Σαντορίνη”, μιλώντας στο tvxs.gr.

της Κωσταντίνας Τσιλομελέκη

Περίπου 250 κάτοικοι του νησιού συγκεντρώθηκαν εχθές στην πλατεία Συντάγματος, επιχειρώντας να ασκήσουν πίεση προκειμένου να εξασφαλίσουν κάποια δέσμευση από την πολιτική ηγεσία για την ανέλκυση του ναυαγίου. Τα ΜΑΤ αρχικά τους εμπόδιζαν να φτάσουν στη Βουλή, όμως λίγη ώρα αργότερα αντιπροσωπεία τους συναντήθηκε με το Γενικό Γραμματέα του Κοινοβουλίου, Θάνο Παπαϊωάννου, ενώ δύο επιτροπές τους επισκέφτηκαν τον Συνήγορο του Πολίτη και το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας, όπου και κατέθεσαν ψήφισμα. “Για ακόμα μια φορά, μας έστελναν από επιτροπή σε επιτροπή χωρίς αποτέλεσμα” δήλωσε ο κ. Διακοφωτάκης.

Η απάντληση των καυσίμων του Sea Diamond, που ξεκίνησε ένα χρόνο πριν, δεν καθησύχασε τους κατοίκους του νησιού, αλλά ούτε τις οικολογικές οργανώσεις, οι οποίες μιλούν για φαρσοκωμωδία και εμπαιγμό. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων που επιμελείται το ΕΛΚΕΘΕ δεν μπορούν να προβλέψουν τις μελλοντικές συνέπειες του ναυαγίου. Η κηλίδα των καυσίμων είναι ακόμα ορατή και, σύμφωνα με μελέτη επιστημονικής ομάδας του Πανεπιστήμιου Κρήτης, οι διαρροές πετρελαιοειδών και ρυπογόνων υλικών συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Παράλληλα, έχει ανιχνευτεί ποσότητα βαρέων μετάλλων, η οποία επιβάλλει περαιτέρω διερεύνηση. Όσο καθυστερεί η ανέλκυση, η διάβρωση του πλοίου το καθιστά μια εν δυνάμει πηγή ρύπανσης. Ταυτόχρονα κρίνεται ανεπαρκές το πλωτό φράγμα πάνω από το ναυάγιο και σύμφωνα με την μελέτη πρέπει να διπλασιαστεί, ώστε να διαφυλαχτούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι γειτονικές ακτές.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η απάντληση καθυστερεί λόγω της αυξημένης οικονομικής δαπάνης που απαιτεί. Ωστόσο, αυτό δεν ικανοποιεί τους κατοίκους και τις οικολογικές οργανώσεις. Σύμφωνα με τον κ. Διακοφωτάκη, "ο αγώνας δεν θα σταματήσει, μέχρι να ανελκυθεί η τοξική βόμβα που υπάρχει στο βυθό του νησιού τρία χρόνια τώρα".

Η ιστορία του ναυαγίου

Στις 5 απριλίου του 2007, στις 4 το απόγευμα, το κρουαζιερόπλοιο M/S Sea Diamond με 1.153 επιβάτες και 390 άτομα πλήρωμα προσκρούει, κατά τη διαδικασία κατάπλου στον Όρμο Φηρών της Σαντορίνης, σε χαρτογραφημένο ύφαλο. Ρυμουλκείται σε διπλανό όρμο, όπου και βυθίζεται σε βάθος 50 μέτρων 14 ώρες μετά την επιχείρηση εγκατάλειψής του. Δύο γάλλοι -πατέρας και κόρη- που επέβαιναν στο κρουζιερόπλοιο αγνοούνται.

Πολλά ήταν τα ερωτήματα που προέκυψαν μετά τη βύθιση, ενώ επιχειρήθηκε απόδοση ευθυνών στους υπαίτιους από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Οι κάτοικοι του νησιού, μπροστά στον κίνδυνο ρύπανσης της θαλάσσιας περιοχής γύρω από το ναυάγιο, οργανώνονται σε επιτροπές με βασικό αίτημα την ανέλκυση του. Σύμφωνα με απόφαση του αρμόδιου, τότε, υπουργού, επιβλήθηκε πρόστιμο πάνω από 1,1 εκατ. ευρώ σε βάρος του πλοιάρχου και της πλοιοκτήτριας εταιρίας, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε διενέργεια δειγματοληψιών, καταγραφή και συνεχής παρακολούθηση των συνεπειών στη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα της ευρύτερης περιοχής του ναυαγίου. Από τη μεριά της, η πλοιοκτήτρια εταιρία ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία και ότι το "σφάλμα" ήταν η λανθασμένη χαρτογράφηση της περιοχής και βασική αιτία του ναυαγίου.

Το Μάιο του 2009 και δύο χρόνια μετά το ναυάγιο ξεκινά η απάντληση των καυσίμων από το κρουαζιερόπλοιο, με την επίβληψη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Δέκα μέρες μετά σταματά, ενώ οι κάτοικοι λαμβάνουν ασαφείς απαντήσεις όπως, ότι η αρμόδια για την απάντληση εταιρία δεν πληρωνόταν από την πλοιοκτήτρια. Τελικά ολοκληρώνεται τέσσερις εβδομάδες αργότερα με την εταιρία να δηλώνει ότι κάλυψε τα έξοδα της διαδικασίας λόγω "καλής θέλησης".

Το ΥΠΕΚΑ, τον περασμένο Μάρτιο και τρία χρόνια μετά το συμβάν, διαμορφώνει ένα ολοκληρωμένο σύστημα περιβαλλοντικής προστασίας της θαλάσσιας περιοχής της Σαντορίνης. Εξαγγέλει "δραστική" αντιμετώπιση του θέματος που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, συστηματοποιήση του προγράμματος παρακολούθησης των επιπτώσεων του ναυαγίου, χωρίς να αναφέρει πουθενά το σενάριο ανέλκυσής του. Παράλληλα το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών(ΕΛΚΕΘΕ) εμφανίζει απατελέσματα αναλύσεων "καθησυχαστικά" για το Υπουργείο, όχι όμως και για τους κατοίκους του νησιού.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…