Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ακόμη και η ανακύκλωση στην Ελλάδα ρυπαίνει!


Αυγή 14/07/2009

Την απόλυτη ασυδοσία καταγράφουν οι έλεγχοι, κατόπιν εορτής συνήθως, των επιθεωρητών περιβάλλοντος σε 44 επιχειρήσεις και εγκαταστάσεις ανά την επικράτεια, οι οποίες ρυπαίνουν νερό, αέρα και έδαφος. Τους ελέγχους δημοσιοποίησε χθες το ΥΠΕΧΩΔΕ, χωρίς να αναφέρει καν το χρονικό διάστημα που αυτοί διεξήχθησαν. Ο σκοπός προφανής: Να μείνει η εικόνα του "ύψους των επιβληθέντων προστίμων 1.758.400", εκ των οποίων μόνον τα 650.000 επιβάλλει ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ. Από τον χθεσινό κατάλογο ξεχωρίζουν και πάλι οι "βρόμικες" επιδόσεις της ΔΕΗ. Στα λιγνιτωρυχεία της Πτολεμαΐδας διαπιστώθηκε πλήθος παραβάσεων, καθώς τα μέτρα για τον περιορισμό της εκπομπής σκόνης ήταν λειψά.

Δεν δημιουργήθηκαν ποτέ πράσινες ζώνες προστασίας, περιμετρική περίφραξη και μόνιμα οριόσημα στο σύνολο των περιοχών επέμβασης, αποδέκτης των αποβλήτων ήταν το ρέμα Σουλού, δεν υπήρχε άδεια διάθεσης για την τέφρα εντός του ορυχείου, τα έργα εκτροπής του παραπάνω ρέματος έγιναν παράνομα, αφού ποτέ δεν εκδόθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι, ουδέποτε κατετέθη τεχνική έκθεση για την πορεία της εκμετάλλευσης και της αποκατάστασης στις αρμόδιες αρχές (πρόστιμο 300.000 ευρώ).

Πάνω-κάτω τα ίδια διαπιστώθηκαν και στα Λιγνιτωρυχεία Μαυροπηγής, πάλι στην Πτολεμαΐδα, με πρόστιμο 150.000 ευρώ. Τέσσερις παραβάσεις εντοπίσθηκαν και στον ατμοηλεκτρικό Σταθμό Μελίτης Φλώρινας της ΔΕΗ (πρόστιμο 75.000), ενώ αυτός της Λέσβου λειτουργούσε χωρίς άδεια διάθεσης αποβλήτων και χωρίς καμία φροντίδα για τα επικίνδυνα και μη απόβλητα, ούτε πραγματοποιούσε η ΔΕΗ, ως όφειλε, μετρήσεις αερίων ρύπων (80.000 πρόστιμο). Στη ΒΙΠΕ Θεσσαλονίκης (ΕΤΒΑ και ΕΥΑΘ) η μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων των βυρσοδεψείων λειτουργούσε χωρίς άδεια διάθεσης υγρών αποβλήτων, τα υγρά απόβλητα της Μονάδας Κατεργασίας, αντί του δικτύου της ΕΥΑΘ, διοχετεύονταν σε στραγγιστική τάφρο των δικτύων της πεδιάδας της Θεσσαλονίκης και δέχονταν μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που μπορούσε να επεξεργαστεί.

Νοτιότερα, στον Ασωπό, που οι επιθεωρητές πήγαν όταν οι βρύσες της ευρύτερης περιοχής έσταζαν δηλητήριο, παρά τις "απειλές" του Γ. Σουφλιά ότι όσες μονάδες δεν συμμορφώνονται θα κλείνουν, στον χθεσινό κατάλογο υπάρχει εκ νέου εργοστάσιο παραγωγής υλικών συσκευασίας (ΜΑΪΛΗΣ ΑΕΒΕ) στο οποίο βρέθηκε σωλήνας μονάδας αποξείδωσης χαλυβοταινιών που κατέληγε σε φρεάτιο ομβρίων με αποδέκτη τον Ασωπό. Οι επιθεωρητές "είδαν" επικίνδυνα απόβλητα χρωμάτων αναμεμειγμένα με κοινά σκουπίδια και δεν τους δόθηκε κανένα στοιχείο για τον τρόπο διαχείρισής τους.

Άλλη εταιρεία στα Οινόφυτα ("HUSQVARNA CONSTRUSTION PRODUCTS") δεν διέθετε άδεια διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων και κατά την ημέρα της αυτοψίας "εντοπίστηκαν εμφανή σημάδια από προηγούμενη ανεξέλεγκτη διάθεση το έδαφος". Ένα άλλο ποιοτικό στοιχείο που προκύπτει από τον κατάλογο των παραβατών είναι αυτό του ευτελισμού και τής ανακύκλωσης. Εταιρεία (BATANODE METALSTAR) που θεωρητικά ανακύκλωνε συσσωρευτές οχημάτων και βιομηχανίας δεν έδωσε κανένα στοιχείο για τη διαχείρισή τους κατά την προηγούμενη διετία. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ανεξέλεγκτη απόθεση στερεών και επικινδύνων.

Άλλη στον Ασπρόπυργο (Ι। ΧΟΥΜΑΣ), όπου το εργοστάσιο ανακύκλωσης και κατασκευής συσσωρευτών μολύβδου δεν διέθετε καν άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων και εντοπίσθηκε υπεδάφια απόρριψη επικίνδυνων ουσιών! Εγκατάσταση υποδοχής και επεξεργασίας πετρελαιοειδών καταλοίπων στην ακτή Κυνοσούρας Σαλαμίνας (H.E.C.S.A.) λειτουργούσε χωρίς άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Κάμπινγκ στους Δελφούς επεκτάθηκε αυθαίρετα στη Β' Ζώνη προστασίας του αρχαιολογικού χώρου Δελφών. Ο βιολογικός καθαρισμός δήμου Κρανιδίου λειτουργούσε χωρίς άδεια διάθεσης λυμάτων, όπως και των Γρεβενών!

Σταυρογιάννη Λ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια κρυμμένη υπόγεια απειλή

Η ρύπανση του εδάφους αποτελεί ανησυχητική απειλή για τη γεωργική παραγωγικότητα, την ασφάλεια των τροφίμων και την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κλίμακα και τη σοβαρότητα αυτής της απειλής, προειδοποιεί νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO).  Η εκβιομηχάνιση, οι πόλεμοι, οι εξορύξεις και η εντατικοποίηση της γεωργίας έχουν αφήσει όλα μια κληρονομιά ρύπανσης του εδάφους σε όλο τον πλανήτη, ενώ με την ανάπτυξη των πόλεων το έδαφος αντιμετωπίζεται ως νεροχύτης για όλο και μεγαλύτερες ποσότητες αστικών αποβλήτων, αναφέρει η έκθεση με τίτλο «Ρύπανση του εδάφουςμια κρυμμένη πραγματικότητα».  Η ρύπανση του εδάφους επηρεάζει τα τρόφιμα που τρώμε, το νερό που πίνουμε, τον αέρα που αναπνέουμε και την υγεία των οικοσυστημάτων μας και η δυναμική των εδαφών για την αντιμετώπιση της ρύπανσης είναι περιορισμένη. Εντούτοις, παρόλο που η εντατικοποίηση της γεωργίας, η βιομηχανική παραγωγή και η αστικοποίηση συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς…

Ακραία φαινόμενα, άναρχη δόμηση, ανύπαρκτη πρόληψη

Για κάθε πυρκαγιά και κάθε πλημμύρα, “απλώς” καταστροφική ή πολύ περισσότερο φονική, υπάρχουν και ευθύνες. Ευθύνες για τη μη πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, και ευθύνες για τις όποιες καθυστερήσεις και τα όποια λάθη στην αντιμετώπιση. Ευθύνες διαχρονικές και σημερινές, σε όλα τα επίπεδα
Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή Έξι μέρες μετά την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, με την εκατόμβη των θυμάτων και με ανθρώπους να αγνοούνται ακόμη, έξι μέρες μετά τις -ευτυχώς μη φονικές- πυρκαγιές στην Κινέτα και την Κρήτη, τρεις μέρες μετά τις απίστευτες πλημμύρες από ένα μπουρίνι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε έναν ψύχραιμο απολογισμό για το πώς έγιναν όλα αυτά και τι πρέπει να γίνει για να μην επαναληφθούν. Σίγουρα η απάντηση στα αγωνιώδη ερωτήματα δεν μπορεί να είναι ότι... φταίει το κακό το ριζικό μας. Βεβαίως, υπάρχουν και ακραία φαινόμενα, που οφείλονται είτε στην αλλαγή των χρήσεων γης είτε στην κλιματική αλλαγή. Αλλά σίγουρα για κάθε πυρκαγιά …

Μπορούν να υπάρξουν δασικές πόλεις;

Του Νίκου Μπελαβίλα* Σε μία καταστροφή σαν την προχθεσινή, αν επιτρέπεται να είναι κανείς ψύχραιμος, να αντέχει, να αναλύσει νηφάλια, οφείλει να ψάξει ξανά για τις αιτίες. Ταυτόχρονα να σκεφτεί την επομένη μέρα. Τι συνέβαινε στα δασοσκεπή και παράκτια προάστια πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, τι θα ακολουθήσει; Ας συμφωνήσουμε πρώτα στη λέξη "προάστια". Η Ραφήνα, το Μάτι, το Ζούμπερι, η Νέα Μάκρη, ο Μαραθώνας, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα δεν είναι μικροί παραθεριστικοί οικισμοί, χωριουδάκια με λίγα σπίτια και ανθρώπους μέσα στη φύση, δίπλα στη θάλασσα, όπως ήσαν πριν από το 1960. Δεν μιλάμε για χωριά διακοσίων - τριακόσιων κατοίκων, μέσα ή δίπλα στο δάσος, όπου χτυπάει η καμπάνα του συναγερμού, δίνεται εντολή στους κατοίκους να μείνουν στην κεντρική πλατεία για να σωθούν ή να εκκενώσουν. Μιλάμε για μεγάλες πόλεις. 20.000 κάτοικοι στη Ραφήνα και στο Πικέρμι χωρίς τους παραθεριστές, 16.000 στη Νέα Μάκρη, 12.000 στον Μαραθώνα. Ο καλοκαιρινός πληθυσμός υπερβαίνει κατά πολύ τους 100.…